Suryoyo Online´s Newsticker

These are external Press Releases from World News about
the Syrian Orthodox Church, Syriac Studies, Arameans, TurAbdin and Mesopotamia.
If you have other suitable News please add it below.

Archiv von 2000-2006
Das SOLNewsTicker war mit der Nr. 502 auf dem Server der umstrittenen Firma "Parsimony". 
Fazit: schlechte Erfahrung bei „Parsimony“. Daher wird sie von uns nicht weiter empfohlen.
18.12.2006



22.11.2006 18:36:54: Kinder lernen die Sprache Christi
Kinder lernen die Sprache Christi

PFORZHEIM. Die christliche Botschaft aus Sicht der syrisch-orthodoxen Kirche: An der Brötzinger Schule lernen seit vergangener Woche 27 Schüler dienstagsnachmittags das Wort Gottes in aramäischer Sprache.
Pfarrer Aziz Akyüz betreut die aramäisch-orthodoxe Gemeinde mit ihren 45 Familien in Pforzheim, obwohl er bei Heilbronn lebt. Seit März hält der 43-Jährige jeden dritten Sonntag im Monat in der Barfüsserkirche einen Gottesdienst ab.Seit vergangener Woche bietet er Kindern seiner aramäischen Landsleute Religionsunterricht an der Brötzinger Schule an.Bei ihm weiß Fehmi Gürbüz seine Kinder Anna (5), Paulus (12) und Petrus (16) in besten Händen. Für den Familienvater ist es wichtig, dass sein Nachwuchs die Grundlagen seines Glaubens und die Sprache Christi lernen kann. Die Schüler der 1. bis 10. Klasse kommen laut Rektor Wolfgang Müller aus der ganzen Region. Interessant sei, so Müller, dass das Kultusministerium den Lehrplan der als Kirche anerkannten Religionsgemeinschaft genehmigt habe. Die Kinder könnten sich also entscheiden, ob sie evangelischen, katholischen oder aramäisch-orthodoxen Unterricht erhalten wollten.
Der Pfarrer empfiehlt seinen Schützlingen, den katholischen Religionsunterricht ebenfalls zu besuchen. „Dann machen sie keinen Blödsinn.“ Und da eine Abmeldung ohnehin nur die ersten zwei Wochen nach Schuljahresbeginn möglich sei und der aramäisch-orthodoxe Unterricht erst jetzt begonnen habe, profitieren die 27 Schüler von beiden Angeboten.
Zentrale Rolle spielt bei der Vermittlung der biblischen Botschaft die aramäische Kirchensprache. Deshalb bringt Akyüz seinen Zöglingen momentan die Schriftarten bei, singt mit ihnen Lieder und erzählt ihnen Geschichten aus der Bibel. Aber auch das Kirchenjahr mit seinen Feiertagen und die kirchlichen Bräuche sind Bestandteil des Lehrplans.
Gemeinde wächst nicht mehr
Vor 27 Jahren kam Akyüz, nachdem er vier Jahre die Priesterschule besucht hatte, aus dem Süd-Osten der Türkei nach Deutschland. Der Pfarrer einer Gemeinde bei Heilbronn ist fürs Seelenheil der dort lebenden 140 Familien zuständig und betreut auch Gläubige in Tauberbischoffsheim, Sinsheim und Heidelberg.
Aramäer, die ursprünglich aus dem Zweistromland stammten, würden heute in vielen Ländern wie etwa im Libanon, Iran oder Syrien leben. Aber aufgrund der gemeinsamen Kultur und Sprache existiere ein starker Zusammenhalt. In den 60er-Jahren, sagt Akyüz, seien Aramäer als Gastarbeiter nach Deutschland geholt worden, von Mitte der 70er-Jahre an kamen sie als Aslybewerber. Heute wachsen diese Gemeinden nicht mehr.
Quelle:pz-news.de



Gabriel Rabo

16.11.2006 16:23:48: Tote Aramäerin: 23-jähriger Deutscher in Haft
Von JAN FOCKEN

Gütersloh (gl). Genau einen Monat nachdem eine 25-jährige Aramäerin durch 40 Messerstiche getötet wurde, hat die Polizei einen Verdächtigen inhaftiert. Seit Freitag sitzt ein 23-jähriger Deutscher aus Isselhorst in Untersuchungshaft. Eine DNA-Probe, deren Ergebnis gestern aus Düsseldorf kam, bestätigte den Verdacht der Ermittler. Unter den Fingernägeln des Opfers hatte man DNA-Spuren gefunden. „Ich bin überzeugt, dass wir den Täter haben.“ Staatsanwalt Hans-Dieter Heidbrede gab sich gestern nicht nur zuversichtlich, er schien auch froh und erleichtert, dass sämtliche Spekulationen was die Herkunft und das Motiv angeht, in Rauch aufgelöst haben. Landrat Sven-Georg Adenauer unterbrach gestern sogar einen Termin, um den Ermittlern zu danken. „Die Bevölkerung wird mit Erleichterung zur Kenntnis nehmen, dass dieses abscheuliche Verbrechen aufgeklärt ist.“
Das Motiv liegt jedoch noch vollkommen im Dunkeln, sagte Heidbrede Es könne eine spontane oder eine geplante Tat gewesen sein. Es gibt keine Anhaltspunkte für das eine oder andere. „Vielleicht war er nicht willkommen, vielleicht wurde er zurückgewiesen.“ Heidbrede konnte gestern nur spekulieren. Der Verdächtige, der in der JVA Brackwede 1 sitzt, unterhielt sich gestern zeitgleich zur Pressekonferenz mit seinem Anwalt. Auch von der Tatwaffe, einem Messer mit einer zweischneidigen Klinge, fehlt bisher jede Spur. Der 23-Jährige war am vergangenen Freitag wegen Ungereimtheiten bei seiner Befragung inhaftiert worden. Heidbrede: „Er hatte für den Tatabend von 20.15 bis 23.15 Uhr kein Alibi.“ Vor der Polizei habe er gesagt, er sei an dem Abend aus Isselhorst mit dem Fahrrad in die Innenstadt gefahren, um sich nach den Öffnungszeiten des Rathauses zu erkundigen. Eine solche Aussage von einem Arbeitslosen, der zu jeder Zeit das Rathaus aufsuchen könne, sei absolut verdächtig. Zudem will er unterwegs in seiner alten Wohnung in Sundern vorbeigefahren sein, als die ehemalige Mitbewohnerin geschlafen habe. Die Kontrolle ihrer Handygespräche zeigten, dass sie mitnichten im Bett war, berichtete Heidbrede.
Auf die Spur ist die „Mordkommission König“ – die 25-Jährige starb in ihrer Wohnung an der Königsstraße – durch den Hinweis einer Schwester des Opfers. Sie erzählte den Polizisten, dass sie den 23-Jährigen, mit dem sie zeitweise in einer Wohngemeinschaft gelebt hatte, am Abend des 10. Oktobers angerufen hatte, als der sich am Bahnhof aufhielt. Etwa zu der Zeit, als auch ihre ältere Schwester aus Bielefeld dort ankam. Er hatte in Befragungenbereits zugegen, dass er derjenige war, der den Auftrag hatte, eine kaputte Tür in der Wohnung des Opfers zu reparieren. Die Polizei geht nun davon aus, dass der 23-Jährige am Abend des 10. Oktobers an der Tür der Aramäerin klingelte. Davon hatte eine Freundin berichtet, die zu der Zeit mit ihr telefonierte.
Das Bild zeigt den Leiter der Sonderkommission, Ersten Leitenden Polizeihauptkommissar Hartmut Runte.

Gabriel Rabo

07.11.2006 15:39:36: EIN SURYOYO - ARAMÄER WIRD GEEHRT
EIN SURYOYO - ARAMÄER WIRD GEEHRT

Am 31.10.2006 wurde Diplom-Ingenieurs Adnan Mermertas im Land-tag von Nordrhein-Westfalen für seinen Einsatz im Bereich der Integration, Eh-renamtliche Tätigkeiten und Schulische Weiterbildung von der Ministerin für Schule und Weiterbildung - NRW Frau Barbara Sommer festlich geehrt.
RELIGIONSUNTERRICHT FÜR ETWA
2 500 SCHÜLER
„Das“, sagt Adnan Mermertas, „war ein sehr großer Schritt im Bereich der Integration“. Gemeint ist die Einführung des syrisch - orthodoxen Religionsunter-richts in den öffentlichen Schulen Nord-rhein-Westfalens im Jahr 2001. Das lag dem 1971 nach Deutschland eingewander-ten Memertas sehr am Herzen.
Doch nicht nur dafür wurde er am Montag in Düsseldorf geehrt. Seit mehr als 25 Jahren setzt sich der in der Türkei gebo-rene Aramäer (syrisch-orthodoxer Christ) für Migranten aus seiner Heimat ein: auf sozialer Ebene durch die Unterstützung bei Asyl-Angelegenheiten und auf sportlicher Ebene durch die Gründung des Sportver-eins FC Suryoye 79 in Herne. Um alle eh-renamtlichen Tätigkeiten des Herner Dip-lom-Ingenieurs aufzuzählen, fehlt an dieser Stelle der Platz. Adnan Mermertas ist unter anderem im Vorstand der syrisch-orthodoxen Kirche in Herne, des syrisch-orthodoxen Kirchenkreises in NRW und der Föderation der Aramäer in Deutsch-land.
Den syrisch-orthodoxen Religions-unterricht gibt es nun seit fünf Jahren. Et-wa 2500 Schüler – insgesamt leben in NRW rund 22 000 Aramäer – werden da-bei von 23 Religionslehrern unterrichtet. Mermertas hat unter anderem die Aufga-ben, Lehrpläne zu koordinieren und Kon-takt mit den Gemeinden im Land zu halten Integration, so betont Mermertas, spiele bei seiner Jugend- und Kulturarbeit eine be-deutende Rolle: „Etwa 80 Prozent der sy-risch-orthodoxen Christen, die hier leben, besitzen die deutsche Staatsbürgerschaft. Wir fühlen uns als Teil dieser Gesell-schaft.“
Das dies so ist, ist auch ein Ver-dienst von Adnan Mermertas.
Quelle jw


Gabriel Rabo

07.11.2006 15:32:28: Petitie Arameeërs voor Balkenende
Petitie Arameeërs voor Balkenende
ENSCHEDE - Twentse Arameeërs hebben minister-president Balkenende gisteren in Rijssen een petitie aangeboden, waarin om aandacht wordt gevraagd voor de mensenrechten van deze bevolkingsgroep in Zuidoost-Turkije. In een kort gesprek met de premier werd ook nog eens aandacht gevraagd voor de erkenning van de genocide op de christelijke minderheden in Turkije in de periode 1914/1915.
Balkenende was gisteren op campagnebezoek in Rijssen. Op het programma stond ook een korte ontmoeting met vertegenwoordigers van de Aramese Beweging voor Mensenrechten en de Syrisch Aramese Federatie Nederland.
In Turkije worden de Arameeërs niet als minderheid erkend en nog steeds systematisch onderdrukt. De Aramese Beweging voor Mensenrechten en de landelijke Aramese federatie proberen door hun lobbywerk aandacht te vragen voor de mensenrechtensituatie van de Aramese minderheid in Turkije.


Gabriel Rabo

03.11.2006 13:50:00: Patriarch visits Sharjah university
Patriarch visits Sharjah university
Dubai A delegation led by Zakka Iwas, Patriarch of Antioch and all the East, Supreme Head of the Universal Syrian Orthodox Church, visited the American University of Sharjah (AUS) yesterday, and met with Winfred Thompson, AUS Chancellor.
The delegates praised the quality education provided by AUS. Dr Thompson briefed the visitors on the university's history, the undergraduate and graduate programmes it offers as well as on the on-campus facilities, including the state-of-the-art teaching aids and laboratories.


Gabriel Rabo

01.11.2006 22:21:00: Arameeërs herdenken aartsbisschop Julius Yeshu Çiçek
Arameeërs herdenken aartsbisschop Julius Yeshu Çiçek
Herdenking Syrisch-orthodoxe bisschop
Tussen de 3000 en 4000 Syrisch-orthodoxe gelovigen hebben zondagochtend in het Sint-Ephremklooster in Glane (Overijssel) aartsbisschop Julius Yeshu Çiçek van de Syrisch-orthodoxe Kerk herdacht. Dat meldde Aziz Aygur van de Aramese Beweging voor Mensenrechten. Çiçek overleed een jaar geleden in een hotel in Düsseldorf op 63-jarige leeftijd. En werd op 5 november 2005 bijgezet in het mausoleum van het klooster. Het bestuur van het klooster heeft op gezag van patriarch Mor Ignatius Zakka I van de Syrisch-orthodoxe Kerk van Antiochië bekendgemaakt dat Avgin Aydin uit de Verenigde Staten Çiçek opvolgt. De Syrisch-orthodoxe kerk heeft veel aanhang onder de 15.000 Arameeërs in Twente. (ANP)

Gabriel Rabo

31.10.2006 15:42:45: Polizeipräsident trifft syrisch-orthodoxen
Gießen (ots) - Polizeipräsident trifft syrisch-orthodoxen
Kirchenführer
Gießen: Dr. Hanna Aydin, Oberhaupt der syrisch-orthodoxen Kirche
in Deutschland, besuchte am Dienstag, dem 24.10.06, das
Polizeipräsidium Mittelhessen. In Anwesenheit des
Polizeivizepräsidenten Hans Langecker, des Leiters der Presse- und
Öffentlichkeitsarbeit Werner Tuchbreiter, des Ausländerbeauftragten
Musa Lami und Herrn Musa Eker aus Grüningen besprachen Dr. Aydin und
Polizeipräsident Manfred Schweizer Berührungspunkte zwischen
Mitgliedern der syrisch-orthodox-stämmigen Bevölkerung im Raum Gießen
mit der Polizei. Rund 750 aramäische Familien leben in und um Gießen,
die meisten in Pohlheim. Das ist die zweitgrößte Gruppe in
Deutschland. Generationenkonflikt, Jugend- und Drogenkriminalität
sowie Integrationsprobleme standen auf dem Gesprächsprogramm.
Dr. Aydin sicherte dem Polizeipräsidenten Hilfe bei der Lösung von
Konflikten mit oder zwischen den Mitgliedern seiner Kirche zu.
Polizeipräsident Schweizer machte deutlich, dass er insbesondere
durch den Ausländerbeauftragten des Polizeipräsidiums den Kontakt mit
der syrisch-orthodoxen Kirche pflegen und die besonderen Belange in
die polizeilichen Betrachtungen einfließen lassen werde. Er bedankte
sich herzlich für die Bereitschaft Dr. Aydins, in Konfliktfällen mit
aramäischen Familien oder Einzelpersonen mit dem Ziel der
Problemlösung und der Integration in die deutsche Gesellschaft seinen
Einfluss geltend zu machen.
Dr. Aydin ist Abt eines Klosters in Warburg und Patriarchalvikar der
syrisch-orthodoxen Kirche für Deutschland.
Bildunterschrift (v.l.n.r.: Hans Langecker, Musa Eker, Dr. Aydin,
Manfred Schweizer, Werner Tuchbreiter, Musa Lami.
Werner Tuchbreiter


Gabriel Rabo

30.10.2006 13:08:29: Yýldýrým, Hah Meryem Ana kilisenin çan kulesini yýktý
Ekleme Tarihi: 29.10.2006 18:56:52

Yýldýrým, kilisenin çan kulesini yýktý
Midyat’a baðlý Anýtlý köyünde bulunan tarihi Meryem Ana Kilisesinin çan kulesi, yýldýrým düþmesi sonucu yýkýldý. Þiddetli fýrtýna nedeniyle kent merkezinde, birçok aðaç kýrýldý ve bilboard reklâm panolarý devrildi. Yaðýþlar nedeniyle birçok evin de sular altýnda kaldýðý bilgileri ulaþtý.
28 Ekim Cumartesi gününden itibaren ilçemizde baþlayan yaðýþlar, dün gece geç saatlerde kuvvetli rüzgârla birlikte gök gürültülü saðanak þeklinde devam etti. Yaðýþlar sonucunda düþen yýldýrým, Anýtlý köyünde bulunan tarihi kilisenin çan kulesinin yýkýlmasýna neden olurken, Mercimekli köyünde de bir þahsýn eþþeðine yýldýrým çarpmasý sonucu öldü.
Öte yandan rüzgar nedeniyle gece saat 01.00’de kesilen elektrik enerjisi, sabah saat 08.00’e kadar verilemedi.


Gabriel Rabo

20.10.2006 12:21:28: De Ottomaanse genocide tegen de christenen
De Ottomaanse genocide tegen de christenen

De wat nu heet ‘Armeense genocide’ is inmiddels ook in ons land een hot item geworden. In de voorbije weken is er ruimschoots aandacht besteed aan de lotgevallen van de Armeniërs. Er gaat geen dag voorbij of de media herinneren ons aan ‘de Armeense kwestie’. Waarom hun Griekse en Aramese lotgenoten tot op heden doodgezwegen worden, is me evenwel ontgaan.
Toch zijn er in diezelfde periode óók honderdduizenden Grieken en Arameeërs uitgemoord. Om maar niet te spreken van de intensieve Turkificatie, oppressie en discriminatie die hen na de genocidale periode teisterden in hun door de Turken – èn Koerden – bezette vaderland.
Ottomaanse genocide
Alle feiten in ogenschouw nemende, is het rechtvaardiger en correcter om van de ‘Ottomaanse genocide’ tegen de christenen te spreken. Door deze beschrijving te hanteren, verschuift het accent van de slachtoffers naar de daders en hoeven de tot dusver vergeten slachtoffers van dezelfde bloedbaden zich niet langer miskend te voelen.
Bijna alle achtergrondartikelen die recentelijk over de ‘Armeense genocide’ handelden, citeerden uit het befaamde ooggetuigenverslag van Henry Morgenthau om erop te wijzen dat er destijds daadwerkelijk sprake was van een geplande volkerenmoord tegen de Armeniërs. Maar wat betreft de Griekse en Aramese slachtoffers kan ook het volgende uit hetzelfde boek van de toenmalige Amerikaanse ambassadeur te Constantinopel geciteerd worden:
“En nu hebben de Jonge Turken, die zoveel van [Sultan] Abdul Hamids ideeën overgenomen hadden, ook zijn Armeense politiek eigen gemaakt. Hun passie voor de Turkificatie van de natie scheen logischerwijs de uitroeiing van alle christenen – Grieken, Syriërs [Arameeërs] en Armeniërs – te vereisen.”
“De Armeniërs zijn niet het enige onderworpen volk in Turkije dat geleden heeft onder deze politiek om van Turkije exclusief het land van de Turken te maken. Het verhaal dat ik over de Armeniërs verteld heb, kon ik met bepaalde wijzigingen evengoed over de Grieken en de Syriërs [Arameeërs] vertellen. Inderdaad, de Grieken waren de eerste slachtoffers van deze nationaliserende idee.”
De politiek en de media
Mijns inziens is het onverantwoord dat de politiek en de media ongeveer 17.000 nabestaanden van de Aramese slachtoffers die in Nederland wonen – en die in aantal veel groter zijn dan hun Armeense geloofsgenoten – volkomen negeren. Daarentegen is het opvallend hoeveel aandacht er aan de Armeniërs en hun kwestie besteed wordt. Op dezelfde wijze vergeten we, eveneens ten onrechte, enkele duizenden Griekse Nederlanders. Daarom dienen de politiek, de media en zelfs Armeense lobbyisten en intellectuelen hun verantwoordelijkheid in deze genocidekwestie te nemen.
In feite heeft de wereld altijd al geweten van ‘het Armeense vraagstuk’. De westerse kranten van tijdens en na de Eerste Wereldoorlog stonden er bol van. Naar mijn mening was Hitlers welbekende en veel geciteerde uitspraak dan ook echt overtuigend geweest als hij gezegd had: “Wie herinnert zich vandaag de dag nog de uitroeiing van de Grieken en de Arameeërs?”
Johny Messo
telegraaf.nl


Gabriel Rabo

19.10.2006 14:30:34: Kerken ook schuldig aan volkerenmoord
Kerken ook schuldig aan volkerenmoord
Niet alleen de Turken hebben een genocide op hun geweten, maar ook het westerse christendom, stelt Gabriel Sengo. De kerken in het westen hebben te weinig gedaan tegen de ontkenning van de genocide.
De hele affaire rond twee Kamerleden van het CDA en een van de PVDA omtrent het niet erkennen van genocide heeft iets aan het licht gebracht omtrent wat ik zou willen omschrijven als: het wegvluchten door het Westen voor eigen verantwoordelijkheid, of liever gezegd: het ontkennen van eigen fouten. Daarbij gaat het me om het aandeel van het Westen in een ander soort genocide: de geestelijke genocide.
Diverse geluiden werden geventileerd in de media over hoe ”onbeschaafd” en ”oncorrect” het wel niet is om de genocide niet te erkennen. Anderen kwamen met voorstellen om ontkenning van de genocide strafbaar te maken via een wet. Ongetwijfeld zullen de komende verkiezingen daarbij een rol hebben gespeeld. Men is kennelijk gauw geneigd om zichzelf te profileren.
Maar natuurlijk hebben er in 1915 vreselijke gebeurtenissen plaatsgevonden, waar niet alleen Armeniërs maar ook de christelijke Arameeërs van Mesopotamië behoorlijk onder hebben geleden.
De vraag is echter: Dient een westerling niet eerst te kijken naar wat hijzelf fout heeft begaan voordat hij de fouten van anderen aandikt en onder de aandacht brengt? En dient het Westen, dat zegt voor beschaafdheid en de universele normen en waarden te staan, niet eerst z’n eigen fouten toe te geven en te veroordelen voordat het anderen op hun tekortkomingen wijst?
Anders dan de Armeense genocide kent de Aramese genocide een geestelijke en een lichamelijke dimensie; iets wat helaas geen aandacht krijgt. De geestelijke genocide vond plaats vanaf de 16e eeuw, toen de westerse missionarissen naar het Midden-Oosten kwamen en een grote ravage hebben aangericht onder de weerloze, verzwakte en veelal analfabete Arameeërs van Mesopotamië. Het resultaat was dat ze kwetsbaar werden gemaakt voor hen die het pad van het zwaard praktiseren. Ten diepste heeft het Westen de lichamelijke genocide in de hand gewerkt.
De Nederlandse Journalist Albert Stol heeft in zijn boek ”De Nestorianen. De ondergang van een christenvolk” het gedrag van deze westerse christenen aardig samengevat door te zeggen: „Terwijl de naam Chaldeeërs (1552) betrekking had op de geünieerden (met Rome), werd de tweelingnaam Assyriërs (19e eeuw) aan de nestorianen gegeven, die deze naam ook zelf begonnen te gebruiken. Zoals de Rooms-Katholieke kerk de aanduiding Chaldees populariseerde, deed de Anglicaanse missie dat later met de aanduiding ”Assyrisch”.”
In de war
Wat de missionarissen ons volk hebben aangedaan door leed en verdeeldheid te creëren, door de vreemde identiteiten ”Assyriërs” en ”Chaldeeërs” aan te leren en in de harten van de weerloze en eenvoudige Arameeërs twijfel te planten met betrekking tot hun ware Aramese identiteit -onderhouden en gekoesterd voor duizenden jaren- is een vorm van geestelijke genocide.
Anders gezegd: Een volk wordt gehersenspoeld, beroofd van z’n identiteit (en van z’n cultuur), kapotgemaakt en vervolgens wordt er een andere identiteit opgedrongen. Dat is Aramese geestelijke genocide. Dat zijn nu de westerse missionarissen en dat is het werk van de Jezus van het Westen, die uitdrukkelijk anders is dan Jezus Christus van de Bijbel!
In deze krant verschijnen van tijd tot tijd artikelen die niet in overeenstemming zijn met historische feiten en die de lezer in de war brengen. Wellicht is dit artikel voor de redactie een aanzet om voortaan terughoudender te zijn met het plaatsen van artikelen die de Aramese geestelijke genocide goedkeuren.
Splinter
Dat in de hele genocidediscussie de Arameeërs compleet zijn uigesloten met alleen aandacht voor de Armeniërs is al erg genoeg. Om de zaak nog erger te maken werden ze in sommige media onjuist als ”Assyriërs” gepresenteerd.
Echter, voordat een westerling met de vinger wijst naar anderen omtrent het al dan niet erkennen van een (lichamelijke) genocide dient men eerst de grote balk uit eigen ogen te halen om een juist oordeel te kunnen vormen. Een balk die velen heeft verblind en die diverse (geestelijke) zaken bedekt heeft met een sluier van onkunde en misverstanden. Een balk die geleid heeft tot de achteruitgang van de leer van Jezus Christus van de Bijbel en verbreiding van de leer van Zijn tegenstander.
Het leed en de verdeeldheid veroorzaakt onder de Aramese natie in de landen van de voorvaderen en de introductie van de inmiddels met ’bloed en terrorisme besmeurde’ benaming ”Assyriër” door het Westen was een flagrante misstap tegen de Aramese natie was. Zolang u dat niet erkent en ondubbelzinnig veroordeelt, heeft u geen enkel recht om andere volkeren op hun tekortkomingen te wijzen.
Je kunt iemand geestelijk of lichamelijk doden: het gaat steeds om genocide. Aramese lichamelijke genocide: gepleegd door Koerden en Turken, waarbij ongeveer een half miljoen mensen zijn vermoord. Aramese geestelijke genocide: gepleegd door het christelijke Westen, waarbij het volk is kapotgemaakt, verward, verdeeld en gedesillusioneerd en in diaspora is gegaan en vluchteling geworden voor andermans deuren.
De auteur is voorzitter van de vereniging Arameeërs van Aram-Naharaim.
Geplaatst: 17-10-2006


Gabriel Rabo

17.10.2006 12:11:30: Syrisch-orthodoxe Christen versuchen einen Neuanfang in ihrer alten Heimat
Dauernde Furcht begleitet die Rückkehrer

TÜRKEI / Syrisch-orthodoxe Christen versuchen einen Neuanfang in ihrer alten Heimat. Wälder und Felder verbrannt - Spähpanzer sichern Verkehrsverbindungen.
Südostanatolien ist ein vergessenes Land. Doch seit kurzem kehren einzelne syrisch-orthodoxe Christen zurück, deren Volk hier seit fast 2000 Jahren lebte. Leicht ist der Schritt nicht. Denn das Gefühl tiefer Unsicherheit, das die Menschen vor 30 Jahren vertrieben hat, ist geblieben.Sanfte Hügel, die sonnenverbranntes Gras wie ein Flaum bedecken. Weiter Blick. Ziegen in vereinzelten Herden, hin und wieder ein klappriges Pferd. Die Landschaft hat ihre Reize. Reich werden die Menschen nicht, selbst wenn sie in Ruhe ihre Felder bestellen und Wein anbauen könnten. Mit dem Frieden ist es im Tur Abdin, einem Landstrich in Südostanatolien aber so eine Sache. Mehrheitlich leben Kurden hier, Muslime und wenige syrisch-orthodoxe Christen, die nach den Kämpfen zwischen PKK und türkischer Armee in den 70er und 80er Jahre in den Dörfern der Provinz Mardin geblieben sind. Oder seit wenigen Jahren vereinzelt zurückkehren. Eine staubige Stichstraße führt in das Dorf Sare. Ein Autowrack liegt am Wegrand, ein kleines Haus mit eingeschlagenen Fenstern. Den Rest der Anwesen umgeben hohe Mauern. In einer dieser privaten Schutzburgen lebt Fikri Turan. Der 51-Jährige ist vor eineinhalb Jahren aus Gütersloh zurückgekehrt. An die 330 Menschen lebten hier vor dem großen Exodus. Jetzt hält Fikri Turan mit seiner Schwester die Stellung. "Wenn ich weggehe, kommen die Kurden zurück", sagt er. Dann ist für die in Westeuropa zerstreuten Süryani selbst im Sommer kein Besuch mehr möglich. Willkommen sind die Ausgewanderten nicht. Schwarz-braune Felder zeugen davon. "Dieses Jahr haben sie die Reste der Weinberge verbrannt." Der Wald stand ein Jahr davor in Flammen. "Die", das sind Menschen, die sich selten benennen lassen. Vermutlich waren es so genannte Dorfschützer, die im Auftrag Ankaras von kurdischen Stammesfürsten in die Dörfer der aramäischen Christen geschickt wurden, zuerst um für das Militär zu spitzeln, später um die Rückkehr der Ausgewanderten zu verhindern.
Es könnten aber auch PKK-Kämpfer gewesen sein, Schergen im Auftrag der nach wie vor mächtigen Feudalfürsten oder türkisches Militär. "Man weiß einfach nicht, ob jene, die nachts klopfen zur PKK gehören oder zum Militär", sagt Pfarrer Semun Demir, der vor 26 Jahren nach Deutschland ausgewandert ist, und nun sein Heimatdorf und damit einen Teil der christlichen Kultur in der Türkei vor dem Untergang bewahren will. Tiefe Gräben "In den 70er und 80er Jahren gab es keinen Staat hier", sagt Fikir Augur, Vizepräsident der European Syrian Union, der in Holland lebt. "Nicht einmal die Hirten hörten auf die Polizei." Die unerträgliche Verunsicherung, die die Süryani vor 30 Jahren in die Fremde trieb, ist geblieben. Pfarrer Demir: "Wir werden wieder zerrieben." Auch die Konflikte zwischen Christen und Kurden brechen auf. Im Pfarrhof des Dorfes Bsorino, zu dem der kleine Ort Sare gehört, beschreibt Pfarrer Saliba Erden die tiefen Gräben zwischen seinem christlichen Dorf und der kurdischen Nachbargemeinde. Jungen können dort noch unter Schwierigkeiten zur Schule gehen, Mädchen in keinem Fall. Aus Angst vor Entführung und Entehrung ihrer Töchter zahlen die Eltern lieber Strafe für Verstöße gegen die Schulpflicht. Das Katastrieren des Landes hat die Spannungen verstärkt. "Wir hoffen, dass mit der juristischen Klärung der Konflikt um Land gelöst wird", sagt der Dorfgeistliche. Er fügt hinzu: "Aber selbst bei einem Sieg ist unklar, ob sich das Recht durchsetzen lässt." Bei aller Heimatliebe weiß Pfarrer Demir nicht, ob er seine Brücken zu Deutschland ganz abbrechen wird. Manche haben keine Wahl. Das Bundesamt für Migration und Flüchtlinge durchforstet zurzeit alte Asylanträge. Weil Christen in der Türkei nicht mehr verfolgt würden, entfalle der Asylgrund.
Die Verunsicherung unter den Betroffenen ist groß. Auch bei den Behörden im Tur Abdin. Einzelne Rückkehrer scheint die Region zu verkraften, tausende könnten die Spannungen zur Explosion bringen. Zumal die Existenzgrundlage für die Ausgewanderten prekär ist. Wer 20 Jahre lang nicht auf seinem Grund war, dessen Land ist an den türkischen Staat gefallen. Auch wer seinen türkischen Pass zugunsten des deutschen abgegeben hat, kann kein Land auf sich einschreiben lassen. Ein starkes Gefühl Jakob Gabriel und seine Frau Diba haben es leichter. Mit 17 Jahren ist der 44-Jährige in die Schweiz ausgewandert. Dort hat das Ehepaar gelebt, eine Familie gegründet und geschuftet. "Bei der Hochzeit haben wir uns versprochen, mit 40 die Schweiz zu verlassen." Der Abschied fiel leicht. Denn zur Sicherheit haben die beiden neben dem türkischen noch den Schweizer Pass. "Ich bin dankbar, dass ich in der Schweiz leben durfte", sagt Gabriel. Doch das Heimweh war stärker. "Unter jedem Stein ist die Geschichte meines Volkes", sagt er. Vor vier Jahren ist das Paar mit drei der vier Kinder zurückgekehrt. Ihr Erspartes haben sie in ein feudales Haus und einen Schmuckladen in der Stadt Midyat gesteckt. "Wir haben uns einen Traum erfüllt", sagt Diba Gabriel. Doch sie verschweigt nicht die Schattenseite. Die Schulen seien schlecht, Elektrizität und fließend Wasser nicht vorhanden. Der Staat verlangt von den Rückkehrern eine Beteiligung für die Erschließung der oft zerstörten Dörfer. Die Gabriels können sich das leisten. Schon bei der Auswanderung war die Familie mit 3000 Stück Vieh reich. "Wir sind nicht wegen der Armut ausgewandert, sondern wegen der Gewalt." Einer ihrer Brüder wurde im Schlaf erschossen. Ob sich die Sicherheitslage verbessert hat, ist unklar, auch wenn der smarte Landrat von Midyat versichert, "die Terrortätigkeit habe stark abgenommen.
Die Spähpanzer an der Straße von Midyat nach Mardin sollen Schmuggler abschrecken, die im Grenzgebiet zu Syrien Zigaretten transportieren. Doch illegaler Warenverkehr gehört zu den kleineren Problemen der Region. "Es gibt kritische Situationen", räumt Jakob Demir ein, der mit zehn weiteren Familien von weitem sichtbare drei- bis vierstöckige Häuser am Rand ihres zerstörten Heimatdorfes Kafro errichtet hat. Dass es "immer dort zu Übergriffen kommt, wo unser Volk lebt", könne kein Zufall sein. Nun soll ein Militärposten für Sicherheit der Mustersiedlung sorgen. "Wir wollten etwas Attraktives bauen, damit unsere Frauen und Kinder gerne herkommen." Die Villen, die so gar nicht in das ärmliche Umfeld passen, sollen Modelldorf sein, das - sofern das Geld reicht - einmal mit Schule und Altenheim ausgestattet sein soll. Schließlich sollen ja mehrere Generationen in den Häusern leben. Ob die im Ausland gut ausgebildete jüngere Generation künftig für immer in den Tur Abdin zurückkehren wird, ist jedoch nicht sicher. Noch müssen sich die Gründer der Siedlung mit dem Glauben daran begnügen. Dieser hat Jakob Demir jedoch erst einen Streich gespielt. Die Hoffnung, dass die türkische Regierung für die Erschließungskosten aufkommt, hat sich ebenso wenig erfüllt, wie die Annahme, dass der Grund, auf den die 150 000 bis 200 000 Euro teuren Villen stehen, den einstigen Dorfbewohnern gehört. Die Rückkehr ist voller Hindernisse - auch im Villenviertel.
ELISABETH ZOLL / hz-online.



Gabriel Rabo

10.10.2006 13:38:28: Hollanda'dan 'Süryani soykýrýmý' iddiasý
Hollanda'dan 'Süryani soykýrýmý' iddiasý
10 Ekim, 2006 09:42:00 (TSÝ)
Hollanda'da Türklerin Süryanilere soykýrým yaptýðý iddia edildi. Soykýrým iddialarý dün gece Hollanda 2 haber kanalýnda tartýþýldý.
'Asur - Süryani Sorunu' baþlýðý altýnda ele alýnan konu, Hollanda 2 televizyonunda yayýnlanan 'Netwerk' haber programýnda ele alýndý.

Twente kentinde yaþayan Asur - Süryani topluluðu ile yapýlan geniþ röportajlarýn yer aldýðý haberde 1915 yýlý 'Osmanlýnýn kara sayfasý' olarak nitelendirildi.

Programda o tarihte en az 250 bin Süryaninin Türkler tarafýndan soykýrým yapýlarak öldürüldüðü öne sürüldü.

Yaklaþýk 10 dakika süren haber programý sonunda, Türkiye'nin o tarihlerde çok sayýda Süryaninin öldüðünü kabul ettiðini, fakat bunun bir soykýrým olmadýðýný savunduðu vurgulandý.

Süryaniler, konunun Türkiye'nin AB üyelik müzakere sürecinde gündeme getirilmesi ve Türkiye'nin yapýlanlarý 'soykýrým' olarak kabul etmesini istiyor.
Ermeni soykýrýmý iddialarý

Hollanda Parlamentosu'nda 2004 yýlýnda Türkiye'ye 'Ermeni soykýrýmý'ný kabul etmesi için baský yapýlmasýný öngören taslak, bütün siyasi partilerin desteði ile benimsenmiþti.

Hristiyan Birlik Partisi tarafýndan verilen söz konusu önergede, "Türkiye ile AB'ye üyelik sürecinde bundan böyle yapýlacak görüþmelerde hükümet, Türkiye'nin Ermeni soykýrýmýný kabul etmesini sürekli ve ýsrarla gündeme getirmesini ister" deniliyor.

Parlamento'da hazýr bulunan beþ Türk kökenli üye de önergeye 'evet' oyu vermiþti.


Gabriel Rabo

10.10.2006 13:38:28: Hollanda'dan 'Süryani soykýrýmý' iddiasý
Hollanda'dan 'Süryani soykýrýmý' iddiasý
CNN TÜRK
Hollanda'da Türklerin Süryanilere soykýrým yaptýðý iddia edildi. Soykýrým iddialarý dün gece Hollanda 2 haber kanalýnda tartýþýldý.
'Asur - Süryani Sorunu' baþlýðý altýnda ele alýnan konu, Hollanda 2 televizyonunda yayýnlanan 'Netwerk' haber programýnda ele alýndý.
Twente kentinde yaþayan Asur - Süryani topluluðu ile yapýlan geniþ röportajlarýn yer aldýðý haberde 1915 yýlý 'Osmanlýnýn kara sayfasý' olarak nitelendirildi.
Programda o tarihte en az 250 bin Süryaninin Türkler tarafýndan soykýrým yapýlarak öldürüldüðü öne sürüldü.
Yaklaþýk 10 dakika süren haber programý sonunda, Türkiye'nin o tarihlerde çok sayýda Süryaninin öldüðünü kabul ettiðini, fakat bunun bir soykýrým olmadýðýný savunduðu vurgulandý.
Süryaniler, konunun Türkiye'nin AB üyelik müzakere sürecinde gündeme getirilmesi ve Türkiye'nin yapýlanlarý 'soykýrým' olarak kabul etmesini istiyor.

Ermeni soykýrýmý iddialarý
Hollanda Parlamentosu'nda 2004 yýlýnda Türkiye'ye 'Ermeni soykýrýmý'ný kabul etmesi için baský yapýlmasýný öngören taslak, bütün siyasi partilerin desteði ile benimsenmiþti.
Hristiyan Birlik Partisi tarafýndan verilen söz konusu önergede, "Türkiye ile AB'ye üyelik sürecinde bundan böyle yapýlacak görüþmelerde hükümet, Türkiye'nin Ermeni soykýrýmýný kabul etmesini sürekli ve ýsrarla gündeme getirmesini ister" deniliyor.
Parlamento'da hazýr bulunan beþ Türk kökenli üye de önergeye 'evet' oyu vermiþti.


Gabriel Rabo

10.10.2006 13:34:10: Þimdi de Süryani soykýrýmý iddiasý
Þimdi de Süryani soykýrýmý iddiasý
Hollanda'da Türklerin Süryanilere soykýrým yaptýðý iddia edildi. Soykýrým iddialarý dün gece Hollanda 2 haber kanalýnda tartýþýldý. 'Asur - Süryani Sorunu' baþlýðý altýnda ele alýnan konu, Hollanda 2 televizyonunda yayýnlanan 'Netwerk' haber programýnda ele alýndý.
Twente kentinde yaþayan Asur - Süryani topluluðu ile yapýlan geniþ röportajlarýn yer aldýðý haberde 1915 yýlý 'Osmanlýnýn kara sayfasý' olarak nitelendirildi.
Programda o tarihte en az 250 bin Süryaninin Türkler tarafýndan soykýrým yapýlarak öldürüldüðü öne sürüldü. Yaklaþýk 10 dakika süren haber programý sonunda, Türkiye'nin o tarihlerde çok sayýda Süryaninin öldüðünü kabul ettiðini, fakat bunun bir soykýrým olmadýðýný savunduðu vurgulandý.
Süryaniler, konunun Türkiye'nin AB üyelik müzakere sürecinde gündeme getirilmesi ve Türkiye'nin yapýlanlarý 'soykýrým' olarak kabul etmesini istiyor.
Ermeni soykýrýmý iddialarý
Hollanda Parlamentosu'nda 2004 yýlýnda Türkiye'ye 'Ermeni soykýrýmý'ný kabul etmesi için baský yapýlmasýný öngören taslak, bütün siyasi partilerin desteði ile benimsenmiþti.
Hristiyan Birlik Partisi tarafýndan verilen söz konusu önergede, "Türkiye ile AB'ye üyelik sürecinde bundan böyle yapýlacak görüþmelerde hükümet, Türkiye'nin Ermeni soykýrýmýný kabul etmesini sürekli ve ýsrarla gündeme getirmesini ister" deniliyor. Parlamento'da hazýr bulunan beþ Türk kökenli üye de önergeye 'evet' oyu vermiþti.


Gabriel Rabo

04.10.2006 18:58:52: Mor Yakup Manastýrýnýn çehresi deðiþti
Midyat Habur, 29.08.2006 09:30:14

Mor Yakup Manastýrýnýn çehresi deðiþti
Midyat’ýn Barýþtepe Köyünde bulunan bin 500 yýllýk tarihi Mor Yakup Manastýrýnda tadilat çalýþmalarý baþladý. Aslýna uygun bir þekilde yapýlan tadilat çalýþmasýyla manastýr güzel görünümüne yeniden kavuþturuluyor. Tamamý nakýþlý taþlarla iþlenmiþ yeni bir teras katý yaptýrýlarak manastýra kazandýrýldý.
Konuyla ilgili olarak görüþtüðümüz manastýr rahibi Daniel Savcý yaptýðý açýklamada: “Tarihi yapýtlarýn gözler önünde erimesine ve yok olmasýna gönlümüz el vermiyor. Ýmkânlarýmýz dâhilinde manastýrýmýzda gerekli tüm tadilat çalýþmasýný yapacaðýz. Bölgedeki bütün tarihi mekânlar da bakýma alýnmalý ve gerekli tadilattan geçirilmelidirler. Herkesin tarihi yapýtlara sahip çýkmasý gerekiyor. Çünkü bu davranýþ bir insanlýk borcudur.” dedi.




Gabriel Rabo

04.10.2006 18:49:23: Midyat Metropolitinin Annesi Vefat Etti
Midyat Metropolitinin Annesi Vefat Etti
Midyat Metropoliti Timetheos Samuel Aktaþ’ýn annesi hayata gözlerini yumdu.
Edinilen bilgiye göre, uzun bir süredir Ýsveç’in Stockholm kentindeki çocuklarýnýn yanýnda kalan Metropolit Samuel Aktaþ’ýn annesi Miksiye (Bayan Hacý) Meryem Aktaþ (96), rahatsýzlýðý nedeniyle yaklaþýk iki yýldýr tedavi görüyordu. Vasiyeti üzerine naaþý Midyat’a getirilen Aktaþ, Bakýsyan (Alagöz) köyündeki Süryani mezarlýðýna defnedildi. Merhume Miksiye Meryem Aktaþ, 9 çocuk annesiydi.
Bakýsyan (Alagöz) köyünde yapýlan cenaze törenine Süryani ve Müslüman vatandaþlar ile Midyat Ýlçesi'nde bulunan Süryani din adamlarý, dernek baþkanlarý, Müslüman, Süryani ve Yezidi vatandaþlar hazýr bulundu.
Mor Ýliyu Kilisesindeki cenaze merasimini, Mardin, Diyarbakýr ve Deyrulzafaran Metropoliti Saliba Özmen ile Midyat ve Mor Gabriel Manastýrý Metropoliti Samuel Aktaþ düzenledi. Cenaze merasiminde hazýr bulunanlar hayata gözlerini yuman Merhume Miksiye Meryem Aktaþ için bolca dua ettiler. Defin iþlemlerinin ardýndan taziyeler, Metropolit Samuel Aktaþ tarafýndan kabul edildi. Anavatan Partisi Ýlçe Baþkaný Eyüp Doðan ve Mider Derneði Baþkaný Ünal Günel Metropolit Aktaþ’a taziyelerini bildirdiler.
Merhume Miksiye Meryem Aktaþ’ýn ailesine Midyathabur.com sitesi adýna sabýr ve baþ saðlýðý dileriz.
Midyat Habur, 4.10.2006



Gabriel Rabo

04.10.2006 16:58:08: Süryaniler: Çok sayýda saldýrý, tehdit ve bir ay içinde iki bomba
Çok sayýda saldýrý, tehdit ve bir ay içinde iki bomba
Emel ARMUTÇU

Fotoðraflar: Ferhan KAPLAN/Midyat, DHA

Geçtiðimiz günlerde Avrupa Parlamentosu Dýþiþleri Komisyonu’nda kabul edilen ve 25-28 Eylül tarihleri arasýnda toplanacak AP Genel Kurulu’na havale edilen raporda iddia edildiði gibi, Süryaniler Türkiye’de soykýrýma uðradý mý? Bu iddiayý baþta Süryaniler yalanlýyor. Ancak 1970’lerden itibaren binlercesinin Türkiye topraklarýný terk etmek zorunda kaldýðý gerçeðini kabul etmeyen yok.
Peki, 2001 yýlýnda dönemin baþbakaný Bülent Ecevit’in "Ülkenize dönün, haklarýnýz devletin güvencesi altýndadýr" çaðrýsý yaptýðý Süryanileri, terk ettikleri köylerinde gerçekten güvenli bir ortam bekliyor mu? Son aylarda biri Süryani köyünde, biri de tatile gelen bir Süryani vatandaþýn Midyat’taki evinde patlayan iki bomba, bu soruya olumlu bir cevap vermeyi zorlaþtýrýyor. Üstelik bölgede yaþayan ve yurtdýþýndan geri dönmek isteyen Süryanilerde tedirginlik yaratan sadece bombalar deðil, pek çok Süryani haraç vermeye zorlanmaktan sokakta dövülmeye, tehdide kadar korku ve baský altýnda yaþadýklarýný dile getiriyor. Kýsacasý, Süryanilere "vatanýnýza dönün" demek yetmiyor.
Süryanilerin kendi topraklarýna geri dönmesi, onlar ve burada onlarý bekleyenler için sevinçli bir olaydý. Ancak, çoðu koþa koþa gelmeye kalkmadý. Giderken kiminin komþusuna bizzat emanet ettiði, kiminin boþ býraktýðý evleri "iþgal" edilmiþti çünkü. Odalarýnda baþkalarý oturuyor, tarlalarýný baþkalarý sürüyordu. Kimi evler, bölgedeki güçlü aðalar tarafýndan silahla korunuyor, kimse yaklaþtýrýlmýyordu. Bir de korucular vardý. Mardin’den bir rahip o günlerde, "Göç eden Müslümanlar ve Süryanilerin topraklarýna köy korucularýnýn el koyduðunu, bu nedenle cinayetler bile iþlendiðini" açýkladý.
Ayný sorun Þýrnak Sarýköy’de de yaþanmýþ, evlere yerleþmiþ korucular, "devlet önce bize yer göstersin, anahtar teslimi yapsýn, öyle çýkarýz" demiþlerdi. Dönemin valisi Osman Güneþ de "Süryani vatandaþlarýmýzýn köylerine dönmeleri yasal haklarýdýr. Devletin köy korucularýna hiçbir borcu yoktur. Korucular derhal Süryanilerin evlerini boþaltsýn" açýklamasý yapmýþtý.
Tapusu elinde olan Süryaniler evlerine daha çabuk kavuþtu ama karýþmýþ tapu ve sýnýr çizgileri için yeniden keþif yaptýrmak gerekti. Cemaat liderleri ilgili makamlara baþvurdu. Köylerde hummalý inþaat, tamirat ve restorasyon faaliyeti sürdü. Bir grup aile Midyat’ýn Elbeðendi köyünü, tarihi dokuya uygun villalarla modernleþtirdi. Sadece o köye 60 ailenin dönmesi, köyün bölgede model köy olmasý bekleniyordu. Kafro köyünden Avrupa’ya göç eden 25 Süryani aile de geri dönüp evlerini yaptýrdý. Diðer köyler onlarý izledi.
Bu konuda yapýlmýþ bir istatistik yok, ancak þu ana kadar Midyat’a 100 kadar ailenin temelli geldiði, sadece yazlarý gelenlerle birlikte bu sayýnýn ikiye üçe katlandýðý söyleniyor.

ÖNCE EÞEÐE YÜKLENDÝ SONRA BÝR EVE ATILDI
Ancak Midyat’ta yaþayan Süryanilerin yüzlerinde bir tedirginlik, Avrupa’da olup da dönme kararý verenlerde korku var. Geçtiðimiz ay Midyat’ta, 20 gün arayla patlayan iki bomba, bu tedirginliði ve korkuyu tazeledi. Önce 10 Aðustos 2006’da eski adý Harabale olan Nusaybin’e baðlý Üçköy’de, bir eþeðe yüklenen bombalar, ardýndan 31 Aðustos’ta gece vakti Almanya’dan yýllar sonra köyüne tatile gelen Gebro-Yýldýz Seven çiftinin evine atýlan el bombasý...
Aslýnda sonuncusu, Süryani köylerinde patlayan bombalarýn üçüncüsü; tanýklar iki yýl önce de Üçköy yakýnlarýnda bir bombalama daha olduðunu söylüyor. Eþeði parçalayan uzaktan kumandalý ikinci bomba olayý, aðýrlýklý olarak PKK militanlarýnýn Üçköy Jandarma Karakolu’na yönelik eylemi olarak yansýdý basýna. Ama pek çok Süryani, eylemin geri dönmelerini engellemek, korkutmak için yapýldýðý kanýsýnda.
2005 Haziran’ýnda meydana gelen ve Turabdin Kalkýndýrma Dernekleri Federasyonu (DETA) Komisyon Baþkaný episkopos Ýbrahim Gök, Üçköy Muhtarý Maravge Çýnar ve iþadamý Hapsuno Kara’nýn bulunduðu aracýn yakýnlarýnda bir mayýnýn patlamasý da böyle yorumlanmýþtý.

TÜRKÝYE’YÝ BÖYLE OLAYLAR YÜZÜNDEN TERK ETMÝÞTÝK
Evlerine el bombasý atýlan ve manastýrda ayinde olduklarý için þans eseri ölümden kurtulan Yýldýz-Gebro Seven çifti, uzun yýllardýr yaþadýklarý Almanya’ya döndü. Almanya’dan telefonla konuþtuðumuz Yýldýz Seven, "Türkiye’yi 40 yýl önce yine böyle olaylar nedeniyle terk etmiþtik. Beþ çocuðumuzun beþi de burada doðdu. Biz kendi vatanýmýzda bir gün rahat yaþamadýk ki. Son birkaç yýldýr bir þeyler deðiþti diye umutluyduk. Yazlarý gelip gidiyorduk. Ama maalesef..." diyor.
Olayý kimin yaptýðýný bilmediklerini, çok merak ettiklerini söylüyor: "Kimseyle husumetimiz yok, hatta komþularýmýzý bile doðru dürüst tanýmýyoruz, uzun yýllardýr ayrý olduðumuz için. Bir Müslüman kiracýmýz vardý, biz dönmeye karar verince sorunsuz boþaltmýþtý evimizi. Midyat polisi, biz size rapor vereceðiz dedi, ancak eþim kaç kez sordu, hiçbir þey vermediler, aramadýlar."
Ona göre de bu, Süryanilerin geri dönüþünü engellemek, korkutmak için yapýlmýþ bir olay. Korkularýndan deðil, tatilleri bittiði için döndüklerini, yine geleceklerini anlatýyor: "Çok zorumuza gitti ama yine ve daha fazla geleceðiz. Yerimizi býrakmayacaðýz, sahip çýkacaðýz. Buradaki Süryani dernekleri de olayýn peþini býrakmayacak. Kimse de dönmekten vazgeçmeyecek."
Böyle düþünmeyenler de var: Midyatlý bir Süryani, "Burada yurtdýþýndan yeni dönmüþ biri, bombalar da patlasa bizi geri dönmekten alýkoyamazlar, demiþti, bir hafta sonra bomba patladý. Þimdi geri dönün diyorsunuz ama, nasýl, diye soruyorlar. Burada ciddi deðiþimlere ihtiyaç var" diyor.
Korucu haraç istedi, vermeyince adamlarý sokak ortasýnda saldýrdý, kimse karýþamadý
Maðdurlar, eski adý Hah olan Anýtlý köyünden Ýsa Doðan ve Yusuf Ay. Saldýrý tarihi yine Aðustos 2006. Hem de son bombalama olayýndan üç gün önce, 28 Aðustos’ta: Avustralya’da yaþayan Ýsa Doðan, bir cenaze için geldiði köyünden, kayýnbiraderi Yusuf Ay’la birlikte Midyat’a gezmeye iniyor. Komþu köyün aðasý, korucubaþý, muhtarý, adamlarýyla peþlerine düþüyor. Önce çarþýda Yusuf Ay’ý durdurup, Ýsa Doðan’ýn nerede olduðunu soruyorlar. Ondan 7 bin dolar haraç almak istemiþler, o da reddetmiþ.
Köylerde yaþayan Süryaniler, bu tür olaylarýn sýk sýk yaþandýðýný anlatýyor. Hangi partiye oy vereceklerine bile aðalarýn karar verdiðini, kendilerinden ve yurtdýþýndan gelen Süryanilerden haraç alýndýðýný iddia ediyor, vermeyenlerin baþýna da Doðan ve Ay’ýn baþýna gelenler geliyor, diyorlar.
Ýsa Doðan’ýn yerini söylemeyen Yusuf Ay, Midyat’ýn ortasýnda, herkesin gözü önünde "aða" tarafýndan yumruklanmaya baþlýyor, direnince adamlarý üzerine çullanýyor. Ardýndan çarþý içinde bir terör estirerek Ýsa Doðan’ý buluyor, onu da dövüyorlar. Halen kafatasýnda ve kaburgasýnda çatlak olan Doðan, karakola baþvuruyor. Bir gece nezarette kalan saldýrganlar, ertesi gün serbest kalýyor, tehditlerini sürdürüyor.
Tehditlerden biri de "üzerimize ifade verirseniz, köyünüze zarar veririz" þeklinde. Hatta Yusuf Ay’ýn köyü terk etmeye zorlandýðý söyleniyor. Anýtlý köyünde 15 Süryani aile yaþýyor. Saldýrý olayýndan sonra tatile köyüne gelenler apar topar geri dönüyor. Bu olayda suçlanan korucu, komþu köy Ortaca’nýn muhtarý ve aðasý Cazým Arslan.
Yollarý Ortaca’dan geçen Süryaniler sürekli göz altýnda hissediyor kendilerini. Baþka bir köyün sakini "Yurtdýþýndan gelen herkesten haraç alýyorlar, vermezse olay çýkarýyorlar. Diyelim bayram geldi, bayram haracý alýrlar. Þikayet etsek, dava açsak, tehditler artýyor, korkuyoruz. Buradaki iþleyiþ çok farklý, Türkiye’nin batýsýndaki gibi deðil. Kimsenin haberi olmadan baský altýnda yaþanýyor, öyle sanýyoruz ki bizim baþýmýzdaki devlet deðil, aðalar."

DANÝMARKA’DA KARÝKATÜR KRÝZÝ ÇIKTI, MÝDYAT’TA DÜKKANIMIZA YÜRÜDÜLER
Midyat çarþýdaki bir kuyumcu, "Daha geçen hafta yeni gelenler dövüldü. 1 Haziran’da yine birine maskeli dört kiþi Midyat’taki evinin önünde saldýrdý. Danimarka gazetesinde Hz. Muhammed’in karikatürleri çýktý, bu olayý protesto etmek için camiden çýkanlar ellerinde yeþil bayraklarla bizim dükkanlara doðru yürüdü. Asker ve polis olayý durdurdu ama sonra? O gün çocuklarý okula göndermedik, bir süre kiliseye gidemedik. En ufak bir kývýlcýmla her þey olabilir, tedirginiz."
Bu ortamda fýsýltý gazetesi de çalýþýyor: Bir emniyet müdür yardýmcýsý, "Allah korusun, düþünsenize, 70 bin Süryani evine dönmeye karar vermiþ" diye baþlayan bir cümle kurmuþ! Zaten genel kaný, saldýrý soruþturmalarýnýn üstünkörü yapýldýðý ve böyle devam ederse saldýrýlarýn artacaðý yönünde. Bir yandan da þu soruyu soruyorlar: "Almanya buralarýn artýk güvenli olduðuna nasýl karar vermiþ de Süryanileri sýnýrdýþý ediyor?"
4 bin yýldýr bu topraklardalar
Þu anda dünya üzerindeki sayýlarý 20 milyon civarýnda olan Süryanilerin adýnýn baþýna en çok eklenen kelime, "kadim." Çünkü onlar, Mezopotamya topraklarýnda en az dört bin yýldýr varolan ve kültürünü bugüne taþýyan en eski Hýristiyan topluluk. Yakýn geçmiþe kadar sadece Mardin, Midyat ve çevresinde sayýlarý onbinlerle ifade ediliyordu, bugün iki bin kiþi kadarlar. Türkiye’de toplam nüfuslarý 25 bin. 1970’lerden baþlayarak ve özellikle 12 Eylül 1980 darbesinden sonra göç ettiler. Bugün daha çok Ýsveç ve Almanya’da yaþýyorlar. Gitmek için nedenleri vardý: Bir gecede köylerinin ismi deðiþmiþti. Köyleri basan PKK yiyecek, para yardýmý yapmayanlara baský yapýyor, yardým yapmak zorunda kalanlar da askerlerin tepkisine maruz kalýyordu. Çatýþma ortamýnýn yarattýðý yeni çýkar gruplarýnýn baskýsý da cabasý oldu. Kimi zaman kendini o topraklarýn sahibi sanan "aða"larýn, kimi zaman devleti arkasýna alan korucularýn kurbaný oldular. Bugüne kadar bölgede 40 kadar Süryani’nin faili meçhul cinayete kurban gittiði söyleniyor. Dönemin baþbakaný Bülent Ecevit’in "geri dönün" çaðrýsýný andýran genelgesi, akan sularý biraz tersine çevirdi. 2002’den itibaren Türkiye’ye geri dönüþten söz edilmeye baþlandý. Ancak bu o kadar kolay olmayacaktý...

ÝLK DÖNEN JAKOB GABRÝEL
Burasý bizim vatanýmýz
Kuyumcu Jakob Gabriel, Midyat’ý 13 yaþýndayken terk edip, 30 yýl sonra ilk dönenlerden. Midyat Süryani Kültür Derneði’nin (MSKD) kurucu üyesi: "Orada gerçekten iyi bir yaþantýmýz vardý, herkesin iþi, parasý vardý. Korkmadan sokaklarda dolaþabiliyorduk, ama sonuçta yabancýydýk. Avrupa ne Süryanilere ne baþka halka yurt olmaz. Biz burayý seviyoruz. Ama Avrupa’dakiler çok tedirgin." (Fotoðraftakiler soldan saða, MSKD kurucusu Jakob Gabriel, ikinci baþkaný Yuhanna Aktaþ ve proje koordinatörü Özcan Dilmen)

MARDÝN VALÝSÝ MEHMET KILIÇLAR
Olay netleþince o korucunun elinden silahýný alacaðýz
Bombalama olayý, Süryani vatandaþlarýmýz evde yokken olmuþ. Bombalarýn parçalarýný incelemek üzere Diyarbakýr’a gönderdik. Þu anda faili meçhul bir olay. Buna benzer baþka hadiseler de oluyor, ancak biraz da abartýlýyor. Mesela Deyrulzafaran Manastýrý genel sekreteri Yusuf Bektaþ’ýn arabasýnýn camý kýrýlmýþ, bu herkesin baþýna gelebilir. Aðabeyi Yakup Bektaþ, Midyat’ta maskeli kiþilerce dövülmüþ. Her tarafa yazmýþlar, bana Almanya’dan bir Süryani derneðinden mektup geliyor, "Süryani vatandaþlarýmýz öldürmek amacýyla dövülmüþtür" diyor. Yakup Bektaþ deðiþik ticari iliþkileri olan bir insan. Büyük ihtimalle bu iliþkilerden dolayý baþýna bu geldi. Biz yine de olaylarý inceliyoruz.
Haraç isteme ve dövülme olayýna gelince, o köy muhtarý hakkýnda adli ve idari soruþturma yapýyoruz. Olay netleþince silahýný da alacaðýz. Koruculardan geçmiþte de çok þikayet vardý, biz onlarý zapturapta aldýk. Biz devlet olarak ne yapmamýz gerekiyorsa yapýyoruz. Bunlar münferit olaylar. Süryaniler de geri dönüyorlar, baský ortamý olsa dönerler mi? Evlerini yapýyorlar, biz de köylerinin yollarýný yapýyoruz. Bir de kilisemizi cami yapmýþlar dediler, onu da inceliyoruz, eðer doðruysa, boþaltýp, kendilerine vereceðiz. Biz burada Süryanileri bir zenginlik olarak görüyoruz, onlar bizim vatandaþýmýz. Ýçleri rahat olsun, her türlü þikayeti ciddiyetle inceliyoruz.
Hürriyet, 24 Eylül 2006



Gabriel Rabo

02.10.2006 15:32:16: 'Süryanilere baský var mý?' önergesi
'Süryanilere baský var mý?' önergesi
Hürriyet Pazar'da yayýnlanan 'Süryaniler: Dönün demek yetmiyor' baþlýklý yazý, TBMM'de bir soru önergesi verilmesine neden oldu.
ANAVATAN Mardin Milletvekili Muharrem Doðan, Ýçiþleri Bakaný Abdülkadir Aksu tarafýndan cevaplandýrýlmak üzere verdiði önergede, Mardin Midyat çevresinde sayýlarý 10 binlerden 2 bine düþen Süryanilerin, haraç isteme, köylerinden uzaklaþtýrýlmak gibi olaylar yaþadýklarýný söyleyerek ne gibi hukuki önlem alýndýðýný sordu.


Gabriel Rabo

30.09.2006 13:49:38: Süryani Ýþadamýndan hastaneye 'Özel Oda'
Ýþadamýndan hastaneye 'Özel Oda'
Mardinli Süryani asýllý iþadamý Tekin Alkan, Mardin Devlet Hastanesi'ne annesi ve babasý adýna hastalar için iki özel oda yaptýrdý.
Ýzmir'de yaþayan hayýrsever Süryani iþadamý Tekin Alkan, 150 yataklý Mardin Devlet Hastanesi'nin kardiyoloji bölümüne annesi Meleke ve babasý Cemil Lakan adýna iki ayrý odanýn iç dizaynýný yaptýrarak hizmete açtý. Odalarýn açýlýþýnda düzenlenen törene, Süryani Metropolit Salibe Özmen, Anavatan Partisi Ýl Baþkaný Süleyman Çelik ve hastane personeli de hazýr bulundu. Süryani Metropolit Özmen, Süryani iþadamlarýna seslenerek bu bölgeye yatýrým yapmalarý konusunda çaðrýda bulundu. Metropolit Özmen, her hizmetin devletten beklenilmemesi gerektiðini belirterek, "Bu ülke hepimizin. Mardin'e herkesin yardým ve yatýrým yapmasý gerekir" dedi.
Odalarýn açýlýþýnda duygulu anlar yaþayan iþadamý Tekin Alkan, memleketi olan Mardin'e olan vefa borcunu ödemek için burada olduðunu söyledi.
ÝHA Yayýn Tarihi : 30 Eylül 2006 Cumartesi


Gabriel Rabo

30.09.2006 13:49:38: Süryaniler iftar yemeði verdi
Süryaniler iftar yemeði verdi
Mardin'de yaþayan Süryaniler tarafýndan Müslümanlar'a verilen iftar yemeðinde, hoþgörü ve barýþ mesajlarý verildi.
Yüzyýllardýr farklý dinlerin ve dillerin birarada hoþgörü, barýþ içerisinde yaþadýðý 7 bin yýllýk tarihi geçmiþe sahip Mardin'de, Süryani Metropolit Salibe Özmen ve Süryani iþadamý Tekin Alkan tarafýndan verilen iftar yemeði oldukça renkli görüntülere sahne oldu. Mardin Belediyesi'nin iftar çadýrýnda verilen yemekte, Müslümanlar ve Süryaniler ayný masayý paylaþarak bu birlikteliðin bütün dünyaya örnek olmasý temennisinde bulundu.
Mardin Belediye Baþkaný Metin Pamukçu, Sanayi ve Ticaret Odasý Baþkaný Mehmet Ali Tutaþi, siyasi parti il baþkanlarýyla 3 bine yakýn vatandaþýn katýldýðý iftar yemeðinde, Süryani ve Müslümanlar bu birlikteliði Papa'ya verilen en güzel cevap olarak niteledi. Yemek çýkýþýnda bir açýklama yapan Hýristiyan dinine mensup Süryani Cemaati Metropoliti Salibe Özmen, herkesin ruhsal açýdan güçlenmesi için bu mübarek günlerin çok önemli olduðunu söyledi. Müslümanlar'a bir Süryani olarak iftar vermenin mutluluðu içinde olduðunu vurgulayan Özmen, "Tabii Mardin bir kültür þehri, dayanýþma þehri ve hoþgörü þehridir. Bugün bu deðerler bizim için çok deðerlidir. Onun için buradayýz. Biz bunu söylemiyoruz, konuþmuyoruz biz bunu yaþýyoruz. Bu çok kültürlü, çok dinli, çok dilli, durum hepimizi ilgilendiriyor. Mardin bir model þehirdir. Önce Türkiye Mardinleþtirilecek sonra da dünya Mardinleþtirilecek. Oruçlu günlerde olsun, dini bayramlarda olsun ve yahut devlet bayramlarýnda olsun gördüðünüz gibi, Mardin'de müftüsüyle metropolitiyle valisi ve belediye baþkanýyla birer aile gibidir" dedi.
Daha önce Deyrulzafaran Manastýrý'nda sadece protokole verdikleri iftar yemeðini fakirlere de vermek için bu sene ilk defa iftar çadýrýnda yemek verdiklerini belirten Metropolit Özmen, "Fakirlere de iftar yaptýrmak için bu sene iftar çadýrýný seçtik. Bu tür iftar yemekleri sadece zenginlere verilmez. Bütün dinlerde fakirleri korumak var. Onlarý yedirmek, içirmek insanlýk adýna ruhsal açýdan çok önemli ve çok güzel deðerlerdi. Bu deðerleri Mardin'de gerçekleþtirmek ise bize düþüyor. Bu görevi yerine getirmenin mutluluðunu yaþýyoruz" þeklinde konuþtu.
Ýftar çadýrý kurduklarý günden beri her zaman Süryani vatandaþlarý yanlarýnda gördüklerini ifade eden Belediye Baþkaný Metin Pamukçu ise, "Bu dayanýþma, hoþgörü ve birliði hep beraber burada yaþayan Türk olsun, Kürt olsun, Arap olsun, Müslüman'ý olsun, Süryani olsun her kim olursa olsun burada Mardin'de bir aile ortamýný saðlýyoruz. Ýþte gördüðünüz ve dünyaya örnek olacak bu deðerleri gelecek nesillere aktarma konusunda herkes görsün istiyorum. Biz her zaman birlik v beraberlik içinde kardeþçe yaþamýþýz. Ben çocukluðumdan beri ayný mahallede Kürd'ü ve Süryani ile birlikte yaþamýþým" dedi.
Süryani iþadamý Tekin Alkan ise yemek yedikleri ortamýn bütün Avrupa'ya örnek teþkil etmesi gerektiðini söyleyerek, "Ben diyorum ki ey Avrupa Birliði, Stokclom, Danimarka, Ýngiltere, Londra, Fransa Paris, duy artýk. Avrupa Birliði burada. Orada deðil. Bizimle fazla uðraþmasýnlar. Bizim Avrupalýlara ihtiyacýmýz yok. Biz Türkler kendi kendimize yeteriz. Avrupa Birliði'ni gelip Mardin'de görsünler fazla uzakta aramasýnlar" dedi.
Anavatan Partisi Ýl Baþkaný Süleyman Çelik, Süryani cemaatý tarafýndan verilen yemeðin Papa'nýn açýklamalarýna verilen bir cevap olduðunu söyledi. Mardin'de dinlerin kardeþliði, medeniyetlerin barýþý, dillerin ise sevgiyi söylediðini ifade eden Çelik, "Burada yaþanan hoþgörü, dünyaya örnek teþkil edecek güzelliktedir. Mardin'in dünya kenti olduðunu her fýrsatta söylüyoruz. Mardin, binlerce yýl önce AB'nin bugünkü modelini taþýyordu. Bu hoþgörü ortamýnda bulunmaktan son derece mutluyum" diye konuþtu.
ÝHA 30 Eylül 2006 Cumartesi


Gabriel Rabo

25.09.2006 14:25:51: His Holiness Patriarch I Iwas Stresses No Conflict Between Islam and Christianity
His Holiness Patriarch I Iwas Stresses No Conflict Between Islam and Christianity
Saturday, September 16, 2006 - 10:45 PM
Damascus, Sep. 16 (SANA)-

His Holiness Ignatius Zakka I Iwas, Patriarch of Antioch and All the East and Supreme Head of the Universal Syrian Orthodox Church, stressed that present conflicts were not between Islam and Christianity but between enemies of the peoples and warmongers on one side and the peoples who seek to gain freedom, independence, dignity and right to use their resources for their own interests.
In a statement issued Saturday on the latest statements of Pope Benedict XVI on Islam, His Holiness Patriarch Iwas said Christianity was not in enmity or clash with Islam, adding that this should be made clear all over the world.
His Holiness stressed that Christianity honors Islam, adding that those forces who stand against virtue principles in religions exploit all opportunities to divert attention from their own crimes against peoples and fabricate disputes among human societies.
The statement of His Holiness Patriarch Iwas expressed hope that Vatican would clarify its stances over other religions and declare that Christianity is not responsible warmongers in Palestine, Lebanon, Iraq, and Afghanistan.
Ahmad F. ZAHRA
SANA NEWS

Gabriel Rabo

21.09.2006 15:18:14: Midyat'ta Süryani çiftin evine el bombasý atýldý
Midyat'ta Süryani çiftin evine el bombasý atýldý
Almanya'da yaþayan Seven çifti, 25 yýl sonra ilk kez yaz tatili için geldikleri memleketleri Midyat'ta evlerine el bombasý atýlarak karþýlandý.
Mardin'in Midyat Ýlçesi'ndeki evlerine yaz tatiline gelen Yýldýz ve Gebro Seven'in evine önceki gece kimliði belirsiz kiþi ya da kiþilerce el bombasý atýldý. Mor Gabriel Manastýrý'nda ayinde olan çift canýný kurtarýrken evde hasar oluþtu. 40 yýldan beri Almanya'da yaþayan Yýldýz ve Gebro Seven, 25 yýldan sonra yaz tatili için ilk defa memleketleri Mardin'in Midyat ilçesine geldi. Süryani çift kilisede ayindeyken Iþýklar Mahallesindeki evlerine önceki gece saat 22.00 sýralarýnda el bombasý atýldý. Evde hasar oluþurken polis soruþturma açtý.
"KORKUTAMAZLAR"
Kimseyle bir husumetlerinin olmadýðýný belirten Gebro Seven, þöyle konuþtu: "Evimizi onardýðýmýzý ve bundan böyle yaz tatillerini burada geçireceðimizi öðrenen herkes çok seviniyordu. Fakat maalesef bundan rahatsýz olanlar da var ki bizi korkutmak için evimize bomba attýlar. Geçmiþte yine bu tür olaylar yaþanmýþtý. Bizi böyle þeylerle korkutamazlar."
Baran KAPLAN - MÝDYAT MERKEZ



Gabriel Rabo

21.09.2006 15:18:14: 'Üçlü soykýrým raporu' AB'yi bile güldürdü / Süryaniler
'Üçlü soykýrým raporu' AB'yi bile güldürdü
Avrupa Parlamentosu'nun "Ermeni soykýrýmý ile birlikte Süryani ve Pontus soykýrýmlarý da tanýnsýn" dediði rapora, AB çevreleri bile tepki gösterdi: "Türkiye'yi küstürmeyelim. Gülünç duruma düþüyoruz. Raporun balans ayarý yok."
Raporun balans ayarý yok
Þimdiye kadarki en sert AP Türkiye raporunda "Pontus ve Süryani soykýrýmlarý tanýnsýn" denmesi, AB çevrelerinde tepki çekti: Gülünç duruma düþüyoruz, inandýrýcýlýðýmýz kalmýyor.
Avrupa Parlamentosu'nun (AP) Türkiye raporunda sözde Ermeni soykýrýmýnýn önkoþul olarak talep edilmesi, Pontus ve Süryani soykýrýmlarýnýn da tanýnmasý istenmesi sancýya yol açtý. Camuel Eurlings'in kaleme aldýðý rapor, Türkiye'den AB üyeliði öncesi 'soykýrýmý tanýmasý ve Ermenistan ile iliþkileri normalleþtirmesini' talep etti. Hýristiyan Demokrat grup üyesi Yunan parlamenter Yorgo Dimitrakolpoulos'un deðiþiklik önergesiyle sözde Pontus ve Süryani soykýrýmý da ilk kez resmi AB raporuna girdi. Dimitrakolpoulos, "demokratikleþip modernleþerek AB üyesi olmak isteyen Türkiye'nin tarihi ile yüzleþmesi gerektiðini" savundu. AP ile TBMM arasýnda diyalog organý olan Karma Parlamento Komisyonu (KPK) Eþbaþkaný Joost Lagendijk ise Türkiye raporundan memnun olmadýðýný belirtti. Yeþiller Grubu Eþbaþkaný Lagendijk, "Eurlings raporunda Türkiye'nin üyeliðini teþvik yerine daha çok talepler sýralanýyor. Türkiye'de AP'nin her yýl yeni taleplerde bulunduðu intibasý oluþmasýna yol açýyor. Beni çok þaþýrttý, balans ayarý yapýlmamýþ bir rapor" dedi.
Fikret AYDEMÝR STRASBURG
Sabah, 6.9.2006

Gabriel Rabo

21.09.2006 15:18:14: Süryaniler zorunlu göç hazýrlýðýnda
Süryaniler zorunlu göç hazýrlýðýnda
Alman hükümeti, 90’lý yýllarýn baþýnda çeþitli nedenlerle ülkeye gelen Süryanileri, geri gönderme hazýrlýðýnda.


MARDÝN - Mardin ve Diyarbakýr Süryani Metropoliti Filüksinos Saliba Özmen, aldýklarý duyumlara göre sýnýrdýþý edilmeleri planlananlarýn sayýsýnýn 5 ila 10 bin arasýnda deðiþtiðini söyledi. Özmen, üç ailenin Türkiye’ye döndüðünü açýkladý.

Terör olaylarýnýn en yoðun olduðu 1990’lý yýllarda baþta Almanya olmak üzere Avrupa’nýn çeþitli ülkelerine giden Türkiye’li Süryaniler, yýllar sonra bir sürprizle karþý karþýya. Duyumlara göre Alman hükümeti, ülkede iþsiz konumunda olan binlerce Süryani’yi Türkiye’ye gönderme hazýrlýðý yapýyor.
“Süryanileri geri gönderme” projesi söylentileri bu cemaatin Türkiye’deki yetkili isimlerine kadar ulaþtý. Deyrulzaferan Manastýrý’ndaki Mardin ve Diyarbakýr Metropoliti Filüksinos Saliba Özmen, Almanya’da 90 bin kadar olan Süryanilerden 5-10 bininin Türkiye’ye gönderileceðini duyduklarýný söyledi.
Özmen, Türkiye’deki Süryanilerin yüzde 95’inin çeþitli nedenlerle deðiþik ülkelere göç ettiðini ve Türkiye’deki sayýlarýnýn her geçen gün azaldýðýný belirterek, “Aslýnda döneceklerine bir yandan da seviniyoruz. Ancak, ülkede zaten iþssizlik var. Buraya geldiklerine de nasýl olacak bilemiyoruz. Hükümet düzeyinde bir deðerlendirme yapýlacaktýr mutlaka. Tabii alt yapýyý da oluþturmak lazým. Bu insanlarý bir sefer de göndermeyecekler, bir plan dahilinde olacak sanýrým”dedi.
Geliþmeler üzerine Avrupa’daki Süryanilerin Alman hükümetiyle bir müzakere süreci baþlattýðýný belirten Saliba Özmen, þöyle dedi: “Aldýðýmýz duyumlara gore geleceklerin sayýsý 5 ila 10 bin arasýnda olacak ve bunlar daha çok iþsizlerden oluþacak. Yani geçmiþ yýllarda bu ülkeye iltica edenler geri gönderilecek. Aniden hadi gidin demek tabii ki demokratik olmaz. Biz geri dönüþlerine seviniyoruz darken, bir de madalyonun diðer yüzüne bakmak lazým. Gönderilecekler maðdur edilmemeli. Bir fon ayrýlmalý. Aksi takdirde sýkýntýlar olur.”
Süryanilerin, ne zaman ve nasýl gönderileceði þimdilik bilinmiyor. Ancak, binlerce insanýn bir anda gelmesi birçok sýkýntýyý da beraberinde getirecek gibi görünüyor...

Nizamettin Kaplan
NTV-MSNBC, 23 Aðustos 2006 Çarþamba

Gabriel Rabo

21.09.2006 14:54:37: Süryanilere ikinci sürgün

Süryanilere ikinci sürgün
Meryem, 15 yaþýnda bir Süryani kýzý. Babasý, Türkiye'deki þartlarý öne sürüp Almanya'ya iltica ettiðinde, henüz 1 yaþýndaydý. Ýki ay önce bileklerine kelepçe vurularak Alman polisi tarafýndan okulunda gözaltýna alýndý. Ayný gece apar topar beþ kiþilik ailesiyle birlikte Türkiye'ye gönderildi.



Bakýþlarý hem ürkek hem öfkeli; omuzlarý düþük, kollarý göðsünde baðlý bir köþeye sinmiþ oturuyor. Ýkide bir üzerine konan sinekleri bile kovmaya yeltenmiyor. Bacaklarý, böcek ýsýrýklarýnýn yaralarýyla dolu ve giydiði bermuda þort, yaralarýný saklamaya yetmiyor.

Adý Meryem, soyadý Aytekin. 12 yýldýr Almanya’da yaþayan mülteci bir Süryani ailenin en genç ferdi; yaþý henüz 15. Üstelik, o Almanya’nýn Hessen eyaletine baðlý Kassel kentinde, aðabeyi Sami ile birlikte bileklerine okulun içinde kelepçe vurularak iki saat içinde ülkeyi terk etmesi istenen bir genç kýz. Beþ kiþilik ailesi ile birlikte sýnýr dýþý edildikten sonra baþýný sokabildiði tek dam da Mardin Nusaybin’e baðlý eski adýyla Harabalý, yenisiyle Üçköy adýndaki dede ocaðý. Üstelik, Almanya Hessen’de ayný kaderi paylaþmak üzere olan yüzlerce Süryani daha bulunuyor. Çünkü her ne kadar Alman Federal Hükümeti “sýnýr dýþý kararý münferit” dese de Almanya’nýn Hessen eyaletindeki Süryani toplumuna göre yetkili makamlar, mülteci statüsü kabul edilmeyen, çalýþma izni olmayan Süryanileri ülkelerine geri gönderme hazýrlýðý yapýyor. Kararýn tüm Almanya’ya, oradan da Avrupa ülkelerine sýçramasý göçmenlerin korkulu rüyasý. Ancak Hessen kararlarýnýn þu anki maðdurlarý yalnýzca Aytekin ailesi ve onlarýn hikâyesi Üçköy’de devam ediyor.

Üçköy’de hava kýrk derece dolaylarýnda; içinde oturduðumuz ve ayný zamanda yatak odasý da olan en fazla 10 metrekarelik mekânýn bir köþesinde üst üste yataklar yýðýlý; içeride o onda toplam sekiz kiþinin soluduðu hava açýk kapýlara karþýn yapýþ yapýþ. Köþede buzdolabý, ortada küçük masa, kanepe niyetine de minderlerden baþka bir de ucuz yollu alýndýðý belli gardýrop ve pencere pervazýndaki kapalý dizüstü bilgisayar, odanýn dekorasyonunu tamamlýyor.



Ýnançlarýný temsil eden kiliselerin çoðu boþ ve bakýmsýz. Köylerine giden yollar, tam arazi araçlarýna göre. Elektrik var; ama kimi yerde su, kimi yerde þebeke yok.Üçköy’ün kanalizasyon altyapýsý ise çökük ve devlet “bir kez yaptýk, ikincisine hakkýnýz yok” diyerek bu iþi de köylünün baþýna yýkmýþ.

Altý yýldýr saðlýk ocaðý var; ama doktor yok, altý yýl önceki açýlýþýn ardýndan tayin edilen ve o da bir sene sonra giden hemþire dýþýnda bina sürekli boþ. Okul taþýmalý eðitimle devam ediyor. Bunun dýþýnda bir de terör belasý var. Köyün muhtarý Maroqi Çýnar, 2005’te otomobilinin yanýnda patlayan uzaktan kumandalý mayýndan kýl payý kurtulmuþ; 2006’nýn aðustos ayýnda teröristler bomba yüklü bir eþeði karakolun yakýnýna kadar göndermiþ ama hedefi þaþýran eþek bombanýn patlamasýyla telef olmuþ.

Ýddialara göre Süryanilerin köylerine dönmelerini ve topraklarýný sahiplenmelerini istemeyen bazý kimseler de var. Topraklarsa hâlâ bereketli, üzüm, sumak, badem adeta fýþkýrýyor.
....
Devamý Bu Hafta Tempo'da
Haber: Enis Tayman-Doðan Ertuðrul
Fotoðraf: Çaðrý KILIÇÇI

TEMPO, 7 Eylül 2006)


Gabriel Rabo

18.09.2006 16:39:02: TBMM Ýnsan Haklarý Ýnceleme Komisyonu baþkan ve üyeleri, Mardin'in Midyat Ýlçesi'nde Süryani vatandaþlarýn mülkiyet sorunlarýyla ilgili incelemelerde bulundu

Ýnsan Haklarý Komisyonu Midyat'ta
Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM) Ýnsan Haklarý Ýnceleme Komisyonu baþkan ve üyeleri, Mardin'in Midyat Ýlçesi'nde Süryani vatandaþlarýn mülkiyet sorunlarýyla ilgili incelemelerde bulundu.
TBMM Ýnsan Haklarý Ýnceleme Komisyonu Baþkaný Mehmet Elkatmýþ, Baþkan Vekili A. Faruk Ünsal, komisyon sözcüsü Mehmet Atilla Maraþ, üye Atilla Emek ve AK Parti Mardin Milletvekili Nihat Eri ile birlikte Süryani köylerini gezerek çeþitli incelemelerde bulundu. 3 günlük gezi kapsamýnda Mardin'de çeþitli incelemelerde bulunmak üzere gelen heyet, çalýþmalarýna Gülgöze ve Bardakçý köylerinde baþladý. Heyet, Süryani vatandaþlarýn mülkiyet sorunlarýyla ilgili Deyrul Ömer Manastýrý Turabidin metropoliti Samuel Aktaþ, Mardin-Diyarbakýr Deyrul Zafaran Manastýrý Filüksinos Saliba Özmen ve Süryani vatandaþlardan çeþitli bilgiler aldý. Ýnceleme sýrasýnda Mardin Valisi Mehmet Kýlýçlar, Kaymakam Mustafa Yýlmaz da hazýr bulunarak, bilgi alýþ veriþinde bulundu. TBMM Ýnsan Haklarý Ýnceleme Komisyonu baþkan ve üyeleri, Midyat'ta baðlý Gülgöze Köyü'nde bulunan Mor Had Þabo Kilisesi'nde incelemelerde bulundu. Komisyon üyeleri, kilisede metropolit Samuel Aktaþ ve köylülerle basýna kapalý olarak yaklaþýk yarým saat görüþtü. Görüþmeyle ilgili olarak; mülkiyet sorununun çözümlenmesi için inþaatlarýn durdurulduðu belirtilirken, yargý sürecinin devam edildiði kaydedildi.
TBMM Ýnsan Haklarý Ýnceleme Komisyon Baþkaný Mehmet Elkatmýþ, Midyat'taki ziyaretlerinin amacýnýn bölgede yaþayan ve Avrupa'nýn deðiþik ülkelerine göç etmiþ Süryani cemaatinin mülkiyet haklarýnýn ellerinden alýndýðýna dair þikayetlerini incelemek olduðunu söyledi. Gülgöze Köyü'nde bulunan arazi ve mülkiyetlerin bazýlarý tarafýndan iþgal edildiði ve Bardakçý Köyü'nde de Süryaniler'e ait bir kilisenin camiye çevrildiði ve kendilerine iade edilmediði þeklindeki þikayetler üzerine Midyat'ta geldiklerini ifade eden Elkatmýþ, "Komisyona gelen þikayetler üzerine, yerinde incelemek ve görmek üzere Gülgöze ve Bardakçý köylerine geldik. Tabii ki, insanlar yasalar çerçevesinde haklarýný arayacak. Zaten olay, yargýya intikal etmiþ durumda. Þu anda yaþanan durumu inceliyoruz ve çeþitli bilgiler alýyoruz. Daha sonra da konuyla ilgili toplantý yapýp rapor þeklinde oluþturulacak" açýklamasýnda bulundu.
TBMM Ýnsan Haklarý Ýnceleme Komisyonu baþkan ve üyeleri, daha sonra Bardakçý Köyü'ne hareket ederek, kiliseden camiye çevrildiði iddia edilen köyde incelemelerde bulundu. Köy camisinde incelemelerde bulunan heyet, Kaymakam Mustafa Yýlmaz'dan ve Muhtar Murat Özakahraman'dan çeþitli bilgiler aldý. Köy muhtarý, daha önce köy odasý olarak kullanýlan yerin camiye çevrildiðini öne sürerken, köyün yaþlýlarý ve eski muhtarý da, söz konusu caminin kilise olarak kullanýldýðýný hatýrlamadýklarýný söyledi. Tapu kayýtlarýnda caminin köy odasý olarak geçtiði belirtildi. Bardakçý Köyü'nde Süryani Katolik ve Mor Afrem kiliselerinin kullanýlmadýðý ve metruk býrakýldýðý ileri sürüldü. Bardakçý Köyü'nde en son 1984 yýlýnda göç eden Süryaniler'den sonra köyde hiçbir Süryani vatandaþýn yaþamadýðý edinilen bilgiler arasýnda kaydedildi.


ÝHA, 13 Eylül 2006 Çarþamba



Gabriel Rabo

18.09.2006 16:39:02: Midyatlý süryaniler evlerine dönüyor

Midyatlý süryaniler evlerine dönüyor
Avrupa’nýn çeþitli ülkelerinden gelerek Midyat’a baðlý Elbeðendi köyünde villalar yapan 17 Süryani aile köye yerleþti.
TBMM Ýnsan Haklarý Ýnceleme Komisyonu Baþkaný Mehmet Elkatmýþ, Baþkan Vekili A. Faruk Ünsal, komisyon sözcüsü Mehmet Atilla Maraþ, üye Atilla Emek ve AK Parti Mardin Milletvekili Nihat Eri, Mardin valisi Mehmet Kýlýçlar, Midyat Kaymakamý Mustafa Yýlmaz, Metropolitler Samuel Aktaþ ve Saliba Özmen birlikte Elbeðendi köyüne gittiler.
Köyde Yakup Demir’in evine misafir olan grup aileyi tekrar Midyat’ta görmekten mutlu olduklarýný söylediler.
TBMM Ýnsan Haklarý Ýnceleme Komisyonu Baþkaný Mehmet Elkatmýþ, Süryanilerin köye tekrar yerleþerek Türkiye’ye dönmelerinin sevindirici olduðunu vurguladý.
Süryani vatandaþ Yakup Demir de; “uzun yýllardýr Ýsveç’te yaþýyorduk ve buralara tatile geliyorduk artýk tatil için Ýsveç’e gideceðiz.” dedi.
Uzun yýllar süren gurbetlikten ve kimilerince sürgünlükten sonra ana yurtlarýna dönen Süryani aileler geleceklerini yýllar önce terk etmek zorunda kaldýklarý Midyat’ta sürmek istediklerini söylediler.

Mehmet Halis ÝÞ - Kenthaber / Midyat
Yayýn Tarihi : 18 Eylül 2006 Pazartesi



Gabriel Rabo

18.09.2006 14:31:22: Gargar Agiyaman Süryani mezartaþlarý kýrýldý
Süryani mezartaþlarý kýrýldý iddiasý
Mor Petrus-Mor Paulus Kilisesi Rahibi Metropolit vekili Melki Ürek, Süryani Kadim Cemaati'ne ait mezarlýktaki Kevork Gergerli'ye ait mezar taþýnýn kimliði belirlenemeyen kiþi ya da kiþilerce kýrýlmasýný kýnadýklarýný söyledi.

Ürek, mezarlýkta yaptýðý inceleme sonrasýnda gazetecilere yaptýðý açýklamada, Mara Mahallesi'ndeki Süryani Mezarlýðý'ndaki bir mezar taþýnýn tahrip edilmesi sonrasýnda polis ekiplerinin mezarlýkta incelemeler yaptýðýný ve mezarý tahrip eden kiþileri belirlemek için parmak izi aldýðýný belirtti.
Yapýlan saldýrýyý ölen bir kiþiye yapýlan saldýrý olarak nitelendirdiklerini ifade eden Ürek, ''Mezara yapýlan bu saldýrýyý bize yapýlmýþ gibi algýladýk. Cansýz bir taþa, nesneye saldýrýlmýþtýr. Düzenli bir mezar tahrip edilmiþtir'' dedi.
Ürek, üzücü olayýn kimler tarafýndan yapýldýðýnýn bilinmediðini ancak bilinçli olarak yapýldýðýný düþündüklerini belirterek, þöyle konuþtu: ''Çünkü taþlar tahrip edilmiþ ve kýrýlmýþ. Birkaç gün önce oldu ama bizlere bu yeni bildirildi. Olayý öðrenince Emniyet yetkililerine haber verdik ve gerekli incelemeler yapýldýktan sonra bir rapor tutuldu. Olayýn faili aranýyor ama hiç bilgiye sahip deðiliz. Yýllardýr bu mezarlýk var ve etrafý çevrili olmasýna raðmen duvarýn üzerinden atlayarak içeri girilmiþ ve mezar tahrip edilmiþ.'' Ürek, daha önce de duvarlar yokken mezarlarýn taþlarýnýn götürüldüðünü ve yine tahrip edildiðini, bu nedenle duvar ördüklerini, ancak olaylarý önleyemediklerini ifade etti.
Zaman zaman bu tür olaylarla ve saldýrýlarla karþý karþýya kaldýklarýný ve bunlarýn hoþ olmayan olaylar olduðunu ifade eden Ürek, þöyle konuþtu: ''Bunlar hoþ olmayan olaylardýr ve ülkemizde bu tür olaylar istemiyoruz. Biz ne kadar iyi niyetli olursak olalým, bazý kesimler bunu anlamýþ deðil. Süryani Kadim Cemaati'ne ait mezarlýktaki Kevork Gergerli'ye ait mezar taþýnýn kimliði belirlenemeyen kiþi ya da kiþilerce kýrýlmasýný kýnýyoruz. Ellerini bizlerden çekmelerini istiyoruz. Bu tür olaylar yaþamak istemiyoruz. Bunu ilgililere iletiyoruz. Ýlgi bekliyoruz.''
Kent Haber, 16 Eylül 2006



Gabriel Rabo

12.09.2006 22:39:19: Ýsveç'te bir Suryani bakan
Ýsveç'te bir Suryani bakan
Haftaya bugün Ýsveç'te seçim yapýlacak. Ýktidardaki Sosyal Demokrat Parti'nin, tarihinin belki de bu en zorlu sýnavýný kazanmak için güvendiði silahlar arasýnda Mardin'in Barýþtepe Köyü'nden Ýbrahim Baylan da yer alýyor. Ýþte Baylan'ýn Mardin'den Ýsveç'e öyküsü...
Ýsveç'te haftaya bugün genel seçim var. Dört yýl boyunca Sol Parti (eski Komünist Parti) ve Çevreci Parti'nin (Yeþiller) dýþardan desteðiyle iktidarda kalmayý baþaran Sosyal Demokrat Ýþçi Partisi, bu kez tam anlamýyla býçak sýrtýnda. Bir baþka deyiþle, son 73 yýlýn 64'ünde iktidar olan, ülkeyi 1994'ten beri aralýksýz yöneten sosyal demokratlar uçurumun kýyýsýna hiç bu kadar yaklaþmadý . Ýster metal yorgunluðuna baðlayýn, ister Ýsveç demokrasi tarihinde ilk kez muhalefet partilerinin güçlerini birleþtirmelerine, yani ortak cephe oluþturmalarýna... Tabii iki nedeni birlikte deðerlendirmek de mümkün. Ýþte böyle zor bir sýnavda, Sosyal Demokrat Parti umudunu Ýsveç kökenli olmayan Ýsveçliler'e baðladý. Bir baþka deyiþle, 'Almanya mucizesi'ni tekrarlamayý: Almanya'da 2002 seçimlerinde Gerhard Schröder liderliðindeki Sosyal Demokrat Parti, Türkler'in yoðun desteði sayesinde, sadece 29 bir oy farkla Hýristiyan Demokrat ve Sosyal Parti'yi geçmiþti. Ancak her ne kadar Ýsveç'te 24 bin 600 Türk seçmen olsa da Baþbakan Göran Persson'un umudu Türkiye kökenli baþka göçmenlerde. Ya da Ýsveç'teki hukuki terimle söylememiz gerekirse, Türkiye kökenli azýnlýklarda: Güneydoðulular, yani Kürtler (en az 50 bin kiþi) ve Güneydoðu'nun asýl sahipleri olup þimdi Ýsveç'te Türkiye'de kalanlarýn 12 katý büyüklüðe, 120 bin kiþilik bir topluluða ulaþan Süryaniler. Ve bu büyük topluluk, sandýkta yine kendisini tercih etmesi için bir kiþiye güveniyor: Ýbrahim Baylan. Ýsveç'in Avrupalý olmayan ilk ve tek bakaný. Toplumbilimciler, savaþ ve salgýn hastalýklar dýþýnda en büyük kitlesel felaket olarak, yaþadýðý çevreye yabancýlaþmayý sayarlar. Haksýz da deðiller. Düþünün; bir sabah uyandýðýnýzda yaþadýðýnýz kentin, kasabanýn veya köyün adýnýn deðiþtiðini, evinizi çevreleyen ya da ufku kesen daðlarýn artýk bir baþka ad taþýdýðýný, kasabanýza giden yollardaki tabelalarda ezbere bildiðiniz isimlerin olmadýðýný, derelerinize, yaylalarýnýza, yemyeþil ovalardaki çiçeklere, hatta hayvanlarýnýza dahi bilmediðiniz ve öðrenemeyeceðiniz adlar verildiðini... Dahasý sizin de adýnýzý, soyadýnýzý deðiþtirmeye zorlandýðýnýzý... Tüm bunlara bir de bölücü terör faciasýnýn eklendiðini. Tam anlamýyla iki ateþ arasýnda kaldýðýnýzý... Çýldýrmazsanýz eðer ne yaparsýnýz?
ADI TARÝHTEN SÝLÝNEN COÐRAFYA
Ýþte bu felaket, Anadolu'nun en kadim halký Süryaniler'in baþýna geldi. Tarihin ilk uygarlýklarýndan birini kuran, dünyanýn ilk imparatorluklarýndan biriyle tarihe adlarýný yazdýran, gezegenimizin en eski, en soylu dillerinden biri olan Aramice'yi konuþan, geçmiþleri tarihin sislerinde kaybolan onlar, bir sabah uyandýklarýnda bir de baktýlar ki kurttan kuþa tüm mahlukatýn, sokaktan daða tüm coðrafyanýn adý deðiþivermiþ. O Aramice ki baþta Arapça olmak üzere tüm semitik dillerin ebesi ve Kur'an'daki birçok kavramýn kaynaðý... O Aramice ki Mel Gibson'ýn Tutku: Ýsa'nýn Çilesi filminde de vurgulandýðý gibi, hahamlarýn, hatta Ýsa'nýn ana dili... O Aramice ki Ýlkçað'ýn en güçlü devletlerinden Pers Ýmparatorluðu'nun resmi dili... Bir günde sessiz sedasýz yasaklanýverdi. 1960-1980 aralýðýndaki Türkiye'den söz ediyoruz. Özellikle de 1980'lerin baþýndan.
'YA KABUL ET YA GÝT'
Evet, çýldýrmak istemiyorsanýz ne yaparsýnýz? Ýki seçeneðiniz var: Ya kabullenmek ya da çekip gitmek. Süryaniler ikincisini tercih etti. "Madem binlerce, 10 binlerce yýllýk vatanýmda yabancýyým, madem binlerce, 10 binlerce yýllýk vataným bana yabancý, o zaman dünyanýn her yeri bana yurt olabilir," diyerek. Ve sözcüðün tam anlamýyla, dünyanýn dört bir yanýna daðýldýlar: ABD'ye (400 bin kiþi), Brezilya'ya (50 bin kiþi), Avustralya'ya (30 bin kiþi), Almanya'ya (30 bin kiþi), Kanada'ya (20 bin kiþi), Fransa'ya (18 bin kiþi), Hollanda'ya (15 bin kiþi), Danimarka'ya (10 bin kiþi), Ýngiltere'ye (8 bin kiþi), Avusturya'ya (7 bin kiþi), Yunanistan'a (5 bin kiþi), Belçika'ya (5 bin kiþi), Yeni Zelanda'ya (3 bin kiþi), Ýsviçre'ye (3 bin kiþi), Ýtalya'ya (3 bin kiþi) ve tabii Ýsveç'e (120 bin kiþi). 1980'lerin hemen baþýnda, tam tarih vermemiz gerekirse 1981'de, Batman-Mardin il sýnýrýnda bulunan Sýlhe Köyü'nde baðcýlýkla hayatýný sürdürmeye çabalayan Baylan ailesi de Ýsveç'e doðru kanat çýrpan göçmen kuþlar kervanýna katýldý, Baba Gabriel, anne Zero ve ikisi kýz, ikisi de erkek dört çocuk. En küçükleri Ýbrahim. Bakmayýn köyün adýndan Sýlhe diye söz ettiðimize. Haritada arasanýz, bulamazsýnýz. Çünkü o binlerce yýllýk ad, 25 yýl kadar önce deðiþtirildi, Barýþtepe oldu. Hem de PKK'nýn ikide bir baskýn düzenlediði, güvenlik güçleriyle saatlerce çatýþtýðý o 'Düþük yoðunluklu savaþ' yýllarýnda. Ýroninin bu kadarý herhalde ancak Türkiye'de olur. Tamam; 'sýlhe' sözcüðü de 'barýþ' anlamýna geliyordu, ama Aramice'yi artýk pek bilen olmadýðý için, kimse bu çeliþkinin farkýna varmýyordu. Ýsim deðiþikliði, 'Kör gözün parmaðýna' gibi bir þey oldu. Neyse... Evlerini (Ailenin ilk mülküydü bu; Gabriel'e gelinceye kadar Baylan ailesi hep maðarada yaþamýþtý), baðlarýný, birkaç parça eþyalarýný yok pahasýna elden çýkarýp ailecek sýcak Güneydoðu'dan soðuk Ýsveç'e göç ettiklerinde Ýbrahim Baylan dokuz yaþýndaydý. Ve onlarýn da gurbeti mesken tutmalarýyla, Sýlhe Köyü'nde sadece tek Süryani ailesi (Gabriel Baylan'ýn kuzeni Aziz Bolun ile iki kýzý. Çünkü onun da eþi oðullarýyla birlikte Almanya'da yaþýyor) kalacaktý. Oysa 20 yýl önce 30 haneyi geçiyorlardý. Ve de Ýbrahim'in de bir zamanlar loþ koridorlarýnda koþuþturduðu Mor (Aziz anlamýna geliyor) Yakup Manastýrý cemaatinin son parçalarýndan birini yitirmenin hüznüne gömülecekti. Ýbrahim'in doðuþtan kalbi delikti. O nedenle köyün ilkokulunda kendini eksik görüyordu. Gabriel Baylan'ýn içine ateþ düþtü ama belli etmedi: "Peki oðlum, sen bilirsin. Ama hiç deðilse manastýra git, biraz bir þeyler öðren. Bir de unutma; önümüzdeki bir-iki yýlda bilgini artýramazsan, seni yeniden okula yazdýrýrým." Boyun eðdi Ýbrahim. Ve Deyrelumur diye de bilinen Mor Yakup Manastýrý onun için okul oldu. Mabedin üç rahibi ile iki rahibesi ona okulda öðretilebilecek ne varsa belletti. O kadar ki minik Ýbrahim, 1981'de Ýsveç'e ayak bastýðýnda üç dil biliyordu: Aramice'nin yaný sýra Türkçe ve Kürtçe. Ama bu bilgilerinin hiçbiri orada yabancý hem de çok yabancý bir kültürün hoþluðu olmaktan öte bir iþe yaramayacaktý. Ýbrahim yeni vatanýnda hayata ve eðitime sýfýrdan baþladý. Hem de hiç bilmediði bir dilde. Önce ailesinin yerleþtiði, epeyce akrabasýnýn da yaþadýðý baþkent Stockholm'un banliyösü Norsborg'ta ilkokula gitti. Onu Ýsveç'in üniversiteler kenti diye bilinen Umea'da ortaokul, lise ve üniversite öðrenimi izledi. Hem de her okulda, her sýnýfta dereceye girerek. Ve de iktisat fakültesinden yýldýzlý bir diplomayý cebine koyarak. Ardýndan da ulusal ekonomi dalýnda master yaparak.
TÜRKÇE YERÝNE ÝSVEÇÇE
Tabii bu arada konuþmaya konuþmaya Türkçe ve Kürtçe'yi unuttu. Ama Ýsveççe ve Ýngilizce öðrendi. Þakýr þakýr. Öðrencilik yýllarýnda Süryani dayanýþma derneklerinde görev alarak tanýþtýðý siyaseti çok sevdi. Ýsveç'in en büyük partisi ve 73 yýllýk tarihinde sadece dokuz yýl muhalefete düþen Sosyal Demokrat Ýþçi Partisi'ne üye oldu. Okulda olduðu gibi partide de kýsa sürede sivrildi. Partinin Umea'daki gençlik kollarý baþkanlýðýna getirildi. Bunu Umea belediye meclisi üyeliði izledi. Ondan sonra partide basamaklarý hýzla týrmandý ve 1993'te gençlik kollarý genel baþkanlýðýna seçildi. Ýsveç'e gitmesinden sadece 12 yýl sonra! Sonra bir dönem sendikalarda görev aldý. Artýk arenaya inme zamaný gelmiþti: 2002 seçimlerinde milletvekilliðine aday oldu. Riksdag'a (Ýsveç parlamentosu) seçildi; ama yedek milletvekili olarak. Bunu 2004'te Avrupa Parlamentosu seçimlerinde -tabii yine Sosyal Demokrat Ýþçi Partisi listesinden- þansýný denemesi izledi. Bir kez daha düþkýrýklýðý. Sekizinci sýradaydý, 11 bin tercih oyu aldý. Adýný iþaretleyen tercihli oylar 20 bini bulsaydý, Avrupa Parlamentosu'na girecekti. Olmadý. Ama hemen ardýndan bingo! Baþbakan Goran Persson, 2004 sonbaharýnda hükümette yenilik yapmaya karar verdi. Niyetini öðrenen kurmaylarý, yeni kabinede 'Avrupalý olmayan bir Ýsveçli'ye de yer vermesini' telkin etmeye baþladý. Çünkü Ýbrahim Baylan örneðinde olduðu gibi, tüm partiler seçimlerde yabancý kökenlileri aday gösteriyor, ama hemen tümünü listelerin alt sýralarýna koyuyorlardý. Yani seçilme þanslarý olmayan yerlere. Persson danýþmanlarýna hak verdi. Ve ekimin son günlerinde açýkladýðý yeni kabine listesinin ilk ve orta öðretimden sorumlu bakan hanesine Ýbrahim Baylan'ýn adýný yazdý. O gün bugündür bakan. Üstelik Ýsveç kabinesinin en sevilen üyelerinden biri. Sýrrý: Köken farkýný ön plana çýkarmaktan özenle kaçýnmasý. Doðma-büyüme, anadan- atadan Ýsveçli gibi görünmesi, davranmasý, düþünmesi... Ýki yýllýk bakanlýðý süresince az-buz iþ de yapmadý. Örneðin dini okul sayýsýný dondurdu. Ayrýca çoðunluðu Hýristiyan mezheplerine ait olan bu okullara devlet yardýmýný kestirdi. Gerekçesi: "Çünkü bu okullar çok tehlikeli. Özellikle yabancý kökenli Ýsveçliler için. Beyin yýkayýp din deðiþtirmeye zorluyorlar." Örneðin göçmen çocuklarýnýn hem ana dillerini unutmamalarýný saðlamak hem de baþarýsýzlýk etkenlerini azaltmak için kampanya açtý. Baþta matematik olmak üzere zor derslerin, hiç deðilse öðrenim hayatýnýn ilk yýllarýnda çocuklarýn ana dilinde verilmesini hedefleyen bu mücadelesinde epey mesafe katetti.
ÇOCUKLARI KORUMA HAKKI
Örneðin çocuklarýn ilkokula baþlama yaþýna ailelerin karar vermesini öngören bir reform hazýrladý. "Çocuklarý kimse anne- babalarýndan daha iyi bilemez," diyen Baylan'ýn gerekçesi: "Ýsveç'te zorunlu eðitime baþlama yaþý altý, ama her çocuðun fiziksel ve zihinsel kapasitesi farklý. Kimi beþ yaþýnda eðitime hazýr hale geliyor, kimi ise yedi, hatta sekiz yaþýnda. Býrakalým aileler karar versin. Ama çocuklarýný daha geç okula göndermek isteyenlere, bu tercihlerini makul ve bilimsel bir gerekçeye dayandýrma koþulu da getirelim." Baylan bu projesiyle, altý yaþýnda gösteren ama yýlýn ileri aylarýnda doðduðu için aslýnda beþ yaþýnda sayýlmasý gereken minikler ile Ýsveç'e o yaþlarda gelen ve okula devam etmesini saðlayacak kadar Ýsveççe bilmeyen göçmen çocuklarýný korumayý amaçladýðýný da belirtmeyi ihmal etmedi. Tabii arada sýkýntýlarý, gaflarý, hatta mini skandallarý da olmadý deðil. Örneðin, bir lisenin yýl sonu balosunda, kýz kýza dans etmelerine izin verilmeyen iki lezbiyen, okul yönetimini mahkemeye verdi. Sorunu çözmek Ýbrahim Baylan'a düþtü. Ýþte bulduðu formül: Kýzlar birlikte piste çýkabilecekler ama sadece partner deðiþikliði gerektirmeyen danslarda! Daha komik örnekler de var. Baylan'ýn 1998'de Sosyal Demokrat Ýþçi Partisi'nin gençlik kollarý baþkaný olduðu sýrada parti üyesi üniversite öðrencilerini Göteborg'un dillere destan Chat Noir (Kara Kedi) striptiz kulübüne götürdüðünün ortaya çýkmasý gibi! Neyse ki, "Çok piþmaným. Bugün olsa ne ben giderdim, ne de gençleri götürürdüm," diye özeleþtiri yaparak yakasýný kurtarmayý baþardý. Ve o Ýbrahim Baylan, þimdi gece-gündüz demeden kapý kapý dolaþarak oy istiyor. Seçim bölgesinde azýmsanmayacak bir güç oluþturan Süryani seçmenlerin onda toplanacak tercihli oylarý sayesinde bu kez parlamentoya girmesinin kesin olduðu söyleniyor. Peki ya Sosyal Demokrat Ýþçi Partisi'nin iktidarý? Onun da cevabýný bir hafta sonra öðreneceðiz.
Sabah, 10.9.2006


Gabriel Rabo

11.09.2006 16:49:13: Süryaniler Kiliselerini Restore Ediyor.

Süryanilerden Ýsrail Zülmüne Kýnama.
Ýsrail'in acýmasýz bir þekilde Filistin ve Lübnan'a yönelik aralýksýz sürdürdüðü saldýrýlara, Türkiye'de yaþayan Süryaniler'den de kýnama geldi.
Hýristiyan dinine mensup ve çoðunluðu Mardin ve ilçelerinde yaþayan Süryani Cemaati Sözcüsü Baþpapaz Gabriel Akyüz, "Ýsrail'in yaptýðý bu insanlýk dýþý þiddet, hareket ve olaylarý nefretle kýnýyoruz" dedi. Ýsrail'in hiçbir dinin tasvip etmediði insanlýk dýþý hareketler içinde olduðunu söyledi. Din adamlarý olarak, hiçbir zaman insanlara haksýzlýk yapanlara ne destek verdiklerini ne de onlarý tasvip ettiklerini vurgulayan Akyüz, "Son günlerde gazetelerde ve televizyonlarda okuyup seyrettiðimiz, masum insanlarýn boþu boþuna öldürüldüðü, yaralandýðý, yerlerinden göç ettirildiði. Bunlarýn hepsi insanlýk suçu. Biz din adamlarýnýn göreviyse, her zaman insanlarý barýþa çaðýrmaktýr. Ýnsanlarý kardeþliðe davet etmektir. Haksýzlýk yapanlar için dua ederek haksýzlýklarýnýn önüne geçmektir. Bütün dinler, her zaman Allah'a davet ediyor. Din, Allah'ýn yoludur. O da sevgi yoludur. Dinin görevi, insanlarý kardeþ bir ortamda yönetmektir" þeklinde konuþtu.
Ýsrail'in Kudüs'te yaptýðý insanlýk dýþý uygulamalara da karþý çýkan Akyüz, Kudüs'ün Hýristiyanlar için kutsal bir mekan olduðunu ve hac farizalarýný oraya giderek yerine getirdiklerini ifade etti. Ýsa'nýn kutsandýðý yerin Kudüs olduðunu kaydeden Akyüz, kendisinin de kýsa bir süre önce Kudüs'e giderek kutsandýðýný, yani hacca gittiðini de belirtti.



Gabriel Rabo

11.09.2006 16:49:13: Süryaniler Kiliselerini Restore Ediyor.

Süryaniler Kiliselerini Restore Ediyor.
Süryaniler Ýbadet Yerlerini Restore Etmeye Baþladý
- Aziz Mor Hadbþabo Kilisesi Restore Edilerek Törenle Hizmete Açýldý.
Mardin'de Hýristiyan Dini'ne mensup Süryani cemaati, bölgedeki ibadet mekanlarý olan tarihi kilise ve manastýrlarýný tek tek restore ederek ibadete açmaya baþladý. Aziz Mor Hadbþabo Kilisesi, restore edilerek düzenlenen törenle ibadete açýldý.
Çoðunluðu Midyat Ýlçesi'nde yaþayan Süryani cemaati, terör yüzünden yýllar önce gittiði Avrupa ülkelerinden dönüþ yapmalarýyla birlikte büyük bir yapýlanmanýn içine girdi. Mardin'de Deyrul-Zafaran Manastýrý, Kýrklar Kilisesi, Meryem Ana Kilisesi ve Deyrul-Umur Manastýrý'ný restore eden Süryaniler, Gülgöze Köyü'nde bulunan Mor Hadbþabo Kilisesi'ni de restore ederek ibadete açtý. Midyat'a baðlý Gülgöze Köyü'nde bulunan bin 600 yýllýk Mor Hadbþabo Kilisesi, 3 yýldan beri devam eden restorasyon çalýþmasý sonunda Aziz Mor Hadbþabo için düzenlenen anma töreninde ibadete açýldý.
Midyat ve Avrupa'nýn çeþitli ülkelerinde yaþayan Süryaniler, her yýl Temmuz ayýnýn 20. gününde, Gülgöze Köyü'ndeki Mor Hadbþabo Kilisesi'nde biraraya gelerek dua edip, ayin yapýyor. Kilisede toplanan Süryaniler, Turabdin Metropoliti Samuel Aktaþ, Mardin Deyrulzafaran Manastýrý Metropoliti Samuel Aktaþ, Ýsveç ve Ýskandinavya Metropoliti Julius Abdullahat Gello önderliðinde topluca dua edip, ayin düzenledi. Ýncil'den okunan ayetlerle baþlayan anma töreni, okunan ilahiler ve yapýlan dualarla sürdü. 7'den 70'e her yaþtan Süryani vatandaþýn ilgi gösterdiði ayine katýlan davetlilere, kilise tarafýndan hazýrlanan yemek ikram edilerek 40 çeþit baharattan oluþan tütsü etrafa savruldu. Törene katýlan Süryani vatandaþlar, daha sonra, Suriye'den gelen Müzik Grubu "Gudo Drama" ve ses sanatçýlarý Mourad Karam ve Hollanda'dan katýlan Yakup Dinç'in seslendirdiði birbirinden güzel þarkýlar eþliðinde doyasýya eðlendi.
Törende bir konuþma yapan Ayýnvert (Gülgöze) Kültür Koruma ve Çevre Kalkýndýrma Federasyonu Baþkaný Sabri Yýldýz, Süryaniler olarak bugün çok duygulandýklarýný ifade ederek, bu kadar Süryani'nin biraraya gelerek kendi deðerlerine sahip çýkmasýnýn kendilerini mutlu ettiðini söyledi. Deyrulzafaran Manastýrý Metropoliti Salibe Özmen ise, Süryani cemaati olarak bölgede Müslüman kardeþleri ile birlikte hoþgörü içinde yaþadýklarýný belirterek, Mardin'deki hoþgörüyü dünyanýn örnek almasý gerektiðine inandýðýný dile getirdi. Avrupa'da yaþayan binlerce Süryani'nin topraklarýna dönmek için hazýrlýk yaptýðýný söyleyen Özmen, "2003 yýlýndan beri Avrupa'nýn deðiþik ülkelerinde yaþayan yaklaþýk 2 bin Süryani vatandaþýmýz, Midyat ve Nusaybin ilçelerinde bulunan köylerine geri döndü. Avrupa'da þu anda yaþayan yaklaþýk 25 bin Sünyani, topraklarýna geri dönmek için hazýrlýk içindedir. Þu anda, Gülöze Köyü'nde restorasyonu tamamlanan kilisenin ibadet için açýlýþýný gerçekleþtirdik. Ýbadetlerimizi rahatlýkla yapmaktayýz" ifadelerini kullandý



Gabriel Rabo

11.09.2006 16:49:13: Eþeði Canlý Bomba Yaptýlar.

Eþeði Canlý Bomba Yaptýlar.
Eþeði canlý bomba yaptýlar
- Mardin’in Nusaybin ilçesine baðlý üç köy köyünde jandarma karakoluna yönlendirildiði iddia edilen Bomba Yüklü Eþek Patlama sonucu telef oldu.
Mardin'in Nusaybin Ýlçesi'ne baðlý Üç köy Köyü'nde bir eþeðe bomba düzeneði yerleþtirilerek, jandarma karakoluna yönlendirilip patlatýldýðý iddia edildi. Patlamada can kaybý yaþanmazken, eþeðin köye ve karakola sapmayarak dað yamacýna yakýn yerde infilak ettiði belirtildi.
ÝHA muhabirine olay hakkýnda bilgi veren görgü tanýðý köylülerden üç köy Muhtarý Maravgi Çýnar, daha önce de köylerinde mayýnlar patladýðýný, ama ilk defa eþeðe bomba yüklenerek bir eylem gerçekleþtirildiðini dile getirerek, "Geçen yýl bu zamanlar da, kendi özel aracýmla bu yolu kullanýrken mayýn patladý. Ölümden son anda kurtulduk. Gene önceki gün, sabah saat 06.00 sýralarýnda bir patlama sesiyle uyandýk. Çalýlar arasýna gizlenmiþ eþeðin üzerinde bomba patlatýldýðýný duyduk. Eþeðin köyün giriþinde bulunan jandarma karakoluna yönlendirilerek patlatýldýðýný sanýyoruz. Zaman ayarlý veya uzaktan kumandayla patlatýldýðýný tahmin ediyoruz. Eþek, köye ve karakola sapmayarak dað yamacýna yola yakýn bir yerde infilak ederek telef oldu ve muhtemel bir faciadan kýl payý dönüldü. Allah'ýn verdiði caný, ancak Allah alýr. Biz bunlardan razý deðiliz. Bu tür üzücü olaylarýn bölgemizde artýk yaþanmasýný istemiyoruz. Huzur ve barýþ istiyoruz" dedi.
Avrupa'dan yeni gelen eski Daðiçi Köyü Muhtarý Tedris Kömürcü de, yaþanan olaylardan üzgün olduðunu ifade ederek, "Biz Avrupa'da yaþýyoruz. Artýk köylerimize geri dönmek istiyoruz. Bu tür olaylarla çoluk çocuðumuzu korkutuyorlar. Biz burada huzur ve temiz bir hava teneffüs etmek istiyoruz. Bu olaylarý tasvip etmiyoruz" diye konuþtu. Patlama olayýna þahit olan Ýskender Yar (50) ise, "Benden önce köyde kimse erken uyanmaz. O gün bað bozumuna gene erken çýktým. Eþeði, üzerinde semeri ve çalý çýrpý yüklenmiþ otlarken gördüm. Yanýnda hiç kimse yoktu. Ben de yoluma devam ederek bað yoluna gittim. Bir süre sonra büyük bir patlama oldu. Patlama sesinin geldiði yere doðru gittiðimde, sesin otlayan eþeðin bulunduðu yerden geldiðini anladým. Eþek parçalanmýþtý ve sadece kafatasýný gördüm" dedi.
Bomba yüklü eþeðin patlatýldýðý yer, karakola 350-400 metre, nöbetçi kulübelerine ise yaklaþýk 35-40 metre mesafede bulunuyor. Büyük bir faciadan dönülen olayda can kaybýnýn yaþanmamasý, tek teselli kaynaðý oldu.


Gabriel Rabo

11.09.2006 16:49:13: Süryaniler Geri Dönüyor.

Süryaniler Geri Dönüyor.
Yýllar önce yaþadýklarý köyleri ve þehirleri çeþitli nedenlerle terk ederek, göç eden Süryaniler, yurda dönmeye baþladý.
Süryani vatandaþlar, baþta Almanya, Belçika, Ýsveç, Ýsviçre ve Hollanda gibi ülkelere göç ederek Avrupa'nýn çeþitli ülkelerinde yaþamaya baþladý. Almanya'da yaþayan iþsiz Süryaniler için ülkelerine gönderilme kararý alýndýðý bildirilirken, yaklaþýk 90 bin Süryani vatandaþýn yaþadýðý Almanya'da 10 bin kadarýnýn geri gönderilmeyle karþý karþýya bulunduðu da iddia ediliyor. Mardin'in Midyat, Nusaybin, Dargeçit, Savur ilçeleri ve Þýrnak'ýn Ýdil Ýlçesi'nde çeþitli ilçe ve köylere yerleþmeye baþlayan Süryaniler, önce manastýr, kilise ve evlerini onararak yeni hayatlarýna uyum saðlamaya çalýþýyor.
Hollanda'dan 27 yýl sonra ilk defa Türkiye'ye gelen Süryani Aslan ailesi, üç çocuðuyla Nusaybin'in Daðiçi Köyü'ne yerleþti. Üç katlý villa tipi evlerini inþa ederek eski yaþadýklarý köylerine dönmeye karar verdiklerini söyleyen Maravgi Aslan, "Yýllar önce yaþadýðýmýz ana topraklardan göç ederek Avrupa'ya yerleþtik. Ama bu topraklarýn özlemi ve hasretiyle yaþadýk ve tekrar geri dönmeye karar verdik. Umarým, çocuklarýmýz da buraya ayak uydurur. Bu açýdan evlerimizi Avrupa'da yaþadýðýmýz modern tarzda inþa ediyoruz" dedi. 76 yaþýndaki Havva Aslan ise, 20 yýldan beri ilk defa geldiði köyünde eski tandýrý onararak ekmek piþirmeye baþladý. Özlediði köyüne gelen Havva Aslan, "Avrupa'nýn nemli havasýna bir türlü alýþamadým. Köyümüzün yakýcý güneþini, havasýný ve suyunu çok özledim. Tandýrda piþirdiðim ekmeðin kokusunun özlemiyle yaþadým. Torunlarýma anlattýðým köy hayatýný, onlarýn da gelip yaþamasýný istiyorum" diye konuþtu.
Daðiçi Köyü eski muhtarý Tedris Kömürcü (76) de, kesin dönüþ için hazýrlýk yapýldýðýný belirterek, devletten kendilerine dönüþ için yardýmcý olmalarýný istedi. Kömürcü, "Yýllar önce terk ettiðimiz köylerimizin özlemiyle yaþadýk. Artýk geri dönüp köylerimize yerleþmek istiyoruz. Kimimiz evlerini onardý ve yerleþmeye baþladý ama bu yeterli deðil. Yollarýn onarýlmasýný, elektriðin ve suyun da devamlý gelmesini istiyoruz. Bunlar saðlandýðý takdirde geri dönüþler hýzlanacaktýr" þeklinde konuþtu.


Gabriel Rabo

11.09.2006 16:24:40: Mardin Hah'de Hristiyan kutlamasý

Mardin'de Hristiyan kutlamasý
Mardin'in Midyat Ýlçesi'ne baðlý Anýtlý Köyü'nde bulunan yaklaþýk 2 bin yýllýk Meryem Ana Manastýrý'nda, Meryem Ana'nýn göðe yükseliþi kutlandý.
Türkiye'den ve dünyanýn deðiþik ülkelerinden gelen Hýristiyan dinine mensup Süryani vatandaþlar, Meryem Ana'nýn göðe yükseliþini kutladý. Büyük bölümü Avrupa'da yaþayan Süryani vatandaþlarýn katýldýðý törenler, sabahýn ilk ýþýklarýyla baþladý. Papaz Yusuf Aktaþ tarafýndan yönetilen ayin, dualar ve ilahiler eþliðinde devam etti. Meryem Ana'nýn gökyüzüne yükseldiðine inanan Hýristiyanlar, kutsal günü kutladý. Ayinin ana temasý olan din kardeþliði için dua ettiklerini ifade eden Süryaniler, "Meryem Ana'nýn göðe yükseliþ günü nedeniyle tüm dünyaya, barýþ ve kardeþlik diliyoruz. Kardeþliðin dünyaya hakim olmasýný temenni ediyoruz" dileðinde bulundu.
Yaklaþýk 2 saat süren ayinde, Süryanice dualar okunurken, Meryem Ana Manastýrý avlusunda kurulan masalara getirilen ekmek, üzüm ve incirler, ayini yöneten papazlar tarafýndan kutsandýktan sonra katýlanlara daðýtýldý. Kutsanmýþ ekmek ve meyveleri almak isteyenler, izdihama neden oldu.


ÝHA
Yayýn Tarihi : 15 Aðustos 2006 Salý


Gabriel Rabo

11.09.2006 16:24:40: Milletvekilleri Süryani gençlerle buluºtu

Milletvekilleri Süryani gençlerle buluºtu
Adalet Kalkýnma Partisi (AK Parti) ve Dýº ݺleri Komisyon Üyesi Mardin Milletvekili Nihat Eri, seçim bölgesi Mardin’de çeºitli incelemelerde bulunmaya devam ediyor. Eri, ilçelerden sonra Midyat’ta Güngören köyünü ziyaret ederek vatandaºlarýn sorunlarýný dinledi.
Selahattin Erol - Kenthaber / Midyat
Yayýn Tarihi : 15 Aðustos 2006 Salý
Güngören köyünde ziyaretleri sýrasýnda yýlar önce yurt dýºýna çýkan ve gezi amacý ile gelen bir gurup Süryani gençlerle kilise bahçesinde sohbet etti. Çeºitli nedenlerle yurt dýºýna çýkan Süryani vatandaºlarýn eski yerleºim bölgelerini ziyaret etmeye gelmelerini takdir ettiðini belirten Eri, gençlerle sohbet ederek yaptýklarý somut adýmlarý anlattý. Eri,” Ilýsu barajýnýn temelinin atýlmasý ile birçok sevindirici projenin hayata geçecek. Bundan sonra da bu yatýrýmlarýn artarak devam edecek. Ýlçeye Yüksek Okul kurulmasý için çalýºmalar baºlatýldý. Siz Süryani gençlerinin de buralara gelerek eski yerleºim bölgelerinizi görmeniz sevindiricidir. Son zamanlarda takip ettiðime göre eski kilise ve manastýrlarýnýzý onarýlmaktadýr. ªimdi burada Mor Styfanus Kilisesi onarýlmýº eski görünümüne kavuºturulmuº olmasý da bu nu gösteriyor. Sizlerin buralara gelmesi en doðal hakkýnýzdý ve bizim için sevindiricidir.“dedi. Eri, Süryani vatandaºlarýn her zaman eski yerleºim bölgelerine gelmelerini ve sýk sýk ziyaret etmelerini istedi.
Avrupa’dan yayýn yapan ve Süryanilerin televizyon kanalý Suroyotv’ in sponsorluðun da kültürlerini tanýtmak için getirdiði gençler, milletvekiline çeºitli sorular sordu. Suroyotv programcýsý da bu söyleºiyi kaydetme fýrsatý yakaladý. Süryani gençler milletvekili’ni görmelerine sevindiklerini belirterek bu bölgeye daha fazla yatýrým yapýlmasýný ve bölge farklýlýðýnýn ortadan kaldýrýlmasýný talep ettiler. Ýlk defa bölgeye gelen Süryani gençler; Türkiye’de dengelerin eºit ve adil ºekilde batý doðu ayrýmý yapýlmadan ekonomik ve sosyal farklýlýðýn ortadan kaldýrýlmasý gerektiði ilettiler. Süryani gençler daha sonra Milletvekili Nihat Eri ile sohbete devam ederek bölge hakkýnda detaylý bilgi aldýlar. Milletvekili Nihat Eri, "Günlerdir ilçeleri geziyor, vatandaºlarýn dertlerini dinliyoruz. Saðlýk ve eðitim alanlarýndaki geliºmelerden vatandaºlarýmýz son derece memnun olduklarýný söylüyor. Gençlerin özellikle istihdam alanýnda bizlerden beklentileri var." dedi. Mardin ile ilgili sýkýntýlarýn bitmediðini dile getiren Eri, "Sýkýntýlarýmýz var, ancak gururlandýðýmýz icraatlarýmýz da yok deðil. Özellikle saðlýk alanýnda yeni hastane çalýºmalarý baºlattýk. Fakülte gibi çalýºmalarda Mardin'i ilgilendiren çalýºmalardýr" ºeklinde konuºtu.
Mardin Milletvekili Nihat Eri, Suroya tv kanalýna Süryani vatandaºlara seslenerek bölgeye yatýrým çaðrýsýnda bulundu. Ve daha önce Mardin’de bulunan Süryani Patrikliðinin çeºitli nedenlerle Suriye’ye taºýnmasý konusuna deðindi. Eri, “Çeºitli nedenlerle Mardin de bulunan Hýristiyan Süryani cemaati patrikliði’nin eðer mümkünse tekrar Mardin’e taºýnmasýný istiyorum.” Açýklamasýnda bulundu.



Gabriel Rabo

10.09.2006 18:04:06: Almanya 10 bin Süryani'yi sýnýrdýþý edecek
Süryaniler, Mardin'de biraraya geldi
CNNTURK, 16 Aðustos, 2004 15:20:00 (TSÝ)
Süryaniler, Mardin'de Meryem Ana'yý anmak için toplandý.
Süryaniler, Midyat ilçesine baðlý Anýtlý köyünde bulunan 2 bin yýllýk Meryem Ana Kilisesi'nde ayin düzenledi.
Anma törenine, Avrupa ve Türkýye'nýn deðiþik yörelerinde yaþayan Süryaniler de katýldý.
Midyat'taki Süryanilerin metropoliti olan Samuel Aktaþ'ýn da katýldýðý anma töreninde, davetliler kilisede piþirilen yemekleri de paylaþtý.
Süryaniler hem sabaha kadar yapýlan ayine katýldý hem de yakýnlarýyla hasret giderdi.



Gabriel Rabo

10.09.2006 18:04:06: Almanya 10 bin Süryani'yi sýnýrdýþý edecek
"Almanya 10 bin Süryani'yi sýnýrdýþý edecek"
17 Aðustos, 2006 20:12:00 (TSÝ)
Almanya'nýn 10 bin Süryani'yi sýnýrdýþý edeceði öne sürüldü.
Mardin'deki Deyrul Zaferan Metropoliti Saliba Özmen, çeþitli nedenlerle Almanya'ya iltica eden 10 bin Süryani'nin, ‘Türkiye'deki þartlarýn düzeldiði’ gerekçesiyle sýnýrdýþý edileceðini belirtti.

Süryani Metropoliti Saliba Özmen, Almanya'daki Süryanilerin kendisini telefonla arayarak, durumu bildirdiðini söyledi.

Özmen, "Süryaniler’e Almanya'ya girerken bir mukavele imzalatýlýyor.
Mukavelede, Türkiye'de huzur ve güven ortamý saðlanana kadar oturma izni veriliyor. Bu nedenle, þimdi bunlar tekrar Türkiye'ye gönderilmek isteniyor" dedi.

Kendilerine þimdiye kadar resmi bir yazý gelmediðini vurgulayan Metropolit Özmen, "biz vatandaþlarýmýzýn gelecek olmalarýna seviniyoruz. Çünkü buradaki cemaatimiz çoðalacak. Diðer taraftan, Almanya'nýn insanlarýmýzý apar topar sýnýr dýþý etmeye kalkmasý bizleri üzdü. Biraz zaman verilmesi lazým" dedi.

Kendilerine henüz bir bilgi gelmediðini belirten Mardin Valisi Mehmet Kýlýçlar ise, bunun doðru olmasý halinde gerekli çalýþmalara baþlayacaklarýný açýkladý


Gabriel Rabo

10.09.2006 16:49:47: Süryanilere Gözdaðý “Bombasý”!
Süryanilere Gözdaðý “Bombasý”!
Midyat’ýn Iþýklar Mahallesi 156. sokaktaki Süryani ailenin evine kimliði belirsiz kiþilerce el bombasý atýldý. Eve atýlan bomba büyük bir gürültüyle patladý. Bombanýn þiddeti ve daðýlan parçalar evin ve komþu evlerin camlarýný kýrdý. Evde þans eseri kimsenin bulunmamasý olasý bir can kaybýný önledi.
Midyat’tan 25 yýldýr ayrýlan ve Almanya’nýn Agusburk kentinde yaþayan Midyatlý Süryani aile meydana gelen olay nedeniyle büyük bir þok içindeler. Yaz tatillerini geçirmek için Midyat’taki evlerine gelen Süryani aile böyle bir olayla karþýlaþýnca neye uðradýklarýný þaþýrdýlar. Olay akþamý Aziz Mor Gabriel’in anma günü münasebetiyle manastýrda bulunan aileye komþularý tarafýndan üzücü haber ulaþtýrýldý.
Evine bomba atýlan Gebro Seven konuyla ilgili olarak yaptýðý açýklamada: “Bizler büyük bir umutla Midyat’a geldik ve evimizi onardýk. Ancak bizim geri dönüþümüzü istemeyenler var. Buradaki insanlarla hiç bir kýrgýnlýðýmýz yok ve beraber kardeþçe yaþamak istiyoruz ama olmuyor daha sorunlar var. Bizim gözümüzü korkutmak istiyorlar. Daha öncede böyle olaylar yaþanmýþtý ve bazýlarý ölümle sonuçlanmýþtý. Çoðu masum insanlarýmýz öldürüldü. Bizi bu olaylar korkutmamalýdýr. Bu tür olaylar olmasa daha iyi olacak ancak oluyor. Tatilimizi Midyat’ta geçirmek için yine geleceðiz ve memleketimize sahip çýkacaðýz. Duyarlý insanlarýn bu tür olaylara karþý tavýr koymasýnýn istiyoruz.” dedi.
Gebro Seven’in eþi Yýldýz Seven de, tatillerini geçirmek için 25 yýl sonra memleketlerine geldiklerini belirttikten sonra þöyle konuþtu; “bu olay karþýsýnda çok üzüldük bu tür olaylarýn olmamasýný diliyoruz. Avrupa’daki çocuklarýmýz ve dostlarýmýz çok üzüldü. Avrupa’da yaþayan dostlarýmýz çok korktular. Bizi korkutmaya çalýþanlar yanýlýyorlar, biz korkmayýz. Biz yarýn tekrar Almanya’ya döneceðiz. Güler yüzle umutla geldiðimiz memleketimizden üzgün olarak döneceðiz.”
Ýlçede Süryani bir ailenin evine bomba atýlmasý ilçedeki diðer Süryaniler arasýnda da tedirginlik ve panik yaratmýþ durumda. Konuyla ilgili isminin verilmesini istemeyen pek çok Süryani vatandaþ olaydan duyduklarý endiþeyi dile getirdi.


Mehmet Halis ÝÞ
Yayýn Tarihi : 1 Eylül 2006 Cuma



Gabriel Rabo

05.08.2006 14:37:14: Arkah doktor istiyor

Nusaybin'de üç köy doktor istiyor
Nusaybin Ýlçesi'ne baðlý Üçköy sakinleri, 6 yýldýr köyde bulunan saðlýk ocaðýna doktor atanmamasýndan þikayetçi. Köy halký, acil durumlarda hastalara müdahale edecek bir saðlýk personelinin dahi olmadýðýný söyleyerek, yetkililerden bu konudaki yardým taleplerinin yerine getirilmesini istedi.
Merkez köy konumundaki Üçköy'e yapýlan saðlýk ocaðýnýn Taþköy, Dibek, Üçyol, Daðiçi Köyleri'ne de hitap etmesine raðmen saðlýk ocaðý yapýldýðýndan beri doktor atanmamasýndan þikayetçi olan köy halký, 6 yýl önce açýlan saðlýk ocaðýnda yalnýzca açýldýðý yýl 1 yýllýðýna bir hemþirenin görev yaptýðýný söyledi. Üçköy Muhtarý Maravgi Çýnar, akrep sokmasýndan dolayý 3 yaþýndaki bir kýz çocuðunun hayatýný kaybettiðini bildirerek, "Azize Aydýn adlý bir çocuðu, akrep sokmasý sonucu, ilk müdahalesi yapýlmadýðý için kaybettik. Midyat Devlet Hastanesi'ne götürülen kýz çocuðu, sonra Mardin Devlet Hastanesi'ne kaldýrýldý, ancak oradan da sevk edildiði Diyarbakýr Dicle Üniversitesi Araþtýrma Hastanesi'nde hayatýný kaybetti. Meryem Altay adlý 12 yaþýndaki kýzýmýzý da ayný þekilde Midyat Devlet Hastanesi'ne zor yetiþtirdik. Benim köyde þahsi arabam olmasaydý ve hastaneye yetiþtirmeseydim, belki o da hayatta olmayacaktý" dedi. Muhtar Çýnar, defalarca yetkili makamlara yazýlý müracaatlarda bulunduklarýný ifade ederek, "Her defasýnda olumlu cevap verip, haklý olan talebimizi karþýlayacaklarýný söylüyorlar. Ama henüz bu acil talebimiz yetkili makamlarca karþýlanmadý" dedi ve ilgililere yazdýðý dilekçeleri gösterdi. Köyde, acil durumlarda hastalara müdahale edecek en azýndan 1 saðlýk görevlisi bulunmasýný isteyen köy halkýysa, "Bize doktor, hemþire veya en azýndan bir ebe gönderilsin. Doðum ve acil durumdaki hastalara ilk müdahalede bulunulsun. Yaz aylarýnda, burada bulunan köylerin nüfus oraný, dýþarýdan gelenlerle artýyor. Ýnsanlara acil durumlarda müdahale edecek, doðum yaptýrabilecek bir ebe atanmasýný istiyoruz" þeklinde konuþtu.
Üçköy Papazý Ýlyo Çelik de, köy sakinlerinin çok zor durumda olduðunu söyleyerek, "Ayný dertler diðer köylerde de yaþanýyor. Üçköy'e doktor, hemþire veya ebe atanmasý halinde, diðer köylerin de saðlýk sorunu çözülmüþ olacak. Yetkililerin bu konuda yardýmlarýný talep ediyoruz" dedi.

ÝHA
Yayýn Tarihi : 26 Temmuz 2006 Çarþamba


Gabriel Rabo

05.08.2006 14:37:14: Midyatlý Süryanileri buluþturan düðün

Midyatlý Süryanileri buluþturan düðün
Süryani cemaatinden Ruben Hadodo, Midyat’a kesin dönüþ yaptýktan sonra, hayatýný Midyat’ta yaþayan Samira Alptekin ile birleþtirdi.
Yaklaþýk 30 yýl Ýsveç’te yaþayan Süryani cemaatinden Ruben Hadodo, Midyat’a kesin dönüþ yaptýktan sonra, hayatýný Midyat’ta yaþayan Samira Alptekin ile birleþtirerek muhteþem bir düðünle dünya evine girdi.
Midyat Süryani Metropoliti Timotheus Samuel Aktaþ tarafýndan, Mor Þarbel Kilisesinde kýyýlan dini nikâhlarýnýn ardýndan, çift, dört yýldýzlý Matiat Otelde düzenlenen muhteþem düðünle evlendiler. Genci yaþlýsý tüm yaþtan Süryanileri buluþturan düðünde, davetliler gece geç saatlere kadar eðlenerek çifttin mutluluðuna ortak oldular.
Suriye’den gelen Gudo d’Zalin müzik ekibi ve ses sanatçýsý Givara Ýbrahim Þemun ve Ýsveç’ten gelen kadýn sanatçý Babilyona’nýn söyledikleri birinden güzel þarkýlar davetlileri doyasýya eðlendirdi. Þehani, bagiye, þemmame, hýssade ve delilo oyunlarýný oynayan davetliler doyasýya eðlendiler. Çiftin baþ baþa dans ettikleri düðün töreni renkli ve eðlenceli geçti.
Gecenin ilerleyen saatlerinde müzik eþliðinde loþ ýþýkta gelin ve damadýn, 10 katlý evlilik pastasýný kýlýçla kesmesiyle salonda alkýþ tufaný koptu. Bazý Süryani vatandaþlar da þampanya patlatarak kutlamaya eþlik ettiler.

Mehmet Halis ÝÞ - Kenthaber / Midyat
Yayýn Tarihi : 2 Aðustos 2006 Çarþamba
 

Gabriel Rabo

25.07.2006 14:11:40: Süryanilerden anlamlý ayin

Süryanilerden anlamlý ayin
Midyat’ta yaþayan Süryaniler Aynvert (Gülgöze) köyünde anlamlý bir ayin düzenlediler.
Aziz Mor Hadbþabo, ölümünün yýl dönümünde, Süryaniler tarafýndan düzenlenen çeþitli etkinliklerle anýldý. Midyat’a baðlý Aynvert (Gülgöze) köyünde bulunan 1600 yýllýk Mor Hadbþabo Kilisesinde yaklaþýk 3 yýldan beri devam eden restorasyon çalýþmasýnýn tamamlanmasýyla anma programý ve açýlýþ töreni birlikte yapýldý. Restorasyon çalýþmasýnýn 100 bin YTL’ye mal olduðu bildirildi.
Midyatlý ve Avrupa'nýn çeþitli ülkelerinde yaþayan Süryaniler, her yýl Temmuz ayýnýn 20.gününde, Aynvert (Gülgöze) Köyünde Mor Hadbþabo kilisesinde bir araya gelerek dua edip, ayin yapýyorlar.
Mor Hadbþabo Kilisesinde toplanan Süryaniler, Turabdin Metropoliti Samuel Aktaþ, Mardin ve Diyarbakýr Metropoliti Saliba Özmen, Ýsveç ve Ýskandinavya Metropoliti Julius Abdullahat Gello önderliðinde topluca dua edip, ayin düzenlediler. Ýncil'den okunan ayetlerle baþlayan anma töreni, okunan ilahiler ve yapýlan dualarla sürdü. 7'den 70'e her yaþtan Süryani vatandaþýn ilgi gösterdiði dua ayininde unutulmaz anlar yaþandý.
Ayine katýlan davetlilere kilise tarafýndan hazýrlanan yemek ikram edildi. Yenilen yemekten sonra vatandaþlar, Suriye’den gelen Müzik Grubu “Gudo Drama” ve ses sanatçýlarý Mourad Karam ve Hollanda’dan katýlan Yakup Dinç’in seslendirdiði bir birinden güzel þarkýlar eþliðinde davetliler doyasýya eðlendi. Ses sanatçýlarý Yakup ve Mourad gecede müzikal anlamda davetlilere çok güzel anlar yaþattýlar.
Açýlýþa; Ýsveç ve Ýskandinavya Metropoliti Julius Abdullahat Gello, Mardin ve Diyarbakýr Metropoliti Saliba Özmen, Mor Gabriel Manastýrý ve Midyat Metropoliti Samuel Aktaþ, Diyarbakýr Meryem Ana Kilisesi Papazý Yusuf Akbulut, Almanya, Amerika, Avustralya, Ýsveç, Hollanda, Belçika, Suriye ile Midyat ilçesi ve baðlý köylerinde yaþayan Süryaniler katýldý.
Aynvert (Gülgöze) Kültür Koruma ve Çevre Kalkýndýrma Federasyonu Baþkaný Sabri Yýldýz: “Bugün çok duygulandýk, bu kadar Süryani’nin bir araya gelerek kendi deðerlerine sahip çýkmalarý bizleri çok sevindirdi.” dedi.
Ýsveç ve Ýskandinavya Metropoliti Julius Abdullahat Gello: “25 Yýl sonra tekrar buraya gelmek çok güzel bir duygu. Eski ve þimdiki zaman arasýnda çok büyük farklar var. Kilisenin restore edilip tekrar ibadete açýlmasý bizleri çok sevindirdi.” dedi.


Mehmet Halis ÝÞ - Kenthaber / Midyat
Yayýn Tarihi : 22 Temmuz 2006 Cumartesi


Gabriel Rabo

25.07.2006 14:11:40: Süryaniler kiliseleri restore ediyor

Süryaniler kiliseleri restore ediyor
Mardin'de Hýristiyan Dini'ne mensup Süryani cemaati, bölgedeki ibadet mekanlarý olan tarihi kilise ve manastýrlarýný tek tek restore ederek ibadete açmaya baþladý. Aziz Mor Hadbþabo Kilisesi, restore edilerek düzenlenen törenle ibadete açýldý.
Çoðunluðu Midyat Ýlçesi'nde yaþayan Süryani cemaati, terör yüzünden yýllar önce gittiði Avrupa ülkelerinden dönüþ yapmalarýyla birlikte büyük bir yapýlanmanýn içine girdi. Mardin'de Deyrul-Zafaran Manastýrý, Kýrklar Kilisesi, Meryem Ana Kilisesi ve Deyrul-Umur Manastýrý'ný restore eden Süryaniler, Gülgöze Köyü'nde bulunan Mor Hadbþabo Kilisesi'ni de restore ederek ibadete açtý. Midyat'a baðlý Gülgöze Köyü'nde bulunan bin 600 yýllýk Mor Hadbþabo Kilisesi, 3 yýldan beri devam eden restorasyon çalýþmasý sonunda Aziz Mor Hadbþabo için düzenlenen anma töreninde ibadete açýldý.
Midyat ve Avrupa'nýn çeþitli ülkelerinde yaþayan Süryaniler, her yýl Temmuz ayýnýn 20. gününde, Gülgöze Köyü'ndeki Mor Hadbþabo Kilisesi'nde biraraya gelerek dua edip, ayin yapýyor. Kilisede toplanan Süryaniler, Turabdin Metropoliti Samuel Aktaþ, Mardin Deyrulzafaran Manastýrý Metropoliti Samuel Aktaþ, Ýsveç ve Ýskandinavya Metropoliti Julius Abdullahat Gello önderliðinde topluca dua edip, ayin düzenledi. Ýncil'den okunan ayetlerle baþlayan anma töreni, okunan ilahiler ve yapýlan dualarla sürdü. 7'den 70'e her yaþtan Süryani vatandaþýn ilgi gösterdiði ayine katýlan davetlilere, kilise tarafýndan hazýrlanan yemek ikram edilerek 40 çeþit baharattan oluþan tütsü etrafa savruldu. Törene katýlan Süryani vatandaþlar, daha sonra, Suriye'den gelen Müzik Grubu "Gudo Drama" ve ses sanatçýlarý Mourad Karam ve Hollanda'dan katýlan Yakup Dinç'in seslendirdiði birbirinden güzel þarkýlar eþliðinde doyasýya eðlendi.
Törende bir konuþma yapan Ayýnver (Gülgöze) Kültür Koruma ve Çevre Kalkýndýrma Federasyonu Baþkaný Sabri Yýldýz, Süryaniler olarak bugün çok duygulandýklarýný ifade ederek, bu kadar Süryani'nin biraraya gelerek kendi deðerlerine sahip çýkmasýnýn kendilerini mutlu ettiðini söyledi. Deyrulzafaran Manastýrý Metropoliti Salibe Özmen ise, Süryani cemaati olarak bölgede Müslüman kardeþleri ile birlikte hoþgörü içinde yaþadýklarýný belirterek, Mardin'deki hoþgörüyü dünyanýn örnek almasý gerektiðine inandýðýný dile getirdi. Avrupa'da yaþayan binlerce Süryani'nin topraklarýna dönmek için hazýrlýk yaptýðýný söyleyen Özmen, "2003 yýlýndan beri Avrupa'nýn deðiþik ülkelerinde yaþayan yaklaþýk 2 bin Süryani vatandaþýmýz, Midyat ve Nusaybin ilçelerinde bulunan köylerine geri döndü. Avrupa'da þu anda yaþayan yaklaþýk 25 bin Sünyani, topraklarýna geri dönmek için hazýrlýk içindedir. Þu anda, Gülöze Köyü'nde restorasyonu tamamlanan kilisenin ibadet için açýlýþýný gerçekleþtirdik. Ýbadetlerimizi rahatlýkla yapmaktayýz" ifadelerini kullandý.

iha
Yayýn Tarihi : 22 Temmuz 2006 Cumartesi


Gabriel Rabo

13.07.2006 14:47:23: Rev. Fr. Jacob Markose of the EAE ordained as a Rabban (Monk
Rev. Fr. Jacob Markose of the EAE ordained as a Rabban (Monk)
Posted by: "Thomas Daniel" ThomasDanielReji@hotmail.com daniel_reji
Wed Jul 12, 2006 7:42 am (PST)
Rev. Fr. Jacob Markose of the EAE ordained as a Rabban (Monk)
Today (Wednesday, 12th July 06)morning, Their Graces Mor Theodosios
Mathews, Mor Aphrem Mathews and Mor Osthatheos Pathros concelebrated
the Holy Qurbono at the St. Aphrem Chapel of the St. Aphrem the
Syrian Monastery in Ma'arrat Seydnaya, Damascus, Syria. During the
Holy Qurbono, as authorised by His Holiness Moran Mor Ignatius Zakka
I Iwas, The Patriarch of Antioch and All the East, the Supreme Head
of the Universal Syriac Orthodox Church, The Catholicos of India His
Beatitude Aboon Mor Baselios Thomas I ordained Rev. Fr. Jacob
Markose of the Evangelistic Association of the East as a Rabban
Monk) with the name "Markose".
Their Graces Metropolitans Mor Dionysius Behnam Jajawi, Mor
Athanasios Geevargis, Mor Theodosios Mathews, Mor Aphrem Mathews,
Mor Osthatheos Pathros Mor Eusebios Kuriakose and Mor Coorilos
Geevarghese assisted His Beatitude in the Ordination Service.
May the ordination of Very Rev. Raban Markose prove a blessing to
our Holy Syrian Orthodox Church in India.
God willing, Very Rev. Raban Markose will be consecrated as a
Metropolitan by His Holiness our Patriarch on Friday, July 14, 2006.
His Beatitude Mor Baselios Thomas I and Their Graces the
Metropolitans from India and the Middle East countries will be
attending the Episcopal Consecration Service.
Metropolitan Athanasios Geevargis
Patriarchal Vicar for Indian Affairs,
Syrian Orthodox Patriarchate,
Damascus, Syria.



Gabriel Rabo

11.07.2006 11:46:15: Süryani Papaza ölüm tehdidi
Papaza ölüm tehdidi
20/04/2006 (255 kiþi okudu)
DHA - DÝYARBAKIR - Alipaþa semtindeki Meryemana Süryani Kadim Kilisesi'ne geçen pazartesi günü gelen iki kiþi, papaz Yusuf Akbulut'u ölümle tehdit ettikten sonra ortadan kayboldu. Akbulut'un haber verdiði polis, araþtýrma baþlattý. Polis, tehdit savuranlarýn misyonerlik faaliyeti yapýldýðý iddia edilen Protestan kilisesi yerine yanlýþlýkla Süryani Kadim Meryemana Kilisesi'ne girmiþ olabileceði ihtimali üzerinde duruluyor


Gabriel Rabo

11.07.2006 11:46:15: Meclis, Güneydoðu'da Süryanileri dinleyecek
Meclis, Güneydoðu'da Süryanileri dinleyecek
16/05/2006 (195 kiþi okudu)
YURDAGÜL ÞÝMÞEK (Arþivi)
ANKARA - TBMM, Kürt sorunu ve azýnlýk haklarýyla ilgili tartýþmalarýn yoðunlaþtýðý bir dönemde Güneydoðu turuna çýkarak Süryani konusunu mercek altýna almaya hazýrlanýyor.
TBMM Ýnsan Haklarýný Ýnceleme Komisyonu, araþtýrmalarýný Güneydoðu'da yoðunlaþtýracak. Komisyon üyelerinden üçer-dörder kiþilik heyetler Diyarbakýr, Þýrnak, Bingöl, Bitlis, Tunceli ve Mardin'de incelemelerde bulunacak. Komisyon üyeleri bu illerde valilik yetkilileri, belediye baþkanlarý, emniyet ve jandarma gibi güvenlik kuvvetleri, sivil toplum örgütleri ve halkla bir araya gelip sorun dinleyecek. Üyeler ayrýca çocuk yuvalarý, huzurevleri, karakollar ve cezaevlerini ziyaret ederek, bu yerlerin insan haklarýna uygunluðunu denetleyecek.
Elkatmýþ: Çok þikâyet geliyor
TBMM Ýnsan Haklarýný Ýnceleme Komisyonu, Mardin'de Süryani cemaatini de özel olarak ziyaret edecek. Komisyon Baþkaný AKP Nevþehir Milletvekili Mehmet Elkatmýþ, Mardin'e bizzat kendisinin gideceðini ifade ederek, "Süryanilerden bize çok sayýda dilekçe geldi. Baþta toprak olmak üzere birçok konuda þikâyet ve talepleri var. Boþaltýlan köylerine korucularýn yerleþtiðini ve topraklarýný alamadýklarýný ifade ediyorlar. Yurdýþýnda da Süryanilerden þikâyetler alýyorduk. Meclis olarak gidip, sorunlarýný kendilerinden dinleme kararý aldýk" diye konuþtu.
Elkatmýþ, denetimlerini sürdürdüklerini ve yasal deðiþikliklerle Türkiye'nin insan haklarý açýsýndan daha iyi bir noktaya doðru gittiðini de söyledi


Gabriel Rabo

08.07.2006 17:13:35: Süryani adet ve ayinlerine dair
Süryani adet ve ayinlerine dair
Hz. Nuh'un oðlu Sam'ýn soyundan geldiklerine inanan, 5000 yýllýk bir tarihe sahip Süryaniler, Suriye'den geldikleri için Süryoyo ismi ile de anýlýrlar. Ülkemizde genellikle Hatay, Mardin ve Diyarbakýr çevresinde yaþayan Süryaniler'in çoðu Avrupa ülkelerine göç etmiþ durumda ve 5000 yýllýk bir kültür yok olmak üzere. Bugün Osmanlý Bankasý Müzesi Sinemasý'nda 'Toplumsal Hafýza / Belgesel Sinema' temasý altýnda, gösterilecek 'Süryoyo' adlý belgesel de yok olmaya yüz tutan bu kültürü kayýt altýna alma amacý ile hazýrlanmýþ. Yönetmenliðini Mustafa Ünlü ve Selda Meral'in yaptýðý belgeselde, Mardin'de yaþayan Süryanilerin gündelik yaþantýlarýna ve dini ayinlerine deðiniliyor. 92 yaþýndaki dokumacý Merrin Haným'ýn, taþ ustasý Gebro Bey'in, telkari ustasý Gevriye Haným'ýn ve özgün basmacýlýk ustasý Nasra Haným'ýn günbatýmýnda katýldýklarý bir yortu ayininin öyküsünün anlatýldýðý belgesel bugün saat 19.00'da gösterilecek. Belgeselin ardýndan, tarih ve kültür araþtýrmacýsý ve yazar Gabriyel Akyüz, 'Günümüzde Süryaniler ve Süryani Kültürü' konulu bir söyleþi gerçekleþtirecek.
Bilgi için: 0 212 334 22 70

Gabriel Rabo

08.07.2006 16:58:24: Süryanilerin Geleneksel Adýyaman Buluþmasý

Süryanilerin Geleneksel Adýyaman Buluþmasý
Avrupa'dan ve Türkiye'nin dört bir yanýndan gelen Süryaniler, Adýyaman'da büyük ayinde önemli din adamlarýnýn da katýlýmýyla bir araya geldi. Adýyaman'da yaþayan ve yýllar önce çeþitli nedenlerden dolayý ayrýlan baþta Almanya, Ýsviçre, Fransa, Amerika ve Türkiye'nin çeþitli illerinde yaþayan yüzlerce Süryani, en büyük dini törenlerinden birini yerine getirmek için Adýyaman'da buluþtu. 2000 yýl önce yaþayan, Hz. Ýsa'nýn Mor Petrus ve Mor Paulus isimli 2 havarisinin adýyla anýlan Adýyaman'daki Süryani kadim cemaatine ait Mor Petrus-Mor Paulus Kilise'sinde her yýl geleneksel olarak yapýlan büyük ayin için Türkiye ve Avrupa'nýn deðiþik kentlerinde yaþayan Süryaniler Adýyaman'a gelerek önce ayine katýldý.
Daha sonra da yýllardýr görmedikleri ancak doðup büyüdükleri evleri ziyaret ederek geçmiþi kýsa bir süre de olsa yeniden yaþayarak çocuklarýna eskiden nerelerde ve nasýl yaþadýklarýný anlattý. Mor Petrus-Mor Paulus Kilisesi'nde büyük ayin için bir araya gelen Süryaniler yýllardýr görmedikleri yakýnlarý ve mahalle sakinleriyle sohbet edip, hasret giderdikten sonra Mardin' de bulunan Deyr ul Zaferan Manastýrý'nda kalan Mardin ve Diyarbakýr Metropoliti Filüksinos Saliba Özmen'in yönettiði pazar ayininde barýþ, sevgi ve kardeþliðin adýna dualar edip kilise korosu ile birlikte ilahiler okudu. Bu sene 8. sini düzenledikleri kilisenin kuruluþ yýldönümü ayininde iyi dilekler adýna mum yakmayý da ihmal etmedi.
Yýllar önce çeþitli nedenlerden dolayý Adýyaman'dan ayrýlan ve uzun yýllar kapalý kalan Mor Petrus-Mor Paulus Kilisesi'nin bu yýl 8. sini düzenledikleri kuruluþ ayininde gazetecilerin sorularýný cevaplayan Ýstanbul, Ýzmir, Ankara ve Adýyaman Bölgesi Ruhani Reisi ve Patrik Vekili Metropolit Filüksinos Yusuf Çetin; "Bu sene kilisenin 8. yýldönümü. 8 senedir kilise günü nedeniyle dünyanýn bir çok yerinden Adýyaman'a tur düzenleniyor." dedi.
Çetin, "Amerika, Avrupa, Ýskandinavya, Arap ülkelerinden ve ülkemizin bir çok yerleþim bölgesinden bu günü kutlamak için Süryaniler Adýyaman'a geliyorlar. Mor Petrus ve Mor Paulus kilisesi günü nedeniyle bütün dostlar,tanýdýklar gelip bu þehirde bu bölgede dünyaya gelmiþ büyümüþ sonra dünyanýn her tarafýna daðýlmýþ olan insanlar özlem gideriyor. Ýnsanlar yeniden buralara gelerek birbirleriyle kaynaþýyorlar, özlem gideriyorlar, doðmuþ büyümüþ olduklarý yerleri görerek özlem gideriyorlar. Biz kilise olarak da bu yöreden de sorumluyuz. Bölgede açýk kilisemiz sadece burasý." diye konuþtu.
Malatya, Urfa gibi yerlerde pek açýk kiliselerinin olmadýðýný söyleyen Çetin, "Diyarbakýr'da, Mardin'de Elazýð'da var ama diðer þehirlerimizde açýk kilisemiz kalmadýðý için Adýyaman'daki ayine çok katýlým oluyor. Bizim amacýmýz da eski kutsal tarihi yerlerimizi yaþatmak, cemaatimiz imkan dahilinde katkýda bulunuyor. Ülkemizi çok seviyoruz. Amaç bu yöreyi kalkýndýrmak. Ýnsanlarý, turistleri çekmek. Çünkü ülkemizin birlik beraberliði büyümesi kalkýnmasý ve güçlenmesi her þeyden önce geliyor. Süryaniler her zaman ülkemizde insanlarýmýzla iç içe olmuþuz. Yaptýðýmýz tüm ayinlerde yaptýðýmýz dualarda bu ülkede yaþayan tüm insanlar için, devlet büyüklerimiz için herkes için dünya barýþý için dua ediyoruz. Son zamanlarda ülkemizde dinler arasý medeniyetler arasý çok güzel diyaloglar baþlamýþtýr. Dileðimiz bu sevgi kardeþlik, birlik, beraberlik ve barýþ çemberinin günden güne büyümesi ülkemizi de aþmasý tüm dünyayý kapsamasýdýr" dedi.
Rum Patriði'nin Türkler azýnlýktýr þeklindeki açýklamasýný nasýl deðerlendiriyorsunuz sorusuna ise Çetin; "Türkiye'mizin tarihi çok eskiye dayalýdýr. Çok zengin bir tarihi var. Irklarýn, dinlerin, inançlarýn ülkesidir. Asýrlarca iç içe yaþamýþlardýr. Biz Süryani toplumu olarak geçmiþte olsun Osmanlý döneminde olsun Cumhuriyet döneminde olsun her zaman ülkemizin devletimizin Devlet'imizin insanlarýmýzýn yanýnda yer aldýk almaya da devam edeceðiz. Din adamý olarak siyaset bizim çemberimizin dýþýndadýr. Bizim siyasetimiz ülkemizin birlik beraberliði ülkemizin huzuru ve tüm dünyamýzýn huzuru için dua etmektir.
Mardin ve Diyarbakýr Metropoliti Filüksinos Saliba Özmen; "Bu sene 8. si düzenlenen büyük ayin için Adýyaman'dayým ve çok mutluyum. Týpký Mardin'da olduðu gibi son günlerde oldukça popüler olan Mardin gibi Adýyaman'da göze çarpýyor. Diller ve dinlerin kesiþtiði barýþ ve hoþgörünün hüküm sürdüðü Mardinimizde olduðu gibi umarýz Adýyaman'da da bu son senelerde güzel insanlarýmýz Adýyaman'da hemþehrilerimiz ve Süryani kardeþlerimiz bir araya gelip bu ayinlere katýlarak Türkiye'deki özlemlerini gideriyor. Türkiye bizim anavatanýmýzdýr ve bizim için çok önemli ve deðerlidir. Dünya nýn bütün her yerinde ki Süryaniler için Türkiye çok deðerlidir. Mardin', Adýyaman'a ve Güneydoðu'nun çeþitli yerlerine gelip, buralarý ziyaret ediyorlar, bu da bizleri mutlu ediyor. Süryaniler Dünya da ve Türkiye'de býraktýðý çok deðerli çalýþmalarý vardý. Mistik olsun ruhsal olsun kültürel olsun. Özellikle yazýda harflerin Aramice den gelmesi hemen hemen bütün Segmatik dillerin bundan beslenmesi Süryanilerin ve Aramilerin býrakmýþ olduðu en büyük eserdir. Zaman zaman ayinlerimizi Süryanice ve Arapça da yapýyoruz. Bu da segmatik dillerin önemini gösteriyor. Ve bu deðerleri Türkiye'de yaþatmak ve Süryanilerin burada olmasý hem bizim için hem Türkiye için büyük anlam taþýyor. Türkiye'de deðerlerimiz kutsal mekanlarýmýz tarihi için Dünya medeniyetleri için çok önemlidir dolayýsýyla Türkiye için de çok deðerlidir. Buradan Türkiye'nin deðerlerini birlik ve beraberliðini ve bütünlüðünü taþýma açýsýndan Süryaniler önemli bir olgudur. Burada olmaktan çok mutluyuz. Adýyaman'da yavaþ yavaþ Mardin gibi dillerin dinlerin ve kardeþliðin pekiþtiði bir ortam olur" þeklinde cevap verdi.
Güncelleme Tarihi: 3 Temmuz 2006
Haber ve Fotoðraf: http://www.adiyamanim.com/



Gabriel Rabo

05.07.2006 11:00:07: 5 METROPOLITANS CONSECRATED FOR THE SYRIAN ORTHODOX CHURCH IN INDIA
5 METROPOLITANS CONSECRATED FOR THE SYRIAN ORTHODOX CHURCH IN INDIA
Paravur, July 3: Amid the chiming of the church bells and the choir singing the devotional song ‘Kurie Layson’ (have mercy on us), Catholicos Baselios Thomas I consecrated five Metropolitans at St. Thomas Jacobite Syrian Orthodox Church here on Monday.
Ramban Meecah (Fr. Mathew P George) has given the name Mathews Mor Thevodosius and will take charge of Kollam diocese. Ramban Nahum (Fr. James Chitteth) who has been named Mathews Mor Aphrem, will assume charge of Metropolitan of High range Diocese. Ramban Haggai (Fr. Ekby Chacko), who will take charge of Delhi diocese of Greater India Outside Kerala, has changed his name to Pathros Mor Osthatheos. Ramban Malaki (Fr. Kuriakose George) will take charge of Thrissur Diocese, and has choosen the name Kuriakose Mor Eusebios. Ramban Samuel (Fr. George Mathew Nalunnakkal) will be known as Geevarghese Mor Coorilose and will be in charge of Niranam Diocese.
Metropolitans Joseph Mor Gregorios, Thomas Mor Thimotheos, Yuahnon Mor Philexenos, Kuriakose Mor Theophilos, Kuriakose Mor Severios, Kuriakos Mor Yulius, Mathews Mor Ivanios, Geevarghese Mor Dionysius and Yuhanon Mor Militheos were the co-celebrants at the consecration ceremony.
Kozhiparambath Elias Ramban, CorEspiscopas Adai Jacob, Kuriakose Moolayil, Paulose Parathuvayalil, Mathai Poonvanthara, Thomas Tharayil, Fr. Varghese Kallappara, Fr. Kuriakose Marachery, Fisheries Minister S. Sarama, M.L.A’s V.D.Satheesan, M.M. Monayi, Saju Paul and T.U.Kurivilla, Lonappan Nambadan MP and Church official Thambu George Thukalan and George Mathew Thekkethalackal were present at the function. Hundreds of priests, nuns and thousands of faithful also took part in the ceremony. The five hour ceremony began with concelebrated holy mass at the specially erected ‘Madbho’ on the church compound at 8.30 a.m.
The Catholicos said that it was a great moment of joy and blessing of the God that the church, which is celebrating the 325th Sradha Perunnnal (dukrono) of St. Gregorios Abdul Jaleel Bava, became the consecration venue. The Patriarchal Bull permitting the Catholicos to consecrate five bishops says that it is a landmark occasion in the history of the Jacobite Church. Kuriakose Mor Yulius read out the Bull.
The bishop-elects wearing the ‘sosappa’ were escorted to the altar from behind the ‘madbho’. They announced their unconditional faith in Jacobite Church, Holy Patriarch Zakka I Iwas and Catholicos Thomas I and signed the canonical documents, ‘Salmoosa’, which were handed over to the Catholicos to be submitted to the Patriarch.
The Catholicos presented the newly-consecrated bishops with the Episcopal vestments, staff, cross and chain. Priests representing various dioceses lifted the bishops who were sitting on chairs, announcing ‘Oxiyos’ as a mark of respect and recognition.
The Catholicos and the metropolitans were led to the church where they conducted ‘Dhoopa prayers’ at the tomb of St. Gregorios Abdul Jaleel Bava. Tens of thousands of faithful later partook of the holy feast after the consecration ceremony.
[Extracts from New Indian Express dated 4th July 2006]

Gabriel Rabo

05.07.2006 10:44:56: Five new bishops for Syrian Orthodox Church in India
Five new bishops for Jacobites
KOCHI: Catholicos Baselius Thomas 1 consecrated five Rambans of the Jacobite Syrian Christian Church as bishops at St. Thomas Jacobite Church, Paravur, on St. Thomas Day on Monday.
The five new bishops are Mathews Mar Theodosius, who will be auxiliary bishop of Kollam; Mathews Mar Aphrem, auxiliary bishop of Angamaly (High Ranges); Pathrose Mar Osthatheos, auxiliary bishop of Outside Kerala (Delhi region); Kuriakose Mar Eusebius, auxiliary bishop of Thrissur; and Geevarghese Mar Coorilos, auxiliary bishop of Niranam.
The consecration ceremony was attended by 12 Metropolitans from India and thousands of the faithful. The new bishops were accorded a reception immediately after the consecration. The bishops left for their respective dioceses after the reception. All the five bishops-designate were elevated as Rambans by the Catholicos at St. George Jacobite Syrian Cathedral, Karingachira, on Sunday.


Gabriel Rabo

01.07.2006 14:38:12: Tur Abdin Süryaniler Futbol Turnuvasý Düzenliyor

Süryaniler Futbol Turnuvasý Düzenliyor
Midyat Süryani Kültür Derneði tarafýndan düzenlenen “Turabdin Futbol Turnuvasý” baþladý. Bu yýl beþincisi düzenlenen futbol turnuvasýna Midyat ve Köylerinde bulunan Süryani gençlerden oluþan takýmlar katýlýyor.
Toplam 10 takýmýn katýldýðý turnuvada maçlar yaklaþýk 2 ay devam edecek. Deyrul-Umur “Mor Gabriel Manastýrý”nda bulunan toprak sahada maçlar oynanýrken, maçlarý hakemler; Özcan Dilmen, Simon Üstün, Barso Töre ve Kenan Can yönetiyor.
Turnuvaya Midyat, Anýtlý, Altýntaþ, Alagöz, Haberli, Gülgöze, Öðündük ve Üçköy köylerinden takýmlar oynuyor.
28 Haziran 2006 Çarþamba

Gabriel Rabo

27.06.2006 12:55:19: Hah Meryem Ana Manastýrý Derneði Kuruldu
Meryem Ana Manastýrý Derneði Kuruldu
Midyat’ýn Anýtlý Köyü'nde bulunan Süryani vatandaþlar Meryem Ana Manastýrý Derneði'ni kurdu. Anýtlý Meryem Ana Manastýrý ve Kiliseleri Bakým, Onarým ve Yaþatma Derneði’nin baþkanlýðýný Habip Doðan yapýyor. Kurucu üyeler; Bünyamin Çepe, Bünyamin Aydýn, Mahir Akçay, Ýsa Büyük, Hazni Ay ve Gevriye Aþ isimlerinden oluþuyor.
Dernek Baþkaný Habip Doðan, derneðin amaçlarýyla ilgili olarak bir açýklama yaptý. Ýki bin yýllýk bir geçmiþi olan özgün mimarisiyle yüksek kültür seviyesine sahip manastýr ve kilisenin korumayý amaçladýklarýný anlatan Doðan, yöre turizmini canlandýrma çalýþmalarýný da önemsediklerini ifade etti. Doðan açýklamlarýný þöyle sürdürdü: “Manastýr ve kiliseleri turizm, ibadet ve benzer amaçla ziyaret edenlerin gereksinimlerini saðlamak amacýyla çevre ve çevrenin mimari yapýsý ile uyumlu konaklama tesisleri, otopark, kafeterya, hatýra eþya satýþ veya teþhir yerleri, çalýþanlar için hizmet birimleri gibi mekanlar yaptýrmak ve iþletmek istiyoruz. Manastýr ve kiliselerin yýl dönümlerinin kutlanmasý amacý ile bazý etkinliklerde bulunacaðýz. Toplantýlar, seminerler, gösteriler, geziler, bilimsel çalýþmalar ve sergiler düzenleyeceðiz.”


Mehmet Halis Ýþ-Kenthaber/Midyat
Yayýn Tarihi : 27 Haziran 2006 Salý
Güncelleme :27 Haziran 2006 Salý 12:07



Gabriel Rabo

20.06.2006 10:20:17: Kirchenasyl endet mit einer Duldung für eine aramäische Familie
Stuttgarter Zeitung
vom 13.06.2006
Kirchenasyl endet mit einer Duldung
RHEINFELDEN, Kreis Lörrach (mag). Eine fünfköpfige Familie aus Syrien kann nach mehrwöchigem Kirchenasyl zunächst in Deutschland bleiben. Die Familie lebt seit sieben Jahren in Rheinfelden. Verfolgt wurde sie in ihrem Heimatland wegen ihres aramäisch-christlichen Glaubens. Die Kinder gehen in Rheinfelden in die Schule, einer ist Klassensprecher in der Realschule. "Ein Beispiel von geglückter Integration", sagt Paul Schmidle vom Pfarrgemeinderat St. Josef in Rheinfelden, wo alle drei auch Ministranten waren.
Anfang des Jahres sollte die Familie zurück nach Syrien abgeschoben werden. In einer Blitzaktion hatte der Kirchensprengel der Familie Kirchenasyl in ihrem Gemeindezentrum gewährt und sie so vor der Abschiebung bewahrt. Jetzt kann sich die syrische Familie M. wieder frei in der Stadt bewegen und zurück in ihre Wohnung. Auf Anordnung des Innenministeriums hat das Regierungspräsidium Freiburg eine befristete Duldung für die Aramäer ausgesprochen. Sie gilt zunächst für vier Wochen und wird jeweils um einen Monat verlängert, bis die Härtefallkommission entschieden hat. Der Abschiebestopp ist so lange außer Kraft.
Mit der befristeten Duldung ist ein viereinhalb Monate dauerndes Kirchenasyl zu Ende gegangen, an dem viele Bürgerinnen und Bürger Anteil nahmen, die mit Sach- und Geldspenden die ausweisungsbedrohte Familie unterstützten. Das jetzt beendete Kirchenasyl von Rheinfelden war das derzeit einzig bekannte in Baden-Württemberg.
Aktualisiert: 13.06.2006, 06:17 Uhr



Gabriel Rabo

20.06.2006 10:20:17: HIS HOLINESS ARAM I MEETS WITH THE SPIRITUAL HEAD OF THE SYRIAN CHURCH
HIS HOLINESS ARAM I MEETS WITH THE SPIRITUAL HEAD
OF THE SYRIAN CHURCH
06/15/2006
His Holiness Aram I met with the spiritual leader of the Syrian Church, Patriarch Zakka Iwas I in the Syrian Monastery in Atshaneh on June 15. Patriarch Zakka was visiting Lebanon on a personal one-day trip.

Bishop Nareg Alemezian, Ecumenical Officer of the Catholicosate, and Bishop George Saliba, Primate of the Syrians of Lebanon, also attended the meeting.

The two spiritual leaders discussed the proceedings of the last meeting, held in Antelias, of the executive committee of the Oriental Orthodox Churches in the Middle East. They also discussed the upcoming meeting between the three spiritual leaders of these churches (Pope Shnouda III, Patriarch Zakka I and His Holiness Aram I) in November, as well as the ecumenical gathering organized by the Russian Church in Moscow at the beginning of July. The Catholicos has been invited to attend this meeting.
After the meeting, His Holiness had lunch with Patriarch Zakka.


Gabriel Rabo

12.06.2006 19:30:17: Süryaniler Midyat'ta Kutsal Ruh -Riþeþ Bayramý-'ný Çoþkuyla Kutladý
Süryaniler Midyat'ta Kutsal Ruh -Riþeþ Bayramý-'ný Çoþkuyla Kutladý
Midyat'ta yaþayan Süryaniler, Pantikost -Kutsal Ruh ya da Süryaniler arasýnda bilinen adýyla Riþeþ bayramýný 11 Haziran 2006 Pazar günü büyük bir çoþkuyla kutladý ve Midyat içerisinde oldukça renkli görüntüler oluþtu.
Midyat’taki Süryaniler “Pantikosti” (Riþeþ) Bayramý nedeniyle birbirlerine su dökerek günü kutladýlar. Sabah ayininden sonra kiliseden çýkan halk kutsal ruhun müjdesini birbirlerine vermek için birbirlerine su serpip ýslattýlar.
Hýristiyan inancýnda, Mesih Ýsa'nýn ölümünün ardýndan diriliþinin 50’nci gününde öðrencilerine yani havarilerine verdiði kutsal ruh'a izafeten kutlanan bir bayram olan “Pantikosti-Riþeþ” bayramýný, Midyat Mor Þarbel Kilisesinde yapýlan ayinden sonra Süryani vatandaþlar sokakta birbirlerini ýslatarak kutladýlar.
Rahip Saliba Er kilisedeki ayinde ceviz yapraklarýndan yapýlan buketleri sýrayla suya bandýrarak þemmaslar ile kilisede hazýr bulunan Süryani vatandaþlara su serpti.
Bayramýn sevinciyle genci yaþlýsý demeden yediden yetmiþe tüm Süryani vatandaþlar doldurduklarý su kovalarý ve musluklarla birbirlerini ýslattýlar. Sabahtan akþama kadar devam eden bayramda Süryaniler hem bayramý kutlayýp hem de doyasýya eðlendiler.
Rahip Saliba Er ayinden sonra yaptýðý açýklamada: “Kutsal Ruhun havariler üzerine indiðine inanýlan günü temsilen kilisede özel bir ayin düzenlendiklerini belirterek, Süryani vatandaþlar kutsal ruhun müjdesini birbirlerine vermek için sokak ve caddelerde birbirlerini ýslatýyorlar.” dedi.
Güncelleme Tarihi: 12 Haziran 2006
Kaynak: Midyat Habur Gazetesi



05.06.2006 21:32:39: KADÝM HRÝSTÝYAN MEZHEBÝ TÜRKÝYE'NÝN AB'YE GÝRMESÝ ÝÇÝN DUA EDÝYOR
"KADÝM HRÝSTÝYAN MEZHEBÝ TÜRKÝYE'NÝN AB'YE
GÝRMESÝ ÝÇÝN DUA EDÝYOR"

MARDÝN, 03/04(REUTERS)(BYE)--- Gareth Jones bildiriyor:

Birçok Türk erkeði gibi Gabriel Oktay Çilli de arkadaþlarý ile çay içmekten ve futbol maçlarýna gitmekten hoþlanýyor.
Nüfusunun büyük kýsmý Müslüman olan bu ülkede bir ayrýntý Çilli'yi diðerlerinden keskin bir þekilde ayýrýyor: O her pazar kiliseye gidiyor.
Sahibi olduðu kuyumcu dükkanýnýn duvarýndaki Mustafa Kemal Atatürk'ün bir portresinin yanýnda Hz. Ýsa'nýn ve havarilerinin resmi asýlý.
Çilli, Türkiye'nin en eski cemaatlerinden birine, Süryanilere mensup. Süryaniler Hz. Ýsa'nýn konuþtuðu dil olan Aramca'nýn bir türünü halen kullanýyorlar. Atatürk Türkiye'de 1923 yýlýnda cumhuriyeti kurduðunda ülkedeki Süryanilerin sayýsý 250,000 civarýndaydý; þimdiyse sadece 20,000.
20. Yüzyýl Süryaniler için zor olmuþ; birçoðu inançlarý nedeniyle zulüm görmüþ ve ekonomik sýkýntý çekmiþ. Fakat Çilli, Avrupa Birliðine katýlmayý amaçlayan demokratik bir Türkiye'de iyi bir geleceðe sahip olacaðýndan emin. Akrabalarýnýn aksine onun Türkiye'yi terk etmeye niyeti yok.
Çilli, "Burada kalmayý düþünüyorum, burasý benim evim. Hepimiz gidersek kiliselerimize, manastýrlarýmýza kim göz kulak olacak. Yirmi yýl önce hayat epey zordu ama þimdi hiçbir sorunum yok. Kýsmen AB sayesinde iþler deðiþmeye baþladý" diyor.
1980'li ve 90'lý yýllarda Türk güvenlik güçleri ve Kürt ayrýlýkçýlar arasýndaki savaþýn þiddetlenmesiyle birlikte Süryaniler kadim anavatanlarýný terk etmek durumunda kaldýlar.
Yasaklý Kürdistan Ýþçi Partisi (PKK) lideri Abdullah Öcalan'ýn 1999'da yakalanmasýndan sonra þiddet olaylarý büyük ölçüde duruldu, hükümet, AB reformlarý çerçevesinde azýnlýklar üzerindeki kültürel kýsýtlamalarý ve dil sýnýrlamalarýný hafifletti.

--Artýk Huzurumuz Var--

Çilli, "Hatta bazý Süryaniler buraya geri dönüyorlar. Son birkaç yýlda 50'ye yakýn aile geri geldi" diyor.
Deyrulzafaran Manastýrý içindeki konutunda görüþtüðümüz Mardin baþrahibi Saliba Özmen de ihtiyatlý olmakla birlikte ümitli.
Oxford'da eðitim görmüþ Özmen, "Artýk huzurumuz var, nefes alabiliyoruz" þeklinde konuþuyor.
Baþrahip, beþinci yüzyýlda yapýlmýþ manastýra Irak'taki çatýþmalar ve Hz. Muhammed karikatürlerinin tetiklediði Ýslam dünyasýyla Batý arasýndaki gerilimler nedeniyle bu yýl daha az ziyaretçi geleceðinden endiþe ediyor.
Manastýrý her yýl 100 binden fazla kiþi ziyaret ediyor, bunlarýn çoðu da Türk. Manastýrýn son zamanlardaki ziyaretçileri arasýnda Prens Charles ve Cumhurbaþkaný Ahmet Necdet Sezer de var.
Müslümanlar ve Batý arasýndaki gerilimin týrmanmasý Türkiye gibi ülkelerde yaþayan gayrimüslim azýnlýklarý hassas bir durumda býrakýyor. Baþrahip Özmen, buna raðmen karikatür krizinin güneydoðudaki 3,000 Süryani arasýnda sessiz sedasýz atlatýldýðýný belirtiyor.
Özmen, "Biz de biraz tedirgin olduk ama Türkiye'de kriz Arap dünyasýnda olduðundan daha hafif geçti" þeklinde konuþuyor.
Kilise üyeleri, Türk yetkililerinin duyarlý hareket ettiklerini, örneðin karikatür protestolarýnýn Mardin'in Hristiyan kesimlerinde deðil Müslüman kesimlerinde yapýlmasýný saðladýklarýný söylüyorlar.
Özmen þunlarý söylüyor: "Dinler arasýndaki önyargýlarý yenmemiz gerekiyor... Müslüman da olsa, Hristiyan da olsa, hepimiz Türkiye'nin vatandaþlarýyýz. Biz de vergilerimizi ödüyoruz, askerlik hizmetimizi yerine getiriyoruz. Bizim için en önemli þey özgürlük ve güven."

--Kýsýtlanmýþ Haklar--

Özmen, tüm dünyada 15 milyon kadar Süryaninin bulunduðunu ve bunlarýn üç milyonunun Hindistan'da yaþadýðýný belirtiyor.
Azýnlýklara karþý görece hoþgörülü davranmýþ Osmanlý Ýmparatorluðunun çökmesinin ardýndan Türkiye'deki Süryaniler savunmasýz kalmýþlar ve kendilerini kuþatma altýnda hissediyorlar.
Rumlarýn ve Ermenilerin aksine Süryaniler Türkiye tarafýndan resmi olarak bir azýnlýk grubu olarak tanýnmýyor ve bu nedenle örneðin 1923 Lozan Barýþ Antlaþmasý uyarýnca diðer azýnlýk cemaatlerine verilen özel eðitim gibi haklardan yararlanamýyorlar.
15 bini Ýstanbul'da olmak üzere Türkiye'deki Süryaniler öðretimin Türkçe yapýldýðý ve Ýslam dini hakkýnda bilgiler edinebilecekleri devlet okullarýnda eðitim görüyor.
Süryaniler kendi dilleri ve dinleri hakkýnda okul saatleri dýþýnda ancak rahiplerden, keþiþlerden ve rahibelerden gayriresmi öðretim alabiliyorlar. Halihazýrda Deyrulzafaran'da yirmi erkek çocuk yaþýyor ve eðitim alýyor.
Rahip olmak isteyenlerin Þam'da ya da Batý'da eðitim görmeleri þart.
Tabii, sorunlar da yok deðil. Aramca öðretmeni Ýsa Gülten, bölgedeki Kürtlerin, hukuken halen yurt dýþýnda yaþayan Süryanilere ait olan topraklarý aldýklarýný söylüyor.
Gülten, "Devlet buna göz yumuyor; oysa azýnlýklarýn haklarýný daha etkin bir þekilde korumalý" diyor.
Herþeye raðmen fotoðrafýn bütününe bakýldýðýnda burada iþler hiç de fena görünmüyor.
Çilli, Mardin'deki Müslümanlarýn ve Hristiyanlarýn birbirlerinin dini bayramlarýný kutladýklarýný söylüyor. Hristiyanlar Paskalya Yortusu'nda Müslümanlara boyanmýþ yumurta ikram ediyor, Müslümanlar ise Kurban Bayramý'nda Hristiyan komþularýný evlerine kurban eti yemeye davet ediyorlar.
Deyrulzafaran Manastýrý kapsamlý bir restorasyon çalýþmasýnda kullanýlmak üzere AB Komisyonu'ndan 600,000 avro yardým alacak.
Baþrahip Özmen, "Bir dini azýnlýk olarak AB'ye üyeliði istiyoruz. Ama bu, Doðu ile Batý arasýnda bir köprü olan Türkiye için de sahip olduðu etnik ve kültürel mozaiði koruyabilmesi açýsýndan önemli" diyor.


Gabriel Rabo

01.06.2006 01:23:35: SÜRYANÝLER KÖYLERÝNE GERÝ DÖNME KARARI ALDI
Avrupa'dan Mardin'e dönüþ
Mardin'in Midyat Ýlçesi'nde, yýllar önce terk ettikleri köylerine geri dönme kararý alan Süryaniler, köylerinde villalar yaptýrýyor. Terör ve ekonomik nedenlerle Avrupa'nýn deðiþik ülkelerine göç eden Süryaniler, bölgede huzur ve güven ortamýnýn saðlanmasýyla eski yerleþim alanlarýna dönmeye baþladý.
Midyat'ýn Yeþimli ve Elbeðendi köylerinden yýllar önce baþta Ýsveç olmak üzere çeþitli Avrupa ülkelerine göç eden Süryaniler'in, köylerine geri dönüþ hazýrlýklarý sürüyor. Köylerde Ýsveç köy evleri model alýnarak Mardin'e özgü kesme taþlarla tribleks villalar yapýlýyor. Yeþimli Köyü'nde 30'u villa 50 ev, Elbeðendi Köyü'nde de 15 villanýn yapýmý sürüyor. Kaba inþaatlarý tamamlanan villalarýn içinin de tamamlanmasýyla Süryaniler'in köylerine yerleþecekleri bildirildi.
Yeþimli Köyü kilise sorumlusu Ýbrahim Akdemir, yaptýðý açýklamada, geçen yýl baþlanan konutlarýn kaba inþaatlarýnýn tamamlandýðýný belirterek, ''Geçen yýla kadar kilise ve köydeki birçok ev yýkýlmaya yüz tutmuþtu. Geri dönüþ kararýyla 30 villa ve 20 ev inþaatýna baþlandý. Kilisemizi de onarýyoruz. Köylülerimiz Ýsveç'te yaþýyor. Ýsveç köylerindeki yapýyý örnek alarak, Midyat iþlenmiþ kesme taþlardan villalar yapýldý. Köyümüze yeniden canlýlýk geldi. Herkes tarlasýný baðýný yeniden sürmeye baþladý. Villa sayýsý artacaða benziyor'' dedi.
Yeþimli Köyü'nün yaný sýra Midyat'a baðlý Elbeðendi Köyü'nde de 15 villanýn kaba inþaatý tamamlandý. Yaklaþýk 25 yýldýr Ýsveç'te yaþayan ve Elbeðendi Köyü'ndeki villalarýn yapýlmasýna öncülük eden Yahko Demir, kaba inþaatý tamamlanan villalarýn iç dekorasyon ve çevre düzenleme çalýþmalarýna baþlandýðýný kaydetti. Önümüzdeki günlerde 10 villanýn daha temelinin atýlacaðýný ifade eden Demir, ''Yapýmý tamamlanan villalarýn duvar aralarýna ýsý derecesini koruyan özel bir madde konuldu. Villalarýn altyapýsý ise Avrupa normlarýna göre yapýldý. Mobil sistem ýsýtmalý, ortak spor tesisleri bulunan villalar önümüzdeki yýl oturulur hale gelir'' diye konuþtu.
Yüzme havuzlarý, tenis kortlarý ve spor kompleksi bulunan villalarýn güvenliðini saðlamak için de, yine son sistem alarm cihazlarý ve kameralar bulunuyor. Mardin Valiliði ve GAP Ýdaresi'nce de desteklenen villa kentin elektrik, su, kanalizasyon ve içme suyu çalýþmalarý devam ederken, villalarýn ilk yerleþimcilere Ekim ayý itibarýyla törenle teslim edileceði belirtildi.


.
Yayýn Tarihi : 31 Mayýs 2006 Çarþamba


Gabriel Rabo

31.05.2006 14:20:23: Ýstanbul Süryani Kadim Metropolitlik Binasý Yenilendi
Ýstanbul Süryani Kadim Metropolitlik Binasý Yenilendi
Ýstanbul'da yaþayan Süryani Ortodoks'larý dini açýdan temsil eden Ýstanbul Süryani Kadim Metropolitliðine ait bina 3 yýllýk bir çalýþma sonrasý 28 Mayýs 2006 pazar günü yapýlan dini bir törenle yenilenerek tekrar kullanýma açýldý. Yenilenen binanýn açýlýþý için Þam'da yaþayan Süryani Ortodoks Kilisesi patriði Moran Mor Ýðnatýyos I. Zekka Ayvaz Ýstanbul'a geldi ve 28 Mayýs 2006 pazar günü yapýlan dini ayini yöneterek yenilenen metropolitlik binasýnýn açýlýþýný kendi elleri ile yaptý.
Süryani patriði Zekka Ayvaz, dini tören esnasýnda yaptýðý konuþmada kilisenin yenilenmesi için kolaylýk gösteren Türkiye devletine teþekkür etti ve son yýllarda Türkiye'de atýlan demokratik adýmlarý büyük bir ilgi ile izlediklerini söyledi. Tören sonrasý Süryani Patriði tarafýndan bu projenin hayata geçmesinde büyük emeðe olan Tarlabaþý Meryem Ana Kilisesi vakfý yönetim kurulu baþkaný Yakup Tahincioðlu ve ikinci baþkan Kenan Altýnýþýk'a patriklik niþaný verildi.
Yapýlan dini törene Ýstanbul'da yaþayan diðer azýnlýk gruplarýnýn dini temsilcileri de katýldý. Oldukça kalabalýk bir katýlýmcýnýn iþtirak ettiði açýlýþ töreni sonrasý katýlanlara metropolitlikçe hazýrlanan yiyecekler daðýtýldý. Kilisenin tarihi ile ilgili hazýrlanan belgesel gösterildi.
Tarlabaþý Meryem Ana Süryani Kilisesi olarak bilinen metropolitlik merkezi Ýstanbul'da yaþayan Süryani Ortodoks toplumuna ait tek kilise binasýdýr. Resimde görüldüðü gibi daha önceleri saðýnda ve solunda çevrelenen binalarca kuþatýlan Kilise, kullaným alanýnýn küçük olmasý nedeniyle son yýllarda artan ziyaretçi trafiðine cevap veremez durumda kalmýþtý. Ýhtiyaç üzerine yan taraflarda bulunan binalar satýn alýnarak Metropolitlik binasýnýn geniþletilmesi için projeler hazýrlandý ve 3 yýllýk bir çalýþma sonrasý Ýstanbul Süryani Ortodoks Metropolitliði modern ve ihtiyaçlara cevap veren bir binaya kavuþmuþ oldu. Restorasyon çalýþmalarý esnasýnda metropolitlik Yeþilköy'de Ýtalyan Katolik Kilises'inde tahsis edilen bir binada geçiçi olarak Süryanilere hizmet verdi.
Metropolitlik Binasýnýn Tarihçesi: Ýstanbul'a yerleþen ilk Süryaniler, ibadetlerini yapabilmek ve yanlarýna gelen ruhanileri barýndýrabilmek amacýyla, Tarlabaþý semtinde ahþaptan yapýlmýþ oldukça küçük bir ev satýn aldýlar. 1844'te Patrik Moran Mor Iðnatios II. Yakup cemaatini ziyaret etmek amacýyla Ýstanbul'a geldiðinde, önceden alýnan bu evi kiliseye çevirmeyi düþündü. Bu nedenle Sultan Abdülmecid'e müracaat etti. Bunun üzerine Sultan, ahþaptan yapýlmýþ evi kiliseye çevirmek üzere Süryanilere ferman verdi. Böylece Kilisenin inþaatý yapýldý ve Meryemana adý altýnda ibadethane olarak kullanýlmaya baþlandý. Ahþaptan yapýlan bu kilise 1870'te Beyoðlu'nda çýkan büyük yangýnda kül oldu. 1880'de tekrar inþa edildi, ancak bu sefer kagirden yapýldý.
Ýkinci göç dalgasýyla birlikte, Ýstanbul'da yaþayan Süryani Ortodoks nüfusu da artmaya baþladý. Mevcut kilise yetersiz kalýnca kilise bitiþiðindeki bina satýn alýnarak kilisenin büyütülmesine karar verildi. 1961'de Abdunnur Aydýner'in baþkanlýðýndaki vakýf yönetim kurulu gerekli yasal izinleri aldý, sonra da Mardin'den yapý taþlarýyla, taþ yontmacýlýðý ve oymacýlýðýnda hünerli ustalar (Sait Mimarbaþý, Ýskender Aktaþ ve Lole Ertaþ getirildi, iki yýl süren titiz bir çalýþma neticesinde son restorasyondan önceki haline geldi ve 3 Kasým 1963'te Patrik Moran Mor îðnatios III. Yakup tarafýndan muhteþem bir törenle, diðer cemaatlerin patrikleri, hükümet temsilcileri ve Süryani Ortodoks Toplumu'nun huzurunda takdis edilerek ibadete açýldý.
Güncelleme Tarihi: 31 Mayýs 2006
Suryaniler.com

Gabriel Rabo

31.05.2006 13:36:30: XIth Syriac Patrimony Colloquium & Conference on St Ephrem the Syriac
XIth Syriac Patrimony Colloquium & Conference on St Ephrem the Syriac
From mecc
Date Tue, 30 May 2006 11:38:19 -0700
The Centre of Oriental Studies & Research of the Syriac Patrimony (Lebanon) in cooperation with the Council of Churches in Aleppo, held the XIth Syriac Patrimony Conference in Aleppo, Syria, from May 11 to 14, 2006. The Conference theme was "St Ephrem the Syriac, a Poet of our Times² in remembrance of the 1700 year of the poet¹s birth (306 ­ 2006). It was organized within the celebrations of Aleppo as a Capital of Islamic Culture 2006.
The opening session on Thursday 11th May was marked by the presence of high level church and government officials, including H. E. the Syrian Minister of Culture, H. H. Patriarch Mar Ignatius Zakka I Iwas of the Syrian Orthodo x Universal Church, a representative of the Lebanese Minister of Culture, the Mayor of Aleppo, MECC General Secretary, the President of the Centre of Oriental Study & Research from Lebanon.
In his opening speech, H.H. Patriarch Zakka Iwas mentioned that: "St Ephrem the Syriac ­ the Syrian is not confined to one country nor to one nation, neither to one confession of faith; rather he is confined to all humanity". In turn, the Syrian Minister of Culture underlined that "Aleppo today is a unique example of cultural diversity, interaction and dialogue between cultures and civilizations". The Islamic culture, he said, is not a religio n but rather a common awareness and adoption of all other cultures". An address sent by Lebanese President General Emile Lahoud, welcomed the idea of the conference stressing that "religions and cultures can interact and dialogue for the sake and happiness of humanity".
Throughout the two and half working days, several eminent scholars from Syria, Lebanon, Iraq, UK, Germany and Belgium contributed to panels. They spoke about St Ephrem's poetry and his impact on the spiritual life of the different churches as well as on cultures all over the world.
In the closing session, the Grand Mufti of Syria Sheikh Ahmad Hassoun praised the poetry of St Ephrem saying that, "after 1700 years, St Ephrem i s still alive among us in a land which is blessed by heaven", emphasizing the universal nature of his poetry that touches all peoples¹ God, and its spirituality which will last forever. He ended saying, "today is the incarnation of heaven on all of us".
The conference ended with follow up recommendations to be carried out by th e Centre of Oriental Study & Research of the Syriac Patrimony.
The MECC staff in Aleppo was asked to undertake the documentation and secretariat work of the conference, together with other members of the Aleppo Ecumenical Committee. For further information, kindly contact Mr. Razek Siriani at: rsiriani@scs-net.org or visit the CERO Website at: www.moncero.org
Middle East Council of Churches Office of International Ecumenical Relations P.O. Box 5376, Beirut, Lebanon
Guirgis Ibrahim Saleh, General Secretary
mecc@cyberia.net.lb or guirgissaleh@cyberia.net.lb
+961-1-353-938 http://www.mec-churches.org/


Gabriel Rabo

30.05.2006 16:40:16: ‘Mezapotamya mozaiðinin kýrýlmaz parçasýyýz’
‘Mezapotamya mozaiðinin kýrýlmaz parçasýyýz’
Türkiye’den, anayurtlarý Mardin Midyat ve çevresini kapsayan Tur Abdin’den Birinci Dünya Savaþý ve sonraki yýllarda zorunlu olarak göç eden ve dünyanýn çeþitli ülkelerine daðýlan Süryaniler, Ýstanbul’da bir araya gelerek Süryani göçünü tartýþtýlar.
Kültürler yok olmasýn
Diyarbakýr Sur Belediyesi Baþkaný Abdullah Demirbaþ: Diyarbakýr 33 ayrý medeniyetin yaþadýðý11 bin yýllýk tarihi geçmiþe sahip; Mezopotamya coðrafyasýnda bir kent. Diyarbakýr’ýn yaþayan halklarýndan biri de Süryaniler...
‘Mezapotamya mozaiðinin kýrýlmaz parçasýyýz’
Türkiye’den, anayurtlarý Mardin Midyat ve çevresini kapsayan Tur Abdin’den Birinci Dünya Savaþý ve sonraki yýllarda zorunlu olarak göç eden ve dünyanýn çeþitli ülkelerine daðýlan Süryaniler, Ýstanbul’da bir araya gelerek Süryani göçünü tartýþtýlar.
Ýstanbul Bilgi Üniversitesi, Göç Araþtýrmalarý ve Uygulamalarý Merkezi’nin düzenlediði “Avrupa Birliði, Türkiye ve Asuri/Süryani Göçü Sempozyumu’na diasporadan katýlan bilim adamlarý, Süryani kitle örgütü temsilcileri, ve çeþitli mesleklerden Süryaniler, yaþadýklarý sorunlarý anlatýrken, Türkiye’de böyle bir sempozyumun ilk defa düzenlenmesinin de “tarihi bir önemi” olduðuna dikkat çektiler. Sempozyumun açýlýþ ve kapanýþ konuþmalarýný yapan Süryani Ýsveç Milletvekili Yýlmaz Kerimo’nun son sözleri ise talepler açýsýndan önemliydi. Kerimo Türkiye’nin halklar mozaiði olduðunu hatýrlatarak, “Asuri/Süryani bu mozaiðin kýrýlmaz bir parçadýr. Ýmkansýzlýklarýn artýk bitmesi; yasaklarýn, tabularýn kalkmasý ve bütün halklarýn kardeþçe ve barýþ içinde anavatanlarýnda yaþayabilmeleri ve daha demokratik bir Türkiye için önyargýsýzca hep beraber çalýþalým” dedi. Kerimo konuþmasýný önce Türkçe yaptý. Ýzleyicilerin isteði üzerine Süryanice tekrarlamasý ise alkýþlarla yanýt buldu.
Süryani kimliði
Sempozyumun ilk gününde “Asuri/Süryanilerin Toplumsal, Siyasal, Dinsel, Dilsel, Etnik ve Kültürel Yapýsý”, “Göçün Nedenleri ve Geri Dönüþ” ve “Asuri/Süryani Diaspora’sýnda Siyasal, Kültürel, Etnik ve Dinsel Kimlikler” konulu oturumlar gerçekleþtirildi.
Ýlk oturumda Hollanda Rodboud Üniversitesi’nden Prof. Dr. Hermen Teule, ABD Notre Dame Üniversitesi’nden Abdul-Massih Saadi konuþtu. Celal Bayar Üniversitesi Öðretim Üyesi Mehmet Çelik ise Süryani bilim insanlarýnýn tersine tezleri; özellikle Süryanilerin Asuri olmadýklarý yönündeki iddialarý ile dikkat çekti. Yazar Yahya Koçoðlu ise Süryani gençler üzerinde yaptýðý “evlilik sorunsalý” adlý çalýþmasýný sundu.
‘Seyfo’
Özellikle 1914-1915’te yaþadýklarý ve Süryani tarihinde “seyfo” (kýlýçtan geçirme) olarak yerini bulan katiamlarýn, göçlerin ve travmalarýn anlatýldýðý ikinci oturumda Ýsveç Upsala Üniversitesi Öðretim Üyesi Sait Yýldýz göçün tarihsel arka planýný, Araþtýrmacý Besim Aho, göçün diasporadaki Süryanilerde yarattýðý psikolojik travmalarý anlatýrken, Ýsveç Ulusal Yüksek Öðretim Kurulu Üyesi Andreas Arsalan ise “Çocuklarýma hangi ülkede yaþamalarýný tavsiye edeceðim, köklerinin bulunduðu ülkede mi fýrsatlar ülkesinde mi?” baþlýklý sunumunda kendi ailesinin yaþadýklarýný aktardý. Arsalan’ýn, “Tur Abdin’deki Asur/Süryanilerler korkuyla, yattýlar, korku altýnda çalýþtýlar, korkulu rüyalar gördüler. Eðer halk geriye dönmek isteyince ölümle tehdit ediliyorsa, tartaklanýyorsa bu etikinin bir devamýdýr. Muhtemel bir geri dönüþte bunlarýn iyiye doðru evrilmesi gerekir. Bu deðiþiklikleri yapacak olanlar geriye dönecek olanlar deðildir. Hâlâ burada hatýra ve köklerimiz var. Gerekli koþullar saðlandýðýnda birçok kiþinin geri döneceðine inanýyorum” sözleri Süryanilerin özlem ve güvensizliklerinin anlaþýlmasý açýsýndan önemliydi. Yine Midyat Süryani Kültür Derneði Baþkaný Jakop Gabriel’in korucular ve aþiretlerle sorun yaþadýklarýný anlatmasý da Süryanilerin geri dönüþünün koþullarýnýn henüz saðlanmadýðýný gösterdi.
‘Kardeþçe yaþamak istiyoruz’
Tartýþma bölümünde Süryanilerin Türkiye’nin AB’ye girmesini istemeyenler tarafýndan yönlendirildiklerini ima eden sorular ise tepki gördü. Ýlk oturumda konuþan Mehmet Çelik’in seyfolarý kastederek “Son zamanlarda Ermineler kendilerine destek için bir Süryani katliamý yapýldýðý hususunda da batýda yýllardan beri çalýþmaktadýrlar. Bu ülkede rahat yaþayacaksanýz bunlarý kaþýmanýzýn size de bize de zararý var” demesi ve Kanal D muhabirinin de Süryanileri Fransa’nýn yönlendirdiðini ima etmesi üzerine Sait Yýldýz iddialarý yanýtladý.
Yýldýz, tarihin unutturulmaya çalýþýlmasýna karþý olduklarýný belirterek þöyle konuþtu: “Biz bu olaylar yaþandý derken, ne Türkleri ne de Kürtleri sorumlu tuttuk. Biz Kürt, Türk halkýyla ve diðer halklarla kardeþçe bir arada ortak bir yaþam istiyoruz. Türkler bizim kardeþimizdir; Kürt’ü de, Çerkes’i, Laz’ý, Ermeni’si, Rum’u da öyle. Bu olayý yapanlar o dönemin Ýttihatçý liderleridir, o dönemin Kürt feodal aðalarýdýr. Bazýlarý bir yandan bizi öldürürken diðerleri savunmuþtur. Türk’ü de Kürt’ü de korumuþtur. Bunu kimse inkâr edemez.”
Sempozyumun üçüncü oturumda diasporadaki Süryani kimliði tartýþýlýrken, ikinci gün gerçekleþen son oturumda ise Türkiye’nin AB üyeliðinde Süryanilerin yeri, Lozan’da tanýnan azýnlýk haklarý konuþuldu.
Süryani mimarisinin de anlatýldýðý bu oturumun ardýndan Süryani müziðinden örnekler veren Müzisyen Joseph Malki’nin performansý ile sempozyum sona erdi.
Kültürler yok olmasýn
Diyarbakýr Sur Belediyesi Baþkaný Abdullah Demirbaþ:
Diyarbakýr 33 ayrý medeniyetin yaþadýðý11 bin yýllýk tarihi geçmiþe sahip; Mezopotamya coðrafyasýnda bir kent. Diyarbakýr’ýn yaþayan halklarýndan biri de Süryaniler. Onlarýn kültürel ve dinsel deðerleri mevcut. Yok olmaya yüz tutmuþ, yok edilmeye çalýþýlan bu kültürlerin açýða çýkma çabasýný destekliyoruz. Sur Belediyesi olarak Diyarbakýr’ý tanýtan Süryanice bir broþür de çýkardýk. Geçtiðimiz günlerde Meryem Ana Kilisesi’nin açýlýþýna 250 Süryani geldi. Ýnsanlarýn kendi doðduklarý topraklara geri dönüþü çok anlamlý.
Midyat Süryani Kültür Derneði Baþkaný Jacop Gabriel:
1975’te Nusaybin’in bir köyünden Ýstanbul’a, daha sonra Avrupa ülkelerine göç ettik. 2002 yýlýna kadar Ýsviçre’de iþçi olarak çalýþtým. 2002 yýlýnda ailemle beraber Midyat’a döndüm. Orada herhangi bir sorun yaþamadým. Ancak ne kadar demokratik ülke olsa bile insan yabancýdýr; kendi memleketi deðil. Nereye gidersek gidelim sorunlar var. Madem ki bütün dünyada sorunlar var biz de kendi memleketimizde sorunlarý yaþayalým. Midyat’a dönen iki çocuklu aileden biri biziz. Ama evler yapýlýyor bu yaz baþka aileler de gelecek.


Gabriel Rabo

30.05.2006 16:04:01: Ýstanbul’da bulunan Keldani Cemaati’
Haçlý Seferleri Doðu Kilisesi’ne karþýydý
Ýstanbul’da bulunan Keldani Cemaati’nin ruhani reisi François Yakan, Haçlý Seferleri’nin, Müslümanlardan ziyade Doðu Kilisesi’ne karþý yapýldýðýný belirterek, “Bunu Papa ve Vatikan da biliyor. Ellerinde ciddi bir belge var.” diyor.

--------------------------------------------------------------------------------
Keldani Cemaati Ruhani Reisi ve Patrik Vekili Peder François Yakan, Hakkâri doðumlu bir din adamý. Ailesi ile 1968’de Ýstanbul’a geldi. Burada Kasýmpaþa Lisesi’ni bitirdikten sonra Fransa’da eðitimini sürdürdü. 25 yýl kaldýðý Fransa’da sosyoloji, felsefe ve teoloji bölümlerini bitirdi. Ardýndan Ortadoðu Dilleri ve Tarih üzerine mastýr yaptý. Yaklaþýk 3 yýl önce geri döndüðü Ýstanbul’da þimdi Keldanileri organize etmeye çalýþýyor.
-Keldaniler, Nasturiler ve Asuriler birlikte deðerlendiriliyor. Bu gruplar arasýndaki farklar nelerdir?
Asuri, Nasturi ve Keldaniler ayný ýrktan, ayný dinden, ayný dili kullanan ve 3 bin yýldýr da ayný topraklarý paylaþmýþ ve birbirine çok yakýn halklardýr. Asurîler milattan önce Asurlar olarak tanýdýðýmýz uygarlýðýn torunlarý. Asur uygarlýðý, Kral 9. Abgar zamanýnda, M.S 179-186 yýllarý arasýnda Hýristiyanlýðý kabul eden ilk uygarlýktýr. Nasturiler 431 yýlý Efes Konsili’nde aforoz edilen Ýstanbul’un Episkoposu Nastur’un Doðuya gelmesinden sonra onu kabul eden ve müridi olan cemaate verilen isimdir.
Keldani Katolikler ise 15. ve 16. yüzyýllarda (1555) Roma Katolik cemaati ile birleþen gruba verilen isimdir. Roma’da bu eski halký tanýmlamak için Diyarbakýr Espiskoposu’nun da katýldýðý bir Konsil yapýldý ve Konsil’le Katolik Doðu Kilisesi’nin Roma’ya baðlýlýðý baþladý. Keldanilerin dünyada hâlâ 22 mitranlýk Episkoposluk bölgeleri vardýr ve dinî ritüellerinde Doðu Kilisesi özelliði devam eder. Asuri ve Nasturiler ise dinî yapý olarak baðýmsýz ve otonom bir özelliðe sahiptir. Bu durumda Asuri ve Nasturileri Roma’ya baðlanmayý reddeden Keldaniler, Keldanileri ise papanýn otoritesini kabul eden bir kýsým Nasturi olarak tanýmlayabiliriz. Bu cemaatler hem rakamsal olarak hem de kapsadýklarý alan olarak Hýristiyan dünyasýnýn yarýsýný teþkil eder oldular.
-Keldaniler geniþ bir alana yayýlabilecek kadar güçlü bir cemaat miydi?
Güçlüydüler ve sayýlarý çok fazlaydý. Ama Keldaniler hep göçebe hayat yaþadý. Hiçbir zaman uzun süreli baðýmsýz bir devlet kuramadýlar. Sadece milattan sonra 180’lerde Dicle ve Fýrat hattýnda 20 yýl sürecek bir Keldani Krallýðý kurdular. Bu tarihteki ilk Hýristiyan krallýðýdýr ayný zamanda. Ermeniler kendilerinin kurduðunu söylüyorlar ama bu yanlýþtýr. Zaten bu krallýktan sonra da Doðu Kilisesi’nin varlýðý baþladý.
-Doðu Kilisesi kavramý tam olarak neyin karþýlýðý?
Doðu Kilisesi kavramý merkezi þimdiki Baðdat’ýn yakýnlarýnda bulunan eski Pers Krallýðý kilisesinin kendisine vermiþ olduðu resmî unvandan gelir. Bu unvan, coðrafi konum itibarý ile yan anlam olarak güneþin doðmuþ olduðu bölgedeki kilise manasýný da taþýr. Bugün Doðu Kilisesi mensuplarýný Keldaniler, Asuriler, Nasturiler ve Katolik Süryaniler oluþturuyor. Bu kiliseler Aramice dil ve kültürüne baðlýdýrlar. Ama tarihte Batý Kilisesi, Doðu Kilisesi’ni pek sevmemiþtir. Roma ve Bizans imparatorlarý Doðu Kilisesi’ni teþkil eden Pers Ýmparatorluðu’na karþý saldýrýlar düzenledi. Tamamen Müslümanlara karþý olduðu söylenen Haçlý Seferleri bize göre Aramice, Arapça ve Keldanice’yi kullanan Doðu Kilisesi’nin büyümesine ve Pers imparatoruna karþý yapýlmýþ bir saldýrýdýr.
-Ama tarih kitaplarý böyle yazmýyor? Müslümanlara karþýydý ve hedefte doðunun zenginliðiyle birlikte Kudüs’ü geri alma vardý. Elinizde iddianýzý destekleyecek belgeler var mý?
Benim söylediklerim bir tez ya da bir iddia deðil. Ben olaný söylüyorum. Elimizde belgeler, yazýþmalar ve tarihe düþmüþ kayýtlar var. O tarihlerde Doðu kiliselerine baðlý 80 milyon insan ve 225 mitranlýk Episkoposluk alaný vardý. Bu durum Roma ve Bizans seferlerini doðurdu. Doðu’da Mançurya’dan Sumatra’ya ve Japonya hudutlarýna, kuzeyde Moðolistan’a, batýda Kýbrýs’a ve güneyde Yemen’e kadar uzanan bir bölgede dinî hâkimiyet söz konusuydu. Bu insanlar yok edildi. Episkoposluk’lar önce 80’e sonra 40’a kadar indi. Kiliseler yaðmalandý, harap edildi. Bu konuyu tarihçiler yeniden ele almalý. Elimizdeki verilere göre biz bunu savunuyoruz. Örneðin Nusaybin’de hiçbir þey býrakmadýlar. Haçlý Seferlerinin ilk çýkýþ noktasý Müslümanlara karþý deðildi, giderek güçlenen Doðu Kilisesi’nin hâkimiyetini ve nüfuzunu kýrmaktý.
-Sefere çýkarken Doðu Kilisesi’nin gücünü kýrmaya gidiyoruz mu dediler?
Orada Hýristiyanlarýn da yaþadýðýný bilmiyorlar mýydý? Hem de çok iyi biliyorlardý. Anadolu’da o tarihlerde az Müslüman yaþýyordu. Hýristiyanlar daha çoktu. Ve Hýristiyanlar yok edildi. Batý Kilisesinin bir kararý vardý ve bu çok açýktý.
-Bu görüþlerinizden Vatikan’ýn haberi var mý, tezinizi baþka platformlarda gündeme getirdiniz mi?
Ben annemi ve babamý severim ama yanlýþ yapmýþlarsa onlarý da eleþtiririm. Bu konuyu deðiþik yerlerde gündeme getirdim ama hiç sert tepki ile karþýlaþmadým. Tepki alsam da yine görüþlerimden vazgeçmem. Ben bunu, söylerken ayný zamanda en eski Katolik olan Keldani Cemaatinin bir mensubu ve görevlisi olarak dile getiriyorum. Ana kilise biziz. Zarar gören de yine bu ana kilise olmuþtur. Ben bu tezimi yeni Papa Joseph Ratzinger’e de söyledim. Kendisinden de aykýrý bir tepki almadým.
-Ama Papa II. John Paul, Haçlý Seferleri’nden dolayý Müslümanlardan özür diledi. Bunu nasýl deðerlendiriyorsunuz?
Evet özür diledi. Müslüman kardeþlerimizden özür dilemiþ olmasý bizim için yeterliydi. Ayrýca bizden de özür dilemesi gerekmiyor. Müslümanlardan özür dilemiþ olmasý bizden de özür dilemiþ anlamýna gelir. Bizim kardeþlerimizden ayrý bir noktamýz yok. Sadece inançlarýmýz farklý. Dinde ideoloji olmaz. Bu ideoloji insan yetiþtirme üzerine olmalý. Kaldý ki geçmiþte de Keldanilerin baþýný çektiði Doðu Kilisesi Ýslamiyet’in yayýlmasýnda etkili bir kültür oldu.
-Bunu biraz açabilir misiniz?
Ýslamiyet’i ilk kabul eden Hýristiyanlar Keldanilerdi. Dörtte üçü Müslüman oldu. Tanýþtýlar, alýþveriþ yaptýlar, ayný dili konuþup ortak bir deðer üzerinde durdular. Ýnançlarý farklý olsa da kardeþtiler ve akrabaydýlar. Dolayýsýyla daha eski olan kültürlerini Müslüman kardeþleriyle paylaþtýlar.
-Türkiye’deki bütün Keldaniler Ýstanbul’a toplanmýþlar. Bunun bir sebebi var mý?
Yerel cemaatten yeni kuþak Diyarbakýr’ý, Mardin’i, Cizre’yi, Hakkâri’yi ya da Siirt’i bilmiyor. Ben Ýstanbulluyum diyor. Ama aile yapýsý Keldaniler’de din üzerinden gidiyor ve deðerlerini kaybetmemeye çalýþýyorlar. Ýstanbul’da bütün Doðu Kiliseleri 1950’den sonra baþlayan göç hareketi ile kuruldu. Bu hâliyle çok yeni ve özel bir konumdalar. Kilise dinin dýþýnda, tarih, örf, adet ve geleneklerin korunduðu kültürel bir misyonu da üstleniyor. Biz din adamlarý olarak cemaati Ýstanbul’da tutabilmek için çaba harcýyoruz. Umarým bu zenginlik kaybolmaz.
-Dýþarýya gidenler ile burada kalanlar arasýnda bir kopukluk yaþanýyor mu?
1900 öncesinde Güneydoðu’daki onlarca kent merkezinde Keldani okullarý vardý, ama onlar Osmanlý döneminde kaldý. Þanlýurfa’daki bugün ilk üniversiteler olarak tanýmlanan okullarýn kurucularý ve Nusaybin’deki ilk Hýristiyan yüksek ilahiyatý ve din bilim üniversitesinin kurucularý Keldanilerdi. Bunlar ayný zamanda Hýristiyan âleminin ilk ilahiyat üniversiteleri olmuþtur. Bunlar Osmanlý topraklarýndaydý. Bugün Türkiye’de Keldanilere ait bir okuldan söz etmek mümkün deðil. Ruhaniler dýþýnda halk Keldanice konuþamýyor. Düþünün benim ailemin yarýsý Ýran’da, yarýsý Irak’ta, yarýsý Paris’te, diðer yarýsý da Türkiye’de. Þimdi Paris’te yaþayanla Türkiyeli ailem bir araya geldiðinde Keldanice’den önce bulunduklarý ülkelerin dilleriyle konuþmayý tercih ediyorlar. Türkiye’de kilisede ibadet yarý Türkçe yarý Keldanice yapýlýyor. Ülkeler ve nesiller arasýnda bir kopukluk söz konusu ama biz bunlarýn giderilmesini istiyoruz. Bakýn Fransa’da soykýrýmý anýtýnýn dikilmesi bunun bir sonucu olarak karþýmýza çýkýyor. Kopukluktan kaynaklanan bir boþluk ve kullanýlan insanlar zümresi ortaya çýkýyor.


Gabriel Rabo

30.05.2006 15:27:23: Süryani Patriði
Süryani Patriði
O, dünyadaki bütün Süryaniler'in patriði: "Mor Ignatýus Zakka 1 Was." Konuþmaya "Türkiye'ye teþekkür ederek" baþladý:
- Türkiye özgür ve demokratik bir ülke... Türkiye'deki Süryaniler de çok mutlu ve þanslý insanlar... Ýnançlarýný özgürce yaþýyorlar... Ve hepsi, Türkiye'nin sadýk vatandaþlarý.
Þam'daki Süryani Patrikhanesi bir "kompleks."
Kompleksin bir bölümü "ibadethane." Büyük kýsmý ise "üniversite." Üniversite hocalarý, dünyanýn deðiþik ülkelerinden gelen "Süryani eðitimciler."
Burada "Süryani din adamlarý" yetiþtiriliyor.
Niyetimiz "kýsa bir nezaket ziyaretiydi."
"Meraktan" gitmiþtik.
Ama "kýsa zamanda" çýkamadýk. Süryani Patriði uzun uzun "Türkiye'yi sordu."
Sonra kendisi "Türkiye'yi... Mardin'i... Midyat'ý... Þanlýurfa'yý... Ýstanbul'u" anlattý.
Sonra da "çok önem verdiðimiz bir konu var" dedi:
- Türkiye'nin AB üyeliði... Bilmenizi isterim ki, bizler her gün bunun için dua ediyoruz... Türkiye'nin AB üyeliði Ortadoðu barýþý için çok önemli.

Gabriel Rabo

28.05.2006 17:44:27: Ancient Christian Syrians pray for Turkey to join EU
Ancient Christian sect prays for Turkey to join EU
Friday, April 7, 2006
Gareth Jones
MARDÝN - Reuters
Like most Turkish men, Gabriel Oktay Cilli likes to drink tea with his mates and go to soccer matches.
However, one detail marks him out sharply in this overwhelmingly Muslim country: Every Sunday he goes to church.
On the wall of his jewellery shop, next to the more familiar portrait of modern Turkey's founder Kemal Ataturk, whose image decorates stores, restaurants and offices throughout the country, hangs a picture of Jesus Christ and his disciples.
Cilli belongs to one of Turkey's most ancient communities, the Syriac Christians, who still speak a form of Aramaic, the language spoken by Jesus. In Turkey they number barely 20,000, down from 250,000 when Ataturk founded the republic in 1923.
The 20th century was hard on the Syriacs, bringing religious persecution and economic hardship, but Cilli is confident about his future in a democratic Turkey that aims to join the European Union. He has no plans to follow relatives into exile.
"I plan to stay here, this is my home. If we all left, who would look after our churches and monasteries?" he said in his shop in Mardin, a town in southeastern Turkey near Syria.
"Twenty years ago, life was quite difficult, but now I have no problems. Things are changing, thanks partly to the EU," he said, serving home-made red wine rather than the customary tea offered to visitors.
A fresh wave of Syriacs emigrated as recently as the 1980s and 1990s as fighting raged in their historic homeland between Turkish security forces and Kurdish separatists. Kurds are the biggest ethnic group in the region.
The violence fell sharply after the 1999 capture of Abdullah Ocalan, leader of the outlawed Kurdistan Workers' Party (PKK), and the government eased language and cultural restrictions on its minorities as part of EU-linked reforms.

'We have peace now':
"Some Syriacs are even coming back here now. Up to 50 families have returned in the last few years," said Cilli.
At his residence in the ancient, ochre-colored monastery of Deyrulzafaran -- which means Saffron Monastery in Arabic -- Saliba Ozmen, metropolitan (bishop) of Mardin, was also cautiously optimistic.
"We have peace now, we can draw breath," the bearded, Oxford-educated clergyman told Reuters.
He is worried that his fifth century monastery will receive fewer visitors this year because of the conflict in Iraq and tension between the Muslim world and the West triggered by Danish cartoons depicting the Prophet Mohammed.
The monastery receives more than 100,000 visitors a year, most of them Turks. Britain's Prince Charles and Turkey's President Ahmet Necdet Sezer are among recent visitors.
Any increase in tensions between Muslims and the West puts non-Muslim minorities in countries such as Turkey in a delicate position, although Ozmen said the cartoon crisis passed quietly for the 3,000 Syriacs in the Southeast region.
"We were a little nervous. People blamed Christians generally for the cartoons, but here in Turkey the crisis was less acute than in the Arab world," said Ozmen.
Turkish authorities acted sensitively, for example ensuring that protests against the cartoons in Mardin were held in the Muslim, not the Christian, part of town, church members said.
"We need to overcome prejudice between religions. ... Muslims and Christians alike, we are all citizens of Turkey. We too pay our taxes and do our military service. The most important thing for us is freedom and trust," Ozmen said.

Rights restricted:
Ozmen said the worldwide community of Syriacs, also known as Jacobite Christians, now numbers up to 15 million, 3 million of them in India, where they trace their roots to the decades after Christ's crucifixion.
Since the collapse of the relatively tolerant Ottoman Empire, Turkey's Syriacs have seemed vulnerable and beleaguered.
They are not an officially designated minority in Turkey like the Greeks or Armenians and so have no special protection for rights such as private education under the 1923 Treaty of Lausanne's provisions for non-Muslim minorities.
Turkey's Syriacs -- who include up to 15,000 people in Istanbul -- attend state schools where teaching is in Turkish and where they can learn about Islam.
They can be taught about their own language and religion only informally outside school hours by priests, monks and nuns. About 20 boys live and study at Deyrulzafaran.
Would-be priests have to study in Damascus, home to the Syriac patriarch, head of their church, or in the West.
There are other problems, too. Isa Gulten, a teacher of Aramaic, says local Kurds are taking land that still legally belongs to Syriacs residing abroad.
"The state turns a blind eye to this. It should be protecting the rights of minorities more vigorously," he said.
However, the overall picture is one of live-and-let-live.
Cilli said Christians and Muslims in Mardin celebrated each other's religious festivals. Christians would offer painted eggs at Easter while Muslims would invite them to eat lamb during the Islamic Feast of the Sacrifice.
Ozmen's monastery is due to receive 600,000 euros ($726,900) from the European Commission for major renovation work.
"As a religious minority we look to the EU. But it is important for Turkey too, as a bridge between East and West, to preserve its ethnic and cultural mosaic," he said.


Gabriel Rabo

28.05.2006 13:32:31: Kiliseye itibarý iade ediliyor


Kiliseye itibarý iade ediliyor
Ýskenderun'da 50 yýl önce sinemaya dönüþtürülen ve erotik filmler oynatýlan salon restore edilip yeniden kilise yapýlacak.
Vakýflar Genel Müdürlüðü, Hatay'ýn Ýskenderun Ýlçesi'nde, 50 yýl önce sinemaya dönüþtürülen ve erotik filmlerin oynatýldýðý Süryani Katolik Kilisesi'ne iade-i itibar hazýrlýðýnda. Ýskenderun'da erotik film afiþlerinin kilise kapýsýný süslediði "Yeni Zafer Mini Cep Sinemasý" için geri sayým baþladý. Vakýflar, sinema salonunun yeniden kilise olmasý için karar aldý. Vakýflar'ýn aldýðý karar, kilise dönemine yetiþemeyen o dönemin genç kuþaðý için tam anlamýyla sürpriz niteliði taþýyor. Vakýflar Genel Müdürü Yusuf Beyazýt, eski kilisenin sinema salonu olarak kullanýlmasýndan rahatsýzlýk duyduðunu söyleyerek þunlarý anlatýyor: "Burasý, bir kilise. 1956 yýlýna kadar Süryani Katolik Kilisesi olarak Süryani cemaatine hizmet vermiþ. Cemaatin ibadethanesi. O dönem böyle karar alýnmýþ. Ama, artýk, buna son vereceðiz. Bir ibadethanenin bu tür kullanýmda olmasý doðru deðil. Doðrusunu yapmak gerekiyordu. Aldýðýmýz kararla kilise pýrýl pýrýl haliyle aslýna dönecek." Vakýflar Genel Müdürlüðü, 50 yýllýk süreçte kilisenin sinema salonu olarak kullanýlmasýndan dolayý uðradýðý tahribatý belirlemek için uzman bir restorasyon ekip oluþturacak. Kilise binasýnýn, 1956 yýlýndan önceki durumu, dýþ ve iç cephe görüntüleri ve kullanýlan malzemeler ayrýntýlarýyla incelenecek. Teknik ekip tarafýndan hazýrlanacak ekspertiz raporunun ardýndan, Kültür ve Turizm Bakanlýðý Anýtlar Yüksek Kurulu'ndan onay alýnacak ve restorasyon iþlemine geçilecek. "Süryani Katolik Kilisesi Vakfý" adýna kayýtlý taþýnmaz, Vakýflar Genel Müdürlüðü kayýtlarýnda "kagir ev ve kilise" olarak geçiyor. Süryani cemaatinin o dönemde 25- 30 kiþiden oluþan heyeti, 7 Mart 1956 tarihinde yaptýðý toplantýda "kilisenin mabet vasfýný kaybettiði" gerekçesiyle sinema salonu olarak kiraya verilmesini kararlaþtýrdý. Cemaat de Ýtalyan Katolik Kilisesi'nde ibadet etmeye baþladý.
SÜRYANÝLER ÝTÝRAZ ETTÝ
1968 yýlýnda Vakýflar Meclisi, kilisenin mazbutaya (Vakýflar Genel Müdürlüðü tarafýndan temsil edilmesi) alýnmasýna karar verdi. Süryani cemaati karara itiraz ederek Danýþtay 12. idaresinde dava açtý. Ancak karar reddedilince kilisenin temsili ve yönetimi Vakýflar Genel Müdürlüðü'nde kaldý. Ancak, 2005 yýlýnda cemaate mensup olduðunu söyleyen bir kiþi, vakfa ait sinemanýn mülkiyetinin kendisine verilmesi için giriþimde bulundu. Vakýflar Genel Müdürlüðü, yaptýðý araþtýrma sonucunda bu kiþi ve akrabalarýna ait bir vakfýn bulunmadýðýný belirleyip talebi reddetti.
Hülya KARABAÐLI/ ANKARA



Gabriel Rabo

28.05.2006 13:32:31: 'Süryaniler artýk iltica talebinde bulunamaz'
'Süryaniler artýk iltica talebinde bulunamaz'
Türkiye'de dini ve sosyal haklar konusunda son yýllarda ilerleme kaydedildiðini görmek isteyenlere iþte belgesi. Almanya'nýn Kessel kentindeki Hessen Ýdare Mahkemesi, Türkiye'den gelen Süryaniler'in bundan böyle Almanya'dan iltica talebinde bulunmaya haklarý olmadýðýna karar verdi. Mahkeme kararýna gerekçe olarak, Süryaniler'in Türkiye'nin güneydoðu bölgelerinde hiçbir baskýya maruz kalmadan rahatça yaþabilmesi gösterildi. Türkiye'nin Güneydoðu bölgesinde 2000 Süryani'nin yaþadýðý tahmin ediliyor.

Gabriel Rabo

28.05.2006 13:32:31: Mardinli Süryaniler Ýngiliz basýnýnda


Mardinli Süryaniler Ýngiliz basýnýnda
Ýngiliz Reuters Haber Ajansý, "Türkiye'nin en eski halký" olarak tanýttýðý Mardinli Süryanilerle konuþtu. Hz. Ýsa'nýn dili Aramca'yý konuþan Süryanilerin Türkiye'nin Avrupa Birliði'ne girebilmesi için dua ettiklerini yazan ajans, bu Hýristiyan halkýn Atatürk döneminde 250 bin nüfusunun þimdi 20 bine kadar indiðine dikkat çekti. Mardin'de Süryani rahip Gabriel Oktay Çilli, iþyerinde modern Türkiye'nin kurucusu Atatürk'un resmiyle Hz. Ýsa'nýn resimlerinin asýlý olduðu belirterek, "20 yýl önce hayat çok daha zordu. Ama þimdi hiç problemimiz
yok. Her þey deðiþti. Bunun için AB'ye de teþekkür etmek lazým" dedi. Bölgedeki Süryanilerin birçoðunun terör nedeniyle göç ettiðini söyleyen Çilli, "Ben burada kalacaðým. Burasý benim evim. Eðer hepimiz burayý terk edersek kiliselerimize, manastýrlarýmýza kim bakacak?" diye konuþtu

Gabriel Rabo

24.05.2006 10:08:07: Nur ein Sieg hält Tur Abdin das Tor zur Bezirksliga weiter offen
Nur ein Sieg hält Tur Abdin das Tor zur Bezirksliga weiter offen
Fußball: Nachholspiel gegen FC Zetel / Führt Aufholjagd zum erfolgreichen Ende?
Tur Abdin muss heute dringend gewinnen. Hilft da die Torgefahr von Maher Malki, am Ball, der zuletzt in Wilhelmshaven das Tor des Tages zum 1:0 erzielte? FOTO: Rolf Tobis
Drei Tage vor dem letzten Spieltag der letzten Bezirksklassen-Saison können die Aramäer die Weichen stellen.
Delmenhorst (-s). Der SV Tur Abdin erwartet heute um 19 Uhr mit dem FC Zetel einen Gast zum letzten Nachholspiel der Saison, der längst mit dieser Staffel abgeschlossen hat. Der FC Friesische Wehde Zetel ist Drittletzter, spielt in der kommenden Saison in der Kreisliga in Friesland.
Tur Abdin, das diese Partie wegen der Leichtathletik-Bezirksmeisterschaften im Stadion am 14. Mai verschieben musste, hat sich in den letzten Wochen mit einer Superserie selbst aus dem Schlamassel gezogen. Die Aramäer waren nach dem desaströsen 3:6 gegen Berne am 2. April Zehnter mit zehn Zählern Rückstand auf Wiefelstede und den wichtigen siebten Rang. Ganze 22 Pünktchen hatten die Aramäer aus bis dahin 19 Spielen geholt.
Edib Özcan als Trainer warf frustriert das Handtuch. Für ihn kam, noch in derselben Woche, Andreas Seven, der bis dahin die Zweite in der Kreisklasse trainiert hatte. Seven bewies das entscheidende Händchen, verlor nur noch einmal (0:2 in Ahlhorn) und hat jetzt alle Chancen selbst.
Ein Sieg heute Abend brächte die Seven-Elf aufgrund des hervorragenden Torverhältnisses von derzeit +13 punktgleich vor die Konkurrenz aus Ohmstede und Wiefelstede (beide +7) auf den sechsten Platz. Rang sieben bedeutet Bezirksliga, Rang acht Kreisliga.
Also müssen die Kräfte auch am letzten Spieltag, Sonnabend, 17 Uhr, noch halten – immer vorausgesetzt ein Sieg heute Abend. Dann hat der SV Tur Abdin, erneut im heimischen Stadion, Heimrecht gegen den bereits aufgestiegenen TSV Ganderkesee. Das wird beileibe kein Selbstgänger; diese Derbys werden nicht geschenkt. Die Delmenhorster werden wohl gewinnen müssen, um ihr Ziel zu erreichen. Denn die Konkurrenz steht vor eher lösbaren Aufgaben: Ohmstede gegen Jever, Wiefelstede gegen Zetel.
Es muss also weiter gezittert werden bei den Blauen aus dem Stadion. Sollten sie heute nicht gewinnen, dürften alle Ambitionen im Papierkorb gelandet sein.


Gabriel Rabo

17.05.2006 12:51:24: Freedom praised by visiting Indian Syrian bishop

Freedom praised by visiting bishop
Published: 16th May 2006
A RECEPTION was hosted for one of the senior bishops of the Indian Syrian Orthodox Church by the Kerala Christian Ecumenical Council (KCEC). A visiting dignitary to the St Mary's Syrian Orthodox Church, Salmaniya, Gee Varghese Mar Ivanios Metropolitan of the Kottayam Diocese, Kerala, India came to Bahrain to preside over the holy ceremonies of Good Friday and Easter and is to return soon.
The event also included the annual get-together of the KCEC Sunday School teachers and the prize distribution of the students who took part in various competitions of the school.
Students who participated were from the Sunday Schools of Marthoma Parish, St Mary's Syrian Orthodox Church, St Peter's Syrian Jacobite Church, Church of South India and the Kerala Catholic Association.
The keynote address was delivered by the GDN associate editor Soman Baby followed by felicitations by St Mary's Syrian Orthodox Church secretary Jacob Pullakudiyil, KCEC president Rev K V Abraham, St Peter's Syrian Jacobite Church vicar Rev Rijo Joseph, KCEC secretary Mathew Thomas and KCEC joint treasurer Thomas Mathew.
The vote of thanks was given by KCEC vice president R K Wilson.
"I wish to whole-heartedly thank the Royal Family for all their support and kind co-operation bestowed upon the Indian community in Bahrain and for providing them with the freedom of following their own faith," said the bishop.
"The Ruling Family is a blessing to the residents of this country, both the Bahrainis and the expatriates and they have always been open to all of their problems."

© Gulf Daily News


  

Gabriel Rabo

16.05.2006 13:24:47: Syrian Church on a spiritual expansion
Jacobite Church on a spiritual expansion
Monday May 15 2006 16:02 IST
THIRUVANANTHAPURAM: The Malankara Jacobite Syrian Christian Church is poised to flap its spiritual wings outside Kerala. In the pipeline are new dioceses in three metros and a first-time translation of its liturgical texts into a number of Indian languages.
Initially, the texts will be translated into Kannada, Bengali and Tamil, Church officials said. New dioceses are to be opened at Delhi, Mumbai and Kolkata. This is for the first time that the Jacobite Church, a ‘descendant’ of the ancient Malankara Church of Kerala, is opening dioceses in other states.
“We have churches in other states, but no dioceses. The growing influence in these places has prompted us to open dioceses,’’ Fr Varghese Kallappara, managing committee member and spokesperson of the Church, said. At present, the Outside Kerala Diocese headquartered in Kottayam caters to the spiritual needs of faithful in other parts of the country.
Ignatius Zakka I Iwas, the Patriarch of Antioch and all the East, had given his blessing to both plans of the Church during his India visit two years ago. But the opening of new dioceses had been delayed owing to a shortage of metropolitans.
The Church has now decided to ordain four new metropolitans, who are expected to be installed by September this year.
As for the translations, this is the first time that liturgy is being translated to any other Indian language other than Malayalam and Hindi, Church officials said. “The Episcopal Synod will prepare the translations.
Sunday School texts also will be translated. There were demands to bring out Marathi and Gujarati versions. But that’s been put on the backburner,’’ Kallappara said.
Currently, the Church liturgy is available in Syriac, Malayalam, English and Hindi. Though prayers were recited in Malayalam for centuries, liturgy translations became popular only after 1912. The Hindi version was introduced five years ago.
The faith and order of the Church will be followed in the new dioceses but it will incorporate the customs of the respective regions, as is done in Kerala, Church officials said.



Gabriel Rabo

13.05.2006 11:44:55: Syriac Heritage Conference Opens in Aleppo
Syriac Heritage Conference Opens in Aleppo
SANA, May 12, 2006 - 01:55 PM

Aleppo, Northern region, (SANA) -
Minister of Culture Dr. / Riyad Nassan Agha/ said on Thursday the Islamic culture is not a religion but rather it is a common awareness and unlimited culture.
Opening the 11th Conference of Syriac Heritage in Aleppo, the north, Dr. /Agha/ said this conference, which coincides with Aleppo’s being the capital of Islamic culture; will allow this city to present an advanced example of intellectual and cultural diversity as well as images of the live and creative interaction among all cultures and civilizations.”
He noted, “Every Syriac, Aramaic gift is a giving of our people who is embracing all civilizations. We are the owners of the message that was held by the poet Afram the Syriac of the Syrian origin and the same civilization he has talked about in fasting songs and spirit’s appeals.”

Patriarch of the world wide Syriac Orthodox church /Ignatius Zakka the 1st Iwas /, said in this speech that Syriac Afram was not a king for a certain country but he is the king of humanity; noting that celebrating this poet and Christian is a proof of that “ modern Syria who is open to the world which is proud of her history; appreciates and commemorates ancestors memory and heritage to be placed in history’s appropriate place.”
Governor of Aleppo /Tamer al-Hajjeh/ said the Syriac conference came to underline the civilized role played by Aleppo via her history; noting that “when Aleppo embraces this meeting; she emphasizes the depth of communication, interaction and integration, as well as that she is the city symbol that has never knew any form of conflicts or sectarian disputes nor racial clash.”

He added the conference poses as an “evidence that the civilized dimension is stronger of artificial borders and that culture is a human heritage that does not know disputes or conflicts.”

Activities of the Syriac conference were launched on Thursday under the title Syriac Mar Afram … A Poet for our Days…it is held by the Oriental Center for Studies and Research in Lebanon and the council of the Local sects Heads in framework of the year of Aleppo the Capital of Islamic Culture.

A group of Arab and foreign intellectuals, researchers and scientists are attending the four-day gathering.

/Afram the Syriac/ 306- 373, is one of the famous priests in the Syriac orthodox church . He was born in Nsibin near Qammishli, northeast Syria at the beginning of the 4rth century AD. Afarm the Syriac translated the holy book and faith rites while he was working as a teacher at Orfe or Raha School where he composed many songs in Syriac.
Sawsan



  

Gabriel Rabo

11.05.2006 02:04:02: Mardin'da Dinlerarasý hoþgörü ortamý

Dinlerarasý hoþgörü ortamý
Mardin'de bulunan Hýristiyan dinine mensup Süryani cemaatine ait tarihi Deyrulzafaran Manastýrý Metropoliti Salibe Özmen, Mardin Müftüsü Celal Yýldýz'ý makamýnda ziyaret ederek, iki din adamý birlikte dünyaya barýþ ve hoþgörü mesajlarý verdi.
Mardin Müftüsü Celal Yýldýz, karþýladýðý Metropolit Salibe Özmen'e Mekke'den yanýnda getirdiði hurmadan ikram etti. Süryani Metropolit, bir süre önce haçtan dönen Müftü Celal Yýldýz'ý tebrik ederek ibadetinin kabul edilmesi için dua edeceðini söyledi. Danimarka'da yayýnlanan çirkin karikatürlerin kendileri tarafýndan da kýnandýðýný belirten Metropolit Özmen, Müftü Celal Yýldýz þahsýnda bütün Müslümanlar'ýn Kutlu Doðum Haftasý'ný kutladýðýný ifade etti. Yüzyýllardan beri hoþgörü kenti Mardin'de Müslüman'ý, Süryani'si, Yezidi'si, Yahudi'si, Ermeni'si birlikte kardeþlik ve barýþ içinde yaþadýðýný belirten Mardin Müftüsü Celal Yýldýz, dünyanýn, Mardin'de dinlerin birarada nasýl yaþadýðýný buradaki birlikteliði ve hoþgörüyü örnek almasý gerektiðini söyledi.
Buradan bütün dünya ülkelerine seslenmek istediðini ifade eden Müftü Yýldýz, "Gelsinler, Mardin'de yaþanan dinler arasý diyalogu görsünler. Anlatýldýðý gibi veya belli bir kesimin itham ettiði gibi deðil. Ýþte bizim tablomuz bu, iþte bizim Mardin'in fotoðrafý budur. 13 yýldýr Mardin'de görev yapýyorum. Ama bugüne kadar asla din mezhepleri arasýnda hiçbir çatýþma hiçbir sorun çýkmadý. Hepsi iç içe yaþadý. Huzur ve barýþ ve güven içinde yaþadý. Birbirlerine kirve olmuþlardýr. Ticari ortaklýk kurmuþlardýr. Her türlü insani iliþkiler içinde bugüne kadar birliktelik içinde yaþamýþlardýr" dedi.
Deyrulzafaran Manastýrý Diyarbakýr-Mardin Metropoliti Salibe Özmen ise, Mardin'de Müslümanlar ile birlikte güzel bir aileyi teþkil ettiklerini söyledi. Bu aile fertleri içinde Müslüman, Süryani, Yezidi, Yahudi bulunduðunu kaydeden Özmen, "Çok kültür ve çok çeþitlilik, Mardin'in bir avantajýdýr. Mardin, dinlerin tarihi tanýðýdýr. Müftüsü ve metropolitiyle birlikte dinleri temsil ediyoruz. Bu birlikteliðin bütün dünyaya örnek olmasýný istiyoruz" diye konuþtu.

  

Gabriel Rabo

08.05.2006 22:21:55: Aramäer bauen Kirche in Ganderkesees
Artikel vom Dienstag, 09. Mai 2006
Aramäer bauen Kirche in Ortsmitte
Gotteshaus für 200 Gläubige geplant
„Stolz, dass wir bald unsere eigene Kirche haben“: Aziz Aslan und Sükrü Celik (v.l.). FOTO: helmuth riewe
Der Kirchturm neben dem Gemeindezentrum an der Urneburger Straße (ehemals „Westermann“) soll weithin sichtbar sein. Im Herbst könnte Grundsteinlegung sein.
ganderkesee (rh). Die Bemühungen der syrisch-orthodoxen Gemeinde Ganderkesees zum Bau eines eigenen Gotteshauses nehmen deutlich Gestalt an. Beim orthodoxen Osterfest wurde der Gemeinde in ihrem Zentrum St. Yakob, Urneburger Straße, erstmals der Entwurf des Wildeshauser Architekten Ernst-D. Frost vorgestellt. „Gemeindeintern beginnt die Diskussion jetzt erst”, sagte der zweite Vorsitzende Aziz Aslan gegenüber dem dk. Doch schon jetzt könne festgestellt werden, dass die Begeisterung über die attraktive Skizze groß sei. „Wenn alles klappt, wollen wir noch in diesem Jahr mit dem Bau beginnen”, so der dritte Vorsitzende Sükrü Celik.
Tatsächlich hat Ernst-D. Frost ein Gotteshaus konzipiert, das bei einer Länge von etwa 22,5 Metern knapp 200 Gläubigen Platz bieten soll. Dem Wunsch der Gemeinde entsprechend wurde der Eingang unter den repräsentativen Turm gelegt, während sich Taufbecken und Beichtecke in unmittelbarer Nachbarschaft des Altars befinden sollen. „Seit 27 Jahren leben Aramäer in Ganderkesee. Wir sind stolz, dass wir jetzt bald unsere eigene Kirche haben werden”, gerät Aziz Aslan ins Schwärmen.
Zwar sind bisher keine Bauanträge gestellt und auch Gespräche mit der Gemeinde und dem Landkreis stehen noch bevor. Doch Sorgen macht man sich bei der syrisch-orthodoxen Gemeinde über eine Genehmigung der Baupläne nicht. In der Vergangenheit habe man vorgefühlt, ob ein solcher Bau grundsätzlich genehmigungsfähig sei und positive Reaktionen erfahren. „Wenn alles so reibungslos verläuft wie wir uns das vorstellen, kann Bürgermeister Gerold Sprung womöglich noch im Herbst, also in seiner Amtszeit, den Grundstein legen”, so Aziz Aslan.
Dank der erwarteten Unterstützung aus allen europäischen Aramäer-Gemeinden zerbricht man sich in Ganderkesee mit gerade einmal 95 syrisch-orthodoxen Familien auch nicht den Kopf über die Finanzierung des anspruchsvollen Projekts. Bei notwendig werdenden Veränderungen am Konzept wolle man sich flexibel verhalten. Wichtig sei den Gläubigen allerdings der weithin sichtbare Kirchturm mit seinem Kreuz auf der Spitze, so Sükrü Celik. Außerdem solle das Gotteshaus einen schmucken Außenputz erhalten mit verzierenden Steinelementen an den Kanten, ergänzt Aziz Aslan.

© Delmenhorster Kreisblatt
  

Gabriel Rabo

04.05.2006 16:08:20: Süryani kültürü için dernek

Süryani kültürü için dernek
Mardin'in Midyat ilçesinde Hýristiyan dinine mensup Süryani cemaati, Süryaniler'in kaybolmaya yüz tutmuþ kültürel deðerlerinin araþtýrýlmasý, korunmasý, gelecek kuþaklara aktarýlmasý için Süryani Kültür Derneði çatýsý altýnda 'Süryani Kültür Merkezi' açtý. Süryani Kültür Merkezi'nin açýlýþý, Turabdin Metropoliti Timotheos Samuel Aktaþ tarafýndan yapýldý. Midyat Müftü Yardýmcýsý Hýdýr Atasal ve kamu kurum ve kuruluþlarýndan yöneticilerin katýldýðý açýlýþa, Müslüman ve Süryani vatandaþlar büyük ilgi gösterdi. Açýlýþ dolayýsýyla bir konuþma yapan Timotheos Samuel Aktaþ, dinlerin hoþgörü ve dayanýþmasýnýn en güzel örneðinin Midyat'ta olduðunu vurgulayarak, herkesin Süryani Kültür Derneði'nden yararlanmasýný istedi. Süryani Kültür Merkezi'nde toplantý salonu, kütüphaneyle gümüþ (telkari) iþlemeciliði, halýcýlýk, folklor, Süryani dil kurslarý bulunuyor. Kültür Merkezi; Avrupa Birliði, Güneydoðu Anadolu Projesi (GAP) ve Ulaþýlabilir Yaþam Derneði tarafýndan destekleniyor. ÝHA
Sabah, 2.5.2006

  

Gabriel Rabo

04.05.2006 00:58:42: Hazreti Ýsa'nýn Diriliþ Bayramý

Hazreti Ýsa'nýn Diriliþ Bayramý
Mardin'in Midyat Ýlçesi'nde Süryaniler, Kýyam Bayramý'ný (Paskalya) kutladý.
Hazreti Ýsa'nýn Diriliþ Bayramý (Büyük Kýyam, Paskalya) kutlamalarý, sabah 05.30 sýralarýnda Mort Þmuni Kilisesi'nde Turabidin Metropoliti Timotheos Samuel Aktaþ'ýn yönettiði dini törenlerle baþladý. Yaklaþýk 3 saat süren ayinden sonra kilisenin misafirhanesinde kutlamalar baþladý. Kaymakam Mustafa Yýlmaz, Belediye Baþkaný Þeyhmus Nasýroðlu, Cumhuriyet Baþsavcýsý Þaban Yýlmaz, Aðýr Ceza Hakimi Þimþek Küyük, Emniyet Müdürü Yücel Buðdaycý, Süryaniler'in bayramýný kutlamak için kiliseye geldi. Misafirler, Paskalya Bayramý dolayýsýyla verilen renkli yumurtalarý tokuþturdu. Metropolit Timotheos Samuel Aktaþ, bayram dolayýsýyla verdiði mesajda þu açýklamalarda bulundu:
"Kýyam Bayramý ile Ýsa Mesih, insanlara yönelik sevginin ne denli mükemmel olduðunu kanýtlamýþtýr. Nitekim Hazreti Adem'in Aden Bahçesi'nde iþlediði günah neticesinde insanlýk giderek Allah'tan uzaklaþmaya baþlamýþ ve Allah'ý tanýyamaz olmuþtu. Buna raðmen, yarattýðý kuluna olan sevgisi hiçbir zaman eksilmeyen Allah, iþlenen günahlarýn affý için insanlara eþsiz bir fýrsat tanýmýþtýr. Yarattýðý kullarýný kurtarma sevgisi, Ýsa Mesih'i çarmýha kadar götürmüþ, ölümüyle de bizleri ölümcül günahlardan kurtarmýþtýr. Bugün O'nun öldükten 3 gün sonraki diriliþini ve diriliþiyle birlikte bize saðlamýþ olduðu kurtuluþu coþkuyla kutluyoruz. Yöremiz ve özellikle ilçemizdeki karþýlýklý saygý ve hoþgörü üzerine kurulu komþuluk iliþkileri, son derece güzel bir örnek teþkil etmektedir. Yüzyýllardýr birarada yaþam tecrübemiz, gelecek nesillere býrakabileceðimiz en hayýrlý ve en anlamlý mirastýr. Böylece komþuluk iliþkilerinin tatlý meyveleri olarak nitelediðimiz sevgiyle yardýmlaþmayý, dayanýþmayý ve paylaþmayý yaþayýp, yaþatabiliriz. Unutmamalýyýz ki; hayat, baþkalarýna verdiðimiz deðerler ölçüsünde bizlere mutluluklar ve güzellikler sunar. Bu açýdan, Allah'ýn lütfuna eriþebilmek, onu hoþnut býrakabilmek ve kendisine kusursuzlukla yaklaþabilmek için bu kýsa ömrümüzü güzel davranýþlarla süslemeli, komþularýmýzý kendimiz gibi sevmeliyiz. Çünkü Yüce Yaradan'ýn bizlerden öncelikle bunu beklediði inancýndayýz. Bu samimi düþüncelerle, coþku ve þükran duygularýyla kutladýðýmýz bu bayramýn oluþturduðu sevgi ortamýnýn insanlarda pekiþmesini diliyor, Hýristiyan alemi ve Süryani cemaatimizin Kýyam Bayramý'ný kutluyor; komþularýmýz, ülkemiz ve tüm insanlýk için hayýrlara vesile olmasýný diliyoruz."
Bayram kutlamalarýna daha sonra eski Mardin Milletvekili Süleyman Çelebi, kalabalýk bir grupla geldi. Gülgöze Köyü'nden Yezidiler (Ezidi) toplumu adýna Osman Aðýrman da, Süryaniler'in bayramýný kutlamaya gelenler arasýnda bulundu.


.
Yayýn Tarihi : 23 Nisan 2006 Pazar

  

Gabriel Rabo

04.05.2006 00:58:42: Midyatta Paskalya Bayramý

Paskalya Bayramý
Hýristiyan aleminin en büyük bayramý olarak kabul edilen ve Hazreti Ýsa'nýn son yemeðini, ölümünü, insanlar için kendini feda ediþini ve üç gün sonra diriliþini simgeleyen Paskalya Bayramý, Midyat’ta ayinlerle kutlandý.
Her yýl Nisan ayý içerisinde kutlanan Paskalya (Dakyomto) Bayramý, bu yýl da yurt dýþýnda yaþayan çok sayýda Süryani hemþerilerimizin katýlýmýyla coþkulu bir þekilde kutlandý.
Mort Ýþmuni Kilisesi'nde tebrikleri kabul eden Timotheos Samuel Aktaþ’ýn bayramýný kutlamaya, Ýlçemiz Kaymakamý Mustafa Yllmaz, Belediye Baþkaný Þehmus Nasýroðlu, Emniyet Müdürü Yücel Buðdaycý, C. Baþsavcýsý Þaban Yýlmaz, Aðýr Ceza Reisi Þimþek Köyük’ün yaný sýra çok sayýda Müslüman ve Yezidilerin bayramlaþmaya geldiði gözlendi.
Kaymakam Mustafa Yýlmaz, Emniyet Müdürü Yücel Buðdaycý ile, Cumhuriyet Baþsavcýsý Þaban Yýlmaz’da Aðýr Ceza Reisi Þimþek Köyük ile yumurta tokuþturdular.
Deyrulumur Manastýrý'nýn en büyük din adamý Timotheos Samuel Aktaþ, yayýnladýðý bayram mesajýnda; Yaptýklarý ayinde ülkemiz ve tüm dünya barýþý için dua ettiklerini, dünyanýn hiçbir yerinde artýk güven ve huzur ortamýnýn kalmadýðýný, bütün insanlarýn bu olaylardan vazgeçerek, sevgi ve barýþ içerisinde yaþamasý gerektiðini belirtip; dünya hayatýnýn geçici olduðunu ve bu dünyada da misafir olarak yaþadýklarýný, bu dünyadan göçerken de insanýn arkasýnda iyi þeyler býrakmasý gerektiðini söyledi.
Ayrýca Din adamý Timotheos Samuel Aktaþ; Bayramlarýn, sevgi ve barýþ yolunu cemaate göstermek olduðunu, kutladýklarý Paskalya bayramýnýn “Yeni Yaþam ve Diriliþ” anlamýna geldiðini belirtti.
Hristiyanlýk inancýna göre, Hz. Ýsa’nýn öldükten sonra diriliþi ve göðe yükseliþinin yýldönümü nedeniyle her yýl nisan ayýnda yapýlan Dakyomto (Paskal Bayramý)’ya gelen misafirlere “Yeni Yaþamýn ve Diriliþin Simgesi” olan boyalý yumurtalar daðýtýldý. Hristiyanlarýn yýlda iki bayramlarý bulunmaktadýr. Bunlar Yaldo (Noel) ve Dakyomto (Paskalya) bayramlarýdýr.
Bayramlar üç gün devam edecektir.


Mehmet Halis Ýþ - Kenthaber / Midyat
Yayýn Tarihi : 23 Nisan 2006 Pazar

  

Gabriel Rabo

04.05.2006 00:58:42: Midyat'ta Süryani Kültür Merkezi

Midyat'ta Süryani Kültür Merkezi
Midyat'ta Hýristiyan dinene mensup Süryani Cemaati, Süryanilerin kaybolma noktasýna gelen kültürel deðerlerinin araþtýrýlmasý, korunmasý, gelecek kuþaklara aktarýlmasý için Süryani Kültür Derneði(MSKD)çatýsý altýnda, Süryani Kültür Merkezi açtý.
Süryani Kültür Merkezinin açýþýný Turabidin Metropoliti Timotheos Samuel Aktaþ’ tarafýndan yapýldý. Açýlýþa Müslüman ve Süryani vatandaþlar büyük ilgi gösterdi. Midyat Müftü Yardýmcýsý Hýdýr Atasal, kamu kurum kuruluþlarýndan yöneticiler katýldý. Timotheos Samuel Aktaþ, dinlerin hoþ görü ve dayanýþmasýnýn en güzel örneðinin burada olduðunu vurgulayarak, herkesin bu dernekten yararlanmasýný istedi. Aktaþ;”Dernekler faaliyette tutan çalýþmalardýr. Bu tür derneklerin ayakta kalabilmesi için faaliyetlerine devam etmeli ki ayakta durabilsin. Faaliyetini sürdüremeyen dernekler kapanýr buda iþe yaramaz. Faaliyetlerine her zaman yenilerini ekleyerek çalýþmasýný sürdürmesi lazým.”dedi. Açýlýþ kurdelesini kesen Aktaþ hayýrlý uðurlu olmasýný diledi. Müftü yardýmcýsý Hýdýr Atasal da söz alarak konuþmasýna, “Bu merkezin açýlmasý birlik ve beraberliðin pekiþmesinde katký saðlayacaðýný umuyorum. Hiçbir zaman kalplerde kin, nefret, haset diye bir þeyin kalmamasýný, hepimizi yaratan yüce Allah’tan temenni ediyorum.”dedi.
Süryani Kültür Merkezi (SKM), Avrupa Birliði (AB), Güneydoðu Anadolu Projesi (GAP) ve Ulaþýlabilir Yaþam Derneði (UYD) tarafýndan destekleniyor.
Midyat Süryani Kültür Merkezi Müdürü Jakop Gabriel geleneksel el sanatlarý, kaybolmaya yüz tutmuþ zanaatlarla, istihdamý desteklemek, kültürel deðerlere sahip tarihi yapýlarý kayýt altýna almak, kültürel yapýnýn korunmasý saðlamak, sevgi ve hoþgörü ortamýný saðlamak, turizm geliþmesine, tanýtýmýna ve istihdamýna yönelik dil kurslarý açmaktýr.” Dedi. Süryani Kültür Merkezinden herkesin yararlanacaðýnýn altýný çizen Müdür Jakop Gabriel, “Süryani olsun olmasýn kültür merkezinde ýrk, dil, din ve cinsiyet ayýrýmý yapmadan herkes dayanýþma içerisinde çalýþmalar yapýlacaktýr. Midyat halkýnýn sorunlarýna iliþkin araþtýrma yapýlmýþtýr. Ekonomik sorunlar, iþsizlik gençlerin meslek sahibi olmasýna katký saðlanacak hedeflerimniz arasýndadýr.”dedi.
Gençlerin kahve köþelerinden alacak, iþ ve meslek sahibi yapacak çalýþmalar, herkese açýk ve ücretsiz olacaðýný belirtti. Süryani geleneklerine göre folklorik gösterilerle ve Süryani müziði eþliðinde açýlan, Süryani Kültür Merkezi (SKM) nde, Süryani dil kursu, kütüphane, toplantý salonu, gümüþ (Telkari), halýcýlýk ve folklor kursu bulunuyor.
Süryani Kültür Merkezi (SKM), Avrupa Birliði (AB), Güneydoðu Anadolu Projesi (GAP) ve Ulaþýlabilir Yaþam Derneði (UYD) tarafýndan maddi manevi büyük destek veriliyor.


Selahattin Erol - Kenthaber/ Midyat
Yayýn Tarihi : 1 Mayýs 2006 Pazartesi

  

Gabriel Rabo

03.05.2006 18:12:32: Syrisch-orthodoxe Gemeinde feiert erst jetzt das Osterfest mit der rituellen Fußwaschung
Zum Foto: Zwölf Apostel braucht es zur rituellen Fußwaschung in der syrisch-orthodoxen Gemeinde, zwölf Männer, junge und alte.
Mit ihr beginnt das Osterfest.
Foto: Ulrike Schäfer
Ein Symbol der Reinigung und Öffnung
Syrisch-orthodoxe Gemeinde feiert erst jetzt das Osterfest mit der rituellen Fußwaschung
Vom 24.04.2006

Von Ulrike Schäfer
In den evangelischen und katholischen Gemeinden sind die Osterglocken verklungen, und auch das jüdische Pessachfest ist vorüber. Dennoch freuen sich eine Reihe von Wormsern noch auf das Auferstehungsfest. Es sind die Mitglieder der syrisch-orthodoxen Gemeinde Mor Philoxinos von Mabug, die sich - zumindest was Ostern betrifft - nicht nach dem gregorianischen, sondern nach dem älteren julianischen Kalender richten.
Die ganze Karwoche über hat man sich jeden Abend in der neuen Kirche am Kaiser-Heinrich-Platz an das Leiden Jesu erinnert, am Donnerstagvormittag wurde das heilige Abendmahl gefeiert. Abends fand sich dann die Gemeinde erneut ein, dieses Mal zur rituellen Fußwaschung. Dieser Liebesdienst, den Jesus seinen Jüngern vorm gemeinsamen letzten Mahl tat, ist in der Heimat der syrisch-orthodoxen Kirche ein selbstverständliches Zeremoniell, in Worms aber beging man die heilige Handlung zum ersten Mal. "Weil wir bisher keine eigene Kirche hatten", erläutert Pfarrer Semon Kurt, ehe er sein festliches priesterliches Gewand mit der leuchtend bunten Stola anlegt.
Zwölf Apostel braucht es zur Fußwaschung, zwölf Männer, junge und alte. Sie treffen nach und nach ein, streifen weiße Gewänder über und lassen sich im Halbkreis vorm Altar nieder. Das erinnert schon fast an da Vincis berühmtes Gemälde vom Abendmahl. Mit langen Wechselgesängen, selbstverständlich in der liturgischen Sprache Aramäisch, wird die Zeremonie eingeleitet. Dann wird die Waschschüssel herbeigebracht und das Öl, mit dem die Füße gesalbt werden.
Die Sonne fällt durch die farbigen Fenster und lässt die goldenen Säulen und Ornamentbänder aufleuchten, als sich der Pfarrer bückt und jedem der Männer die Füße wäscht. Zum Schluss nimmt er selbst Platz, und einer der "Jünger", tut diesen Dienst an ihm. Eindringlich erklärt Semon Kurt anschließend, dass dieser Ritus nichts mit der Entfernung von Schmutz zu tun habe. Die Fußwaschung sei ein Symbol für die Reinigung und Öffnung der Herzen, damit einer sich dem anderen in Nächstenliebe zuwenden könne.
Am vergangenen Freitag, dem orthodoxen Karfreitag also, wurde anhand der Kreuzwegstationen das Martyrium Jesu nachvollzogen und am gestrigen Sonntag schließlich der Ostergottesdienst gefeiert.
Wer Kirche und Gemeindezentrum kennen lernen will, hat am Dienstag, 9. Mai, 19 Uhr, beim Interkulturellen Runden Tisch dazu Gelegenheit.

  

Gabriel Rabo

03.05.2006 18:07:55: Auferstehung mit jugendlichem Elan gefeiert
Artikel vom Montag, 24. April 2006

Auferstehung mit jugendlichem Elan gefeiert
Foto: Szenen aus dem Leben Jesu beim Osterfest der syrisch-orthodoxen Gemeinde

Ganderkesee (rh). Bei den Osterfeierlichkeiten der syrisch-orthodoxen Christen Ganderkesees im Gemeindehaus St. Yakob überraschte die Jugendgruppe der Gemeinde mit einem selbst geschriebenen Theaterstück über die Kreuzigung und Auferstehung Jesu. Einstudiert von den 19-jährigen Gruppenleiterinnen Simone Atug und Marin Aslan präsentierten die 30 Akteure mit sympathischer Unbefangenheit die Kernszenen der Leiden Christi auf Altaramäisch. „Das ist die Sprache Jesu“, so Simone Atug stolz.
Seit fünf Jahren haben sie und ihre Partnerin Altaramäisch studiert, bevor sie sich nun daran wagten, die eigenen Ideen von Gefangenschaft, Sterben und Auferstehung Jesu in sechs Szenen aus dem Blickwinkel junger Aramäer zu Papier zu bringen. Unbefangen hatten sich die jungen Christen sogar daran gemacht, das „Vater unser“ in einer bisher nicht gehörten Gesangsfassung einzustudieren. „Wir sind alle sehr aufgeregt“, räumte Simone Atug ein, bevor sie das Signal zur Aufführung setzte.
Fast alle der 60 aramäischen Familien der syrisch-orthodoxen Gemeinde Ganderkesees hatten sich bereits morgens um 8 Uhr im Gemeindehaus St. Yakob versammelt, um nach 50-tägiger Fastenzeit nach einem festlichen Gottesdienst gemeinsam das Fastenbrechen zu begehen. Getrennt nach Männer- und Frauen-Reihen harrtern alle Besucher neugierig aus, um den Start der ungewöhnlichen Vorführung des eigenen Nachwuchses nicht zu verpassen.
Bereits im ersten Teil des Stücks, das in einer farbigen Abendmahlsszene ihren Höhepunkt fand, erwies sich Markus Aslan als begabter Jesusdarsteller, der später bei einem Kreuzzug durchs Gemeindehaus die Anwesenden auf die Symbolik des Karfreitag hinwies. Bei Gebäck und Tee heimsten alle Darsteller am Ende den Beifall der Gemeinde ein. „Der Aufwand hat sich gelohnt“, fasste Simone Atug ihre Eindrücke zusammen.

© Delmenhorster Kreisblatt
  

Gabriel Rabo

02.05.2006 12:16:47: The St Peter's Jacobite Syrian Orthodox Church Sunday School marks jubilee
Sunday school marks jubilee
Published: 29th April 2006
The St Peter's Jacobite Syrian Orthodox Church Sunday School celebrated its silver jubilee at the Palace Hotel, Adliya, yesterday. An honouring ceremony and cultural performances by students marked the event that was attended by members of churches in Bahrain.
The celebration started with a lamp-lighting ceremony conducted by visiting Bishop of the St Peter's Syrian Orthodox Church in Kerala His Grace Yoohanon Mor Milithious.
He was joined by Reverend Dr Samuel Verghese, who was the guest of honour, vicar Father Rijo Joseph, church secretary T V Jacob and school headmaster P V Jacob.
Student Eldho Joy was presented with an award for getting the highest marks in the International Malankara Jacobite Syrian Sunday Schools Associa-tion's (MJSSA) Biblical examination.
Sunday school students from several churches presented cultural performances, followed by a vote of thanks by teacher Chevalier Thomas Abraham.
Mementoes were presented to Bishop Milithious and Reverend Verghese, and a programme for honouring teachers' service to the MJSSA was announced.

© Gulf Daily News

  

Gabriel Rabo

07.04.2006 12:08:34: Von den Moslems vertriebener aramäischer Priester wegen „Islamophobie“ vor Gericht
Kreuz.net 06. April 2006 16:02
Von den Moslems vertriebener Priester wegen „Islamophobie“ vor Gericht
Ein in der Türkei geborener Geistlicher kennt das Leben unter Moslems aus eigener Erfahrung. Doch in seiner neuen Heimat besitzt er einen noch größeren Feind: die belgische Magistratur.Priester Samuel Ozdemir(kreuz.net) Der Priester Samuel Ozdemir wurde 1942 als Sohn einer christlichen Familie in der Stadt Midyat geboren. Midyat befindet sich im Südosten der Türkei.
Der türkische Familienname Ozdemir war seiner nichttürkischen, aramäischen Familie von den Behörden aufgezwungen worden.
Anfang der 70er Jahre mußte er nach Belgien fliehen. Er nahm die belgische Staatsbürgerschaft und den Namen Charles-Clément Boniface an. Doch bei seinen Gläubigen und in der Öffentlichkeit ist er als Pater Samuel bekannt.
Pater Samuel ließ sich in der Diözese Tournai – im Westen Belgiens – nieder und wurde dort inkardiniert. Anschließend war er als Pfarrer tätig.
Wegen seines Traditionalismus und seiner Kritik an den schweren Mißständen in der kirchlichen Hierarchie kam es immer wieder zu Schwierigkeiten mit seinem kirchlichen Vorgesetzten.
Im Jahr 2001 wurde er vom damaligen Bischof von Tournai, Mons. Jean Huard († 2002), suspendiert.
Kurzentschlossen kaufte sich Pater Samuel daraufhin die Kirche St. Antonius von Padua in Montignies-sur-Sambre, einem sehr armen Stadtteil von Charleroi.
Charleroi befindet sich in der vorwiegend französischsprachigen südbelgischen Region Wallonien.
In der Antoniuskirche liest Pater Samuel die lateinische Messe nach dem Alten Ritus. Über die Grenzen Belgiens hinaus ist er auch als Exorzist bekannt.
An Sonntagen ist seine Kirche prallvoll. Unter den Gläubigen befinden sich viele Jugendliche und junge Familien mit kleinen Kindern.
Am vorletzten Sonntag wohnten zum Beispiel mehr als 2000 Gläubige dem lateinischen Gottesdienst bei.
In seinen Predigten und auf seiner französischsprachigen Homepage Non Ali! findet Pater Samuel scharfe Worte gegen die islamische Invasion in Belgien.
Der Geistliche spricht aus eigener Erfahrung. Denn während seiner Zeit in der Türkei habe er erlebt, wie die Zukunft Europas aussehen werde. Pater Samuel befürchtet in Belgien einen Bürgerkrieg: „Sogenannt gemäßigte Muslime gibt es nicht.“
Doch die belgischen Gerichte wollen seine klaren Worte nicht hören.
Darum muß sich der Priester gegenwärtig wegen angeblicher Islamophobie und Rassismus vor einem belgischen Lokalgericht verantworten.
Gegenstand der Anklage sind Äußerungen, die der Geistliche im Jahre 2002 im Fernsehen machte.
Damals erklärte der Priester, daß jedes in Europa geborene moslemische Kind für die Einheimischen zu einer Zeitbombe werde: „Die Einheimischen werden verfolgt, sobald sie im eigenen Land zur Minderheit geworden sind.“
Bei einer Gerichtsverhandlung am 23. März erschien Pater Samuel mit drei Anwälten. Einer erklärte, daß ein „herrlicher und faszinierender“ Prozeß bevorstehe.
Pater Samuel scheute sich nicht, seine Aussage aus dem Jahr 2002 während und nach der Gerichtsverhandlung zu wiederholen. Er erklärte auch, daß es ihm eine Ehre wäre, für seine Worte ins Gefängnis zu gehen.
Auch Christus sei verurteilt worden.
Vor der Verhandlung hatte er die Gläubigen während der Sonntagspredigt aufgerufen, ihn in den Gerichtssaal zu begleiten: „Wir werden einen Ausflug machen und in vollen Bussen hinfahren.“
Die Gläubigen kamen in Scharen zur Verhandlung, die hinter verschlossenen Türen stattfand.
Doch Pater Samuel ließ seine Schäfchen nicht uninformiert: „Ich glaube, daß die Frau die Zukunft des Menschen ist, und der Richter war eine Frau. Aber es gab noch den Staatsanwalt, ein eingebildeter Ignorant“, – erklärte der Geistliche.
In der nächsten Verhandlung wird es darum gehen, ob der Pater für seine offenen Worte hinter Schloß und Riegel wird büßen mussen.
_______
SOL-Anmerkung: Pater Samuel stammt aus 'Urdnus/Tur'Abdin und war Mönch im Kloster Deyr Za'faran. In den 70er Jahren wurde er zur katholischen Kirche konvertiert. Man hört, dass er jetzt wieder zur syrischen Mutterkirche zurückkehrt.
  

Gabriel Rabo

04.04.2006 09:46:50: Aramäischer Student in Deutschland geduldet, aber studieren darf Houver nicht

Foto: Letzte Woche saß Houver Chabo mit Schülern in einer Probevorlesung. Er würde zu gern Verfahrens- und Umwelttechnik studieren. (Foto: Dittmar Dirks)
In Deutschland geduldet, aber studieren darf Houver nicht

Von Gertrud Schubert
Houver Chabo (20) kann sehr gut Deutsch. Er hat die Fachhochschulreife in der Tasche, sein Notendurchschnitt 2,6 reicht locker für einen Studienplatz an der Hochschule Heilbronn. Doch studieren darf er nicht. Der junge Christ hat keinen Pass.
„Ich dachte das geht so. Ich habe ich ja auch keine Probleme gehabt mit meiner Bildung“, erzählt Houver. Schritt für Schritt näherte sich der Leingartener seinem Traum: „Ich habe mich hochgearbeitet von der Hauptschule bis jetzt. Und dann sagt man mir, du darfst nicht studieren.“ Der junge Mann aus Syrien steckt in einer Zwickmühle und weiß keinen Ausweg.
Houver Chabo hat keine Aufenthaltserlaubnis für Deutschland. Der Asylantrag der Familie Chabo ist abgelehnt, auch vor dem Verwaltungsgericht kam sie nicht weiter. Saidi Hanna und Aziz Chabo und ihre sieben Kinder leben im Status der Duldung. Alle zwei, drei Monate müssen sie auf der Ausländerbehörde im Landratsamt Heilbronn ihre Duldung bestätigen lassen.
Das hat bisher anstandslos geklappt, berichtet Houver Chabo. Sie leben von Leistungen nach den Asylbewerbergesetz, die Schwestern arbeiten als Verkäuferinnen, ein Bruder ist Konstruktionsmechaniker, die jüngeren Geschwister gehen noch zur Schule. Die Chabos sind Aramäer und zählen zu der syrisch-orthodoxen Kirchengemeinde in Kirchhausen.
Houver war vier, als die Familie 1990 ihr Heimatland verließ. Er spricht ein weiches Schwäbisch, trägt ein Christus-Kettchen um den Hals und hat grundtraurige Augen. Außer Baden-Württemberg hat der junge Mann - wegen der Auflagen für geduldete Personen - noch nichts gesehen von der Welt. Nichts ist ihm grausiger als die Vorstellung, nach Syrien abgeschoben zu werden, in ein ihm durchweg fremdes, islamisches Land. „Ich wäre am liebsten sofort Deutscher, ich würde auch zur Bundeswehr gehen“, sagt Houver. Doch das will keiner von ihm wissen.
„Chabo?“ fragt Ursula Steudle, die Schulleiterin der Heilbronner Johann-Jakob-Widmann-Schule hat sofort ein Bild vor Augen: „Ein sehr zuverlässiger Schüler. Er hat immer guten Willen gezeigt.“ Sie kann es nicht fassen, dass ausgerechnet Houver nicht studieren darf: „Wenn er eine Referenz braucht, von mir bekommt er sie.“
Eliyo Cetin, Chabos Anwalt, sieht sich indes mit seinem Latein am Ende. Schon vor einem Jahr habe er beim Landratsamt Heilbronn den Antrag auf Aufenthaltserlaubnis gestellt und mehrmals daran erinnert. Seiner Ansicht nach könnte die Ausnahmeregelung greifen, dass, wer seine Abschiebung nicht aktiv hintertrieben hat, nach 18 Monaten Duldung eine befristete Aufenthaltserlaubnis bekommt.
Schon mehrere Male sollten die Chabos abgeschoben werden, berichtet Houver. Doch die syrische Botschaft stellt keine Pässe aus, und so bleibt es bei der Duldung. Vielleicht, so überlegt Houver jetzt, liegt es an einer „Jugendsünde“? Mit 16 Jahren war er - „Ich hatte falsche Freunde“ - zu Arbeitsstunden verurteilt worden. Oder stellt sich das Ausländeramt stur, weil er neulich in seiner Aufregung laut geworden ist? Das Landratsamt gibt zu dem Fall Chabo keine Auskunft.


03.04.2006 00:00


  

Gabriel Rabo

04.04.2006 09:38:12: Ancient Christian sect prays for Turkey to join EU
April 3, 2006
FEATURE - Ancient Christian sect prays for Turkey to join EU
By Gareth Jones
MARDIN, Turkey (Reuters) - Like most Turkish men, Gabriel Oktay Cilli likes to drink tea with his mates and go to soccer matches.
However, one detail marks him out sharply in this overwhelmingly Muslim country: every Sunday he goes to church.
On the wall of his jewellery shop, next to the more familiar portrait of modern Turkey's founder Kemal Ataturk whose image decorates stores, restaurants and offices throughout the country, hangs a picture of Jesus Christ and his disciples.
Cilli belongs to one of Turkey's most ancient communities, the Syriac Christians, who still speak a form of Aramaic, the language spoken by Jesus. In Turkey they number barely 20,000, down from 250,000 when Ataturk founded the republic in 1923.
The 20th century was hard on the Syriacs, bringing religious persecution and economic hardship, but Cilli is confident about his future in a democratic Turkey that aims to join the European Union. He has no plans to follow relatives into exile.
"I plan to stay here, this is my home. If we all left, who would look after our churches and monasteries?" he said in his shop in Mardin, a town in southeastern Turkey near Syria.
"Twenty years ago, life was quite difficult but now I have no problems. Things are changing, thanks partly to the EU," he said, serving home-made red wine rather than the customary tea offered to visitors.
A fresh wave of Syriacs emigrated as recently as the 1980s and 1990s as fighting raged in their historic homeland between Turkish security forces and Kurdish separatists. Kurds are the biggest ethnic group in the region.
The violence fell sharply after the 1999 capture of Abdullah Ocalan, leader of the outlawed Kurdistan Workers Party (PKK), and the government eased language and cultural restrictions on its minorities as part of EU-linked reforms.
WE HAVE PEACE NOW
"Some Syriacs are even coming back here now. Up to 50 families have returned in the last few years," said Cilli.
At his residence in the ancient, ochre-coloured monastery of Deyrulzafaran -- which means the Saffron Monastery in Arabic -- Saliba Ozmen, metropolitan (bishop) of Mardin, was also cautiously optimistic.
"We have peace now, we can draw breath," the bearded, Oxford-educated clergyman told Reuters.
He is worried that his fifth century monastery will receive fewer visitors this year because of the conflict in Iraq and tension between the Muslim world and the West triggered by Danish cartoons depicting the Prophet Mohammad.
The monastery receives more than 100,000 visitors a year, most of them Turks. Britain's Prince Charles and Turkey's President Ahmet Necdet Sezer are among recent visitors.
Any increase in tensions between Muslims and the West puts non-Muslim minorities in countries such as Turkey in a delicate position, although Ozmen said the cartoon crisis passed quietly for the 3,000 Syriacs in the southeast region.
"We were a little nervous. People blamed Christians generally for the cartoons, but here in Turkey the crisis was less acute than in the Arab world," said Ozmen.
Turkish authorities acted sensitively, for example ensuring that protests against the cartoons in Mardin were held in the Muslim, not the Christian, part of town, church members said.
"We need to overcome prejudice between religions...Muslims and Christians alike, we are all citizens of Turkey. We too pay our taxes and do our military service. The most important thing for us is freedom and trust," Ozmen said.
RIGHTS RESTRICTED
Ozmen said the worldwide community of Syriacs, also known as Jacobite Christians, now numbers up to 15 million, three million of them in India where they trace their roots to the decades after Christ's crucifixion.
Since the collapse of the relatively tolerant Ottoman Empire, Turkey's Syriacs have seemed vulnerable and beleaguered.
They are not an officially designated minority in Turkey like the Greeks or Armenians and so have no special protection for rights such as private education under the 1923 Treaty of Lausanne's provisions for non-Muslim minorities.
Turkey's Syriacs -- who include up to 15,000 people in Istanbul -- attend state schools where teaching is in Turkish and where they can learn about Islam.
They can be taught about their own language and religion only informally outside school hours by priests, monks and nuns. About 20 boys live and study at Deyrulzafaran.
Would-be priests have to study in Damascus, home to the Syriac patriarch, head of their church, or in the West.
There are other problems, too. Isa Gulten, a teacher of Aramaic, says local Kurds are taking land that still legally belongs to Syriacs residing abroad.
"The state turns a blind eye to this. It should be protecting the rights of minorities more vigorously," he said.
However, the overall picture is one of live-and-let-live.
Cilli said Christians and Muslims in Mardin celebrated each other's religious festivals. Christians would offer painted eggs at Easter while Muslims would invite them to eat lamb during the Islamic Feast of the Sacrifice.
Ozmen's monastery is due to receive 600,000 euros ($726,900) from the European Commission for major renovation work.
"As a religious minority we look to the EU. But it is important for Turkey too, as a bridge between East and West, to preserve its ethnic and cultural mosaic," he said.
© 1995-2005 Star Publications (Malaysia) Bhd (Co No 10894-D)
  

Gabriel Rabo

03.04.2006 12:03:33: Süryani rahip koruma istedi
Süryani rahip koruma istedi
TRABZON’daki Santa Maria Katolik Kilisesi Rahibi Andrea Santoro’nun öldürülmesinin ardýndan, Elazýð’daki Süryani Kadim Kilisesi Rahibi Moþe Dað, Emniyet Müdürlüðü’ne baþvurarak koruma istedi. Rahip Dað’ýn koruma isteði üzerine, iki polis, kilisenin önünde park ettikleri ekip otosunun içinde sabah akþam nöbet tutmaya baþladý.
Dað, Hz. Muhammed karikatürleri ile ilgili olarak da, "Biz onlara karþýyýz, iyi bir þey deðil. O çakallar dünyada çok, çakal insanlarý dinlemeyeceksiniz, boþ insanlar ortalýðý karýþtýrýyor. Ýnsanlarýn bu dünyada kardeþ gibi yaþamalarý lazým" diye konuþtu.
Hürriyet, 8.2.2006

  

Gabriel Rabo

02.04.2006 23:40:28: The Qur'an: Misinterpreted, Mistranslated, and Misread.
The Qur'an: Misinterpreted, Mistranslated, and Misread.
by Gabriel Sawma
01/04/2006 (04:27)
For the first time in history, a book is written to provide information on the Aramaic language of the Qur'an. For over fourtheen centuries, Muslims have been told erroneously that the language of the Qur'an is Arabic.
Gabriel Sawma, Esq.
PRESS RELEASE
For_Immediate_Release March 30, 2006
THE QUR’AN: MISINTERPRETED, MISTRANSLATED, AND MISREAD
THE SYRIAC-ARAMAIC LANGUAGE OF THE QUR’AN
The Eastern Syriac dialect of Aramaic is dominant in the Qur’an, and many chapters are borrowed from the Hebrew Bible, but were misinterpreted by Muslim commentators.
Not understanding the Aramaic language of the Qur’an, and not being familiar with the development of its revelations, Muslim commentators rendered erroneous interpretations to the book. Such erroneous interpretations led to the rise of Islamic fundamentalists, like Usama Bin Laden and other Islamic terrorist organizations.
Erroneous interpretations of the Qur’an caused a huge gap between Islam and other civilizations, mainly the West. The gap is apparent in religious, social, political, and economic development.
The Aramaic language of the Qur’an calls for the treatment of women with decency. In Aramaic, the Qur’an does not command women to cover their faces. It does not state that men are guardians over women.
Muslim commentators state that there are virgin women in heaven with sexy eyes waiting for men who engage in Jihad. The Aramaic language of the Qur’an does not imply that at all. The Qur’anic verse says: “there is water and white raisins”.
According to the Aramaic language of the Qur’an, Jesus is united with God. The Aramaic language implies that Jesus is anointed and deliverer; he raised the dead and cured the blind. The Qur’an calls him “the Messiah”.
God of Israel “Yahweh” is mentioned in the Qur’an, but interpreted erroneously by Muslim commentators. Muslims believe that the Prophet Muhammad was carried out, in a night journey, from the Mosque at Mecca to the al-Aqsa Mosque in Jerusalem. In Aramaic, the Qur’anic verse has a different meaning; it says that “during the night, Allah bestowed his blessings on his servant. In addition, the trip to Jerusalem could not have happened because the Al-Aqsa Mosque did not exist during the life of the Prophet; it was built more than seventy years after the death of the Prophet.
Aramaic is not only the dominant language of the Qur’an; it is the language of the Qur’an, without which the Qur’an can never be understood. Every single verse of Qur’an is written in the Aramaic language.
Gabriel Sawma is a lawyer with emphasis on International Law http://www.gabrielsawma.blogspot.com, Professor of Aramaic, and a recognized authority on Islamic studies. He is expert on the Aramaic influence on the Qur’an and on Biblical Hebrew. He speaks, reads, and writes Arabic, Aramaic, and Hebrew. He authored many articles on the Aramaic language, http://www.aramnaharaim.org/AramaicJesus.htm
The book will be released in paperback, in mid April 2006. It will be available for sale on Ebay, Amazon.com and other book distribution channels. For more information, contact the author.
Gabriel Sawma
P.O. Box 112,
Plainsboro, NJ 08536
Tel. (609) 915-2237
Fax (609) 275-0355
Email: gabrielsawma@yahoo.com
URL: http://www.syriacaramaicquran.com
###
Link: http://www.syriacaramaicquran.com
  

Gabriel Rabo

30.03.2006 02:31:34: Österreich: Neuer syrisch-orthodoxer Bischof
Radio Vatikan: 29/03/2006 15.34.13
Österreich: Neuer syrisch-orthodoxer Bischof

Die zentrale Bedeutung der Familie hat der neue syrisch-orthodoxe Bischof für die Schweiz und Österreich, Mor Dionysios Isa Gürbüz, bei seinem ersten großen Gottesdienst in Wien betont. Mor Dionysios unterstrich die aktuelle Bedeutung des Evangeliums in der Welt von heute, die von der Sorge um den Frieden, um die Abwehr des Terrors und die Überwindung des Hungers geprägt sei. Der Bischof war im Rahmen seines ersten Österreich-Aufenthalts auch mit Bundespräsident Heinz Fischer und dem Wiener Weihbischof
Helmut Krätzl zusammengetroffen.
(kap 29.03.06 gs)

  

Gabriel Rabo

30.03.2006 00:47:58: Neuer syrisch-orthodoxer Bischof für Schweiz und Österreich
Neuer syrisch-orthodoxer Bischof für Schweiz und Österreich
Wien/Österreich, 29.03.2006 / APD
Erzbischof Mor Dionysios Isa Gürbüz
Neues syrisch-orthodoxes Oberhaupt für die Schweiz und Österreich
Das neue syrisch-orthodoxe Oberhaupt für die Schweiz und Österreich, Erzbischof Mor Dionysios Isa Gürbüz, hat bei seinem ersten grossen Gottesdienst in der Kirche St. Brigitta in Wien die zentrale Bedeutung der Familie betont. Der syrisch-orthodoxe Erbischof unterstrich die aktuelle Bedeutung des Evangeliums in der Welt von heute, die von der Sorge um den Frieden, um die Abwehr des Terrors und die Überwindung des Hungers geprägt sei.
Mor Dionysios betonte, dass die Familien der eigentliche Reichtum Europas sind. Daher müsse der menschlichen und christlichen Erziehung der Kinder besondere Aufmerksamkeit gewidmet werden. Der wahre Friede werde in den Familien gelehrt, so der Bischof. Mor Dionysios betonte zugleich, wie wichtig es sei, dass die Immigranten integriert werden: "Wir müssen mit allen Menschen in Liebe und Solidarität leben".
Der syrisch-orthodoxe Erzbischof erinnerte daran, dass Jesus bei seinen Besuchen in Syrien, in Sur (Tyrus) und Saida (Sidon), die Mauern zwischen den Menschen zum Einsturz gebracht hatte. Daher müsse jeder Christ "immer Gefühle der Nächstenliebe für alle" hegen.
In diesem Zusammenhang hob Mor Dionysios die Bedeutung der ökumenischen Bewegung hervor. Er dankte der römisch-katholischen, der evangelischen und der orthodoxen Kirche in Österreich für die freundschaftliche Zuwendung zu den syrisch-orthodoxen Christen. Dabei erwähnte der Bischof auch den Beitrag der von Kardinal Franz König begründeten Wiener Stiftung "Pro Oriente" für die Einheit der Christen.
Der Wiener syrisch-orthodoxe Chorbischof Emmanuel Aydin konnte beim ersten Auftritt des neuen Bischofs seiner Kirche für die Schweiz und Österreich den armenisch-apostolischen Erzbischof Mesrob Krikorian, den koptisch-orthodoxen Bischof Anba Gabriel, den evangelisch-lutherischen Bischof und Vorsitzenden des Ökumenischen Rates der Kirchen (ÖRKÖ), Herwig Sturm sowie den "Pro Oriente"-Präsidenten Hans Marte begrüssen.
Für das Bundesministerium für Bildung, Wissenschaft und Kultur nahm Ministerialrat Dr. Anton Stifter vom Kultusamt an der Begegnung teil. Das staatliche Kultusamt in Österreich hat eine informative und beratende Aufgabe soweit andere Ministerien, Landesregierungen, Gerichte, Behörden und Ämter bei der Vollziehung ihrer Vorschriften mit Religionsgemeinschaften in Kontakt kommen oder religiös/weltanschauliche Angelegenheiten der Staatsbürger berührt werden.
In der Schweiz feierte der neue syrisch-orthodoxe Erzbischof Mor Dionysios Isa Gürbüz zusammen mit fünf Priestern bereits am 19. Februar in der Pfarrkirche Schwyz einen Einführungsgottesdienst, zu dem die syrisch- orthodoxen Gemeinden in der Schweiz einladen waren.
Die syrisch-orthodoxe Kirche gehört zur altorientalischen Kirchenfamilie, die sich nach dem Konzil von Chalkedon im Jahr 451 allmählich von der allgemeinen Kirche getrennt hat. Zu dieser Kirchenfamilie gehören mit der syrisch-orthodoxen Kirche auch die koptisch-orthodoxe Kirche, die armenisch-apostolische Kirche, die indisch-orthodoxe Kirche und die äthiopisch-orthodoxe Kirche. Die Stiftung "Pro Oriente" in Wien hat durch die so genannten "Lainzer Konsultationen" einen wesentlichen Beitrag zur Überwindung der theologischen Missverständnisse zwischen der römisch- katholischen Kirche und den altorientalischen Kirche geleistet.
Die Zahl der syrisch-orthodoxen Gläubigen in Österreich wird auf mindestens 15.000 geschätzt.
************
Kästchen:
************
Lebenslauf von Mor Dionysios Isa Gürbüz, Bischof für die Schweiz und Österreich
Mor Dionysios Isa Gürbüz wurde 1964 in Kfarze, im Tur Abdin (dem "Berg der Gottesknechte" im südöstlichen Anatolien) geboren. Nach dem Besuch des türkischen Lyzeums in Midyat wurde er 1985 Mönch. 1989 wurde er nach Damaskus geschickt und lehrte am Theologischen Seminar Mor Ephrem vor allem Syrisch und die liturgischen Fächer. 1991 wurde er von Patriarch Ignatios Zakka I. Iwas zum Priester geweiht. 1993 ernannte ihn der Patriarch zum Spiritual des Seminars; 1996 wurde er zum Bischof geweiht und zum Sekretär des Patriarchen berufen. Später wurde er syrisch-orthodoxer Bischof für Deutschland, eine Funktion, die er bis zum Februar 2006 inne hatte. Neben dem Syrischen spricht der Bischof Türkisch, Kurdisch, Arabisch und Englisch.
Siehe auch SOL: [http://www.suryoyo.uni-goettingen.de/news/diozese-deutschland.html]

  

Gabriel Rabo

28.03.2006 01:23:12: Brussels Prosecutes Aramaic Priest and Fugitive for Islamophobia
Brussels Prosecutes Aramaic Priest and Fugitive for Islamophobia
From the desk of Paul Belien on Mon, 2006-03-27 13:35
One of the rare Belgian churches that is packed every weekend is the church of Saint Anthony of Padova in Montignies-sur-Sambre, one of the poorest suburbs of Charleroi, a derelict rust belt area to the south of Brussels. Holy Mass in Montignies is conducted in Latin and lasts up to four hours. Yesterday over 2,000 people attended the service by Father Samuel (Père Samuel). The priest’s sermon dealt with his persecution. The Belgian authorities are bringing the popular priest to court on charges of racism.
Father Samuel has been prosecuted for “incitement to racist hatred” by the Belgian government’s inquisition agency, the so-called Centre for Equal Opportunities and Opposition to Racism (CEOOR), because of a remark he made in a 2002 television interview when he said:
“Every thoroughly islamized Muslim child that is born in Europe is a time bomb for Western children in the future. The latter will be persecuted when they have become a minority.”

Père SamuelLast Thursday the Belgian judiciary decided that the priest will have to stand trial before the penal court in Charleroi. He reacted by repeating his time bomb statement and added that he would be honoured if he had to go to jail for speaking his mind. He added that Jesus, too, had been convicted. During yesterday’s sermon he called upon the faithful to accompany him to court. “We will turn this into an excursion, driving there in full buses.”
Father Samuel’s passport gives his name as Charles-Clément Boniface. That is not entirely correct. He was born in 1942 in Midyat, Turkey, as Samuel Ozdemir. The latter is a surname the priest dislikes because, he explains, it was imposed on his family by the Turks. Samuel was a Christian: “At home we spoke Aramaic, the language of Jesus.” The Aramaics are a Catholic minority in Syria and Turkey. They speak an old Semitic language, which Jesus and the apostles used and which Mel Gibson had his actors use in his movie The Passion of the Christ.
Young Samuel became a Catholic priest. In the mid-1970s he fled to Belgium, claiming that the Aramaic Christians were being persecuted in Turkey. He became a Belgian and adopted the surname of Boniface – “he who does good things.” He was appointed to the diocese of Tournai, but soon became caught up in the culture war between Christians and secularists. Tournai is a thoroughly secularised, modernist diocese. Father Samuel clashed with the bishop, who suspended him in 2001. He then bought the St-Antoine-de-Padoue church in Montignies-sur-Sambre. There he conducts the Mass according to the traditional rites of the Catholic Church.
Hundreds of faithful from all over the country and even from the north of France attend Sunday Mass in Montignies-sur-Sambre. The congregation includes African immigrants, a large number of young people and many young families with small children. In his sermons and on his website Father Samuel speaks out against secularism, but also fights on another front of the three-way culture war, warning against “the islamic invasion” of the West. He says he has witnessed in Turkey what the future has in store for Europe. He claims Muslims are invading Europe and warns for an impending civil war. According to Father Samuel “so-called moderate Muslims do not exist.”

  

Gabriel Rabo

03.03.2006 02:21:39: Kiliselerde Hristiyan dinine mensup Süryanilerden Avrupa ülkelerini uyarmalarýný istiyor.
Turistlerden hoþgörü çaðrýsý
Mardin'i ziyaret eden yerli turistler, Danimarka'da baþlayan ve bütün dünyaya yayýlan karikatür krizi için gittikleri kiliselerde Hristiyan dinine mensup Süryanilerden Avrupa ülkelerini uyarmalarýný istiyor.
Havalarýn ýsýnmasýyla birlikte 12 bin yýllýk tarihi ve mimari yapýsýyla açýk hava müzesi görünüme bürünen Mardin'de bulunan Kýrklar Kilisesi'ni ziyaret eden yerli turistlere, Kilise Baþpapazý Gabriel Akyüz, hakaret ve saldýrýnýn hiçbir zaman özgürlüðün ifadesi olamayacaðýný söyledi. Kilise Baþpapazý Akyüz, ziyaretçilere kilisenin tarihi hakkýnda bilgi verdikten sonra sorularý cevaplandýrýrken, kendisine en çok Danimarka'da yayýnlanan çirkin karikatürlerle ilgili sorularýn sorulduðunu ifade ederek, bu olayý bütün Ýslam alemi gibi Süryaniler olarak kendilerinin de kýnadýðýný dile getirdi. Ýslam dünyasýnda büyük rahatsýzlýklara neden olan karikatür krizinin diyalog, saygý, iyi niyet ve anlayýþ ile çözülmesi çaðrýsýnda bulunan Akyüz, "Basýn özgürlüðü, inançlara saygýlý olmayý gerektiriyor. Ýslami deðerleri ve inancý rencide edecek þekilde Avrupa'nýn bir kýsým medyasýnda yer alan karikatürleri, demokrasi ve ifade özgürlüðüyle baðdaþtýrmak mümkün deðil. Bu karikatür yayýnýndan dolayý doruða çýkan hassasiyetleri þahsým ve cemaatim adýna paylaþýyor, Ýslami deðerlere karþý yapýlan bu saygýsýzlýðý ve sorumsuzluðu tasvip etmiyoruz" dedi.
Müslümanlarla birlikte karikatür olayýna yaptýklarý basýn açýklamasýyla tepkilerini gösterdiklerini hatýrlatan Gabriel Akyüz, "Süryani cemaati ve Hristiyan alemi olarak, kardeþini üzmemek ve rencide etmemek için 'ahmak' kelimesinin bile kullanýlmasýna izin vermeyen bir dinin mensuplarý olarak, kesinlikle bu çirkin olaya tepkilerimizi her platformda gösteriyoruz. Bizim dünya barýþýna ihtiyacýmýz var. Bu tür olaylarýn yaþanmasý üzüntü vericidir. Hiç kimseye yarar saðlamaz" þeklinde konuþtu.
Kýrýkkale'den Mardin'in tarihi ve kültürel mekanlarýný ziyarete gelen Ekmel Çöngür, Mardin'de büyük bir hoþgörü, barýþ ve kardeþlik içinde birbirinden farklý din, dil ve ýrklara mensup insanlarýn yaþamasýndan etkilendiðini belirterek, kilise papazýndan Süryaniler olarak Avrupa'da yaþayan Hýristiyanlara içinde yaþadýklarý ortamý anlatmalarýný ve kendilerini uyarmalarýný istedi
Kent Haber, 23 Þubat 2006 Perþembe

  

Gabriel Rabo

01.03.2006 00:05:04: Süryani kilisesine 'iade-i itibar'
Süryani kilisesine 'iade-i itibar'
08-02-2006
gundemimiz.com
AYIPTAN DÖNÜÞ
Ýskenderun'da porno film oynatýlan sinemanýn eski bir Süryani kilisesi olduðu anlaþýlýnca, tepkiler arttý, Vakýflar Genel Müdürlüðü 'iade-i itibar' hazýrlýðýnda
ÝADE-Ý ÝTÝBAR
Ýnançlara saygýnýn gündemleþtiði bir dönemde, Ýskenderun'da film gösterilen Yeni Zafer Sinemasý'nýn Süryanilere ait bir kilise olduðu ortaya çýktý, 50 yýl önce el deðiþtiren bina, tekrar kiliseye dönüþtürülecek. Geçen hafta tabelayý indiren iþletmeci Müfüt Kayalý ise, haksýzlýða uðradýðýný öne sürdü.
HEPSÝ GÖÇ ETTÝ
Kilisenin 1950'lerde Süryani cemaatine hizmet verdiði günleri hatýrlayan ÝHD Ýskenderun Þube Baþkaný Sadullah Çaðlar, Hristiyanlarýn özellikle 1950'lerdeki Kýbrýs olaylarýndan sonra toplu olarak göç ettiðini anlattý. Çaðlar, kilisenin sinemaya çevrilmesinin ise yozlaþmanýn bir sonucu olduðunu söyledi.
Kiliseyi porno sinema yaptýlar
Hz. Muhammed'in karikatürünün yayýnlanmasýna tepkilerin sürdüðü þu günlerde, ayrýca Trabzon'da rahibin öldürülmesi gündeme yerleþirken, Ýskenderun'da 50 yýldýr pornofilmlerin gösterildiði sinemanýn Ortadoðu'nun kadim halklarýndan Süryanilere ait bir kilise olduðu ortaya çýktý. Þimdi ise sinemanýn tekrar kiliseye dönüþtürülmesi gündemde.
Ýskenderun'da Müfüt Kayalý tarafýndan yaklaþýk 25 yýldýr iþletilen Yeni Zafer Mini Cep Sinemasý'nýn Süryanilere ait bir kilise olduðu öðrenildi. 50 yýl önce sinemaya dönüþtürülen kilisenin, þimdilerde tekrardan kiliseye dönüþtürülmek istendiði öðrenildi. Vakýflar Genel Müdürlüðü tarafýndan alýnan bir kararla, sinemanýn tekrardan kiliseye dönüþtürülmek istendiði belirtildi. Ýade-i itibar hazýrlýðýnda olan Vakýflar Genel Müdürlüðü, durumdan oldukça rahatsýzlýk duyduðu bildirildi. Vakýflar Genel Müdürü Yusuf Beyazýt, eski kilisesin sinema salonu olarak kullanýlmasýndan rahatsýzlýk duyduðunu belirterek, 'Burasý bir kilise. Bina 1956 yýlýna kadar Süryani Katolik Kilisesi olarak Süryani Cemaati'ne hizmet vermiþ. Yani cemaatin ibadethanesi. O dönem böyle karar alýnmýþ ama, artýk buna son vereceðiz. Bir ibadethanenin bu tür kullanýmda olmasý doðru deðil. Doðrusunu yapmak gerekiyordu, aldýðýmýz kararla kilise pýrýl pýrýl haliyle, aslýna dönecek' þeklinde konuþtu.
Onarým ekibi oluþturulacak
Vakýflar Genel Müdürlüðü, kilisenin sinema salonu olarak kullanýlmasýndan dolayý uðradýðý tahribatý belirlemek için uzman bir restorasyon ekibi oluþturacaðýný, binanýn 1950 yýlýndan önceki durumu, dýþ ve iç cephe görüntüleri ve kullanýlan malzemelerin ayrýntýlarýyla inceleyecek. Teknik ekip tarafýndan hazýrlanacak ekspertiz raporunun ardýndan, Kültür ve Turizm Bakanlýðý Anýtlar Yüksek Kurulu'ndan onay alýnarak, restorasyon iþlemlerine geçileceðini açýkladý.
Vakýflar Genel Müdürlüðü'nün kayýtlarýnda hala 'ev ve kilise' olarak geçen sinemanýn, yine Süryani Cemaati'nin o dönemde yaklaþýk 30 kiþiden oluþan heyetinin 7 Mart 1956'da yaptýðý toplantýda, kilisenin mabet vasfýný kaybettiði gerekçesiyle sinema salonu olarak kiraya verilmesini kararlaþtýrdýðý kayýtlarda gecen bilgiler arasýnda olduðu öðrenildi. Bu karar üzerine cemaatin Ýtalyan Katolik Kilisesi'nde ibadet etmeye baþladýðý, Süryanilerin ise buna itiraz ettiði belirtildi.
Satýn alýnmak istenmiþ
2005 yýlýnda cemaate mensup olduðunu söyleyen ismini öðrenemediðimiz bir kiþinin vakfa ait sinemanýn mülkiyetini kendisine verilmesi için giriþimde bulunduðu, Vakýflar Genel Müdürlüðü'nün yaptýðý araþtýrma sonucunda bu kiþiye ve akrabalarýna ait bir vakfýn bulunmadýðýný belirleyip talebin ret edildiði bildirildi.
Sinemacý karara karþý
Süryanilere ait Katolik Kilisesi'ni 25 yýldan bu yana pornosinema olarak kiralayan iþletmeci Müfüt Kayalý ise, karara karþý çýkarak davayý açan kiþinin sonradan din deðiþtirdiðini ve AB standartlarýna göre vakfýn bu giriþiminin yanlýþ olduðunu söyledi. Kayalý, böyle bir projenin mümkün olamayacaðýný ifade etti. pornofilm afiþlerini söz konusu kararýn ardýndan kaldýran Kayalý, sinemanýn tabelasýný da bir hafta önce beyaza boyadý. Eskinin kilisesi, þimdinin sinemasýnýn ellerinden alýnacaðýný söyleyen Kayalý, 'Bizi çýkartacaklar. Bizden alacaklar. Bize haksýzlýk ediliyor' dedi. Sinema tabelasýz ve afiþsiz de olsa çalýþmaya devam ediyor.
Göç ettiler...
Yeni Zafer Cep Sinemasý'nýn bulunduðu yerin çok önceden Süryani Katolik Kilisesi olduðunu söyleyen 68 yaþýndaki ÝHD Ýskenderun Þube Baþkaný Sadullah Çaðlar, 'Orasý eskiden kilise olduðunu hatýrlýyorum. Bulunduðu mevki Hýristiyanlarýn çoðunlukta yaþadýðý bir bölgeydi. 1951-52 yýlýna kadar da sayýlarý çoktu. Yalnýz Kýbrýs olaylarýndan sonra gittiler. Göç ettiler' þeklinde konuþtu. Çaðlar, kilisenin sinemaya çevrilmesini yozlaþmanýn bir sonucu olduðunu söyledi.
Konuyla ilgili olarak görüþmek istediðimiz Süryani Katolik Cemaati'nden kimseye ulaþamadýk. Ýstanbul'da yaþayan Süryaniler ise, konu ile ilgileri bulunmadýðýný ve mezhep farkýndan dolayý yorum yapmak istemediklerini bildirdi.
HABER MERKEZÝ



Gabriel Rabo

27.02.2006 13:39:05: Asyl - Gutachten 1997 Verwaltungsgericht Wiesbaden: syrisch-orthodoxe Aramäer
Asyl - Gutachten
Verwaltungsgericht Wiesbaden
1. Kammer
z.Hd. Frau Jakobi
Postfach 57 66
65047 Wiesbaden
Ihre Nachricht vom Ihr Zeichen Unser Zeichen Bonn, den
19950928 1/1 E 30768/95 EUR 44I-95.584 08.07.1997
Verwaltungsstreitsache eines türkischen Staatsangehörigen
Sehr geehrte Frau Jakobi,
Ihre Anfrage vom 28.09.1995 sowie Ihr Schreiben vom 05.02.1997 haben wir erhalten.
Wir möchten uns nochmals für die verspätete Bearbeitung Ihrer Anfrage entschuldigen; auf-grund von strukturellen und personellen Veränderungen war uns eine zügigere Beantwortung Ihrer Fragen leider nicht möglich. Wir haben in den vergangenen Wochen einige Anstrengun-gen unternommen, um den personellen Engpaß bei der Bearbeitung der Gutachtenanfragen zur Türkei zu beheben. Wir werden uns bemühen, in Zukunft unsere Stellungnahmen schnel-ler abzugeben.
Vor der Beantwortung Ihrer Fragen erlauben wir uns, einige grundsätzliche Anmerkungen zu der vorliegenden Stellungnahme unserer Organisation zu machen:
Im Zentrum des Arbeitsgebietes unserer Organisation steht die Beobachtung und Recherche einer Auswahl von Menschenrechtsverletzungen, zu denen politische Haft, Folter, Todes-strafe, extralegale Hinrichtungen und Verschwindenlassen zählen. Tätliche Übergriffe von Seiten Dritter fallen in das Arbeitsgebiet unserer Organisation, wenn sie von staatlicher Seite ange-ordnet, gebilligt oder geduldet werden. Andere mögliche Tatbestände von Verfolgung, wie bspw. staatlich angeordnete oder geduldete Diskriminierung unterhalb dieser Schwelle, ebenso wie Übergriffe von Seiten der Bevölkerung oder die ökonomischen Verhältnisse von Einzelpersonen oder Gruppen liegen außerhalb des Mandates unserer Organisation. amnesty international stellt zu diesen Themenkomplexen keine eigenen Ermittlungen an und verfügt dementsprechend nicht über eigene Informationen.
Wir haben deshalb bei der Beantwortung Ihrer Fragen, die über den Kernbereich unseres Arbeitsgebietes hinausgehen, auch andere Erkenntnisquellen hinzugezogen und uns bemüht, diese entsprechend kenntlich zu machen. Folgende Erkenntnisquellen liegen den Aussagen der vorliegenden Stellungnahme zugrunde:
- Gespräche und Interviews mit syrisch-orthodoxen Christen, die im Exil in Deutschland leben sowie Gespräche und Recherchen, die ein Mitglied unserer Organisation im Rahmen von Prozeßbeobachtungen und Ermittlungen im Auftrag unserer Organisation in den vergangenen Jahren in der Türkei (sowohl in den Städten der Westtürkei als auch im Südosten) durchgeführt hat, letztmalig im Mai 1997.
- Veröffentlichungen der Menschenrechtsstiftung der Türkei (TIHV), insbesondere Auszüge aus den Jahresberichten des TIHV. amnesty international hat in den vergangenen Jahren die Erfahrung gemacht, daß die Veröffentlichungen des TIHV als sorgfältig recher-chierte Informationen einzuschätzen sind. Der TIHV ist eine Menschenrechtsstiftung, die von Intellektuellen, Wissenschafltern und Ärzten gegründet wurde.
- Berichte von Exilorganisationen syrisch-orthodoxer Christen und Unterstützerorganisa-tionen wie bspw. der Assyrischen Demokratischen Organisation (ADO) und dem Verein Mar Gabriel. Bei der ADO, auf deren statistische Angaben über die in der Türkei lebenden syrisch-orthodoxen Christen wir uns in dieser Stellungnahme stützen, handelt es sich um eine Exilorganisation, deren Ziel es unter anderem ist, den Erhalt der syrisch-orthodoxen Gemeinden sowie der Kultur vor Ort zu unterstützen. Gleiches trifft auf den Verein Mar Gabriel zu, der vor allem für den Bestand eines Klosters im Südosten der Türkei eintritt und sich um Unterstützung der in der Türkei verbliebenen Christen bemüht. Für diesen Verein sind vor allem deutsche Vertreter aus Kirche, Kultur und Wissenschaft tätig.
Mit dieser Einschränkung nehmen wir zu Ihrer o.g. Anfrage wie folgt Stellung:
1. Wieviele syrisch-orthodoxe Christen leben gegenwärtig noch im angestammten Siedlungsgebiet in Tur Abdin, insbesondere in Midiyat und Mardin, und wieviele leben in Istanbul?
Dabei interessiert insbesondere die demographische Struktur.
amnesty international führt keine Untersuchungen zu Bevölkerungszahlen durch. Die letzte uns bekannte Statistik wurde von der Assyrischen Demokratischen Organisation (ADO) in dem Bericht „Besuch einer Delegation der Evangelisch-Lutherischen Kirche in Bayern im Tur Abdin (Südosttürkei) vom 20. September bis 4. Oktober 1995“ veröffentlicht. Diesem Bericht zufolge lebten im Herbst 1995
im Tur Abdin 436 Familien mit 2374 Personen
in Midyat 108 Familien mit 432 Personen
in Mardin 75 Familien mit 326 Personen
in Istanbul 2000 Familien mit 12000 Personen (siehe hierzu Anlage 1).
Nach unserer Einschätzung ist die Zahl der in der Türkei lebenden syrisch-orthodoxen Chris-ten in der Zwischenzeit weiterhin zurückgegangen. amnesty international sind einige Perso-nen bekannt, die nach 1995 nach Deutschland geflüchtet sind. Diesen Eindruck bestä-tigt Dr. Klaus Landeck vom Verein Mar Gabriel, der im September 1996 den Tur Abdin besuchte. Dr. Klaus Landeck berichtete über eine Aufbruchsstimmung unter den syrisch-orthodoxen Christen, insbesondere der jüngeren Generation, in den von ihm besuchten Orten.
Zur demographischen Struktur ist folgendes anzumerken: Syrisch-orthodoxe Familien im Tur Abdin sind kinderreich. Für eine Familie müssen mindestens 5-6 Kinder veranschlagt werden, tatsächlich haben viele Familien 8-10 Kinder. Von den syrisch-orthodoxen Christen selbst werden durchschnittlich 6 Personen für einen Haushalt veranschlagt. In dieser Zahl sind die älteren Ehepaare, deren Kinder das Elternhaus verlassen haben, bereits berücksichtigt.
Beim Vergleich der Relation 1:6 für die Anzahl der Familien und die Anzahl der Personen pro Familie mit den Daten aus der Erhebung der ADO wird deutlich, daß in vielen Orten die Rela-tion 1:6 nicht mehr zutrifft. Daraus ist zu schließen, daß die Anzahl der Kinder pro Familie geringer ist. So ist z.B. in Midyat die Zahl der Personen pro Familie deutlich geringer, als nach der Relation 1:6 zu erwarten wäre. Diesen Angaben zufolge bestehen die Haushalte in Midyat durch-schnittlich aus 4 Personen. Eine ähnliche Verteilung ist in Mardin festzustellen: auf 75 Fami-lien kommen 326 Personen. Dies stützt die Annahme, daß in Midyat viele ältere Menschen ohne Kinder leben und weniger junge Familien mit Kindern.
Das krasseste Beispiel für eine solche demographische Struktur ist das Dorf Enhil (türkisch: Yemisli), das ein Mitglied unserer Organisation 1993 besuchte. In Enhil leben 7 Familien und 13 Personen, es handelt sich hier ausschließlich um alte Menschen, meist alte Ehepaare, und ein einziges Kind, ein geistig behindertes Mädchen. Diese Angaben wurden durch Flüchtlinge aus Enhil jüngst bestätigt.
2. Durch welche äußeren Umstände werden die Lebensumstände syrisch-orthodoxer Christen in der Türkei geprägt, wenn sie
a) im Tur Abdin, insbesondere in Midiyat oder Mardin,
b) in Instanbul
leben?
Dabei interessiert insbesondere die Gewährleistung eines religiösen Existenzmini-mums.
a) Tur Abdin:
Die äußeren Lebensumstände sind von amnesty international mehrfach beschrieben worden (siehe hierzu Anlage 2). Die Lage im Tur Abdin wird sehr stark durch den Kampf zwischen der PKK und den türkischen Sicherheitskräften bestimmt, dies ist auch nach der Aufhebung des Ausnahmezustandes für die Provinz Mardin im November 1996 zutreffend. Nach wie vor kommt es zu Kampfhandlungen in der Provinz Mardin, werden die Christen von beiden Seiten unter Druck gesetzt und bedroht. Nach wie vor gibt es die vom Staat bewaffneten und bezahl-ten paramilitärischen Dorfschützer, die auch weiterhin ihre Macht mißbrauchen. So berichtet bspw. die Menschenrechtsstiftung der Türkei (TIHV) in ihrem Jahresbericht 1993 über einen Überfall der Dorfschützer gegen syrisch-orthodoxe Christen in dem Dorf Zaz (türkisch: Izbirak) bei Midyat, bei dem vier Dorfbewohner festgenommen und gefoltert wurden (siehe hierzu Anlage 3).
Der Islamismus nimmt in der gesamten Türkei zu und ist in der Provinz Mardin stark vertreten. Darüber hinaus ist auf das traditionelle Problem des Vertreibungsdrucks durch die Kurden, insbesondere durch die Großgrundbesitzer (Aghas) hinzuweisen. In Krisensituationen und kriegerischen Kampfhandlungen zwischen christlichen und muslimischen Ländern bzw. Bevölkerungsgruppen, wie bspw. während des Zypernkrieges, dem Krieg zwischen Armenien und Aserbaidschan und dem Bürgerkrieg in Bosnien, nimmt regelmäßig der Druck auf die syrisch-orthodoxen Christen zu. Anschläge auf christliche Friedhöfe, Kirchen und Schulen, zu denen sich Anhänger der militanten islamistischen Gruppierung IBDA-C (Front der Stürmer für einen Islamischen Großen Osten) bekannten, wurden in Bekennerschreiben als Protestaktion gegen die Gewalt der Serben in Bosnien bezeichnet (siehe hierzu einige exemplarische Atten-tate dokumentiert im Jahresbericht 1994 des TIHV, Anlage 4).
In den letzten Jahren wurden Christen immer wieder von verschiedenen Gruppen erpreßt. Nach Angaben von Flüchtlingen wurden christliche Familien, die einen Traktor zur Bewirt-schaftung ihrer Felder besaßen, von den bewaffneten Dorfschützern gezwungen, mit dem Traktor die Felder der Dorfschützer zu bearbeiten. Ein in Deutschland lebender syrisch-ortho-doxer Christ berichtete einem Mitglied unserer Organisation von Erpressungsversuchen, die bis zu in Istanbul lebenden syrisch-orthodoxen Christen reichen: Ein Angehöriger des Dorf-schützerclans aus seinem Heimatdorf habe einen seit Jahrzehnten in Istanbul lebenden Gold-schmied regelmäßig um Geldzahlungen erpreßt mit der Drohung, daß seine im Tur Abdin verbliebenen Verwandten darunter leiden würden, wenn er sich weigerte, die Zahlungen zu leisten.
Der jüngste Fall von Mißhandlung oder Folter in Polizeihaft, über den unsere Organisation Berichte erhielt, betraf im Juni 1996 drei Christen in Midyat. Gegen einen der Betroffenen, der einige Monate in Haft verbrachte, ist ein Verfahren wegen angeblicher Unterstützung einer illegalen Organisation anhängig. Unserer Organisation sind die näheren Umstände und Na-men der Betroffenen bekannt, die Anklageschrift liegt uns vor. Da sich die betroffenen Perso-nen noch in der Türkei aufhalten und eine weitere Gefährdung nicht ausgeschlossen werden kann, müssen diese Informationen jedoch vertraulich behandelt werden.
Unsere Organisation erhielt Berichte über Entführungen und Mordanschläge gegenüber syrisch-orthodoxen Christen, die vermutlich von Dorfschützern und militanten islamistischen Gruppierungen verübt wurden. Melke Tok, ein 60-jähriger syrisch-orthodoxer Prieser wurde im Januar 1994 vermutlich von Dorfschützern oder islamischen Fundamentalisten entführt, als er in einem Kleinbus auf dem Weg zu einer Hochzeitsfeier war (siehe hierzu die urgent action EUR 44/02/94, beigefügt als Anlage 9). Der Stadtteilbürgermeister von Midyat, Yakup Matte, und der letzte christliche Arzt des Tur Abdin, Dr. Edward Tanriverdi, wurden 1994 ermordet (siehe hierzu auch die Angaben und Fallschilderungen aus dem Jahresbericht 1994 des TIHV, Anlage 4). Beide waren wichtige Stützen der syrisch-orthodoxen Gemeinde in Midyat. Nach unseren Erkennt-nissen ist in keinem der Mordfälle an Christen ein Täter ermittelt und zur Verantwortung gezo-gen worden. Aufgrund dieser mangelnden Strafverfolgung fühlen sich die Christen im Tur Abdin schutzlos den Übergriffen ausgeliefert.
In den ehemals christlich geprägten Städten Mardin, Midyat und Idil gibt es nur noch Reste der syrisch-orthodoxen Bevölkerung. Gleiches gilt für die meisten umliegenden Dörfer. Viele Christen haben ihre Dörfer wegen des stänigen Drucks verlassen, einige Dörfer wurden von den Sicherheitsbehörden zwangsgeräumt, einige vom Militär zerstört. In einem Artikel von Jan Pacal in der englischsprachigen Tageszeitung "Turkish Daily News" vom 29. August 1996 werden zahlreiche Dörfer aufgelistet, die in den vergangenen zwei Jahren geräumt wurden (siehe hierzu Anlage 5).
In den meisten der noch bestehenden Dörfern sind die Schulen geschlossen. Wenn es Schulen gibt, werden die Mädchen gar nicht oder nur eingeschränkt zur Schule geschickt, denn die Eltern befürchten eine Entführung der Töchter durch Muslime. Nach Angaben der Menschenrechtsstiftung der Türkei wurden seit 1980 in der Umgebung von Diyarbakir und Mardin annähernd 20 syrisch-orthodoxe Mädchen entführt (siehe hierzu Anlage 6).
Die Bedingungen der Religionsausübung sind dadurch geprägt, daß in manchen Dörfern Pfar-rer fehlen. Ebenso herrscht ein Mangel an Religionslehrern, die die Kinder unterrichten. Einige Jungen aus den Dörfern leben im Kloster Mar Gabriel wie in einem Internat, um von dort aus die Schulen in Midyat zu besuchen. Religionsunterricht erhalten die Schüler im Kloster. Die Zahl der Schüler hat in den letzten Jahren stark abgenommen. Für Mädchen besteht nicht die Möglichkeit am Unterricht im Kloster teilzunehmen. Ein ähnliches Internat gab es in einem Kloster bei Mardin. Es wurde von staatlicher Seite 1979 geschlossen.
b) Istanbul:
Die meisten syrisch-orthodoxen Christen aus dem Tur Abdin unterscheiden sich von ihren Nachbarn in Istanbul durch ihre Sprache. Sie sprechen eine andere Muttersprache, nämlich Turoyo oder Neu-Aramäisch, und haben in ihrer alten Umgebung im Alltag außerdem Kur-disch (Kurmanci) oder Arabisch gesprochen. Türkisch mußten sie nur in der Schule, beim Mili-tärdienst und bei den Behörden sprechen. Die meisten Frauen unterscheiden sich zusätzlich durch ihre altmodische, eher bunte Kleidung von den Menschen in der Großstadt. Durch Sprache und Äußeres sind sie sofort als Nicht-Türken und aus dem Südosten kommend zu erkennen. Durch ihren türkischen Ausweis (Nüfüs) sind sie laut Eintragung über ihre Reli-gionszugehörigkeit als Christen zu erkennen.
In Istanbul gibt es syrisch-orthodoxe Kirchen, Pfarrer und Gottesdienste. Die Predigten in den Gottesdiensten werden in türkischer Sprache gehalten, lediglich die Liturgie wird in alt-aramäischer Sprache vorgetragen. Die große Mehrheit der Gemeindemitglieder in Istanbul lebt schon Jahrzehnten in Istanbul und hat sich durch den Gebrauch der türkischen Sprache an ihre Umgebung angepaßt.
Nach Auskunft von Flüchtlingen aus dem Kreis Midyat stammen viele der Gemeindemitglieder außerdem aus Mardin und sprechen einen arabischen Dialekt als Muttersprache. Berichten zufolge werden Anstrengungen unternommen, die neu-aramäische Sprache auch in Istanbul zu erhalten und die Jugendlichen darin zu unterrichten. Diese Bemühungen sollen jedoch wenig erfolgreich sein. Es wird befürchtet, daß die neu-aramäische Sprache in Istanbul lang-sam durch die türksiche Sprache verdrängt wird.
In den letzten Jahren wurden immer wieder Anschläge auf Kirchen und auch einige Schulen verschiedener christlicher Konfessionen verübt. Ebenso gab es Schändungen von Kirchen und Friedhöfen (siehe hierzu die Angaben in den Jahresberichten des TIHV, Anlage 3, 4 und 6). Zu diesen Anschlägen haben sich vielfach Mitglieder der islamistischen Gruppe IBDA-C als Täter bekannt. Auch Idealisten-Vereinigungen, die der nationalistischen Partei MHP nahe-stehen, sind für ihre Feindseligkeiten gegenüber den Christen bekannt, denen sie pauschal die Unterstützung der PKK vorwerfen bis hin zu der Behauptung, daß der Vorsitzende der PKK eigentlich ein armenischer Christ sei (siehe hierzu die deutschen Übersetzungen aus "Özgür Ülke" vom 9.11.1994, "Hürriyet" vom 19.10.1994 und "News Network International" vom 1.11.1994, Anlage 7).
Die feindselige Einstellung gegenüber den Christen kommt auch in Äußerungen türkischer Regierungsmitglieder zum Ausdruck: So bezeichnete die damalige Innenministerin Meral Aksener im März 1997 bei der Eröffnung einer Polizeistation in Kagithane-Sanayi den Führer der PKK, Abdullah Öcalan, als "armenischen Fötus" (in deutsch wohl am besten als "Armenierbrut" zu übersetzen). Damit hat die Innenministerin die Verachtung der Mehrheit der türkischen Bevölkerung gegenüber Angehörigen der christlichen Religionsgemeinschaft aus-gedrückt. Der Begriff "Armenierbrut" ist für viele Türken eine besondere Beleidigung und Herabwürdigung. Die Kommission zur Beobachtung der Minderheitenrechte des türkischen Menschenrechtsvereins (IHD) hat diese Äußerung zum Anlaß genommen, Inneministerin Aksener zum Rücktritt aufzufordern und eine Strafanzeige gemäß § 312 des türkischen Straf-gesetzbuches gegen die Ministerin zu erstatten (siehe hierzu die Presseerklärung des IHD vom 03.04.1997 nebst deutscher Übersetzung, Anlage 10).
Der syrisch-orthodoxen Religionsgemeinschaft wurde 1923 im Friedensvertrag von Lausanne nicht der Status einer offiziell anerkannten religiösen Minderheit eingeräumt. Deshalb haben die syrisch-orthodoxen Christen in der Türkei keinen Anspruch auf bestimmte Rechte, die den anderen religiösen Minderheiten wie den griechisch-orthodoxen Christen, den armenischen Christen und den Juden aufgrund dieses Vertrages gewährt werden müssen, dazu gehört u.a. Einrichtung und Unterhaltung eigener Schulen. Deshalb gibt es auch in Istanbul es keine eigenen Schulen der syrisch-orthodoxen Christen. Ihre Kinder müssen staatliche Schulen besuchen und an der muslimischen Religionskunde teilneh-men. Um nicht diskriminiert oder isoliert zu werden, verheimlichen manche Kinder in der Schule, daß sie Christen sind. Viele Eltern geben ihren Kindern bei der Geburt unauffällige türkische Vornamen, damit sie nicht gleich am Namen als Christen erkannt werden.
Nach Auffassung von Isa Karatas, einem Schriftsteller und Vertreter der orthodoxen Kirche, bildet das Schulproblem und der fehlende christliche Religionsunterricht den Hauptgrund für die Emigration christlicher Familien. Da in staatlichen Schulen im Religionsunterricht nicht-islamische Religionen nicht als ebenbürtige und gleichwertige Religion neben dem Islam dar-gestellt und unterrichtet würden, stehen die Lehrinhalte des staatlichen Religionsunterrichts im Widerspruch zur religiösen Erziehung der Kinder in christlichen Familien (siehe hierzu Anlage 5).
3. Was ist über die einkommens- und vermögensmäßigen Verhältnisse, insbesondere die Erwerbsquellen, syrisch-orthodoxer Christen bekannt, die
a) im Tur Abdin, insbesondere in Midiyat oder Mardin,
b) in Istanbul
leben?
Dabei besteht besonderes Interesse daran,
- welche Kosten mit einem Transfer aus dem Tur Abdin in die Bundesrepublik durch-schnittlicherweise verbunden sind und wie die dafür erforderlichen Mittel bereit-gestellt werden;
- welche Kosten für eine Übersiedlung vom Tur Abdin nach Istanbul und eine dortige Existenzgründung durchschnittlicherweise erforderlich sind, mit welchen Unter-stützungen von wem dabei gerechnet werden kann und wie syrisch-orthodoxe Christen, die vom Tur Abdin nach Istanbul übergesiedelt sind, ihre dortige Existenz aufgebaut haben.
a) Tur Abdin:
Im Tur Abdin gibt es nach den von Flüchtlingen erhaltenen Informationen zwei große Gruppen von Berufen: in den Städten wie Midyat und Mardin ist ein großer Teil der Christen Hand-wer-ker oder Ladenbesitzer. In den Dörfern sind die meisten Bewohner Landwirte, manche üben eine handwerkliche Nebentätigkeit aus oder sind Handwerker.
Die syrisch-orthodoxen Christen haben im Tur Abdin im Vergleich zu ihren kurdischen Nach-barn oftmals fruchtbareres Land und größere und schönere Häuser. Viele von ihnen sind demnach als wohlhabend bezeichnen. Berichten von Flüchtlingen zufolge müssen sie diesen Wohlstand jedoch zurücklassen, wenn sich diese Familien für eine Flucht aus ihrer ange-stammten Heimat entscheiden. Sie können ihre Äcker und Häuser nicht verkaufen, weil sie keine Käufer für ihr Land finden. Diejenigen, die Druck auf die christlichen Familien ausüben, um sie zu vertreiben, warten auf die Gelegenheit, sich den Besitz der Christen kostenlos anzueignen.
b) Istanbul:
Im Zuge mehrerer Besuche der christlichen Gemeinschaften in Istanbul erhielt ein Mitglied unserer Organisation folgenden Eindruck über die ökonomischen Verhältnisse. Die altein-gesessenen syrisch-orthodoxen Christen üben meist ein Handwerk aus oder betreiben Han-del. Neu aus dem Tur Abdin in Istanbul ankommende Christen sind zu einem großen Teil Landwirte. Da sie ihren Besitz im Tur Abdin nicht verkaufen können, sind sie zumeist mittellos. Häufig können sie sich nur um Hilfstätigkeiten bewerben, weil sie keine andere Tätigkeit erlernt haben. Angesichts einer hohen Arbeitslosenzahl in Istanbul sind ihre Chancen ver-schwindend gering, eine Anstellung zu finden. Darüber hinaus berichteten zahlreiche Christen, daß sie Probleme bei der Arbeits- und Wohnungssuche haben, wenn sie ihren Aus-weis vorlegen müssen, aus dem ihre christliche Religionszugehörigkeit hervorgeht. Bei der Mehrzahl der Wohnungsbesitzer und Arbeitgeber stießen Christen auf Ablehnung.
Die durchschnittlichen Kosten eines Transfers aus dem Tur Abdin in die Bundesrepublik Deutschland sind uns nicht bekannt. Nach Berichten von Flüchtlingen sammeln die in Europa lebenden Angehörigen Geld, um die Flucht von Verwandten zu ermöglichen. Auch die Höhe der Kosten einer Übersiedlung vom Tur Abdin nach Istanbul und einer dortigen Existenzgrün-dung ist uns nicht bekannt. Gesprächen mit vielen Flüchtlingen zufolge erhalten sie in Istanbul keinerlei Unterstützung durch die dortige syrisch-orthodoxe Gemeinde. Daher bemühen sich die christlichen Flüchtlinge darum, sich so kurz wie möglich in Istanbul aufzuhalten, bis sie ihre Ausreise geregelt haben.
4. Sind konkrete Fälle bekannt, in denen syrisch-orthodoxen Christen aus dem Tur Abdin die Existenzgründung in Istanbul nicht gelang, sie dort existentiell verelende-ten und gar Hungers starben?
Dem Gericht ist hier an der Darstellung konkreter Schicksale einzelner oder von Familien gelegen, die namentlich verifiziert werden können.
Im Mai 1997 bemühte sich ein Mitglied unserer Organisation darum, in Istanbul Informationen über die Lage von syrisch-orthodoxen Christen zu erhalten. Da die Gesprächspartner in Istan-bul leben und Repressionen befürchten, ver-langen sie strikte Vertraulichkeit ihrer Namen. Diese Mitglieder der christlichen Gemeinschaft äußerten sich übereinstimmend dahingehend, daß syrisch-orthodoxe Christen aus dem Tur Abdin oder abgeschobene Flüchtlinge aus Euro-pa nicht in der Lage sind, sich eine Existenz in Istanbul aufzubauen. Diese Personen müßten sich eine Wohnung in einem Gecekondu (Armenviertel) suchen. Wenn bekannt werde, daß es sich um Angehörige der christlichen Religionsgemeinschaft handelt, sei Diskriminierung und Einschüchterung durch islamische Nachbarn die Folge. Viele Christen in den Armen-viertel verheimlichen nach Angaben der Informanten ihre Religion. Es wurde von einem Fall berichtet, in dem eine in einem Gecekondu lebende christliche Familie aus Angst vor den Repressalien ihrer islamischen Nachbarn den Fahrer eines Leichenwagens, der ein verstor-benes Familienmitglied abholen sollte, auffor-derte, das Kreuz auf dem Leichenwagen zu verdecken.
amnesty international ist ein christliches Ehepaar aus dem Dorf Zaz (türkisch: Izbirak) im Tur Abdin bekannt, das sich etwa 2 Jahre lang in Istanbul aufgehalten hat. Melki Tekin und seine Frau Sado wurden im Januar 1993 im Tur Abdin festgenommen (siehe hierzu die urgent action EUR 44/05/93 vom 21.01.1993, Anlage 8). Die Sado Tekin wurde nach wenigen Wochen freige-lassen. Ihr Mann Melki Tekin wurde schwer gefoltert und erst nach vielen Monaten auf freien Fuß gesetzt. Ihm wurde die Unterstützung einer illegalen Organisa-tion vorgeworfen. Sein Gerichtsverfahren wurde auch nach seiner Freilassung weitergeführt. Er konnte nicht flüchten, da er keinen Paß erhielt. Da er im Tur Abdin in ständiger Angst vor erneuter Festnahme und Folter lebte, zog er nach Istanbul und fuhr nur zu den Gerichts-verhandlungen zurück. In Istanbul fand er keine Arbeit. Das Ehepaar lebte von dem Geld, das ihnen Verwandte aus dem Ausland schickten. Inzwischen ist das Ehepaar nach Europa geflüchtet.
Ein Fall existentieller Verelendung bzw. eines Hungertodes syrisch-orthodoxer Christen ist uns nicht bekannt.
5. Wieviele syrisch-orthodoxe Christen sind in den letzten Jahren aus dem Ausland in die Türkische Republik zurückgekehrt, wohin und wodurch wird ihre Situation geprägt?
Über aus dem Ausland zurückgekehrte syrisch-orthodoxe Christen bzw. ihre Situation ist uns nichts bekannt.
Mit freundlichen Grüßen
Dr. Barbara Neppert
Türkei-Koordinationsgruppe
f.d.R.
Ruth Jüttner
Referat für politische Flüchtlinge

  

Gabriel Rabo

27.02.2006 13:39:05: Asyl - Gutachten An das Niedersächsische Oberverwaltungsgericht: syrisch-orthodoxe Aramäer
Asyl - Gutachten
An
das Niedersächsische Oberverwaltungsgericht
11. Senat
Die Berichterstatterin
Postfach 2371
21313 Lüneburg
Ihre Nachricht vom Ihr Zeichen Unser Zeichen Bonn, den
05.03.2004 11 LB 256/02 EUR 44-04.015 24.06.2004
In der Verwaltungsstreitsache
einer christlichen Familie türkischer Staatsangehörigkeit
Sehr geehrte Frau Vogel,
Ihre oben genannte Anfrage haben wir dankend erhalten. amnesty international beantwortet Ihre Fragen aus dem Beweißbeschluss wie folgt:
Die Kläger hatten vorgetragen, aus dem Dorf Anitli (aramäisch: Hhah) in der Provinz Mardin, Kreis Midyat über Istanbul in das Bundesgebiet geflohen zu sein. Ihre Volkszugehörigkeit haben sie mit „Aramäer“, ihre Religion zunächst mit „Christen, allgemein“ angegeben. Später haben sie sich als syrisch-orthodoxe Christen bezeichnet. Soweit ersichtlich lebten die Kläger von der Landwirtschaft.
1. Wie stellte sich Ende 2001 und wie stellt sich derzeit die Situation von Christen im ländlichen Bereich im Südosten der Türkei dar?
Die Ausübung der christlichen Religion war 2001 ebenso wie heutzutage in der Türkei nicht strafbar. Über eine Verfolgung von Christen unmittelbar durch staatliche Organe liegen amnesty international keine Erkenntnisse vor, allerdings gibt es Hinweise darauf, dass die Religionsausübung beeinträchtigt wird. So berichteten der Hamburger CDU-Ortsverband Veddel-Rothenburgsort in seinem Newsletter (Nr. 4 (2003), 2. Punkt), der von syrisch-orthodoxen Christen verfasst wird, und die Internationale Gesellschaft für Menschenrechte (IGFM e. V., „Die Lage der Christen in der Türkei. Eindrücke einer Reise nach Diyarbakir, Tur Abdin und Istanbul 2.-12.September 2003, Stand Nov. 2003, Punkt 1.2) über die Teilnahme von bewaffneten Angehörigen des Geheimdienstes an Gottesdiensten und über die Telefonüberwachung von Gemeindemitgliedern.Nachteilig können sich gegen Christen auch fehlende Rechtsgrundlagen für den Bau einer Kirche oder eine Umwidmung eines Gebäudes zu einem Sakralraum auswirken, was in einem Fall sogar zu einer Anklage gegen eine Gemeinde wegen unerlaubter baulicher Veränderungen im Gemeindehaus geführt hat. Es können sich Probleme ergeben, wenn eine Handlung als Missionierung verstanden werden kann, denn missionieren ist strafbar. Das Verteilen von Bibeln ist nach Angaben der IFGM eigentlich erlaubt, allerdings gibt es dennoch immer wieder Schwierigkeiten mit der Polizei, da das Verteilen von Bibeln als Missionierung aufgefasst werden kann. Es gibt Christen, die deshalb angeklagt wurden, und manche wurden festgenommen, aber oftmals nur kurz inhaftiert, es gibt aber auch Fälle von längeren Inhaftierungen bei türkischen protestantischen Christen.
Vor ca. 30 Jahren lebten in dem Gebiet des Südostens der Türkei an der Grenze zu Syrien, das unter dem Namen „Tur Abdin“ bekannt ist (Tur Abdin: „Berg der Knechte Gottes“), noch ca. 20.000 Christen. Heute leben dort nur noch etwa 2000 Menschen christlichen Glaubens, die anderen sind geflohen, weil sie zwischen den türkischen Sicherheitskräften und der PKK unter Druck geraten waren, zusätzlicher Vertreibungsdruck entstand durch Dorfschützer und Hizbullah. In vielen Dörfern wohnen daher überhaupt keine Christen mehr. Dass in einem Dorf mehr als 20 Familien christlichen Glaubens leben, ist sehr selten. Dieser Umstand erschwert die Bildung von Gemeinden und das Abhalten von Gottesdiensten.
Das Verhältnis zu der muslimischen Mehrheitsbevölkerung ist auch heute noch von großer Distanz und zuweilen Feindseligkeit geprägt. Positiven Einfluss haben jedoch die Bemühungen der Regierung, wegen des Interesses an einer Zuerkennung des Status eines EU-Beitrittskandidaten, die Ausübung der Religionsfreiheit und den Schutz von Minderheiten zu gewährleisten. Darüber hinaus bewirkt das Ende der militärischen Auseinandersetzungen zwischen türkischen Sicherheitskräften und der PKK gegenwärtig eine gewisse Beruhigung.
Die Situation der syrisch-orthodoxen Christen im Tur Abdin ist besser als in den 1990er Jahren; allerdings ist zu beachten, dass das Dorfschützersystem weiterhin Bestand hat. Ursprünglich diente dieses System, in dem der Staat Milizionäre mit Waffen ausstattet und bezahlt, dem Kampf des Militärs gegen die PKK. Allerdings haben Dorfschützer oft ihre Macht missbraucht, indem sie ihre persönlichen Interessen mit Waffengewalt durchgesetzt haben. Obwohl nahezu alle Morde an syrisch-orthodoxen Christen in den vergangenen 20 Jahren durch Dorfschützer begangen wurden, sind die Täter nie dafür zur Rechenschaft gezogen worden. Viele der Täter leben noch immer als bewaffnete Dorfschützer in der Region.
Die Bestellung des landwirtschaftlichen Besitzes ist bei zurück gebliebenen Christen möglich. Probleme ergeben sich in diesem Zusammenhang vor allem für Rückkehrer, worauf unten eingegangen wird.
Nach unseren Informationen gehen die Strafverfolgungsorgange Anzeigen durch syrisch-orthodoxe Christen nach und leiten Strafverfahren ein. Allerdings kommen auch im Rahmen der oft lange dauernden Prozesse Diskriminierungen vor. Die prokurdische Zeitung Özgür Politika berichtete am 28. März 2004, dass der Mönch Melki Ürek aus Adiyman im Gerichtsgebäude anlässlich einer Verhandlung gegen Latif Gürbüz beleidigt wurde: Melki Ürek hatte Latif Gürbüz angezeigt, weil er ihm schriftliche Drohungen wie „Mönch, wir warnen dich. Geh weg und missionier anderswo. Wenn Du hier weitermachst, musst Du selbst die Konsequenzen tragen.“ geschickt hatte.
2. Wie stellte sich Ende 2001 und wie stellt sich derzeit die Situation von Christen in den größeren Städten im Südosten der Türkei dar?
In den größeren Städten des Tur Abdin, Midyat und Mardin, sind mehr christliche Familien zurückgeblieben, so dass sich Gemeinden bilden und Gottesdienste von Kirchenamtsträgern abgehalten werden. Die IGFM gibt für die Stadt Mardin eine Zahl von 70 christlichen Familien an.
Es gibt Hinweise darauf, dass öffentich bekannte Kirchenvertreter Ziel von Bedrohungen, Beleidigungen oder tätlichen Übergriffen durch die nicht-christliche Bevölkerung werden. Beispielhaft zu nennen sind Berichte über den Fall des syrisch-orthodoxen Pfarrers Yusuf Akbulut, der in Diyarbakir eine kleine Gemeinde von 10 Familien leitet (BT-Drucksache 14/0, 9.2.2001). Im Jahr 2001 wurde er wegen Anstiftung zu Haß und Feindschaft (Art. 312/2-3, 31 des Türkischen Strafgesetzbuchs) angeklagt, nachdem Herr Akbulut am 3.10.2000 in einem Gespräch mit zwei Journalisten folgende Worte geäußert hatte: „Damals [Anmerkung der Verfasserin: im Jahre 1915] sind nicht nur die Armenier, sondern auch die Syriani [Anmerkung der Verfasserin: die syrisch-orthodoxen Christen] niedergemetzelt worden, aus dem Grunde, dass sie Christen waren. Die Christen wurden in Gruppen massakriert. Die Kurden waren die Ausführer der Metzelei.“ Nach eigenen Angaben hatte er nicht bemerkt, dass das Gespräch aufgezeichnet wurde. Die Tageszeitung „Hürriyet“ titulierte am 4.10.2000 die Aussagen des Pfarrers mit den Worten: „Die Verräter sind unter uns“. Herr Akbulut wurde nach massivem Druck vor allem durch ausländische Politiker und Menschenrechtsorganisationen schließlich freigesprochen.
Dieser Vorfall zeigt, dass Christen in einer deutlich angespannten Situation leben, die teilweise eskalieren kann.
3.Gibt es Erkenntnisse dazu, ob und gegebenenfalls in welchem Umfang Christen aus dem Bundesgebiet wieder zurück in die Türkei gegangen sind? Können die Christen bei einer solchen Rückkehr in ihren ursprünglichen Heimatort ihre Häuser/Landwirtschaft wieder in Betrieb nehmen?
Leider liegen amnesty international keine detaillierten Daten bezüglich der Rückkehr von Christen aus dem Bundesgebiet in die Türkei vor. Als Anhaltspunkt dient die Information, dass das größte Rückkehrprojekt in das Dorf Elbegendi Köyü (aramäisch: Kafro) im Tur Abdin 19 Familien mit insgesamt 73 Personen umfasst. Daneben gibt es weitere sieben namentlich bekannte Dörfer, wo sich Rückkehrprojekte entwickeln oder schon bestehen. Ob Christen aus Anitli (aramäisch: Hhah) ihre Rückkehr in das Dorf planen, ist nicht bekannt.
Der frühere Ministerpräsident Bülent Ecevit hat am 12. Juni 2001 in einer Presseeklärung die syrischen Christen aus dem Tur Abdin eingeladen zurückzukehren. Er hat versprochen, alles Notwendige zu unternehmen, was den syrischen Christen aus dem Tur Abdin die Rückkehr in ihre Dörfer erlaubt. Auf Seiten der Rückkehrer besteht allerdings Skepsis, ob diese Versprechungen eingehalten werden, und tatsächlich gestaltet sich die Rückkehr von Christen oft problematisch.
Die Möglichkeit der Wiederinbetriebnahme der ursprünglich bewohnten Häuser bzw. Landwirtschaft besteht nur, sofern die Eigentumsverhältnisse geklärt sind, was allerdings oft nicht der Fall ist. Allerdings beginnen viele Dörfer des Tur Abdin damit, ihren Besitz in das Katasteramt in Mydiat eintragen zu lassen, um die Besitzverhälnisse von Häusern und Feldern zu klären. Landwirtschaftlicher Besitz, wie Felder und Weinberge, werden wieder bestellt. Dies wird für ein ertragreiches Einkommen allerdings nicht reichen, so dass die Rückkehrer noch auf weitere Unterstützung angewiesen sind.
Problematisch ist jedoch nach Angaben der IGFM, dass Kurden, zumeist Familien von Dorfschützern, die leerstehenden Häuser der vertriebenen Christen in Besitz genommen, was zu Auseinandersetzungen über die rechtliche Lage führt, wenn die kurdische Familie die Herausgabe des Hauses verweigert. Einige Rückkehrer richten nicht ihre alten Häuser wieder her, sondern bauen neue, was aufgrund des sozialen Gefälles zwischen Rückkehrern und ansässiger Bevölkerung zu Konflikten führen kann.
Auch nach Darstellung der Human Rights Foundation of Turkey (TIHV, Human Rights Report) kommt es zu Auseinandersetzungen mit den Dorfschützern. Die IGFM und die CDU Bezirksfraktion Hamburg-Mitte berichten über einen Vorfall im Dorf Elbegendi Köyü (aramäisch: Kafro): Nuri Demir – 2002 aus der Bundesrepublik in sein Heimatdorf zurückgekehrt – arbeitete am 19. April 2003 gemeinsam mit seinem Bruder Garabet Demir an der Herrichtung seines Elternhauses, als er von neun mit Äxten und Schlagstöcken bewaffneten Kurden aus dem Nachbardorf angegriffen und verletzt wurde. In Notwehr schoss er mit einer angemeldeten Schrotflinte auf die Angreifer, wodurch zwei Menschen verletzt wurden. Ein strafrechtliches Verfahren wurde ausschließlich gegen Nuri Demir eingeleitet.
Die meisten der Rückkehrer behalten sich eine Möglichkeit vor, den Tur Abdin gegebenenfalls schnell wieder verlassen zu können. So hat Nuri Demir seine zuvor erlangte deutsche Staatsbürgerschaft nicht aufgegeben (CDU Newsletter Nr. 5, 2003).
Von staatlicher Seite ist die Haltung den Christen gegenüber nicht durchweg so positiv eingestellt, wie es die Einladung durch Ecevit war. Der IHD berichtet in einer Presseerklärung aus dem Februar 2002 über besorgniserregende Äußerungen eines AKP-Abgeordneten und Mitglied des parlamentarischen Menschenrechtsausschusses namens Tosun. Dieser sieht in den syrisch-orthodoxen Christen eine Gefahr für die Einheit des Staates, weil sie Ansprüche auf Land erheben oder auch schlicht Land erwerben könnten.
4. Wie stellte sich Ende 2001 und wie stellt sich derzeit die Situation von (aus dem Südosten oder aus dem Bundesgebiet) in den Westen der Türkei zugezogenen Christen dar?
Über die Situation von in den Westen zugezogenen Christen hat amnesty international nicht viele Erkenntnisse.
Deutlich ist jedoch, dass die Situation im Jahr 2001 angespannter war als heute. Nach einem Bericht der Solidaritätsgruppe Tur Abdin im Mai 2001 wurden mehrere Kirchenvertreter während eines Besuches in Tur Abdin im Mai 2001 zu einer Polizeiwache beordert und standen mehrere Tage unter Beobachtung der Geheimpolizei. Grund für dieses Vorgehen war, dass im März 2001 eine Verordnung erlassen wurde, die es Ausländern verbot, die Dörfer des Tur Adbin zu besuchen. Die Verordnung wurde nie veröffentlicht. Das Verbot wurde durchgesetzt, da auch anderen Gruppen, die Dörfer des Tur Abdin besuchen wollten, der Besuch untersagt wurde. Die Verordnung schaffte Unsicherheit unter den Christen des Tur Abdin. Inzwischen hat sich die Lage in dieser Hinsicht jedoch verbessert.
Heute lebt nach Angaben der IGFM die überwiegende Mehrheit türkischer Christen in Istanbul. Es existieren Kirchen und Gemeinden unterschiedlicher Glaubensrichtungen, darunter armenische, römisch-katholische, protestantische und freikirchliche.
Auch im Westen der Türkei bestehen die oben beschriebenen rechtlichen Probleme. Die Christen begegnen der diskriminierenden Rechtslage mit Tricks, die allerdings Unsicherheiten in sich bergen: Priester werden als soziale Mitarbeiter eingeordnet; speziell gegründete Aktiengesellschaften erwerben die Grundstücke, die zu erwerben der christlichen Kirche verwehrt ist. Bei Aufdecken dieser Umgehungen können Kirchen geschlossen und Gegenstände beschlagnahmt werden, was nach Erkenntnissen der IGFM auch in die Tat umgesetzt wird.
Unterstützung können der IGFM zufolge zugezogene Christen vor allem von Christen ihrer Glaubensrichtung und ihrer Sprache erwarten. Gerade die Sprache beeinflusst auch den Kontakt der verschiedenen Konfessionen untereinander
Über Bedrohungen oder Übergriffe im Westen der Türkei durch Kurden ist amnesty international nichts bekannt. Allerdings berichtete das DTF am 28. Februar 2004, dass ein armenischer Journalist einer armenischen Zeitung von ultra-nationalistischen Türken bedroht wurde, was es zumindest denkbar erscheinen lässt, dass auch syrisch-orthodoxe Christen Opfer von Diskrimierungen werden könnten.
Mit freundlichen Grüßen
Dr. Julia Duchrow
Türkeireferentin
  

Gabriel Rabo

27.02.2006 13:39:05: Gericht: Kein Asylrecht mehr für syrisch-orthodoxen Christen
Gericht: Kein Asylrecht mehr für syrisch-orthodoxen Christen
Kassel (epd). Syrisch-orthodoxe Christen haben in der Türkei keine gruppengerichtete Verfolgung mehr zu befürchten und genießen daher in Deutschland kein Asylrecht. Mit dieser Begründung wies der Hessische Verwaltungsgerichtshof am 22. Februar in Kassel die Berufung von drei Mitgliedern einer Familie syrisch-orthodoxer Christen aus der Türkei gegen eine Entscheidung des Verwaltungsgerichts Gießen vom 22. Januar 2003 zurück. Der 6. Senat des Gerichtes begründete seine Entscheidung damit, dass sich die politischen Verhältnisse im Südosten der Türkei inzwischen stabilisiert hätten (Az.: 6 UE 2268/04.A.).
Geklagt hatten Mitglieder einer aramäisch sprechenden, syrisch-orthodoxen Familie, die am 1. September 2001 nach Deutschland eingereist war und um Asyl nachgesucht hatte. Ihr Asylantrag war am 8. Oktober 2001 abgelehnt worden. Auch die Klage vor dem Verwaltungsgericht Gießen im Jahr 2003 scheiterte, obwohl sie der Bundesbeauftragte für Asylfragen zu Gunsten der Asylbewerber erhoben hatte.
Die insgesamt drei Familienmitglieder betonten im Laufe der Verhandlung, dass eine Rückkehr in ihre Heimat nicht möglich sei, da sie Angst um ihr Leben hätten. Kontakt mit dort noch lebenden weiteren Familienmitgliedern bestehe nicht mehr. Vor ihrer Flucht seien sie sowohl von Kurden als auch von türkischen Sicherheitskräften misshandelt worden, ein Sohn der Familie sei sogar von Kurden erschlagen worden.
Der Vorsitzende Richter wies jedoch darauf hin, dass sich die Lage der Christen im Südosten der Türkei in den vergangenen Jahren deutlich verbessert habe. So gebe es vermehrt Rückwanderungen und Wiederansiedlungen von Christen in dieser Gegend. Er räumte ein, dass es sich bei der betroffenen Familie um einen besonderen Fall handele und die Familie "Pech" gehabt habe, nicht schon früher als Flüchtlinge anerkannt worden zu sein.
Eine Revision gegen das Urteil wurde nicht zugelassen, dagegen kann jedoch Beschwerde eingelegt werden, über die das Bundesverwaltungsgericht in Leipzig entscheiden muss. (0226/22.2.06)

  

Gabriel Rabo

27.02.2006 13:22:02: VGH Kassel verneint Verfolgung syrisch-orthodoxer Christen in der Türkei
VGH Kassel verneint Verfolgung syrisch-orthodoxer Christen in der Türkei
Syrisch-orthodoxe Christen werden in der Türkei nicht verfolgt. Zu dieser Einschätzung gelangte der Hessische Verwaltungsgerichtshof in Kassel. Das Gericht wies in zweiter Instanz die Asylanträge von türkischen Staatsangehörigen syrisch-orthodoxen Glaubens ab und bestätigte damit eine gleich lautende Entscheidung des Verwaltungsgerichts Gießen. Das Urteil hat Auswirkung auf weitere noch anhängige Asylverfahren (Urteil vom 22.02.2006, Az.: 6 UE 2268/04.A; 6 UE 2269/04.A).
Begründung: Stabile Verhältnisse in Anatolien
Die politischen Verhältnisse im Südosten der Türkei haben sich laut Gericht in den vergangenen Jahren soweit stabilisiert, dass die Christen dort bei einer Rückkehr nicht mehr mit einer Verfolgung rechnen müssen. Die schriftlichen Urteilsgründe stehen noch aus. Auch die Evangelische Kirche in Deutschland (EKD) hatte der Türkei im Oktober insgesamt Fortschritte bei der Religionsfreiheit attestiert. Die Revision gegen das Urteil wurde nicht zugelassen.
Hintergrund
In den letzten Jahren seien rund 35.000 syrisch-orthodoxe Christen aus der Türkei nach Deutschland gekommen, während ihre Zahl in der Türkei auf rund 11.500 gesunken sei, teilte die Gesellschaft für bedrohte Völker mit. 10.000 der Christen lebten in Istanbul, 1.500 seien es noch im südöstlichen Tur Abin mit den Städten Midiyat und Mardin. Die Christen würden dort weiterhin Repressalien der übrigen Bevölkerung ausgesetzt, gegen die die türkische Regierung nicht viel unternehme. Dennoch kehrten Christen dorthin zurück und hätten mit dem Wiederaufbau von Dörfern begonnen.
beck-aktuell-Redaktion, Verlag C. H. Beck, 23. Februar 2006.

  

Gabriel Rabo

27.02.2006 13:13:36: URTEIL: Syrisch-orthodoxen Christen Asyl gestrichen
URTEIL
Syrisch-orthodoxen Christen Asyl gestrichen
Kassel · Syrisch-orthodoxe Christen aus der Türkei haben in Deutschland keinen Anspruch mehr auf Asyl. Das entschied der Hessische Verwaltungsgerichtshof (VGH) am Mittwoch in einem Grundsatzurteil. Nach Überzeugung der Kasseler Richter haben sich die politischen Verhältnisse im Südosten der Türkei mittlerweile so stabilisiert, dass syrisch-orthodoxe Christen in dem Land keine Verfolgung wegen ihrer Gruppenzugehörigkeit mehr befürchten müssten. Das ergebe sich unter anderem aus den Lageberichten des Auswärtigen Amts. Einer Rückkehr der Flüchtlinge stehe damit nichts mehr im Wege.
Die religiöse Minderheit, deren traditionelles Siedlungsgebiet die Region Tur Abdin in Südostanatolien ist, wurde in der Türkei seit vielen Jahrzehnten verfolgt. Eine halbe Million syrisch-orthodoxer Christen fiel 1915/16 dem Völkermord an den Armeniern zum Opfer. Zuletzt gerieten sie vor allem bei den Kämpfen zwischen Kurden und der türkischen Armee zwischen die Fronten.
Zehntausende flohen, heute leben nur noch rund 12 000 syrisch-orthodoxe Christen in der Türkei - die meisten von ihnen in Istanbul.
Ihre Zahl in Deutschland wird auf rund 60 000 geschätzt. Wie viele von ihnen den Status von Asylbewerbern haben und damit von der Entscheidung des VGH betroffen sind, ist nicht bekannt. jft
Az.: 6 UE 2268/04.A
  

Gabriel Rabo

24.02.2006 16:02:09: Türk asýllý papaz Belçika'da ýrkçýlýktan yargýlýyor
Hürriyet, 24 Þubat 2006
Türk asýllý papaz Belçika'da ýrkçýlýktan yargýlýyor
BRÜKSEL (A.A)
Belçika adaleti, Türk asýllý aþýrý dinci papaz Samuel Özdemir'i ýrkçýlýk ve yabancý düþmanlýðýný kýþkýrtma ithamlarýyla yargýlýyor.
Güneydoðu Anadolu bölgesinde 1942'de doðan Samuel Özdemir, ”Mezopotamyalý” olduðunu, “babasýnýn, Hazreti Ýsa'nýn dili olan Süryaniceyi konuþtuðunu” ve “Hazreti Ýsa gibi, hayvanlar arasýnda, bir ahýrda doðduðunu” anlatýyor.
Kendisini tanýtýrken, “6 yaþýnda rüyasýnda gördüðü meleðin” kendisine, “Bastonunu al. Hayvanlara ve insanlara çobanlýk yap” dediðini söyleyen Samuel Özdemir, 1967 yýlýnda papaz olduðunu, aralarýnda Ýstanbul'un da bulunduðu 10 kadar kentte görev yaptýðýný belirtiyor.
Türkiye'de baský gördüðünü öne süren papaz, Belçika'ya 1975 yýlýnda “siyasi mülteci” olarak gelerek, Tournai Piskoposluðu'nun himayesine girdi. Kendisini eleþtiren diðer papazlara “Marksist, alkolik, dinsiz ve kürtaj taraftarý” gibi suçlamalar yönelten papaz, Tournai Piskoposluðu'ndan uzaklaþtýrýldýktan sonra Charleroi kenti yakýnlarýndaki Montignies-Sur-Sambre bölgesinde 400 bin avroya bir kilise satýn aldý. Irkçý ve aþýrý saðcý görüþleri savunarak etrafýnda bir “sadýklar grubu” oluþturan papaza karþý adli giriþimler 2002 yýlýnda baþladý.
Vatikan'a karþý tavýr alan, dualarýný Latince yapan ve “Doðan her Müslüman Batý dünyasýna yönelik bombadýr” diyen Papaz Samuel, bazý insanlarý “sihirli elleriyle kanserden kurtardýðý” iddialarýný yaydý. “Bana saldýran herkes ölür” diyen, konuþmalarýnda Ýslam dinini ve Müslümanlarý hedef alan papaz, yerel gazetelere ilanlar vererek reklamýný yaptý.
Papaz Samuel, Hazreti Ýsa'yý taklit ederek eþek üzerinde gezdi, kendini sembolik olarak çarmýha gerdirdi ve bunlarý yaparken gazete ve televizyonlarý haberdar ederek kendisinden söz ettirdi. Papazýn, insanlardan topladýðý “baðýþlarla” büyük paralar kazandýðý ileri sürülüyor.
Irkçýlýkla Mücadele Merkezi'nin dava açmasý üzerine Charleroi'da yargýlanan Papaz Samuel, mahkeme oturumlarýna yüzlerce “taraftar” eþliðinde geliyor ve savunmasý, 4 ünlü avukat tarafýndan yapýlýyor.
Papaz Samuel Özdemir ile ilgili adli kararýn 23 Mart'ta açýklanmasý bekleniyor.

____________
Ob diese Vorwürfe und Anschuldigungen stimmen, bezweifle ich die Richtigkeit.



Gabriel Rabo

23.02.2006 13:07:09: Keine Verfolgung syrisch-orthodoxer Christen in der Türkei
Keine Verfolgung syrisch-orthodoxer Christen in der Türkei

Hessischer VGH, Urteil vom 22.02.2006, Az. 6 UE 2268/04.A

Der Hessische Verwaltungsgerichtshof hat die Asylanträge von türkischen Staatsangehörigen syrisch-orthodoxen Glaubens auch in der zweiten Instanz abgelehnt und damit eine gleich lautende Entscheidung des Verwaltungsgerichts Gießen bestätigt. Die politischen Verhältnisse im Südosten der Türkei haben sich in den letzten Jahren verändert und den Klägern droht bei einer Rückkehr in ihr Heimatland allein aufgrund ihrer Zugehörigkeit zur Gruppe der syrisch-orthodoxen Christen keine politische Verfolgung mehr.




Gabriel Rabo

23.02.2006 13:07:09: Urteile: Kein Asyl mehr in Deutschland für Syrisch-orthodoxe Christen aus der Türkei
Urteile: Kein Asyl mehr in Deutschland für Syrisch-orthodoxe Christen aus der Türkei
Syrisch-orthodoxe Christen aus der Türkei haben nach einem wegweisenden Urteil des Hessischen Verwaltungsgerichtshofs kein Anspruch mehr auf Asyl in Deutschland. Die politische Lage in der Türkei rechtfertige dies nicht länger, so die Urteilsbegründung.

Die politischen Verhältnisse im Südosten der Türkei hätten sich in den vergangenen Jahren derart stabilisiert, dass die Christen dort bei einer Rückkehr nicht mehr mit einer Verfolgung rechnen müssten. Das Urteil hat Auswirkung auf weitere noch anhängige Asylverfahren, die das Gericht aber nicht beziffern konnte (AZ: 6 UE 2268/04.A, 6 UE 2269/04.A).
Rückkehr trotz Repressalien
Im Laufe der Jahrzehnte seien rund 35.000 syrisch-orthodoxe Christen aus der Türkei nach Deutschland gekommen, während ihre Zahl in der Türkei auf rund 11.500 gesunken sei, teilte die Gesellschaft für bedrohte Völker (GfbV) mit. 10.000 der Christen lebten in Istanbul, 1500 seien es noch im südöstlichen Tur Abin mit den Städten Midiyat und Mardin. Die Christen seien dort weiterhin Repressalien der übrigen Bevölkerung ausgesetzt, gegen die die türkische Regierung nach Einschätzung der GfbV nicht viel unternimmt. Dennoch kehrten Christen dorthin zurück und hätten mit dem Wiederaufbau von Dörfern begonnen.
Die Evangelische Kirche in Deutschland (EKD) hatte der Türkei im Oktober Fortschritte bei der Religionsfreiheit attestiert. Christliche Kirchen seien aber immer noch mit zahlreichen Schwierigkeiten konfrontiert. Für die Rückkehr christlicher Flüchtlinge in die Türkei müssten bessere Bedingungen geschaffen werden, hatte die EKD gefordert.
Stand: 22.02.2006


Gabriel Rabo

16.02.2006 11:24:09: Midyat'ta Süryani ve müslüman dostluðu
Süryani ve müslüman dostluðu
Midyat Ýlçesi'ndeki Süryani Kültür Derneði Baþkaný Gebro Tokgöz, bazý gazetelerde Mardin ve Midyat ile ilgili olarak "gerginlik ve tedirginlik var" yönünde çýkan haberlerin gerçeði yansýtmadýðýný savunarak, "Yüzyýllardýr dost olan Hýristiyan ve Müslümanlarýn arasýný kimse bozamaz" dedi.
Hz. Muhammed'e (SAV) hakaret içerikli karikatürlerin yayýmlanmasý ve akabinde Trabzon'da Rahip Andrea Santoro'nun öldürülmesiyle týrmandýrýlan gerginlik, Mardin ve ilçesi Midyat'ta yüzyýllardýr birlikte yaþayan Müslüman ve Hýristiyanlarýn dostluðunu bozmadý. Bazý gazetelerde Mardin ve Midyat ile ilgili olarak "gerginlik ve tedirginlik var" yönünde çýkan haberleri deðerlendiren Midyat Süryani Kültür Derneði Baþkaný Gebro Tokgöz, dini duygularý, deðerleri ve sembolleri rencide edenleri, aþaðýlayanlarý kýnadýklarýný söyledi. Dün küçük bir grup tarafýndan yapýlmaya çalýþýlan gösterinin kendilerine karþý deðil, karikatürleri yayýnlayanlara yönelik olduðunun altýný çizen Tokgöz, "Danimarka ve bazý Avrupa ülkelerinde cereyan eden karikatür olaylarýný Süryaniler olarak þiddetle kýnýyoruz. Dün burada yapýlmaya çalýþýlan gösteri bize karþý deðil, saygýsýzca bir dinin peygamberiyle ilgili karikatürler yayýnlayanlara karþýydý. Midyat'taki gösteri, reaksiyon, karikatüre idi. Grubun içine bazý provokatörlerin katýlabileceðini düþündüðümüz için tedirgin olduk, ama güvenlik güçlerinin saðduyulu tavrýyla olay büyümeden önlendi. Yoksa basýna yansýdýðý gibi Müslümanlar, kesinlikle Süryanilere karþý herhangi bir taþkýnlýkta bulunmamýþlardýr" dedi.
Midyat'ta Müslüman ve Süryanilerin birbirlerine karþý önyargýyla yaklaþmadýðýný ifade eden Midyat Süryani Kültür Derneði Baþkaný Tokgöz, "Midyat'ta Süryani ve Müslümanlar olarak, yýllardan beri dostça, son derece iyi ve saðlam iliþkilerimiz vardýr. Ayrý gayrýmýz yoktur. Dostlar arasýnda nifak tohumlarý sokulmaya çalýþýlýyor. Ama provokasyonlara karþý duyarlýyýz. Tekrar söylüyorum: Müslüman alemini rencide eden, küçük düþüren hareketleri þiddetle kýnýyoruz" diye konuþtu.
"KENDÝNÝ BÝLMEZLERÝN YAPTIKLARI, BÝZÝM DOSTLUÐUMUZU ASLA BOZAMAZ"
Yýllardýr ayný pasajda birlikte çalýþan Müslüman Zeyni Gökçe ve Süryani Semir Sümer, Midyat'ta Müslümanlar, Hýristiyanlar, Yezidiler, Kürtler ve Araplar birlikte yaþadýklarýný söyledi. Kimsenin karikatürleri bahane ederek Süryanilere tepki gösteremeyeceðini ifade eden Zeyni Gökçe, "Hz. Muhammed (SAV), Hz. Ýsa (R.A.) ve Hz. Musa (R.A.) hepsi bizim peygamberimiz. Ayrý gayrýmýz yoktur. Bazý kiþiler, kendini bilmezler ne yaparsa yapsýn, bizi ilgilendirmez ve dostluðumuzu bozamaz. Midyat'ta olmaz. Midyat, bütün dinleri bilir. Beraber yaþýyoruz. Dýþarýdan gelip huzurumuzu bozanlar olursa da, onlara müsaade etmeyeceðiz" þeklinde konuþtu.
Müslüman Zeyni Gökçe ile 20 yýllýk dost olduklarýný dile getiren Süryani Semir Sümer ise, "Komþularýmýn yüzde 70'i Müslüman. Esnaflýk yapmaya baþladýðým andan itibaren Müslümanlar ile bir aile yaþantýsý sürdürüyoruz. Komþumla geçirdiðim zamaný ailemle geçirmiyorum. Danimarka'daki olay bizi üzmüþtür. Komþumuzun dediði gibi Hz. Ýsa, Hz. Musa ve Hz. Muhammed (SAV), hepsi bizim peygamberlerimizdir. Yapýlan þey çok çirkindir. Yapýlan þeyler Süryanilere karþý yapýlmadý, insanlýða yapýlmýþtýr, bunu kýnýyoruz. Bunu yapanlara karþý insanlýk, tavýr göstermelidir" dedi.
Münir Akan adlý Müslüman genç de, herkesin iþinde gücünde olduðunu ve kimsenin Süryanileri düþman olarak bellemediðini söyleyerek, tepkinin karikatürlere karþý olduðunu dile getirdi.
Karikatürleri yayýnlayanlarý kýnayan bir baþka Müslüman genç Münir Akkoç ise, "Medyada Midyat ile ilgili çýkan haberler, doðru deðil. Süryani cemaatiyle atalardan beridir birlikte, kardeþçe yaþýyoruz. Acý, tatlý günlerimizi birlikte yaþýyoruz. Provokasyona kimse gelmeyecek. Süryanilere karþý tavrýmýz yoktur. Onlar da bizim gibi insandýr. Önemli olan insanlýktýr. Böyle provokasyonlara kimse gelmesin" diye konuþtu.

Kent Haber, 15 Þubat 2006 Çarþamba

  

Gabriel Rabo

15.02.2006 14:56:26: Un évêque avant la reconnaissance des Araméens
Un évêque avant la reconnaissance des Araméens
Christian Laporte
Mis en ligne le 09/02/2006
- - - - - - - - - - -
En voie d'être reconnus, les Syriaques orthodoxes auront déjà un évêque dimanche.
A la veille des vacances d'été, la ministre de la Justice, Laurette Onkelinx (PS), qui est aussi celle des Cultes, annonçait que des contacts avaient été pris en vue de la reconnaissance officielle de l'Eglise arménienne et du bouddhisme. Six mois plus tard, on peut avancer qu'un dossier a, effectivement, été introduit mais il concerne l'Eglise... araméenne.
C'est l'hebdo catholique flamand «Tertio» qui le précisait: c'est la communauté araméenne et non arménienne qui était demanderesse. Mais cela n'exclut pas que les Arméniens qui sont bien représentés, introduisent aussi une demande similaire.
Par contre, la reconnaissance du bouddhisme prendra davantage de temps. D'abord parce que ce n'est pas une religion mais plutôt une conception philosophique non confessionnelle. Sa reconnaissance demanderait dès lors une révision de l'Article 181 de la Constitution qui concerne déjà la laïcité. Par ailleurs, mais c'est vrai aussi pour les Araméens, cela nécessiterait aussi la mise en place d'un organe-chef de culte des adeptes du bouddhisme.
Hasard de l'actualité: ce dimanche 12 février à la basilique de Koekelberg, le Patriarcat syriaque orthodoxe d'Antioche dont le siège se trouve à Damas consacrera son premier évêque pour la Belgique et la France en présence de son «numéro un», le patriarche Mor Ignatius Zakka Ier Iwas. Le futur évêque a nom Hazaïl Soumi. Il apparaît comme un trait d'union entre la tradition et la modernité, entre le Moyen-Orient et l'Europe. Prêtre-moine érudit, il a fait ses études en Syrie puis à l'UCL et à la Sorbonne. Il y a six ans, il fondait un centre d'études et d'archives du patrimoine syriaque à Bruxelles.
L'Eglise d'Antioche passe pour la «Mère des églises» et utilise l'araméen qui était aussi la langue parlée par le Christ. Elle contribua beaucoup à la diffusion du christianisme au Moyen-Orient mais aussi en Asie, allant même jusqu'en Inde et en Chine.
A l'origine, les fidèles de l'Eglise syriaque orthodoxe se concentraient en Mésopotamie (Irak), en Syrie et au Liban mais les invasions arabes les ont dispersés sur la planète, pratiquement sur tous les continents. Chez nous, leur implantation remonte surtout aux années quatre-vingt lors des troubles entre Turcs et Kurdes.
Les syriaques orthodoxes sont quelque 15000 chez nous. Et comptent plusieurs paroisses à Bruxelles, à Jette et à Etterbeek mais aussi à Saint-Josse et à Schaerbeek.
© La Libre Belgique 2006



Gabriel Rabo

11.02.2006 03:37:03: Mardin Mittelvekili: Huzuru bozmayalým - Süryanilerle yýllardýr kardeþce yaþiyoruz
Der türkische Abgeordnete von Mardin Muharrem Doðan ist ein Vorbild für viele.
Dank dem Metropliten Samuel Aktas und dem Apgeordneten Muharrem Doðan sind die Karikatür-Proteste in Midyat ohne Schaden an den Syrer in Midyat und im Tur Abdin wegen befürchteten Anschläge durch die Radikalen ruhig verlaufen./ Gabriel.
Huzuru bozmayalým - Süryanilerle yýllardýr kardeþce yaþiyoruz
Mardin Milletvekili ve Anavatan Partisi Genel Baþkan Yardýmcýsý Muharrem Doðan, karikatürlere tepki olarak yarýn yapýlacak yürüyüþ ve mitingin, Midyat’taki huzuru bozmaya yönelik olduðunu açýkladý.
Milletvekili Muharrem Doðan, Selahaddin Eyyubi Düþünce Derneði'nin, Cumartesi günü saat 13.00’te Midyat Eski Pazaryeri'nde yapacaðý yürüyüþ ve mitinge tepki göstererek, “Bu yürüyüþ neden Midyat’ta yapýlýyor, yapýlan hakaret tüm Ýslam âlemine yapýlmýþ. Buna benzer yürüyüþler mitingler baþkentlerde veya büyük þehirlerde yapýlmalý" dedi.
Muharrem Doðan, Mardin Valisi'ni ve Ýçiþleri Bakaný'ný arayarak, Süryanilerin yapýlacak yürüyüþten dolayý kendilerine ilettikleri endiþelerini aktardýðýný ve uyardýðýný söyledi. "Çarþamba günkü basýn açýklamasýnda Genel Baþkan'ýmýz Erkan Mumcu, karikatürlerle ilgili tepkisini dile getirdi. Ama Midyat’ta yapýlacak olan yürüyüþ ve miting, burada yaþayan Süryani kardeþlerimizi endiþelendirdiði gibi, beni de endiþelendiriyor. O hakaret bütün Ýslam âlemine yapýlmýþ bunun Midyat’ta protesto edilmesi yaþanan huzurun bozabilir. Biz Süryanilerden onlar da bizden memnun. Bu yürüyüþ ve protestoyu düzenleyenlere destek veren siyasi partileri saðduyulu olmaya çaðýrýyorum. Bu tür yürüyüþlere destek vereceklerine Mardin’in sorunlarýyla ve Midyat’ta meydana gelen elektrik kesintilerini gidermeye çalýþmakla uðraþsýnlar. Bu yürüyüþler kimseye prim kazandýrmaz, bunlar ateþle oynuyor.”
Yaþanacak tehlikelere dikkat çeken Doðan, konuþmasýný þöyle sürdürdü: "Bir Süryani’nin burnu bile kanasa, sorumlular görevlerinden uzaklaþtýrýlýncaya mücadele edeceðim. Onlara bir zarar gelirse, Meclis çatýsý altýnda ölüm orucu baþlatýrým. Süryaniler de yapýlacak yürüyüþün aleyhlerine geliþmemesi için Cuma ve Cumartesi günü evlerden çýkmayacaklarýný ve iþyerlerini kapatacaklarýný söylediler. Bu kardeþlerimizin ekmeðini niye kýsýyorsunuz? Bunlarýn ne günahý var? Provokasyonlarýn yapýlacaðý yönünde bana her gün bir sürü ihbar geliyor. Huzurlarýnýn, uykularýnýn kaçtýðýný, yürüyüþün kendilerine yönelik bir olumsuzluk doðurmasýndan endiþelendiklerini söylüyorlar.
Midyat gibi bir hoþgörü diyarýnda, bu yürüyüþ ve mitingin Süryani kardeþlerimizin aleyhine dönüþmesi hepimizi derinden üzer. Bizler Süryanilerle birlikte yüzyýllardýr kardeþçe yaþýyoruz. Cami ve kiliseyi paylaþýyoruz, ezaný ve çaný birlikte dinliyoruz, birbirimizin bayramýna ve taziyelerine gidiyoruz. Olumsuz bir geliþmede, bu iþin takipçisi olacaðým.
/ Mehmet Halis Ýþ / Kenthaber - Midyat, 10 Þubat 2006 Cuma

  

Gabriel Rabo

11.02.2006 03:37:03: Korkulan olmadý, Midyat rahat bir nefes aldý - Karikatür protestosunda Süryani önlemi
Korkulan olmadý, Midyat rahat bir nefes aldý - Karikatür protestosunda "Süryani" önlemi
Midyat’ta Danimarka ve batý basýnýnda yayýnlanan karikatürleri için düzenlenen protesto gösterisi Süryani vatandaþlarý tedirgin etti.
Bugün için yapýlan protesto gösterisinde Süryani vatandaþlarýn iþyerlerine saldýrý olacak yönünde haberler ise Süryani vatandaþlarý daha çok tedirgin etti.
Bugün sükûnet içinde yapýlan protesto gösterisinde herhangi bir taþkýnlýk yaþanmamasý da Süryani vatandaþlarý rahatlattý. Ýþyerlerini geç açan Süryaniler ise vitrinlerine altýnlarýný býrakmadýlar.
Dünkü akþam ayininde Midyat Kiliseleri Papazý Bedrus Öðünç bugün için esnaf’ýn iþyerlerini açmamalarý ve dýþarýya çýkmamalarý konusunda uyardý.
Papaz’ýn yaptýðý uyarýlarý dikkate alan Süryani iþ yerleri sahibi vatandaþlar dükkânlarýný sabah saat 10.00’da açtýlar. Deyrul-umur manastýrýnda kalan 50 Süryani öðrenci ise güvenlik amacýyla bugün okullarýna gelmediler. Öte yandan bugün kiliselerde bugün ayin yapýlmadý. Öðle, ikindi ve akþam namazlarý kýlýnmadý. Köylerdeki Süryani vatandaþlarda bugün þehre gelmediler.
Aktaþ Kuyumcusu sahibi Süryani Yuhanna Aktaþ, “bizler geçen günkü protesto gösterisine destek verdik. Ancak bugün yapýlan ve yarýn yapýlmasý düþünülen protesto gösterisinde dükkânlarýmýza karþý bir saldýrýnýn haberini alýnca çok üzüldük. Hz. Muhammed’in karikatürlerini yayýnlayan batý basýnýný bizde eleþtirdik ama bize karþý yapýlmasý düþünülen saldýrýya bir anlam veremedik. Çok þükür Ýlçe Emniyetimizin almýþ olduðu güvenlik önlemleri ve Mardin’den gelen takviye Çevik kuvvet ekipleri bir þey olmasýný engellediler.
Türkiye nasýl bir mozaikse Midyat’ta baþlý baþýna bir mozaiktir. Midyat dünyaya örnek bir þehir ve hiçbir huzursuzluðun olmasýndan yana deðiliz. Avrupa’daki bütün halkta þuan Midyat’taki bu durumu öðrenmiþ ve iki de bir telefon açýp bilgi alýyorlar. Bu tür þeylere hiç kimsenin hakký yok birde bizler zaten karikatürleri yayýnlayanlarý protesto ettik.
Protesto yapýlmasý çok normaldir ama bunu bizimle baðdaþtýrmalarý hiçte hoþ olmadý. Gösteride en ufak bir kývýlcým her þeyi alevlendirebilir ve önü alýnmaz sebebiyetlere gebe kalýnabilirdi. Çok þükür bir taþkýnlýk olmadý ve herkese teþekkür ediyoruz.
Mehmet Halis Ýþ - Kenthaber / Midyat, 10 Þubat 2006 Cuma


Gabriel Rabo

11.02.2006 03:37:03: Metropolit Samuel Aktaþ: Dünya barýþýna ihtiyacýmýz var
Samuel Aktaþ: Dünya barýþýna ihtiyacýmýz var
Midyat’ta Hazreti Muhammed karikatürlerinin, Danimarka baþta olmak üzere bazý Avrupa ülkelerindeki basýn yayýn organlarýnda yayýmlanmasýna bir tepki de Midyatlý Süryanilerden geldi.
Hýristiyan dinine mensup Süryanilerin ruhani liderleri ve Mor Gabriel Manastýrý Metropoliti Samuel Aktaþ, Hz. Muhammed ile ilgili karikatürleri ve Trabzon Santa Maria Kilisesi Papazý Andrea Santoro'nun silahla öldürülmesi olayýný kýnadýklarýný açýkladý.
Mor Gabriel Manastýrý Metropoliti Samuel Aktaþ, her iki olayý da kýnadýðýný ifade ederek, "Karikatürleri yayýmlayan gazeteleri ve Trabzon'da Santa Maria Kilisesi Papazý Andre Santoro'nun uðradýðý silahlý saldýrýyý nefretle kýnýyoruz. Bizim dünya barýþýna ihtiyacýmýz var. Bu tür olaylarýn yaþanmasý üzüntü vericidir. Hiç kimseye yarar saðlamaz" þeklinde açýklamalarda bulundu.

Selahattin Erol - Kenthaber, 7 Þubat 2006

  

Gabriel Rabo

09.02.2006 23:43:34: Mardin Validen süryanilere ziyaret
Mardin Valisi Mehmet Kýlýçlar, Belediye Baþkaný Metin Pamukçu ile birlikte Süryani Metropoliti Salibe Özmen'i Deyruz - zafaran Manastýrý'nda ziyaret etti.
Trabzon'da meydana gelen Rahip Andrea Sentore'nin kilisede öldürülmesi olayý nedeniyle, Metropolit Özmen'e baþsaðlýðý dileklerinde de bulunan Vali Mehmet Kýlýçlar, bu tür insanlýk dýþý olaylarý kýnadýðýný söyledi. Mardin'de göreve baþladýktan sonra Süryaniler'i ilk defa ziyaret eden Vali Kýlýçlar, "Mardin'de Süryani kardeþlerimizle birlikte ayný ortamda iç içe, kardeþçe ve hoþgörü içerisinde yaþýyor. Hepimizin dini, dili, ýrký ne olursa olsun, inancýmýz ortaktýr. Trabzon'da meydana gelen olaylarý elbette ki kýnýyoruz. Her inancýn kendine özgü kutsal deðerleri var. Bu deðerlere karþý saygýsýzlýðý, insanlýða karþý yapýlmýþ bir sorumsuzluk olarak görüyoruz. Hakaret ve saldýrý, hiçbir zaman özgürlüðün ifadesi olmadý, olmayacaktýr" diye konuþtu.
Deyrulzafaran Metropoliti Saliba Özmen ise "Þu ana kadar Mardin'de böyle üzücü bir olayla karþýlaþmadýk. Her zaman Müslüman kardeþlerimiz ile dini ve milli bayramlarý, özel günleri hep beraber kardeþçe, samimiyetle kutladýk. Bu tür insanlýk dýþý olaylar, kardeþliðimizi bozmamalýdýr. Ýslami deðerlere karþý yapýlan bu saygýsýzlýðý asla tasvip etmiyoruz" dedi.

.
Yayýn Tarihi : 9 Þubat 2006 Perþembe

  

Gabriel Rabo

26.01.2006 11:03:18: Çok Sayýda Süryani, Avrupa'dan Türkiye'nin
FRANKFURTER RUNDSCHAU: "HRÝSTÝYAN KÖKENLÝLERÝN ÝNÞAATI"
BERLÝN, 02/12(BYE)--- Tiraji günde 169 bin 360 olan sosyal demokrat eðilimli Frankfurter Rundschau gazetesinin 2 Aralýk 2005 tarihli sayýsýnda, Edgar Auth imzasýyla ve yukarýdaki baþlýk altýnda yayýmlanan yazýnýn çevirisi þöyledir:

--Çok Sayýda Süryani, Avrupa'dan Türkiye'nin Güneydoðusuna Dönüyor--
Elbeðendi köyünün (Kafro) üzümleri tatlý. Jakob Demir (metinden aynen) üzüm ikram ederken, gururla "Yiyin, hepsini yiyin" diye israr ediyor, sanki Avrupalý konuklarý týka basa mutlu etmek ister gibi. Jakob Demir, üzümleri Türkiye'nin güneydoðusundaki Midyat yakýnýndaki köyünde ikram ediyor. Ýsviçre'den buraya geri dönen Demir, birinci yüzyýldan beri burada yaþayan Suriye-Ortodoks Hristiyanlarýnýn Süryani azýnlýðýna dahil.
Ya da, onlar için burada yaþamýþlardý mý demeli? 20'nci yüzyýlýn baþlarýnda, Ermeniler yerlerinden sürülüp katledildiðinde, Süryani, Keldani ve Nesturiler gibi çok sayýda Hristiyan kökenli de ayný kaderi paylaþtý. 60'lý yýllarda insanlarý buradan gitmeye zorlayan þey, buradaki yoksulluk ve Avrupa'daki ekonomik mucizeydi. Yaþanan dramýn son bölümüne ise, Hristiyanlarýn iki cephe arasýnda kaldýklarý, 80'li yýllardaki Kürt savaþý sebep oldu. 100 yýl önce burada bir milyon Süryani yaþarken, bugün bu sayý yaklaþýk iki bin. Ýstanbul'da da yaklaþýk 12 bin Süryani'nin yaþadýðý söyleniyor.
Þimdi ise eðilim tersine dönüyor. Ýsviçre pasaportu taþýyan Jakob Demir, Ýsviçre'de otelcilik mesleðinde baþarýlý oldu. Ancak, Turabdin'de "Tanrýnýn kullarýnýn daðýnda" onu atalarýnýn ülkesine geri çaðýran bir þey vardý. Demir, güçlü bir Ýsviçre þivesiyle "sadece inanç deðil, bu bizim ülkemiz. Bu adýmý atmazsak, her þeyi kaybederiz" diye itirafta bulunuyor.
"Biz" ile kastedilenler ise, Stuttgart, Augsburg, Wiesbaden'daki sonradan yükselmiþ Avrupalýlar. Birkaç yýl önce "Kafro Geliþme Derneði"ni kurdular. Eski, tahrip edilmiþ köyü ziyaret ederek, bir mimara danýþýldý. Kürdistan'a (metinden aynen) bir parça Tessin (Ýsviçre'deki bir kanton) havasý veren yeni bir yerleþke inþa edildi. Geniþ taþ merdivenler ve teraslar Hollywood filmlerini anýmsatýyor. Ýçeride þömineli salonlar, büyük banyolar ve misafir odalarý. Bu mikrokosmozda, hiç de tipik olmayan taban kaloriferi ve izole camlar için 16 aile iki milyon avro yatýrým yaptý.
Þimdi ise ekonomik zemin arayýþý baþladý. Demir'in düþüncesine göre, Kafro'nun, yeme, yatma ve spor olanaklarý sunan turistik bir köy olmasý öngörülüyor. Ancak para çoktan azalmýþ durumda. Hesaplanan 70 bin avro yerine bir evin maliyeti 130 bin avroyu buldu. Kendilerine altyapý vaat eden Türk devleti sadece elektrik baðlantýsýný kurdu. Cadde ve arsalarý düzleyen iki greyder için saat ücreti olarak 100 Yeni Türk Lirasý ödemek zorunda kaldýlar. Ýnþaat malzemesi, neredeyse Avrupa'daki gibi pahalý, ucuz olan sadece iþgücü.
Daha bir yýl önce taþýnmak istiyorlardý, þimdiki hedefleri ise önümüzdeki yaz. Jakob Demir bir gezinti esnasýnda, "Hakkýmýzda haber yapabilmek için o kadar kiþi geldi ki, ancak yardým eden kimse yok" diyor. Ankara'daki Alman Büyükelçiliði bir su pompasý baðýþýnda bulundu. Berlin'den yapýlan tasarruf uyarýlarýna atýfta bulunularak, daha büyük yardýmlarýn mümkün olmadýðý söyleniyor. Türkiye'deki ve Turabdin'deki Hristiyanlarýn din özgürlüðü için giriþimlerde bulunan Katolik misyonerlik kuruluþu "Missio"nun vazgeçmesinin nedeni sadece geleceðin belirsiz oluþu deðildi. Bu þartlar altýnda Jakob Demir'in Ýsviçre'de evlenmiþ olan oðullarý, babalarýný izleyip izlememeleri konusunu üç defa düþünüyorlar. Demir, "Burada ne yapabilirler ki? Ekonomi sýfýr" itirafýnda bulunuyor.
Kafro'da (Elbeðendi köyünde) olduðu gibi komþu köylerde de Hristiyan hayatý yeniden uyanýyor. Her ne kadar bu terkedilmiþ küçük bir köy olan Enhin'de (Yemiþli) mütevazi bir hayatlarý olsa da motifler ayný. Göppingen þehrinde belediyede inþaat iþlerinde çalýþan D., sanki spor haberi sunarcasýna, "Evet. Beni buraya çeken vatandýr" diye konuþuyor. Enhil'de (Yemiþli) bir içme suyu fabrikasý açmak ve yakýnda bulunan Suriye'ye ihraç etmek istiyorlar. Burada su bulunmamasýnýn onlarý rahatsýz etmediði anlaþýlýyor. Sürgündeki Süryanilerin çoðu, geri dönüþ rüyalarýný kararsýzlýk üzerine inþa etmiþ durumdalar: Yaz aylarýný burada, geri kalan zamaný Avrupa'da geçirmek. Onlarý harekete geçiren umut, nostalji ve hayal dürtüsü.
Gümüþ ustasý Jakob Gabriel, Midyat'a yerleþti. 23 yýl Ýsviçre'de yaþadýktan sonra, üç yýl önce açtýðý küçük maðazasýnda mutlu olduðunu söylüyor. Her ne kadar diðer 20 sarraf mallarýna rakip olsa da, iþler iyi gidiyor. Müþterileri, Kürtler ve Türkiye'nin batýsýndan gelen turistlerden oluþuyor. Oðlu maðazada çalýþýyor ve yakýnda kendi maðazasýný açacak. Ancak kýzý Ýsveç'teki Süryani TV'de çalýþmayý tercih etti. Küçük bir atölyede üç genç adam geleneksel Süryani gümüþ takýlarý eðip büküyorlar. Gabriel, diðer Süryaniler ile birlikte Süryani Kültür Merkezi'ni kurdu. Binanýn üzerinde Avrupa Birliði bayraðý dalgalanýyor, çünkü AB, bir kafeterya ve eðitim yuvasýný 267 bin avro ile finanse etti. Onlar, hoþgörü içerisinde ve baþarýlý bir þekilde bir arada yaþayabilmenin temeli olan eðitim ve meslek konularýnda aracý görevi üstlenmek istiyorlar. Bunun anlamý, bu bölgede ya herkes iþsiz olacak ya da hiç kimse, çünkü herkes kendisini maðazalar ve gündelik iþçilikle suyun üzerinde tutuyor.
Sünni çoðunluðun arasýndaki Süryaniler, özellikle de nefes alabilmek için havaya olduðu gibi, anlayýþa da ihtiyaç duyuyorlar. "Burada her þey dinin hakimiyetinde ve Müslümanlar kendi inançlarýný sadece kulaktan dolma bilgilerle yerine getiriyorlar. Bu da köktendinciliðe fýrsat veriyor" diyen Gabriel, oðlunun günün birinde Müslüman bir kýzla evlenmesinin burada kabul görmeyeceðini belirterek, "Buradaki halklar buna henüz hazýr deðiller. Ýnsanlarýn öðrenmesi gereken daha çok þey var" diye konuþuyor. Gabriel, Avrupa'da edindiði, giriþgenlik ve organizasyon yeteneði gibi tecrübelerine güveniyor. Zira, "burada neredeyse hiçbir þey yok. Ancak fikirlerle birçok þey mümkün."
Cemaatinin geleceðine þüpheyle bakan Mor Gabriel Manastýrý Metropoliti Samuel Aktaþ, "Hristiyanlýðýn beþiði burada, Turabdin'de tehdit altýnda" diyor. Ýncil'de adý geçen daðlara bakan, özenle restore edilmiþ manastýrýn yüksek duvarlarý ardýnda iki keþiþ ve 13 rahibe yaþýyor. Buna Midyat'taki okula giden 35 yüksek okul öðrencisi ekleniyor. Türk devleti hala doðu Hristiyanlarýna kendi okullarýný açma izni vermiyor. "Kendi dinimi ve dilimi öðretemezsem özgür deðilim" diye yakýnan bir ruhani lider, "Öðrencilerin manastýrda kalmalarýna þu an göz yumuluyor, çünkü Türkiye, AB'nin gözetimi altýnda" diye konuþuyor. Piskopos, "Þayet AB denetlerse buradaki olumlu geliþme devam edecek, denetlemezse hasýr altý edilecek" diyor.
20 köy piskoposluðun sorumluluðunda bulunuyor, ancak bu köylerdeki cemaat içinde peder eksikliði yaþanýyor. Piskopos'a göre, buradaki cemaat zaten gereðinden fazla dünyevi yaþýyorlar. Piskopos'a göre, geri dönenlerin çoðu, en baþta mal varlýklarýndan vazgeçmek istemiyorlar. Türkiye'de, gayrimüslim din adamý yetiþtirilmesine izin verilmemesi, Suriye ve Avrupa'dan gelen din adamlarýnýn çalýþma izni almalarýnýn neredeyse imkansýz olmasý din hizmeti verilmesini zorlaþtýrýyor. Resmi makamlarla yaþanan sorunlar ve kiliseye ait arazilerle ilgili tartýþmalar buna ekleniyor. Türkiye'de kiliseler hala, devletin tüzel kiþilik hakký tanýmamasý nedeniyle ne arazi ne de bina sahibi olabiliyorlar. Dinin kesinlikle sadece özel yaþamla sýnýrlandýrýlmasý, aslýnda Ýslam'ý güçsüz kýlmak için öngörülmüþtü. Ancak, azýnlýklar Lozan Anlaþmasý'ndan kaynaklanan haklarý konusunda beyhude mücadele verirken, Ýslam çoktan hakim rolüne yeniden eriþti. Ve bu yüzden, þayet Hristiyanlýðýn bu en eski coðrafyasýnýn yeniden canlanmasý isteniyorsa, dýþarýdan, yani AB'den yardým, gelmesi çok önemli.

  

Gabriel Rabo

23.01.2006 11:43:17: David Erkalp ist der erste deutsch-aramäische Ortsverbandschef der CDU
Dazugehören
David Erkalp ist der erste deutsch-aramäische Ortsverbandschef der CDU - Geschichte eines besonderen Engagements in Hamburg
VON JÖRN BREIHOLZ (HAMBURG)



David Erkalp (FR)


David ist kein "Ur-Deutscher". So nennt er den Hamburger EU-Parlamentarier Georg Jarzembowski (CDU), bei dem er sechzehn Wochen in Brüssel hospitiert hat, oder Jürgen Klinsmann. David hat mal vierte Liga gespielt, mit achtzehn, als Linksaußen. Seitdem ist viel passiert. David hört nie auf zu reden, zu erklären. "Was soll ich denn sonst sagen: Deutscher? Das bin ich auch." Es geht um Begriffe. Worte, die beschreiben, was man ist. Davids Freund Elias nennt sich "Schwarzkopf" und meint: "Wir Schwarzköpfe sind auch nicht anders als ihr." David selbst sagt nicht gern "Schwarzkopf". Vielleicht, weil es zu sehr ausgrenzt und er dazugehören will.
David ist der erste Deutsch-Aramäer, der CDU-Ortsverbandsvorsitzender in Deutschland ist. Seit knapp zwei Wochen, als er den bisherigen "ur-deutschen" CDU-Ortschef in Hamburg Billstedt heimschickte. David kennt auch den ersten deutsch-aramäischen Polizisten in Hamburg und sein Kumpel Elias (29) wird vielleicht der erste deutsch-aramäische Steuerberater der Hansestadt.
Sie sind da, 300 deutsch-aramäische Familien in Hamburg, davon 80 in Billstedt, eingewandert vor mehr als dreißig Jahren aus der Gegend um Midyat, einem türkischen Landkreis kurz vor Syrien. "Hier wohnt eine deutsch-aramäische Familie und in der Straße rechts wohnen auch vier deutsch-aramäische Familien, alle im eigenen Haus." David, 31 Jahre, sitzt am Steuer seines Opel Astra und zeigt seinen Stadtteil bei Tempo 32. Es ist die bessere Ecke von Billstedt, die mit den Einfamilienhäusern und dem Neubaugebiet, in dem Elias und seine Frau Nafie zusammen mit Elias Eltern ein großzügige Doppelhaus gebaut haben. Die letzten Grundstücke, die es in Billstedt noch gibt, sind sehr begehrt. Auch bei anderen "Schwarzköpfen", den Deutsch-Türken zum Beispiel, die den Großteil der Läden rund ums quirlige Billstedt-Center betreiben: Einzelhändler, große Gemüseläden oder "den türkischen McDonalds", wie David den Imbiß mit den fünf Standard-Dönern nennt: Lamm, Rind, Huhn, Fisch, vegetarisch. Vor dem Billstedt-Einkaufscenter liegt das moderne Ortsamt Billstedts. Als David Post fürs Parlament einsteckt, zeigt er auf das Schild im Eingang. "Hier müsste es drauf stehen", sagt er. "Ortsausschussvorsitzender: David Erkalp, CDU", steht da geschrieben, in größeren und fetteren Buchstaben als die gewöhnlichen Ausschussmitglieder. Vorsitzender des Billstedter Stadtteilparlaments ist David schon länger. Zwar ist die Mehrheit im Ortsausschuss rot-grün, aber als stärkste Fraktion darf die CDU den Vorsitz stellen. "Wir Aramäer sind Christen und wir sind konservativ, deswegen ist uns die CDU näher", sagt David.
Als er geboren wurde, war David aramäischer Türke. 1979 zog er mit seinen Eltern, seinem älteren und seinem jüngeren Bruder nach Hamburg, in den Ost-Stadtteil Billstedt mit 50 Prozent nicht "ur-deutsch" Geborenen. Die Hälfte, schätzt David, ist wie er eingebürgert. Er will hier nicht mehr weg. Er kennt Paris, Brüssel, Berlin - "aber Hamburg ist die Schönste". Wenn er sonntags - "der ist mir heilig" - mit seiner Frau Janet, seinem Sohn und der kleinen Tochter, die noch nicht reden, aber lächeln kann, spazieren geht, fahren sie oft nach Blankenese. Dann schiebt David den Kinderwagen durch den reichen und schönen Stadtteil, wo auch sonntags außer ihm keine "Schwarzköpfe" sind.
David betet jeden Abend zu Jesus, der aramäisch sprach, und zum Heiligen Geist, alleine vor dem Schlafen, wie Janet und Elias und alle anderen gläubigen Christen. Oder Constance Manzke, die Schwiegertochter des in Billstedt bekannten "ur-deutschen" Pastors Manzke, der in der Kirchsteinbeker Kirche in Billstedt gepredigt hat und "die Aramäer im Stadtteil sehr unterstützt hat", wie David sagt. Ehrfurcht, aber auch Stolz schimmern durch, als David sagt, dass sie letzte Woche "die Straße hier rechts" nach Pastor Manzke benannt haben. Constance Manzke ist wie er Christdemokratin, sie ist eine wichtige Person der CDU im Bezirk und fördert ihn. "David Erkalp ist ein politisches Talent", sagt sie. Er habe Beharrungsvermögen, sei fair und ausgleichend. David sagt, als Ortsausschussvorsitzender dürfe er nicht parteiisch sein. "Aber meistens sind sich die Fraktionen sowieso einig." Sie wollen etwas für Billstedt tun, deswegen sind sie im Ortsausschuss.
Wie Murat Gözay, der beim Italiener im Billstedt-Center, wo die Kellner in weißen Hemden Capuccino und Tiramisu servieren, auf David zustürmt. "Glückwunsch zur Wahl", strahlt der sozialdemokratische Fraktionsvorsitzende, ein Deutsch-Türke, dem christdemokratischen Ortsausschussvorsitzenden entgegen. Zwei deutsche "Schwarzköpfe" treffen sich: "Es ist doch gut, dass die Christdemokraten, die weder im europäischen Parlament, noch im Bundestag oder in irgendeinem Landtag einen Migranten haben, wenigstens einen Deutsch-Aramäer als Ortsverbandvorsitzenden haben", lästert der Rote. "Aber mein Vorgänger hat doch gar nichts für den Stadtteil gemacht", sagt David. Er rechtfertigt sich, obwohl er es leid ist. Er will nichts verkehrt machen. "Wir Aramäer müssen immer ein Stück besser sein", sagt er. Er sagt auch: "Wir müssen uns anpassen."
Er wusste, dass die Journalisten kommen, und hatte sich vorbereitet für den Abend, als er zum ersten nicht "ur-deutschen" CDU-Ortsvorsitzenden Hamburgs gewählt wurde. Hat sich wie jeden Tag einen Anzug angezogen und einen Schlips umgebunden und selbstbewusst für die Fotos der Presse posiert. Hat vorher und nachher mit Journalisten in seinem "urdeutschen" Deutsch telefoniert, viel geredet und erklärt: Dass Aramäer syrisch-orthodoxe Christen sind und die, die in den Ortsverband eingetreten sind, schon lange hier leben und eingebürgerte Deutsche sind. David argumentiert, er sucht die Auseinandersetzung. "Die meisten Journalisten waren nett", sagt er, auch der, der später geschrieben hat, dass sich die wenigen "Alteingesessenen", die zur Wahl in das ehemalige Sparkassengebäude kamen, eingeschüchtert an einen Tisch hätten drängen müssen, der von "Sprachenwirrwarr" und "vielen in der CDU fremden Gesichtern, von Türken, Jugoslawen und Syrern aller Generationen" schrieb. "Ausgerechnet das Abendblatt als Zeitung, die alle in Hamburg lesen, schreibt so etwas", ärgert sich David. Er will etwas dagegen tun, so wie er immer etwas tut und sich einsetzt. Für die Großfamilie, die aramäische Gemeinde, aber auch die Jugendgruppe in der evangelischen Kreuzkirche Schiffbek, die er noch heute betreut - seit zwölf Jahren, jeden Samstag, neben seiner politischen Arbeit als Vorsitzender im Billstedter Stadtteilparlament und Chef im CDU-Ortsverband, neben dem Ernährerjob im Juwelier-Familienbetrieb, neben den Pflichten als junger Vater. Für sein zweites Studium nach dem bereits abgeschlossenen BWL-Studium, Jura im vierten Semester, bleibt kaum Zeit.
Er hat deutsche Freunde, klar, und in der Partei gibt es kaum andere als "Ur-Deutsche". Aber David ist fest in die deutsch-aramäische Community eingebunden. Sie sind stolz auf ihn, ihren ersten politischen Mandatsträger. Bekannt geworden ist David in der norddeutschen Stadt an Alster und Elbe, weil in den letzten Monaten vor seiner Wahl mehrere Dutzend Aramäer organisiert in den CDU-Ortsverband Billstedt eingetreten sind. Natürlich sind sie eingetreten, um David die Mehrheit zu sichern. "Doch was ist daran verwerflich, wenn wir als deutsche Aramäer in Billstedt leben, Häuser kaufen, uns hier engagieren und uns für gute Bedingungen für unsere Kinder einsetzen wollen?", fragt David.
"Uns hat selten einer zugehört", sagt der Pfarrer der deutsch-aramäischen Gemeinde in Hamburg, Aziz Aslan, den seine blaue Strickmütze und sein schwarzer Anzug mit weißem Krawattenrund als Geistlichen ausweisen. "Wir wussten nie, wen wir fragen sollten oder wo wir Anträge stellen können. Jetzt haben wir mit David jemanden in der Politik. Das wird uns helfen."
Sie sind sehr deutsch, die Deutsch-Aramäer. Aber wenn sie "ur-deutsch" wären, hätte wahrscheinlich keiner schon so früh von David Erkalp erfahren - nur weil er zum Ortsverbandschef von Hamburg Billstedt gewählt worden ist. Ein Deutscher zwar, aber ein "Schwarzkopf" eben.

  

Gabriel Rabo

11.01.2006 15:24:44: Bayramý Süryanilerle Kutaladý
Ýki din birarada

Mardin Valiliði'nin gerçekleþtirdiði Kurban Bayramý kutlamalarýna Hýristiyan Ortodoks Kilisesi'ne baðlý Süryaniler de katýldý.
Belediye Düðün Salonu'nda düzenlenen bayramlaþma törenine Vali Temel Koçaklar, Garnizon Komutaný Tuðgeneral Fahri Kýr, AK Parti Mardin Milletvekilleri Beþir Hamidi, Nihat Eri ve Baðýmsýz Milletvekili Süleyman Bölünmez, Anavatan Partisi Genel Sekreteri ve Mardin Milletvekili Muharrem Doðan, CHP Milletvekili Mahmut Duyan, Deyruz-Zafaran Manastýrý Metropoliti Nuri Salibe Özmen, daire amirleri ve Süryani cemaatine mensup vatandaþlar katýldý. Vali Koçaklar, bayramlaþma töreninde yaptýðý açýklamada, Süryaniler'in Müslümanlar'ýn bayramýný kutlamasýnýn Mardin'de yüzyýllardan beri devam eden hoþgörü ve kardeþlik ortamýndan kaynaklandýðýný ifade etti.
Vali Koçaklar, "Birlik ve beraberliðin önem kazandýðý bugünlerde, Mardin'deki Süryani vatandaþlarýn ortak kültürü paylaþmada gösterdiði katkýnýn önemli rolü vardýr. Bayramlar, Mardin'de ortak deðerleri paylaþarak yaþayan insanlarýmýzýn hoþgörü ve kardeþliðini pekiþtirmektedir" dedi.
Bayramlaþma törenine katýlan Mardin Müftü Vekili Zeynel Aslan ile Süryani Metropoliti Salibe Özmen, bayramlarýn dostluk, barýþ ve hoþgörünün zirveye çýktýðý günler olduðunu belirterek, birbirlerinin bayramlarýný kutladý. Süryani Metropolit Özmen, "Biz insanlar onun sevgisinde birleþirsek, Rab aramýzda olacak. Çünkü O, sevgidir. Bayramlar, bu sevginin sorumluluðunu ve duyarlýklarýný yaþamak ve yaþatmak için kutlanýyor. Ýnsan sevgisinin enerjisini etrafa yayan bayramlar, insanlarýn kendilerini bütünün ayrýlmaz bir parçasý olarak hissetmesini saðlamayý, baþkalarýný da kendileri gibi kabul etme bilincini içselleþmeyi amaçlayan müstesna günlerdir. Bugünlerin bereketlerinden ve faydalarýndan nasiplenmek için dikkatlerin ruhani duygulara yönelmesi gerekiyor. Bu duygularla Mardinli Müslüman kardeþlerimizin ve Ýslam dünyasýnýn mübarek Kurban Bayramý'ný þahsým ve cemaatým adýna kutluyor, sevgi ve akýl gücünden beslenen bir sosyal yapýlanma içinde daha müreffeh yarýnlar dileðiyle ülkemizin yöneticilerine ve kamuoyuna Yüce Allah'tan destek ve baþarýlar niyaz ediyorum" diye konuþtu.
Vali Koçaklar, törene katýlanlarla önce bayramlaþtý, daha sonra ise vedalaþtý. Ankara'dan gelerek bayram törenine katýlan Mardin Milletvekilleri, vatandaþlarla tek tek tokalaþarak bayramlarýný kutladý. Çeþitli ikramlarýn yapýldýðý kutlamanýn ardýndan Huzurevi, Sakatlar Derneði, Orduevi, Jandarma Komutanlýðý, Mardinspor ve yetiþtirme yurdu ziyaret edildi.

.
Yayýn Tarihi : 10 Ocak 2006 Salý
Mardin Ýli Haberleri ve Ana Sayfasý
Güncel Haberleri
10.01.2006 tarihli Anasayfa



Gabriel Rabo

29.12.2005 16:52:49: Syrian Christian pop. declining
Syrian Christian pop. declining
The Milli Gazette Online
Kochi: Increasing migration and decreasing birth rate are endangering the Syrian Christian community in Kerala. The situation is likely to worsen in the coming decades and the community would soon enter the zero population regime.
While airing this alarming signal, the Syro-Malabar Church has also warned that the birth rate in the Syrian community has fallen below the replacement rate. The birth rate today stands at an all-time low of 1.7 children per couple.
This apart, high emigration and out-migration rate, desertion to non-Syrian Christian denominations or fellowships and inbreeding habits have also put the community at the cross-roads. Quoting former World Bank demographer K.C. Zachariah, the Syro-Malabar mouthpiece - Sathyadeepam - has termed the situation similar to the one faced by Parsis. “The community is facing a Parsi syndrome. Already about 25 percent of Syrian Christians live outside Kerala with a huge population living outside India. Very soon, the majority of them would be living outside and in 50 years time, the demography of Christian population in the state would change drastically,'' the Church warns.
"Christianity in Kerala was once synonymous with Syrian Christians. They stood apart from other Christian communities. But soon Christianity in Kerala would lose its Syrianness,'' pointed out Zachariah. The community has today become one of the smallest among the majority sects like Muslims, Nairs and Ezhavas.
Fifty years ago, 40 percent of the population were children below 15 and hardly four percent were elderly. But this pattern has changed. And 50 years from now, hardly 15 percent would be children and 35 percent would be elderly. This structural change will badly affect the community, the study said.
The percentage proportion of Syrian Christians against total population was 9.7 in 2001. It would fall to eight percent in the next 25 years. Tracing the history of the community, the lead story says that unlike the practice in the early 60s, Syrian Christian girls are married off only in their early 20s.
"They have the highest contraceptive practice rate and probably the highest abortion rate. The lowest maternal and infant mortality is also reported from the community. This transition from the least developed to the most developed is one of the reasons for the fall in their numbers,'' Zachariah said. «

  

Gabriel Rabo

29.12.2005 16:09:40: Midyat'ta Süryanice dil kursu
Midyat'ta Süryanice dil kursu

Süryanice dil kursu açýlmasý için Türkiye'de bulunan Süryani sivil toplum örgütleri ile Ulaþýlabilir Yaþam Derneði’nin yaptýklarý ortak çalýþma meyvesini vermeye baþladý.
Ulaþýlabilir Yaþam Derneði (Accessible Life Association), Ýstanbul Mezopotamya Kültür ve Dayanýþma Derneði ve Midyat'taki Süryani Kültür Derneði ortak bir projeyle Süryani Kültürünün korunmasý ve geliþtirilmesi için Avrupa Birliði'nden saðlanan fonla Midyat Süryani Kültür derneði çatýsý altýnda Süryanice dil kursu ile gümüþ iþleme ve halýcýlýk kurslarý açýldý.
Süryani Dil Kursu öðretmeni Yuhanna Aktaþ, konuyla ilgili þunlarý söyledi: “Proje kapsamýnda Midyat ve köylerindeki vatandaþlara bu kursu veriyoruz ama ileriki zamanlarda talep olursa dýþarýdan gelecek talepleri karþýlamak için üzerinde çalýþtýðýmýz konulardan birisidir. Talep çok ama Avrupa Birliðinin projesi kapsamýnda sayýyý sýnýrlý tutuyoruz ama ileriki kurslarda sayýyý yükseltmek için uðraþacaðýz.
Türkiye’de sayýlarý rakamlarla ifade edilen ve sadece Süryaniler tarafýndan kullanýlan zengin ve köklü Süryanice dilini yaþatmak ve yörede yaþayan diðer halklara da öðretmek istedik. Bu hizmeti verirken herhangi bir çýkar gözetmiyoruz, aksine bütün imkânlarýmýzý bu kurslar için seferber ettik. Din, dil ve ýrk ayýrýmý gözetmeksizin kurslara baþvuran herkese ayný mesafede eðitim veriyoruz. Temennimiz dernek çatýsý altýnda bir araya gelen farlý din, dil ve ýrklara mensup bu insanlarýn dinler arasý hoþgörü ve kültürler arasý kaynaþmaya katký saðlamada rol oynamalarýdýr.
Projenin içinde az da olsa kadýnlarýn sosyalleþmelerine katkýda bulunmak, meslek edinmelerini saðlamak ve bölgedeki yaþayan kültürümüzü gelecek nesillere aktarmak için iyi bir projedir. Din, dil ve kültürlerin farklý olmasý nedeniyle bir arada eðitim gören kursiyerlerin bir kültür kaynaþmasý içine gireceði kanýsýndayýz. Süryani dil kursuna aðýrlýklý olarak eðitimcilerin ilgi gösterdiðini gördük. Diðer kurslara da bayanlarýn ve bir meslek öðrenmek isteyenlerin baþvurduklarý görüldü."
Proje koordinatörü Özcan Dilmen de, “Midyat’ta kaybolan Süryani kültürünü ve sanatýný yaþatmayý amaçlýyoruz. Bu kurslarýmýzý daha da geliþtirerek diðer alanlarda da çalýþacaðýz. Önümüzdeki aylarda bölge turizminin envanterini çýkararak, tarihi ve arkeolojik kalýntýlarý belirleyeceðiz ve gelen turistlere tavsiye edeceðiz" dedi.
Süryani Kültür Derneði yöneticisi Anter Onar ise, Süryani dilini yaþatmak için bu projeyi hazýrladýklarýný söyledi.
Ayrýca proje kapsamýnda Süryani Kültür Merkezi olarak belirlenen binanýn tadilatýna baþlandý. Bu aktivitelerden ayrý olarak telkari sanatýnýn yaþatýlmasý da bu dernekler tarafýnda proje kapsamýnda hayata geçirildi.
Kurs sonunda yapýlan ürünler dernekte sergilenecek ve satýþa sunulacak.
4 dönem verilecek kurslarýn her birinin 3 ay devam edecek. Hafta içi akþam 19.00 – 22.30 saatleri arasýnda eðitim verilecek. Kursiyerler Süryanice okuma-yazma ve pratikte konuþmayý öðrenecekler.

Mehmet Halis Ýþ - Kenthaber / Midyat
Yayýn Tarihi : 22 Aralýk 2005 Perþembe
Güncelleme :23 Aralýk 2005 Cuma 0:56

Gabriel Rabo

24.12.2005 15:24:12: Weihrauch und Gebete statt Geschenke
Weihrauch und Gebete statt Geschenke
Für Tekin Kul spielt das Weihnachtsfest eine große Rolle, obwohl er ganz anders feiert Während sich die Deutschen in den Trubel stürzen, wartet auf die Kuls ein Fest, bei dem alleine die Familie zählt

Tekin Kul feiert mit seiner Familie in der syrisch-orthodoxen Kirche in Ahlen. · Foto: Bierkämper
BÖNEN · "Ach, ihr feiert ja gar nicht." Das hat Tekin Kul in seiner Änderungsschneiderei in der Fußgängerzone nun schon zig Mal gehört. Dabei spielt das Weihnachtsfest gerade für ihn und seine Familie eine sehr große Rolle. Tekin Kul ist im Alter von vier Jahren aus der Türkei nach Deutschland gekommen. Seine Familie ist syrisch-orthodox. Das ist eine der ältesten christlichen Religionen.
Geschenke zum Fest - diesen Brauch hat er erst in Deutschland kennen gelernt.
Einen geschmückten Tannenbaum, den hat er zwar - aber Geschenke ? "Ich habe nie welche bekommen", erzählt der 30-Jährige. Darum geht es bei seiner Vorstellung vom Weihnachtsfest auch gar nicht. Während sich die Deutschen jährlich in den Trubel und damit auch in Unkosten stürzen, wartet auf die Kuls ein Fest, bei dem die Familie im Vordergrund steht.
Weniger Stress haben die Anhänger der syrisch-orthodoxen Kirche dabei aber nicht. Der Heilige Abend selbst spielt zwar keine Rolle, dafür der erste Weihnachtstag umso mehr. "Wir fahren Sonntagmorgen schon um 7 Uhr los", sagt Tekin Kul. Mit seiner Frau Sandra und den drei Kindern Johannes (7), Lisa (6) und Noah (2) fährt er nach Ahlen in die syrisch-orthodoxe Kirche. Nach der Messe wünschen sich alle Kirchgänger frohe Weihnachten, bevor es zum großen Familienessen geht.
Etwa 30 Personen sitzen dann am Tisch und beenden gemeinsam die Fastenzeit. Zehn Tage lang gibt es vor dem Fest keine tierischen Produkte wie Fleisch oder Eier. "Vor Ostern fasten wir sogar 50 Tage. Ostern ist für uns ein noch viel wichtigeres Fest als Weihnachten", erklärt Tekin Kul.
Mit dem feierlichen Mahl ist Weihnachten noch nicht zu Ende. "Alle fahren sich gegenseitig besuchen, um sich persönlich frohe Weihnachten zu wünschen", erzählt der Bönener. Obwohl Tekin Kul also schon zum Essen bei seinen Eltern war, wird sein Vater ihn noch einmal besuchen. "Dabei geht es nicht nur um die Menschen, sondern auch um das Haus, in dem man wohnt." Das wird dann gleich mit gesegnet. Einige der Bekannten oder Verwandten wohnen weiter entfernt, sodass Tekin Kul mit seiner Familie bis nach Gütersloh fährt, um frohe Weihnachten zu wünschen. Und auch der Pfarrer aus Ahlen gibt sich alle Mühe, jedes Haus seiner Gemeindemitglieder mit Weihrauch und einem Gebet zu segnen. Das dauert dann auch schon mal zwei bis drei Wochen.
"Wir nehmen das Fest schon ernst", sagt Tekin Kul. Für Kinder ist es aber oft nur schwer zu verstehen, dass sie Weihnachten keine Geschenke bekommen. Tekin möchte nicht, dass sein Sohn sich in der Schule benachteiligt fühlt. "Deshalb gibt es mittlerweile für unsere Kinder auch Geschenke", erklärt er. "Die sind aber nicht die Hauptsache bei der Freude auf das Weihnachtsfest." · sb
© [24.12.2005] Westfälischer Anzeiger Verlagsgesellschaft mbH & Co. KG
Vervielfältigung nur mit Genehmigung des Verlags
_________
Anmerkung des SOL: Dass die Syrisch-Orthodoxen keine Geschenke am Weihnachten erhalten, stimmt es nicht. Sie erhalten sowohl in der Heimat, als auch in der Diaspora Geschenke. In der Heimat kriegen die Kleinen aber auch die Erwachsenen Süßigkeiten. Diese sind doch Geschenke! Es muß nicht unbedingt, MP3-Player sein. Die Idee, Geschenke an Weihnachten und Ostern zu verteilen, ist vermutlich eine orientalische (syrische?) Erfindung, denn man feierte die beiden Hochfesttage im Orient sehr früh. (Gabriel)


Gabriel Rabo

14.12.2005 12:43:00: Viele Syrer kehren aus Europa zurück in die Südosttürkei
Zum Foto: Prächtige Villen im Neubauviertel des Syrerdorfes Kafro. Noch prägen Baustellen die Hauptstraße. Die zurückkehrenden Christen wollen später Touristen dorthin locken.
(FR)
Baustelle der Urchristen
Viele Syrer kehren aus Europa zurück in die Südosttürkei
VON EDGAR AUTH



Prächtige Villen in Kafro (FR)


Die Trauben von Kafro schmecken süß. Wenn Jakob Demir sie anbietet, füllt Stolz seine Stimme. "Essen Sie, essen Sie alle auf", drängt er, als wolle er die Gäste aus Europa mit Wohlgefühl vollstopfen. Jakob Demir kredenzt die Trauben in seinem Dorf in der Südosttürkei in der Gegend von Midyat. Dorthin ist er aus der Schweiz zurückgekehrt. Demir gehört zur Minderheit der Syrer, der syrisch-orthodoxen Christen, die hier seit dem 1. Jahrhundert leben.
Oder muss man sagen lebten? Zu Beginn des 20. Jahrhunderts, als die Armenier vertrieben und ermordet wurden, erlitten viele Urchristen, Syrer, Chaldäer und Nestorianer, dasselbe Schicksal. In den 60er Jahren, waren es die Armut hier und das Wirtschaftswunder in Europa, die die Menschen wegtrieben. Den vorläufig letzten Exodus löste der Kurdenkrieg in den Achtzigern aus, als die Christen zwischen die Fronten gerieten. Während vor hundert Jahren noch eine Million Süryani (Syrer) hier lebten, sind es heute noch etwa 2000. In Istanbul sollen noch etwa 12 000 von ihnen wohnen.
Und jetzt der umgekehrte Trend. Jakob Demir hat als Hotelier in der Schweiz sein Glück gemacht, ist vom Pass her Eidgenosse. Aber etwas rief ihn zurück an den Tur Abdin, den "Berg der Knechte Gottes", ins Land der Urväter. Mit seinem starken Schweizer Akzent bekennt er: "Es ist nicht nur der Glaube, es ist unser Land. Wenn wir nicht diesen Schritt machen, verlieren wir alles."


Christen in der Türkei

Der heilige Paulus (etwa 0 bis 68 n. Chr.), der im Gebiet der heutigen Südosttürkei das Christentum verbreitete. Die Anhänger Jesu wurden hier erstmals Christen genannt.
Später war Konstantinopel, das heutige Istanbul, Zentrum der oströmischen Kirche und zeitweise wichtiger als Rom.
Zu Beginn des 20. Jahrhunderts waren etwa 20 Prozent der Türken Christen. Heute leben unter den 70 Millionen türkischen Staatsbürgern schätzungsweise 100 000 Christen. aud




"Wir", das sind arrivierte Europäer aus Stuttgart, Augsburg, Wiesbaden. Vor einigen Jahren gründeten sie den "Entwicklungsverein Kafro". Man besuchte das zerstörte alte Dorf, ein Architekt wurde zu Rate gezogen. Es entstand ein Neubau-Viertel, das ein Stückchen Tessin nach Kurdistan brachte. Breite Steintreppen und Terrassen erinnern an Hollywood-Filme. Drinnen Salons mit offenen Kaminen, große Bade- und Gästeräume. In diesen Mikrokosmos mit landesuntypischer Ausstattung wie Fußbodenheizung und Isolierfenstern haben 16 Familien zwei Millionen Euro investiert.
Nun wird eine wirtschaftliche Basis gesucht. Ein Tourismusdorf soll Kafro werden mit Unterkunft, Verpflegung und Sportangeboten, sinniert Demir. Doch längst wurde das Geld knapp. Statt der kalkulierten 70 000 Euro kostete ein Haus 130 000. Der türkische Staat, der ihnen eine Infrastruktur versprochen hatte, legte gerade mal den Stromanschluss. Für die beiden Bagger, die Straßen und Grundstücke planierten, mussten sie 100 türkische Lire (etwa 75 Euro) die Stunde zahlen. Baustoffe sind fast so teuer wie in Europa, nur die Arbeitskraft ist billig.
Einziehen wollten sie schon vor einem Jahr, jetzt ist der nächste Sommer ihr Ziel. Im Frühjahr hat ein Herzinfarkt Jakob Demir zurückgeworfen. Beim Rundgang sagt er: "So viele sind gekommen, um über uns zu berichten, aber keiner hilft uns." Die deutsche Botschaft in Ankara spendierte eine Wasserpumpe; größere Hilfen sind nicht möglich, heißt es unter Hinweis auf Berliner Sparzwänge. Die katholische Hilfsorganisation missio, die sich für die Religionsfreiheit in der Türkei und die Christen am Tur Abdin stark macht, winkte nicht nur wegen der unsicherer Zukunft ab. Unter diesen Umständen überlegen es sich auch die in der Schweiz verheirateten Söhne dreimal, ob sie Jakob Demir folgen sollen. "Was sollen sie hier, die Wirtschaft ist auf null", gesteht der Vater.
Ähnlich wie in Kafro erwacht auch in Nachbardörfern wieder christliches Leben. Auch wenn man es im Weiler Enhil bescheidener angeht, sind die Motive dieselben. Der Bauarbeiter D., ein städtischer Angestellter aus Göppingen, erklärt im Sportschau-Ton: "Ja gut, es ist die Heimat, die mich herzieht." In Enhil wollen sie eine Tafelwasserfabrik aufmachen und ins nahe Syrien exportieren. Dass es hier kein Wasser gibt, stört sie offenbar nicht. Die meisten der Exil-Syrer haben ihren Rückkehrtraum bisher als Schaukelexistenz angelegt. Die Sommermonate hier, den Rest in Europa. Hoffnung, Nostalgie und Illusion treiben sie.
Der Silberschmied Jakob Gabriel in Midyat hat bereits Fuß gefasst. Er sei zufrieden, erzählt er in seinem kleinen Eckladen, den er nach 23 Jahren in der Schweiz vor drei Jahren aufgemacht hat. Die Geschäfte gehen gut, auch wenn hier weitere 20 Juweliere ihre Ware feilbieten. Die Kunden seien überwiegend Kurden und Touristen aus der Westtürkei. Sein Sohn arbeitet im Geschäft und macht demnächst nebenan ein eigenes auf. Die Tochter zog allerdings einen Job bei Süriyani TV in Schweden vor. In einem kleinen Atelier löten und biegen drei junge Männer den traditionellen syrischen Silberschmuck. Gabriel hat zusammen mit anderen den Syrischen Kulturverein gegründet. Über dem Haus weht die europäische Flagge, weil die EU ihr Projekt einer Cafeteria und eines Ausbildungsheims mit 267 000 Euro unterstützt hat. Sie wollen Bildung und Berufe vermitteln als Grundlage für ein tolerantes und erfolgreiches Miteinander. Es heißt, in dieser Region seien entweder alle oder keiner arbeitslos, weil jeder sich mit Geschäften und Tagelöhnerei irgendwie über Wasser hält
Vor allem Toleranz brauchen die Süryani inmitten der sunnitischen Mehrheitsbevölkerung wie die Luft zum Atmen. "Hier wird alles von der Religion beherrscht und die Moslems kennen ihren Glauben nur vom Hören. Das begünstigt den Fundamentalismus", erläutert Gabriel. Dass sein Sohn einmal eine Muslima heiraten könnte, würde hier nicht akzeptiert. "Die Völker sind nicht so weit. Die Leute müssen noch viel lernen." Er setzt auf seine europäischen Erfahrungen, auf Tüchtigkeit und Organisationstalent, denn: "Hier gibt es fast nichts, aber mit Ideen ist vieles möglich."
Metropolit Samuel Aktasch vom Kloster Mar Gabriel beurteilt die Aussichten seiner Schäfchen skeptisch. Die Wiege der Christenheit hier am Tur Abdin sei bedroht. Zwei Mönche und 13 Nonnen leben hinter den hohen Mauern des sorgfältig restaurierten Klosters mit dem malerischen Blick auf die biblischen Berge. Hinzu kommen gut 35 Studenten, die Schulen in Midyat besuchen. Nach wie vor erlaubt der türkische Staat den Christen keine eigenen Schulen. "Wenn ich meine Religion und Sprache nicht lehren darf, bin ich nicht frei", klagt der geistliche Führer. Die Unterweisungen der Studenten im Kloster werde derzeit geduldet, weil die Türkei unter Beobachtung der EU stehe. "Wenn die EU kontrolliert, wird die positive Entwicklung hier weitergehen, wenn nicht, werden sie es unter den Tisch werfen", sagt der Bischof.
20 Dörfer gehören zur Diözese, doch es fehlen Priester für die verstreuten Seelen. Die sind dem Bischof ohnehin allzu weltlich eingestellt. Den Rückkehrern gehe es vornehmlich "um ihren Besitz, den sie nicht aufgeben wollen", urteilt er. Dass es in der Türkei bis heute nicht erlaubt ist, Nachwuchs-Priester auszubilden, dass es für Geistliche aus Syrien oder Europa fast unmöglich ist, hier eine Arbeitserlaubnis zu erhalten, erschwert die religiöse Betreuung. Probleme mit den Behörden und Streit um Kirchenland kommen hinzu. Nach wie vor können Kirchen in der Türkei weder Boden noch Häuser besitzen, weil ihnen der Staat eine Rechtspersönlichkeit verwehrt. Die strikte Zurückverweisung des Religiösen ins Privatleben sollte ursprünglich den Islam entmachten. Der hat seine beherrschende Stellung längst wieder errungen, während die Minderheiten vergeblich auf ihre Rechte aus dem Lausanner Vertrag von 1923 pochen. Und so kommt es stark auf Hilfe von außen, aus der EU an, soll dieser älteste Weinberg der Christenheit wieder erblühen.
Copyright © Frankfurter Rundschau online 2005
Dokument erstellt am 01.12.2005 um 16:20:05 Uhr
Erscheinungsdatum 02.12.2005
Die falsche Bezeichnung im Text wurde von SOL korrigiert.
  

Gabriel Rabo

05.12.2005 15:15:36: Grand finale to St Mary’s Church jubilee celebrations
Times of Oman, Saturday, December 03, 2005


Grand finale to St Mary’s Church jubilee celebrations

MUSCAT — The grand finale of the silver jubilee celebrations of St Mary’s Jacobite Syrian Church, held at Al Falaj Hotel, has proved to be an impressive affair. The event was conducted under the auspices of Moran Mor Ignatius Zakka I Iwas, patriarch of Antioch.
Other dignitaries who attended the function included His Highness Sayyid Ali bin Saif Al Said, secretary-general at the office of the minister of the Diwan of Royal Court; Dr Salem bin Hilal Al Kharousi, director-general, Ministry of Endowment and Religious Affairs; Ashok Kumar Attri, Indian ambassador to the Sultanate; Ahmed Haj Ibrahim, Syrian ambassador to the Sultanate; Pankaj Khimji, CEO, Khimji Ramdas group; Dr P. Mohammed Ali, managing director, Galfar; Yousuf Ali M. A., managing director, Emke Group; Sarah Khorakiwala, psychiatrist and entrepreneuer; Rev. Fr Toddaaron Clark, youth pastor, PCO; and Father Varghese Chempoli, president, Ecumenical Church committee and vicar of St Peter’s and St Paul’s Catholic Church. Dr George Paul, general convener, silver jubilee committee, welcomed the gathering while His Beatitude Mor Melethiose, diocesan metropolitan, presented the inaugural address. Father Jose Mathew, vicar, made the felicitation and presentation of memento to Zakka.
Sunny Jacob, convener, souvenir committee, presented silver jubilee souvenir to Zakka and K. K. Thomas, general secretary, presented the silver jubilee memento to Zakka.


  

Gabriel Rabo

01.12.2005 18:33:02: HAH CITY in the magazine National Geographic, December 2005
National Geographic Türkiye
Aralýk 2005


Yazý: Baki Koþar
Fotoðraf: Selmet Güler


Güneydoðu Anadolu'da Süryanilerin en yoðun yaþadýðý yerleþimlerden biri olan Anýtlý köyü, her yýl, Meryemana'nýn Ýntikali nedeniyle yapýlan ayinde, yýllar öncesinde Türkiye'yi terk eden yüzlerce Süryaniyi Meryem Ana Manastýrý'nda buluþturuyor.


Söylenceye göre, 2005 yýl önce Hz. Ýsa'nýn doðacaðýný önceden öðrenen ve doðudan gelen 12 Müneccim?Kral, Turabdin doruklarýndaki Hah þehrinde (Anýtlý) çadýrlarýný kurarlar. Aralarýndan seçtikleri üç kralý, doðuda görmüþ olduklarý yýldýzýn rehberliðinde, Yahudilerin kralý olarak yeni doðacak çocuða hediyelerini vermek ve O'na tapýnmak üzere yolcu ederler. Üç kral Beytlehem'e, Hz. Ýsa'nýn doðduðu yere gelirler ve ona hediyeler sunarlar. Sonra da Hz. Ýsa'nýn onlara verdiði örtüyü alýp dokuz kralýn konakladýðý Hah'a dönerler. Verilen bez parçasýný ?her birinde bir aný kalsýn diye? 12 parçaya bölmeye çalýþýrlar ama baþaramazlar. Bunun üzerine Tanrý onlara bir fikir verir: "Elbiseyi yakýp külünü aranýzda paylaþýn!" Ateþe attýklarý elbise, ansýzýn, üzerine her birinin resmi ve ismi kazýnmýþ 12 altýn kalýba dönüþür. Bu mucize üzerine, Meryem'in anýsýna, dünyanýn sonuna kadar ayakta kalacak bir anýt inþa etmeye karar verirler ve Meryem Ana Manastýrý'nýn temellerini atmaya baþlarlar...
Midyat'ýn her kývrýmýný kuþatan, sis gibi yoðun ve bunaltýcý sýcakla temas ettikten sonra Meryem Ana Manastýrý'nýn serin avlusu, adeta cennet gibi geliyor; bir çardaðýn altýnda, manastýrýn rahibi Muþe Gürbüz, "Þunoyo dYoldath Aloho" (Meryemana'nýn Ýntikali) nedeniyle düzenlenecek ayin için dünyanýn dört bir yanýndan buraya gelen Süryaniler'den bir grupla sohbet ediyor... Ancak bilgi sahibi olanlarýn ulaþabileceði, adeta gözden uzak, Turabdin Daðlarý'nýn gölgesine sinmiþ bu manastýr her yýl Aðustos ayýnda, bayram için Fransa, Almanya, Belçika, Ýsveç, Avusturya ve Hollanda'dan gelen çok sayýda Süryani ile doluyor.
Midyat'ýn Bote (Bardakçý) köyünde doðan 39 yaþýndaki Yakup Mutlu, 20 yýldýr Hollanda'da yaþýyor. Bir ilkokulda Süryanice dersi veren Mutlu da ayin için Midyat'a gelenlerden. 30 öðrencisini de yanýnda getirmiþ.
Yakup Mutlu, "Vücudum Hollanda'da belki ama ruhum Midyat'ta, bu coðrafyada dolaþýyor. Bu, yurtdýþýnda yaþayan tüm Mardinli Süryaniler için böyle" diyor. Doðup büyüdüðü yerlerden çok uzaklarda yaþamak, belli ki hasreti iyice koyultuyor. Kýzýnýn ismini Edessa (bir dönem Süryanilerin yoðun olarak yaþadýðý kentlerden biri olan Urfa'nýn eski ismi) koymasý da bu yüzden olmalý...
Mutlu'nun amcasý buradaki köyüne dönüp yerleþenler arasýnda. Kendisi de "daha uygun koþullarýn saðlanmasýný" bekliyor "dönmek" için. Hasrete dayanamayanlar, ruhlarýnýn dolanýp durduðu coðrafyanýn kilometrelerce uzaklardan "gel" diyen sesine dayanamayanlar, bir "tersine göç" yaþýyor nicedir...
Süryaniler'in Türkiye'deki nüfusu 25.000'i geçmiyor; daha çok Mardin, Midyat, Adýyaman, Malatya, Elazýð, Diyarbakýr, Ankara ve Ýstanbul'da yaþýyorlar. Ýstanbul'da farklý semtlerde yaþayan Süryani cemaatinin büyük bölümünü ise Mardin'den göç edenler oluþturuyor.
Ýstanbul Süryani Metropolitliði'nin rakamlarýna göre, bugün dünyada yaklaþýk 3,5 milyon kadar Süryani olduðu tahmin ediliyor. Türkiye'den göç edenlerin büyük bölümü Ýsveç, Almanya, Belçika, Hollanda ve diðer Avrupa ülkelerinde yaþýyor. Hindistan'da ise yaklaþýk 2,5 milyon Süryani'nin yaþadýðý belirtiliyor.
Ayinin yapýldýðý Meryem Ana Manastýrý, eski Mezopotamya'daki kökleri 5000 yýl öncesine kadar giden Midyat Süryanileri'nin, en yoðun olduðu köylerden biri olan Anýtlý (Hah) köyünün giriþinde yer alýyor.
Geçmiþi ÝÖ 1000 yýllarýna kadar uzanan köy, Midyat'ýn kuzeydoðusunda; üzüm baðlarý, nar, üzüm, incir ve badem aðaçlarýyla çevrili yüksekçe bir alan üzerinde kurulmuþ. Midyat kent merkezinden çýkýp ana caddeden kuzeye saparak Turabdin Daðlarý'nýn kalbine doðru ilerliyoruz...
Özgün bir mimari dokuya sahip Meryem Ana Manastýrý'nýn Süryanice adý, Yoldath Aloho... Kare planý ve merkezi kubbesiyle sadece Süryaniler'in önemli manastýrlarýndan biri olan Deyrülzafaran Manastýrý ile karþýlaþtýrýlabiliyor. Bu manastýrýn 1. yüzyýldan kaldýðý sanýlýyor. Dikkat çekici merkezi kubbesinin dýþ kaplamasý ve çan kulesi ise 20. yüzyýlda eklenmiþ.
Þafak vaktiyle birlikte baþlayacak ayin için manastýrda hummalý bir çalýþma var... Süryani inancýna göre ayinden önceki beþ gün boyunca hayvansal gýdalar yenmiyor. Bu yüzden devasa büyüklükteki kazanlarda sadece pilav ve etsiz türlü (zeytinyaðlý) hazýrlanýyor. Daha radikal olanlar, beþ gün boyunca güneþ batana kadar oruç tutuyorlar.
Her sýnýf ve yaþtan onlarca Süryani, manastýrýn geniþ avlusunu doldurduktan sonra, Turabdin Metropoliti Timotheos Samuel Aktaþ, Meryem Ana'nýn ruhuna ilahiler, dualar okuyor. Bu, asýl ayin için bir tür ön hazýrlýk?
Ýsa Mesih'in dili Aramca'yý konuþan ve kitleler halinde Hýristiyanlýða geçen ilk ulus olarak kabul edilen Süryanilerin kökeni konusunda üç farklý görüþ var. Ýlki, Süryani halkýnýn Aramca konuþmasý nedeniyle köklerinin ÝÖ 11. ve 8. yüzyýllarda Suriye'nin kuzeyinde yaþayan Aramiler'den geldiði tezi. Bu teze göre, Mezopotamya bölgesine yaklaþýk ÝÖ 2. binyýlýn sonlarýna doðru ufak gruplar halinde gelen Süryaniler (o dönem Aramiler olarak anýlýyordu), kolay dilleri sayesinde önce Mezopotamya bölgesinin ticaretine hâkim olmuþ, sonra da bölgede siyasi olarak hüküm sürmüþler. Zaman içerisinde Suriye yarýmadasý, Fýrat ve Dicle'nin verimli topraklarý ile Güneydoðu Anadolu bölgesinin içlerine kadar daðýlmýþlar.
Süryaniler'in kökeni konusunda ikinci tez, eski Mezopotamya'da imparatorluklar kurmuþ olan Assurlular'ýn torunlarý olduklarý yolunda. ÝÖ 3000'lerde Sümer'in kuzeyinde yer alan Akkad Ülkesi'nde ve Orta Fýrat Havzasý'nda birçok baðýmsýz site devlet kuran Akkadlar, Assur halkýnýn da çekirdeðini oluþturuyor.
Bu iki görüþe karþý ileri sürülen üçüncü tez ise Süryanilerin kökeninin eski Mezopotamya halklarýna dayandýðýna iþaret ediyor. Buna göre, Süryaniler'in kökenini sadece Assurlular ve Aramiler'e dayandýrmak doðru deðil. Çünkü Mezopotamya'nýn geçmiþinde Fenikeliler, Keldaniler, Babilliler, Kenanlýlar gibi halklar var ve Süryaniler bu halklarýn toplamýndan geliyor.


  

Gabriel Rabo

25.11.2005 13:57:13: Christian leader Patraich Zakka Iwas calls for peace in Middle East
Christian leader calls for peace in Middle East
By SOMAN BABY
Published: 25 November 2005
A VISITING Christian leader has lent his support to the people of Palestine and Iraq. His Holiness Moran Mor Ignatius Zakka I, the Supreme Head of the Universal Syrian Orthodox Church, called for peace in the region and said Chris-tians around the world are praying for Muslims both in Palestine and Iraq.
"Our chur-ch does not interfere in politics, but we support all dialogues aimed at establishing peace in the Middle East," he told the GDN at Bahrain International Airport.
"The suffering of people in Iraq and Palestine deeply hurts us and we raise our concern at world forums and pray for these countries."
His Holiness, who is also one of the presidents of the World Council of Churches, was in Bahrain on his way to Muscat, where the Jacobite Church is celebrating its silver jubilee.
He was welcomed at the airport by former Islamic Affairs Under-Secretary Shaikh Khalifa bin Hamad Al Khalifa.
"I am proud of Bahrain because of its contributions to world peace and respect for all religions," said the Patriarch.
"His Majesty King Hamad, who received me in Bahrain two years ago, is one of the most respected world leaders whom I admire a lot.
"When I talk about world leaders who strive for peace and work in the true spirit of humanity, one of the first names which comes to mind is King Hamad."
The Patriarch recalled the initiative taken by His Majesty to convene an international conference of Islamic and Christian leaders in Bahrain.
"Such dialogues help people of both religions to understand each other better," he said.
"When we come close to one another and love one another, we become closer to God."
The Patriarch also praised the role of Deputy Prime Minister and Islamic Affairs Minister Shaikh Abdulla bin Khalid Al Khalifa and Shaikh Khalifa towards the success of such dialogues.
"It is extremely vital for Muslims and Christians in the Arab world to understand each other better, as they belong to the same culture and speak the same language," he said.
Shaikh Khalifa said he was honoured to again meet His Holiness, who recently celebrated the silver jubilee of the patriarchal enthronement.
"His wise leadership has enabled the universal church to transcend all national barriers by the very nature of his office," he said.
The Patriarch presented a medal and a book marking the patriarchal silver jubilee to Shaikh Khalifa.
Vicar Father Shyjan Kuriakose and committee members of the St Peter's Jacobite Syrian Church in Bahrain and businessman Dr Fawaz Ishak also met the Patriarch at the airport.
His Holiness was accompanied by Patriarchal Assistant Mor Athanasius Elia Bahi and Patriarchal Vicar for Indian Affairs Mor Athanasius Geevargis. His Holiness, who has his headquarters in Damascus, is the 122nd Patriarch on the Apostolic Throne of St Peter and is the only Patriarch to complete 25 years as the church supreme head in more than 100 years. The Patriarch made official visits to Bahrain in 1989 and 2003.

--------------------------------------------------------------------------------

© Gulf Daily News


  

Gabriel Rabo

24.11.2005 18:49:14: Patriarch Ignatius Zakka Iwas to attend grand finale
Wednesday, November 23, 2005

Patriarch to attend grand finale

By A Staff Reporter
MUSCAT — The grand finale of the silver jubilee celebration of the St Mary’s Jacobite Syrian Church, Muscat, which will be held at Le Grand Hall of Al Falaj Hotel tomorrow, looks set to be an impressive affair.
The beauty of the event, of course, will be the presence of His Highness Moran Mar Ignatius Zakka I was, patriarch of Antioch, who landed in town yesterday, a press note said.
Moran Mar Ignatius Zakka arrived late evening yesterday (it was erroneously noted that Zakka arrived on Monday evening – Times, November 22 issue).
He met various Omani dignitaries yesterday morning; church members at the St Mary’s Jacobite Syrian Church in Darsait in the afternoon; and also attended a function in honour of the senior members of the Church at the Parish hall.
At tomorrow’s function, Zakka will be the chief guest, while His Beatitude Mar Baselius Thomas I, Catholicose will also be present.
The programme will begin with a welcome speech by Dr George Paul, general convenor.
The inaugural address will be given by Mar Baselius Thomas I, Cathlicose; the presidential address will be by Yuthanon Mar Melethiose, Diocesan Metropolitan; the felicitation and presentation of the memento to His Holiness will be done by Father Jose Mathew, vicar.
Zakka will then give a message and also make a presentation of the St Ephrem medal.


  

Gabriel Rabo

24.11.2005 10:43:41: 2e kamerlid Tineke Huizinga bezoekt Arameeërs in Enschede
2e kamerlid Tineke Huizinga bezoekt Arameeërs in Enschede

Enschede - Op zaterdag 26 november organiseert ABM in samenwerking met de Landelijke Federatie en Platform Aram een conferentie in het gebouw van de Mor Jacob Kerk te Enschede. Gastspreker is 2e kamerlid Tineke Huizinga (Christen Unie). ABM tracht door dit soort conferenties de mensenrechtensituatie van de Aramese minderheid in Turkije onder de aandacht te brengen
In Turkije worden de Arameeërs niet als minderheid erkend en zij worden om hun geloof en etniciteit systematisch onderdrukt. De Aramese Beweging voor Mensenrechten (ABM) bepleit voor de erkenning van de volkenmoord door de Turkse regering, welke plaats heeft gevonden tijdens de Eerste Wereldoorlog en de erkenning van de rechten minderheden in Turkije. ABM probeert door haar lobbywerk met verschillende politici waaronder de leden van het Europese Parlement en de Nederlandse Parlementariërs aandacht te vragen voor de mensenrechten situatie van de Aramese minderheid in Turkije.
Op zaterdag 26 november a.s. om 19.00 uur organiseert ABM in samenwerking met de Landelijke Aramese Federatie en Platform Aram een conferentie in het gebouw van Mor Jacob Kerk (1e verdieping) aan Tromplaan 50 te Enschede. Gastspreker is 2e Kamerlid, mevrouw Tineke Huizinga (Christen Unie)
De bovengenoemde conferentie is openbaar en de Entree is gratis.
ABM tracht door dit soort conferenties de mensenrechtensituatie van de Aramese minderheid (ook wel bekend onder de naam Syrisch Orthodoxe Christenen) en andere minderheden in Turkije onder de aandacht te brengen.
Arameeërs komen van oorsprong uit het gebied dat grofweg ligt tussen de Eufraat en Tigris (het oude Aram Nahrain). Dat gebied is in de vorige eeuw verdeeld over Noord-Syrië, Zuidoost-Turkije en Noord-Irak. Zo zijn de oorspronkelijke Arameeërs hun 'thuisland' kwijtgeraakt. De christelijke Arameeërs voelden zich vervolgens overgelaten aan de islamitische heersers. De Arabieren hebben sinds de zevende eeuw na Christus hun gebieden in het Midden-Oosten langzaam uitgebreid. Zij hebben ze 'geïslamiseerd'.
De Arameeërs zijn uiteindelijk door Turken en Koerden verdreven. De Arameeërs leven tegenwoordig verspreid over de hele wereld. De grootste Aramese gemeenschappen zijn te vinden in landen als Zweden, Duitsland, Verenigde Staten, Australië en Nederland. In Twente zijn 7500 Arameeërs neergestreken. De Arameeërs belijden hun geloof in de Aramese taal. Aramees was lange tijd de belangrijkste taal in het Midden-Oosten.



Gabriel Rabo

24.11.2005 10:34:47: Syrisch-orthodoxe Gemeinde feiert neue Kirche in Worms
ZUm Bild: Eine farbenprächtige Zeremonie war die Kirchenweihe der syrisch-orthodoxen Gemeinde. Foto: Alessandro Balzarin
Für viele die erste Weihe
Syrisch-orthodoxe Gemeinde feiert neue Kirche am Kaiser-Heinrich-Platz
Wormser Zeitung, Vom 23.11.2005

Von
Ulrike Schäfer
Die neue große Kirche der syrisch-orthodoxen Gemeinde am Kaiser-Heinrich-Platz, die ihren Namen von einem bedeutenden Kirchenmann, Mor Philoxinos von Mabug, erhielt, war gefüllt bis hinauf auf die Empore. Selbst im Eingangsbereich drängten sich die Menschen, wollten sie doch alle die feierliche Einweihung des Gotteshauses miterleben. "Seit 30 Jahren leben unsere Mitglieder schon hier", sagte der höchste Würdenträger der Gemeinschaft in Deutschland, Bischof Mor Dionysius Isa Gürbüz, "in unserer alten Heimat durften wir keine Kirchen bauen, so dass viele von uns zum ersten Mal eine Kirchenweihe miterleben". Der Bischof segnete den Altar.
Vor fünf Jahren hatte die Gemeinde, deren rund 400 Mitglieder im Raum Worms und Frankenthal wohnen, das ehemalige Fabrikgebäude aufgekauft und es in vorbildlicher Eigenleistung um- und ausgebaut. Heute sieht man dem liebevoll ausgestatteten Prachtstück nicht mehr an, dass es ursprünglich ein Profanbau war. Bereits vor vier Wochen hatten sich die Gläubigen schon hier versammelt, doch wegen des plötzliche Todes des Bischofs von Mitteleuropa war die Kirchenweihe verschoben worden. Nun wurde das große Freudenfest nachgeholt, und Gäste wie Mitglieder verfolgten beeindruckt die lange farbenprächtige Zeremonie der Altarsegnung in aramäischer Sprache, der Sprache Jesu.
Im Anschluss an den heiligen Weiheakt drückte der Bischof seine Freude darüber aus, dass die syrisch-orthodoxen Gläubigen hier in Deutschland ihren Glauben und ihre Kultur in Freiheit leben dürften, was in der früheren Heimat, in der Südosttürkei, nicht möglich gewesen sei. Er dankte der deutschen Regierung, die seine Kirche unterstützt habe, und betonte, dass man nicht nur offen sei für das gemeinsame Gespräch mit den Schwesterkirchen, sondern auch bereit sei, einen gesellschaftlichen Beitrag zu leisten. Bischof Mor Philoxenos Saliba Özmen, der eigens aus Mardin (Türkei) angereist war, erinnerte daran, dass die schönste Kirche nichts nütze, wenn sie nicht mit Gläubigen gefüllt sei.
Bei der anschließenden Feier im angrenzenden Gemeindehaus überbrachten zahlreiche Gäste ihre Grüße. Beigeordneter Hans-Joachim Kosubek betonte ausdrücklich, dass die Mitglieder der neuen Kirche in Worms herzlich willkommen seien. Grußworte sprachen der Vorsitzende des Ausländerbeirats, Ahmet Cengelköy, SPD-Landtagskandidat Jens Guth, die Dekane des evangelischen und katholischen Dekanats Worms, Storch und Simon, sowie verschiedene Repräsentanten der syrisch-orthodoxen Kirche. Die Gastgeber selbst bedankten sich für die Unterstützung anderer christlicher Gemeinden, vor allem bei der Neuhauser Versöhnungsgemeinde, die ihnen lange Jahre ihre Kirche für Gottesdienste zur Verfügung gestellt hatte

  

Gabriel Rabo

23.11.2005 15:08:40: TURGUT ÖZAL'ÝN PAPAZI ÖLDÜ
TURGUT ÖZAL'ÝN PAPAZI ÖLDÜ
Tarih: 6.09.2005 Saat: 01:37 Yayýnlayan: isbara_alp

SÜRYANÝ PAPAZ BEKTAÞ ÖLDÜ - Mardin'in Midyat Ýlçesi'nde hayatýný kaybeden Süryani cemaatinin ruhani papazý Tuma Bektaþ'ýn cenaze töreni, yurt içi ve dýþýndan gelen yahudi, Süryani, Yezidi vatandaþlarý buluþturdu.
SELAHATTÝN EROL - MARDÝN (ÝHA) - Geçtiðimiz gün hayatýný kaybeden Süryani Papaz Tuma Bektaþ (67), Mardin'in Midyat Ýlçesi'nde yapýlan cenaze töreniyle defnedildi. Süryani papazýn cenazesine Ýsveç, Ýsviçre, Almanya, Belçika, Suriye, Hollanda, Ýstanbul, Antakya, Mardin ve Þýrnak'tan Süryani cemaat dernekleri, din adamlarý, siyasi parti temsilcileri, bölgenin ileri gelenleri, yahudi, Süryani ve Yezidi vatandaþlar katýldý.
Cenaze töreni, Mor Abraham Manastýrý'nda sabah saat 08.30'da ilk ayin seremonisiyle baþladý. Ayini, Midyat Mor Gabriel Manastýrý Metropoliti Samuel Aktaþ ve Mardin Deyrul Zafaran Metropoliti Saliba Özmen yönetti. Manastýrda sabah yapýlan ayinden sonra, son yolculuðuna uðurlanan Papaz Bektaþ'ýn kiþiliðinden söz edilen konuþmalarda þu sözlere yer verildi:
'HASSENE MÝ, KÖSRELÝ MÝ ???'
"Papaz Bektaþ, bölgede yaþayan bütün insanlara hiçbir ayýrým yapmadan herkesle sevgi, saygý içerisinde münasebetler kurarak, samimi bir dost olarak hayatýný sürdürdü. Kendisinin hayalinde, doðduðu ve çok sevdiði köy olan Hassene'ye bir gün tekrar dönmek vardý. Ölmeden bir gün önce de bu konuyu dile getirmiþ ve muhakkak bunu gerçekleþtireceðini vurgulamýþtý. Bizim de dileðimiz o ki, çocuklarýnýn, akrabalarýnýn ve dostlarýnýn onun bu dileðini gerçekleþtirip, Silopi'nin Kösreli (Hassene) Köyü'nü tekrar yerleþime açýp onun ismini yaþatmalarýdýr. Birçok din görevlisinin Avrupa'ya göç etmiþ olmasýna raðmen kendisi, halkýnýn kalbi Turabidin'e gelerek din görevlisi bulunmayan en ücra köylere giderek insanlara hizmet etti. Son gününde de Sarý Köyü Kilisesi'nin yýldönümü için Metropolit Samuel Aktaþ tarafýndan ayin yapmak üzere görevlendirilmiþti. Bütün heyecanýyla sabahý bekledi; ama maalesef saðlýðý elvermedi ve bu misyonunu yerine getiremedi. Sevgili kardeþ, deðerli baba, gerçek mücadele adamý, halkýnýn tüm kuruluþlarý adýna seni selametle uðurluyoruz."
3 çocuk babasý olan papaz Tuma Bektaþ'ýn en büyük oðlu Metropolit Genel Sekreteri Yusuf Bektaþ ise babasý Tuma Bektaþ için, "Renkli kiþiliði ve sevecen tavýrlarýyla herkese gülücükler daðýtan dolu dolu bir insandý. Her zaman bu topraklarda yaþayýp, buralarda ölmeyi istediðinden Avrupa'ya göç etmemiþ ve Süryani cemaatine dini hizmetler vermeye kendini adamýþ bir insandý" diye konuþtu.
Konuþmalarýn ardýndan cenaze, Mor Abraham Manastýrý çýkýþýnda alkýþlar eþliðinde Midyat Belediyesi'ne ait ambulansla Mor Þmuni Kilisesi'ne götürüldü. Papaz Tuma Bektaþ'ýn naaþý, Süryani geleneklerine göre Mor Þmuni Kilisesi'nde, ruhani din adamlarýna özel olarak yapýlan ve yeraltýna açýlmýþ bir odacýkta, merasim törenlerinde giydiði kýyafetlerle, yüzü doðuya bakacak þekilde sandalyeye oturtuldu. Papaz Bektaþ, Süryani ritüele göre naaþýna "murun" adý verilen ve özel olarak metropolitler tarafýndan kutsanmýþ yað sürülüp, bir tutam toprak serpilerek, tütsülenerek defnedildi.
Cenaze töreninden sonra Mor Þmuni Kilisesi çýkýþýnda taziyeler kabul edildi. Taziye törenine katýlanlara özel yapýlmýþ çörek, 'mýrra' adý verilen kahve ve yemek ikram edildi. (kaynak : yahudilerin ihlaslý ajansý!! )


Gabriel Rabo

23.11.2005 14:35:45: VADEDÝLEN TOPRAKLARA YOLCULUK
FRANKFURTER ALLGEMEÝNE SONNTAGSZEÝTUNG
VADEDÝLEN TOPRAKLARA YOLCULUK
BERLÝN, 27/12(BYE)--- Tirajý 296 bin olan haftalýk muhafazakar eðilimli Frankfurter Allgemeine-Sonntagszeitung'un 25 Aralýk 2004 tarihli sayýsýnda, Corinna Emundts imzasýyla ve yukarýdaki baþlýk altýnda yayýmlanan Gammelhausen çýkýþlý yazýnýn çevirisi þöyledir:
Gammelshausen þehri 16 yýl boyunca Sonya Demir'in yeni vataný olmuþtu. Burada dünyaya üç çocuk getirdi, rahat bir yaþam kurdu. Þimdi ise Almanya'daki son Noel'i, diasporadaki son ibadeti. Türkiye'ye, eski-yeni memleketine dönüþü düþününce yüzü ýþýldýyor.
Sonya Demir'in eþi oraya, ülkenin güneydoðusundaki Tur Abidin'e gitmiþ bile. Evlerinin kaba inþaatý bitmiþ, 2005 yazýnda taþýnmak istiyorlar. Sonya Demir, Türklerden bir yabancý gibi bahsediyor, onun vataný Tur Abidin, "Tanrý hizmetkarlarýnýn daðý". Düþünsel vataný ise Mezopotamya. Taþýnmanýn tabii ki bir risk olduðunu söylüyor Sonya Demir. Sarraf olan kayýnbiraderi de onlara katýlýyor. Kayýnbirader þöyle diyor: "Ýyi, yeni bir þey yaratmak için, bir þeylere cesaret eden insanlara ihtiyaç var." Almanya'da güvence altýna alýnmýþ hayatý býrakmalarýnýn nedeni, derin bir dindarlýkla baðlantýlý öncülük ruhu. Çünkü "ilk Hristiyanlar" olmaktan ve Hazreti Ýsa'nýn dili olan Aramiceyi konuþmaktan gurur duyuyorlar. Bu yüzden kendilerine Arami ve Süryani diyorlar. 5. yüzyýldan sonra Suriye Hristiyan kültürünün geliþtiði Yukarý Mezapotamya çevresinden geliyorlar.
Bugün ise buradan Irak, Suriye ve Türkiye sýnýrlarý geçiyor. Tehdit Altýndaki Halklar Örgütü üyesi ve kendisi de Arami olan Janet Abraham, Almanya'da yaklaþýk 75 bin Süryani ve Arami'nin yaþadýðýný ileri sürüyor. Sonya Demir, "kendi devletimiz, kendi ülkemiz yok" diyor. Dicle Vadisi'ndeki vatanýna geri dönmeyi, bölgeyi Hristiyanlarýn elinde tutma görevi olarak benimsemiþ gibi görünüyor. Ne de olsa oradaki Hristiyan kültürü 90'lý yýllarýn sonunda yok edilmiþ gibiydi. Köyler terk edilmiþ, kilise ve evler soyulmuþtu. Eskiden sayýlarý yüz binden fazla olan Hrisyanlardan iki bininin Mor Gabriel Manastýrý ve Hristiyan kenti Midyat'ta ýsrarla dayandýklarý belirtiliyor.
Yahko Demir de Sonya gibi Kafrolu. Geleneksel olarak neredeyse hepsinin soyadý "Demir" olan ilk 14 aile Kafro'ya dönmek istiyor. Yahko Demir emekli. Eski bir çiftçi olan Yahko Demir, 35 yýllýk tipik bir misafir iþçi hayatý yaþamýþ, 1979'da ailesini Augsburg'a getirmiþ. Fakat diðer misafir iþçilerden farklý olarak, vatanýný sadece ekonomik sebeplerle terk etmemiþ, bir Hristiyan olarak günlük yaþamda Müslümanlar tarafýndan kendini aþaðýlanmýþ hissettiði için oradan kaçmýþ. Çocuklarý, Yahko'nun geri dönme özleminin asla sönmediðini, kendilerinin bu özlemle büyüdüðünü söylüyorlar. "Gece rüya gördüðümde hep eski vatanýmda oluyorum ve mutlu bir þekilde uyanýyorum" diye anlatýyor Yahko Demir.
Aziz Özdemir de vatan hasreti yüzünden Almanya'da hasta olduðunu söylüyor. 1970'te kendisinin de boyanmasýna yardým ettiði Kafro'daki eski kilisenin tahrip edilen iç kýsmýný sýk sýk düþündüðünü anlatýyor. Almanya ve Avrupa'da faaliyet gösteren çok sayýdaki Süryani örgütlerinden birinde siyasi çalýþmalara da katýlan Özdemir mutlaka geri dönmek istiyor. 2001 yýlýndaki bir ziyaretinde din adamý Samuel Aktaþ'ýn ondan, memleketin yeniden inþa edilmesini rica ettiðini anlatýyor. Aktaþ'ýn fotoðrafý Almanya'daki evinin duvarýnda düðün resimlerinin yanýnda asýlý. Aziz Özdemir'in babasý Kafro'da belediye baþkanlýðý yaptýktan sonra görevi 1994'e kadar kardeþi devralmýþ. Sonra o da, Türklerle Kürtler arasýndaki ihtilaf yüzünden ve bir mayýn tarafýndan yaralandýktan sonra Ýsviçre'ye gitmiþ. Bu özlem, hayatýnda ailesinin memleketini hiç görmeyen oðul Markus'a bile bulaþmýþ. Çýraklýk yapan Markus, "Türkiye'de ekonomi hýzla geliþiyor, belki bir þeyler yapýlabilir" diye düþünüyor. Her þeye ve Alman pasaportuna raðmen burada kendisine yabancý muamelesi yapýldýðý duygusunda. Tur Abidin'deki eski memleketi, geri dönmek isteyenlerin hasretini çektikleri kadar güzel olmalý.
Geri dönenler, öncelikle iki köye, Sare ve Kafro'ya yöneliyorlar. Tüm aileler, Eylül 2005'de ayný günde törenlerle geri dönmek istiyorlar, hatta belki Baþbakan Recep Tayyip Erdoðan da katýlýr; en azýndan Sonya Demir'in kayýnbiraderi böyle düþünüyor. Kulaða, sanki vadedilen topraklara yolculuk gibi geliyor.

  

Gabriel Rabo

23.11.2005 14:15:25: Türkiye'ye karþý yeni kampanya: Süryani soykýrýmý
Türkiye'ye karþý yeni kampanya: Süryani soykýrýmý
Türk Tarih Kurumu Baþkaný Yusuf Halaçoðlu, 1915’te Osmanlý Ýmparatorluðu döneminde Suryanilere
karþý uygulandýðý iddia edilen ve "SEYFO" olarak adlandýrýlan soykýrýmla ilgili olarak Ýngiltere ve Rusya’yý suçladý. Halaçoðlu, Ýsveç’te bu konuda Türkiye’ye karþý baþlatýlan kampanyanýn ardýndan kendilerinin de karþý tezler hazýrlayabilmek için çalýþmaya baþladýklarýný bildirdi.
SEYFO’NUN MUHATABI TÜRKÝYE DEÐÝL
SEYFO’nun muhatabýnýn Türkiye olmadýðýný ifade eden Halaçoðlu, ANKA’ya yaptýðý açýklamada, söz konusu iddialarýn asýl sorumlusunun Ýngilizler ve Ruslar olduðunu 1915’te Suryaniler’e karþý yapýldýðý iddia edilen soykýrýmýn suçlusunun Ýngiltere ve Rusya olduðunu iddia etti.
Süryanilerin Fransa’da "Süryani soykýrým anýtý" açmasý üzerine harekete geçtiklerini belirten TTK Baþkaný Halaçoðlu, arþiv çalýþmalarýný yakýnda açýklayacaklarýný bildirdi.
Halaçoðlu, Suryani diasporasýnýn söylediði gibi Osmanlý Ýmparatorluðu’nda 1 milyon Suryani’nin yaþamadýðýný, 1914 yýlý verilerine göre 50 bine yakýn Suryani’nin bulunduðunu kaydetti. Süryani diasporasýnýn kampanyalarýný özellikle Ýsveç merkezli yürüttüklerini belirten Halaçoðlu, "Biz çalýþmaya baþladýk ve onlarýn idddialarýna karþý, olup biteni bütün çýplaklýðýyla, bütün gerçekliðiyle ortaya koyacaðýz. Çok kýsa zamanda arþivden elde ettiðimiz verileri kamuoyuna açýklayacaðýz. Zaten iddia edildiði kadar bir nüfuslarý söz konusu deðil. 50 bin civarýnda bir rakam söz konusu" dedi.
RUSLAR GÖTÜRDÜ
SEYFO konusunda, Osmanlý Devleti’nin suçlanmasýnýn yanlýþ olduðunu belirten Halaçoðlu, asýl sorumlunun önce Ruslar, sonra da Ýngilizler olduðunun altýný çizerken, "Onlar aslýnda I. Dünya Savaþý sýrasýnda, Ruslar tarafýndan, bizim Güneydoðu bölgemizden alýndýlar. Yani, Ruslar onlarý komple aldý ve Ýran’a, Urumiye bölgesinde bir yerlere götürdüler. Oradan da Ýngilizler Suryanileri aldý ve Musula götürdü" dedi. Halaçoðlu, Ýngilizler tarafýndan Musul’a götürüldüklerini kaydettiði Suryanilerin, askeri eðitim aldýklarýný ve Ýngiliz üniformasýyla Osmanlý Devleti’ne karþý savaþtýrýldýklarýný savundu. Halaçoðlu, önce Ýran, ardýndan Musul’a götürülen Suryanilerin yollarda epeyce kýrýldýklarýný belirterek, erkeklerle birlikte götürülen kadýn ve çocuklar hakkýnda ise bilgi vermedi.
Ýngiliz üniformasýyla Osmanlý’ya karþý savaþan Suryanilere yönelik çatýþma dýþýnda Osmanlý müdahalesi olmadýðýný savunan Halaçoðlu, Suryanilerin bugün öne sürdüðü "Osmanlý’nýn soykýrým gerçekleþtirdiði" iddialarýnýn gerçek dýþý olduðunu ?fade etti
GÖÇ ETTÝLER
TTK Baþkaný Halaçoðlu, Suryanilerin, soykýrýma uðramadýklarýný ve Musul’dan dünyanýn deðiþik bölgelerine daðýldýklarýný kaydederek, bunun kanýtý olarak da Musul’un Osmanlý Ýmparatorluðu sonrasý Türkiye Cumhuriyeti sýnýrlarý içerisinde kalmasýný örnek gösterdi.
SEYFO NEDÝR?
Süryaniler’in 1915 yýlýnda yaþadýklarýný tanýmlamak için kullandýklarý "SEYFO" kelimesi Süryanice "Kýlýç" anlamýna geliyor ve tarih boyunca "Kýlýçtan geçirilerek yok edilme"yi sembolize etmek üzere "Soykýrým" anlamýnda kullanýlýyor.
Halaçoðlu, öte yandan Asýlsýz Ermeni Soykýrým Ýddialarýyla Mücadelede Federasyonu’nun (ASEF) 19 Kasým’da The Marmara Otel’de Milli Eðitim Bakanlýðý ile iþbirliðiyle gerçekleþtireceði "Millet-i Sadaka: Ermeniler" adlý konferansta Ermeni soykýrým iddialarýný yanýtlayan bir sunum yaptý.
Milliyet, 22.11.2005
(Die Bezeichnung wurde korrigiert,SOL)

  

Gabriel Rabo

20.11.2005 18:56:28: 35 Sene Sonra Papazýna Kavuþan Köy
35 Sene Sonra Papazýna Kavuþan Köy
35 yýldýr ruhaninin bulunmadýðý Beth Sbirino (Haberli) köyü nihayet yeni bir papaza kavuþuyor. 13 Kasým 2005 Pazar günü Turabdin Metropoliti sayýn Timotheos Samuel Aktaþ'ýn köyde bulunan Mor Dodo Kilisesi'nde yapacaðý ayinde Saliba Erden papaz olarak takdis edilecek ve yeni görevine baþlayacak.
Sabah 06.00'da baþlayacak sabah duasýnýn ardýndan papazýn takdis edilme töreni 08.30'da gerçekleþtirilecek.
1984 yýlýnda yani yaklaþýk olarak bundan 21 yýl önce Ýsviçre'ye göç eden Saliba Erden, doðduðu topraklara olan hasrete daha fazla dayanamayarak, 1,5 sene önce 40 yaþýnda iken Bsibrino köyüne ailesi ile birlikte geri dönüþ yapmýþtý. Köyün ruhani ihtiyacýný þimdiye kadar geçenlerde vefat eden rahmetli papaz Tuma Beðdaþ idare ediyordu.
Köyden göç etmeden önce Süryani çocuklarýna öðretmenlik (melfono) hizmeti veren Saliba Erden, geçen sene köye geri dönüþ yaptýktan sonra köyde evini ve iþlerini düzene soktu. Göç etmeden önce yaptýðý öðretmenlikle (Melfono) köylülerin büyük bir beðenisini kazanan Saliba Erden, papazlýk görevi teklif edilince bunu seve seve kabul etti. Köylülerin de ruhani açýklarýný kapatmak için Turabdin Metropoliti'ne baþvurmalarý ve bu iþ için sayýn Saliba Erden'i önermeleri üzerine sayýn Metropolit köylülerin bu isteðini kabul ederek 35 yýl sonra köyün papaza kavuþmasýna vesile oldu. Sayýn Saliba Erden bu pazar günü yapýlacak takdis ayininden sonra görevine baþlayacak.
Erden Beth Sbirino (Haberli) köyüne ilaveten geçen sene Süryanilerin geri dönüþ yaptýðý ve köydeki evlere yerleþen korucularýn boþaltýldýðý Sare (Sari) köyüne de ruhani hizmeti verecek. Renkler Solmasýn Kültürler Kaybolmasýn sitesi olarak Köye geri dönüþün güzel bir örneðini Süryanilere gösteren sayýn SalibaErden'e bu görevinde baþarýlar diliyoruz. Ayrýca tarafýmýzdan Turabdin Metropolitliðine bir kutlama mesajý gönderilmiþtir.



Gabriel Rabo

12.11.2005 13:23:10: St. Aphraim's Syriac Orthodox Church is the first in the area.
Photo: Photo by Lea Mae Rice/The Connection
Before a Sunday service at St. Aphraim's Syriac Orthodox Church, Rita Mallouh fixes Monica Namman's head scarf as Myrna Namman, right, looks on.
New Church Brings Community Together
St. Aphraim's Syriac Orthodox Church is the first in the area.
By Lea Mae Rice
November 10, 2005
The walls are bare and the congregation sits in chairs instead of pews, but for the members of St. Aphraim's Syriac Orthodox Church in Alexandria, the important parts are there — stained glass windows, the gold-domed altar and the people.
At a St. Aphraim's service Sunday, Nov. 6, the small church was filled with sound as the nearly 50 congregants sang hymns and prayers in a language as old, they said, as Jesus Christ. Switching back and forth between Aramaic, English and Arabic, the congregants celebrated one of the first services ever at a metropolitan D.C.-area Syriac Orthodox church. Some had come from as far as Baltimore or Richmond to get to their new house of worship.
For Burke resident and St. Aphraim's member Simon Shammas, however, driving in the car for a few hours is worth having a place to worship. In the Washington D.C. area, about 150 families worship in the ancient religion, whose members started out in Turkey and migrated all over the world. But up until four weeks ago, they had no church in which to worship.
“When we had to go to other churches, we felt welcome, but we didn’t have our own,” said Shammas. The D.C. Syriac community often organized services at Catholic, Greek Orthodox or Coptic churches, but these were often scheduled around the other churches’ services, he said, at odd hours of the afternoon or evening.
St. Aphraim’s changed all that. "Once we know that we have our own church, it makes it a little better," said Shammas. "We are proud of our new church."
Syrian Orthodoxy is, according to its members, the most ancient of all Eastern Orthodox religions. Its members are concentrated in Middle Eastern countries but can be found across Europe and the Americas. Forty Syriac Orthodox churches are located in the United States.
As far as belief is concerned, said Shammas, Catholicism and the Eastern Orthodox religions are similar to Syriac Orthodoxy. But the traditions in the Syriac Orthodox service have roots from the days of Jesus Christ, said Shammas, such as a special round bell, shaken by the altar server at intervals throughout the Mass, the liturgy itself, and most profoundly, the language.
Syriac Orthodox masses are celebrated in Aramaic, the same language said to have been used by Jesus Christ. Although Aramaic is a rare language, said Simon Shammas, many people still speak it fluently at home, he said.
"A lot of the congregation reads and writes [Aramaic]. Some know things by heart," said Shammas. "My parents spoke Aramaic in the house every day."
ACCORDING TO congregant Jamil Namman, it has been two and a half years since Syriac Orthodox community members first started planning for a church they could call their own. Progress was slow for a while, said Namman, but the members of the Syriac Orthodox community worked together, donating decorations, supplies and hours of free time to make the church look the way it does.
"Everyone helped," said Namman. "Everyone pitched in a little. It's not some huge cathedral, but everyone helped out."
It took a while to make the former Baptist church, located off Indian River Run, look like a Syriac Orthodox church, said Fred Shammas, Simon's brother and deacon at St. Aphraim's. As in the other Eastern Orthodox religions, Syriac Orthodox churches use icons rather than statues to decorate the walls of their holy space; at St. Aphraim's, stained glass windows depict St. Aphraim, the Virgin Mary, and scenes from the life of Jesus.
The only window left that is not a stained-glass picture is a large triangular one above the church's main doorway. After seeing the success of the community and the church, said Father Eli Shabo, the archbishop offered to donate the money for a new window.
"We believe in God, that God will provide," said Shabo, who travels from New Jersey every other weekend to celebrate Mass for the D.C.-area Syriac Orthodox community. "People want to pray in the capital of the United States."
Even when no church existed to speak of, community members still got together for services.
"That is the one thing about the Syriac Orthodox community," said Namman. "Whatever means we have, we always try to establish a small church so that God can be with us."
"[Members of the Syriac Orthodox religion] like to live around each other, like any other community," said Simon Shammas. "Having our own church is going to bring a lot of other people to the area."
For Rita Mallouh, who comes from Baltimore with her father Chris, a deacon, the Syriac Orthodox community is like "a second home."
"I like it because it's our own church," she said. "We eat here. We have barbecues."
Malek Masoud, who comes to St. Aphraim's from Rockville, Md. with his wife Lisa and son Spencer, agreed. "It's a small community, and everyone is scattered," he said. "having something to come to every week is really special."

  

Gabriel Rabo

08.11.2005 20:32:41: WDR: Kirchenführer starb in Düsseldorfer Hotelzimmer
Kirchenführer starb in Düsseldorfer Hotelzimmer (14:15)
Der Metropolit der syrisch-orthodoxen Christen in Mitteleuropa, Julius Cicek, ist am Wochenende tot in einem Düsseldorfer Hotelzimmer aufgefunden worden. Der Erzbischof hatte sich auf dem Weg zu einem Seminar in der Schweiz befunden. Der Tod soll im Schlaf eingetreten sein.
Der 63-jährige Kirchenführer galt als wichtigste Persönlichkeit der syrisch-orthodoxen Christen in Europa.
WDR, 31.10.2005
  

Gabriel Rabo

08.11.2005 20:15:16: Twente treurt om dood aartsbisschop Çiçek
Twente treurt om dood aartsbisschop Çiçek
Van onze verslaggever Rik Nijland
ENSCHEDE - Zijn overlijden trok weinig belangstelling van de media. De Syrisch-orthodoxe gemeenschap is erg in zichzelf gekeerd. Bij zijn uitvaart worden echter duizenden mensen verwacht.
De St. Kuryakoskerk en de ernaast gelegen ontmoetingsruimte blijven de hele week dicht. Normaal is het in Enschede-Zuid een komen en gaan van Syrisch-orthodoxe christenen, maar alle activiteiten zijn afgeblazen vanwege de dood van aartsbisschop Çiçek.
De 63-jarige Çiçek resideerde al ruim twintig jaar in het klooster van St. Ephrem de Syriër, nabij Losser. Hij stierf in een hotel bij Düsseldorf toen hij op weg was naar Zwitserland, dat deel uitmaakte van zijn diocees.
Twente is een belangrijk centrum voor de Syrisch-orthodoxe kerk in Europa. Dat is een gevolg van de offervaardigheid van de eerste emigranten, die begin jaren zeventig vanuit Oost-Turkije naar Twente trokken om werk te zoeken in de textielindustrie. Eind jaren zeventig kochten zij een gebouw in Hengelo om er de eerste Syrisch-orthodoxe kerk in Europa te stichten.
Dat had een aanzuigende werking, vertelt Jan Schukkink, die twee jaar geleden promoveerde op het wel en wee van de Syrisch-orthodoxe gemeenschap in Nederland. De politieke woelingen in Turkije en de strijd tussen leger en Koerden brachten in de loop van de jaren zeventig een exodus uit de dorpen van herkomst in Tur Abdin op gang.
Traditioneel is er een sterke binding met familie en kerk, aldus Schukkink. ‘Door de familieleden en de kerkelijke dienstverlening trokken veel van deze mensen naar Twente.’ Later volgden geloofsgenoten uit Irak en Syrië.
In Enschede wonen inmiddels 4500 Syrisch-orthodoxen. In heel Nederland zijn naar schatting vijftienduizend Syrisch-orthodoxen. De meesten wonen in Twente. Velen werken in de horeca.
De gemeenschap is sterk naar binnen gerucht, vertelt Schukkink. ‘Ik denk dat 90 procent van hun contacten binnen de eigen groep blijft, maar in economisch opzicht is de integratie behoorlijk succesvol. Ze zijn zeer ambitieus en ijverig. Het belangrijkste verschil met de Turken is dat ze altijd het idee hebben gehad dat ze in Nederland hun toekomst moesten opbouwen, en niet in het land van herkomst.’
Dat gebeurt vanuit een zeer hechte familiestructuur. ‘Als er een neef geld nodig heeft om een eigen zaak te beginnen, dan komt dat geld er. Status is erg belangrijk: geld, een mooi huis, maar ook een goede opleiding geeft de familie aanzien.’
De oprichting van de eerste eigen kerk in Europa leidde eind jaren zeventig tot de komst van abt Julius Jesuh’ Çiçek naar Nederland. Hij nam vanaf 1979 als aartsbisschop de opbouw van de Syrisch-orthodoxe kerk in Midden-Europa ter hand.
Die is inmiddels uitgegroeid tot het kerkelijk/culturele centrum voor de Syrisch-orthodoxe gemeenschap in Europa. Een overledene laten begraven op het kerkhof bij het klooster geldt als een statussymbool voor de familie.
Aanvankelijk bestierde de aartsbisschop vanuit het klooster zijn geloofsgenoten in heel West- en Midden-Europa, met uitzondering van Scandinavië. Later kreeg ook Duitsland een eigen bisschop. De aartsbisschop heeft nu nog de Benelux, Frankrijk, Oostenrijk en Zwitserland onder zijn hoede.
volkskrant.nl, donderdag 3 november 2005

  

Gabriel Rabo

08.11.2005 20:15:16: Overleden aartsbisschop wordt zittend getoond
Overleden aartsbisschop wordt zittend getoond

Gepubliceerd op woensdag 02 november 2005

GLANE (ANP) - Het stoffelijk overschot van de Syrisch-orthodoxe aartsbisschop Çiçek zit zaterdag op een stoel tijdens de uitvaart in het Sint Eprhem-klooster in het Twentse dorp Glane. De aartsbisschop houdt tijdens de ceremonie zijn bisschoppelijke staf vast.
Na de dienst wordt het lichaam in en om de kerk op een draagbaar rondgedragen om de tienduizenden rouwenden in de gelegenheid te stellen afscheid van hun geestelijk leider te nemen.
Volgens de Syrisch-orthodoxe traditie worden geestelijk leiders, zoals patriarchen en aartsbisschoppen, zittend bijgezet. Na de dienst wordt het lichaam van de prelaat op een stoel bijgezet in het mausoleum van het Syrisch-orthodoxe klooster. De zittende opbaring staat volgens een woordvoerder van de religieuze gemeenschap symbool voor een koning die op zijn troon zit.
Geen probleem
Volgens uitvaartleider R. de Leeuw van Flokstra en De Leeuw uitvaartverzorging is het geen probleem om een lijk op een stoel te krijgen. De stijfheid van een lijk vermindert na enkele dagen. ,,Het is voor mij de eerste keer dat ik een stoffelijk overschot op een stoel zet. Nee, het is geen raar gevoel, ik ben nogal rustig van nature.''
De Leeuw is sinds 1987 uitvaartleider in de Syrisch-orthodoxe gemeenschap. Volgens hem is het in Nederland tamelijk uniek dat overledenen in een mausoleum in de kerk worden bijgezet. Bovengrondse grafkelders bevinden zich alleen in de Nieuwe Kerk in Delft en in het klooster in Glane, aldus De Leeuw.
Çiçek is de derde geestelijk leider die in de crypte onder het altaar wordt bijgezet. Twee bisschoppen uit de Syrisch-orthodoxe gemeenschap gingen hem voor.

  

Gabriel Rabo

08.11.2005 20:10:09: Deze week veel aandacht voor het overlijden Syrisch-orthodoxe aartsbisschop Çiçek.
Deze week veel aandacht voor het overlijden Syrisch-orthodoxe aartsbisschop Çiçek. Uit de nieuwbladen enkele samenvattingen:
Twente treurt om dood aartsbisschop Çiçek
(Volkskrant) Zijn overlijden trok weinig belangstelling van de media. De Syrisch-orthodoxe gemeenschap is erg in zichzelf gekeerd. Bij zijn uitvaart worden echter duizenden mensen verwacht.
Massale belangstelling verwacht voor uitvaart
De gemeente Losser rekent op 15 duizend tot 25 duizend bezoekers bij de uitvaart van de Syrisch-orthodoxe aartsbisschop Çiçek. Die wordt bijgezet in de crypte onder het altaar van de kerk van het klooster van St. Ephrem de Syriër, tussen Losser en Glanerbrug. Om de toevloed van gelovigen, onder wie de Patriarch van Damascus, de leider van de Syrisch-orthodoxe kerk, in goede banen te leiden, wordt parkeerruimte ingericht net over de grens in Duitsland en op Luchthaven Twente. Vandaar worden de bezoekers met pendelbussen vervoerd naar het klooster. Maximaal 25 duizend mensen kunnen rond het landelijk gelegen klooster de uitvaart bij wonen. De kerk zelf heeft achthonderd plaatsen, er worden tenten neergezet, maar het merendeel van de gelovigen zal de plechtigheid, die op schermen is te volgen, in de buitenlucht bijwonen. Na de dienst wordt het lichaam van de aartsbisschop in en om de kerk rondgedragen, zodat de rouwenden afscheid kunnen nemen.
Begrafenis aartsbisschop in Twente
(ANP, GPD) - Tienduizenden Syrisch-orthodoxe gelovigen worden eind deze week verwacht in het Twentse Glane bij de begrafenis van aartsbisschop Julius Yes-hu Çiçek. De Syrisch-orthodoxe bisschop van Midden-Europa is dit weekeinde op 63-jarige leeftijd overleden. De politie trof hem zaterdag dood aan in zijn hotelkamer in Düsseldorf. Çiçek leidde de Suryoye gemeenschap in Europa sinds 1979. Het klooster Mor Afrem in het Twentse Glanerbrug was zijn officiële zetel.
Overleden aartsbisschop zit tijdens uitvaartdienst
(ANP) - Het lichaam van de afgelopen weekeinde overleden Syrisch-orthodoxe aartsbisschop Çiçek zit zaterdag op een stoel tijdens de uitvaart in het Sint Eprhem-klooster in het Twentse dorp Glane. De aartsbisschop houdt tijdens de ceremonie zijn bisschoppelijke staf vast. Na de dienst wordt het lichaam in en om de kerk op een draagbaar rondgedragen om de tienduizenden rouwenden in de gelegenheid te stellen afscheid van hun geestelijk leider te nemen. Volgens de Syrisch-orthodoxe traditie worden geestelijk leiders zittend bijgezet Dat is mogelijk omdat de stijfheid van een lijk vermindert na enkele dagen.
6 november 2005
  

Gabriel Rabo

08.11.2005 19:31:11: Syrisch-orthodoxe kerk / Aartsbisschop bijgezet in klooster
07-11-2005
Syrisch-orthodoxe kerk / Aartsbisschop bijgezet in klooster
door Onno Havermans
Zittend op een stoel is het lichaam van Julius Yeshu Çiçek, aartsbisschop van de Syrisch-orthodoxe kerk in West-Europa, zaterdag bijgezet in het mausoleum van het klooster in het Twentse dorp Glane.
Driemaal maakt Sara Hanna het kruisteken, dan kust ze vlug haar vingertoppen en strekt haar handjes uit naar de zilvergrijze Mercedes waarin patriarch Zakka I Iwas, die als hoogste gast bij de plechtigheid aanwezig was, zachtjes wegglijdt.
Het 8-jarige meisje zit eerste rang, op de schouders van haar vader, een van de 15000 Syrisch-orthodoxe gelovigen die zich voor de Mariakerk hebben verzameld.
,,We zijn gekomen om elkaar te condoleren”, zegt A. Hanna uit Enscede. Hij heeft geluk: hij staat voor in de tent, pal onder een groot videoscherm waarop de dienst voor de mensen buiten te volgen moet zijn. Wanneer eindelijk de houten kerkdeuren opengaan, loopt de patriarch zowat op hem toe, slechts afgescheiden door een kordon veiligheidsmensen. Vele honderden andere belangstellenden moeten het doen met een zompig plekje in de weilanden rondom het klooster en flarden van de liturgie en meerstemmige zang.
In de kerk zitten genodigden, onder wie staatssecretaris Ross en de ambassadeurs van Turkije, Syrië en Libanon, landen waaruit veel gelovigen oorspronkelijk afkomstig zijn. Buiten zoeken duizenden in zwart, bruin of donkerblauw gekleed naar familie en bekenden, want behalve een verdrietig ritueel – hier en daar moffelt een vrouw een traan weg in haar zakdoek – is de bijzetting van de aartsbisschop een samenkomst van mensen die, op de vlucht voor vervolging en oorlog, over de halve wereld zijn verspreid.
,,Wij zijn de overlevenden”, zegt Johan Onsal uit Hengelo, die als vrijwilliger de pers begeleidt.
Halverwege de ochtend wordt de overleden aartsbisschop over een rode loper vanuit het klooster naar de kerk gedragen, zittend in zijn stoel en gehuld in een rijkelijk versierd gewaad.
De hele dienst zit hij voor het altaar, het bleke gelaat scheefgezakt in de eeuwige slaap. Wierook brandt, en er zijn bijbellezingen, gebeden en gezangen. ’s Middags wordt de aartsbisschop bijgezet in de crypte, waarna een metselaar heel aards zijn werk doet.
Kardinaal Simonis, in rode kazuifel, herdenkt Çiçek tijdens de dienst als ’een goede herder met onvolprezen toewijding en inzet’, die heeft bijgedragen aan ’een goede relatie tussen de kerken’.
Burgemeester J. Westendorp van Losser roemt de toegankelijkheid van de overleden hoogwaardigheidsbekleder, die zich in Twente mengde onder de gewone mensen en Glane beschouwde als zijn tweede huis dat hij intussen uitbouwde tot een van de wereldcentra van het Syrisch-orthodoxe geloof. ,,En daar zijn we trots op.”
Hij krijgt applaus, net als de Hengelose priester Gabriel Kaya, die voorlopig de honneurs in het bisdom waarneemt en zijn volgelingen moed inspreekt. De toejuichingen voor patriarch Zakka gaan samen met het schrille keelgeluid van rouwende Arabische vrouwen.
Na afloop zijn er liters koffie en dozen vol broodjes voor de verkleumde gelovigen buiten. Er staan tenten en mobiele toiletten en vanaf het weiland rijden bussen naar de vliegbasis Twenthe en het Duitse Gronau, net over de grens, waar parkeerterreinen zijn ingericht. Her en der staan boxen waarin de bezoekers een donatie kunnen achterlaten voor het klooster en de zes Twentse parochies die deze dag tot in de puntjes hebben verzorgd.
Jonge vrijwilligers, herkenbaar aan een wit T-shirt met daarop de naam van de overledene, bedienen. Als een priester, in zwart-paarse mantel en met uivormige zwarte muts, aanschuift voor een bekertje koffie, pakt een meisje zijn hand en slaat vervolgens blijmoedig een kruis.
De kerk en de gelovigen
Het diocees van de overleden Çiçek–zetel, Glane, omvat de Benelux, Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk en Zwitserland. De meesten van de 50000 Syrisch-orthodoxen wonen in Duitsland; Nederland (vooral Twente) telt 10000 gelovigen. Ze komen vooral uit Turkije en Syrië, waar ze vervolging vreesden. Onder de in 1915 door de Turken vermoorde Armeniërs zaten veel geloofsgenoten. In de jaren zeventig kregen de orthodoxen in Nederland bekendheid door het ’kerkasiel’, hun verleend toen ze uitgezet dreigden te worden.
Evenals de Koptisch- en Armeens-orthodoxen zijn de Syrisch-orthodoxen ’monofysiten’: ze geloven dat Jezus niet twee naturen had (mens én God), maar slechts één, de goddelijke.
De Syrisch-orthodoxe kerk is lid van de Wereldraad van Kerken en van de Nederlandse Raad van Kerken.

  

Gabriel Rabo

08.11.2005 16:49:01: Adýyamanspor’a Süryani desteði
Adýyamanspor’a Süryani desteði
Fadýl BÝNZET/DHA
ADIYAMANSPOR Futbol Þube Sorumlusu Özcan Bozdoðan, Ýstanbul Süryani Vakfý’nýn 2005-2006 futbol sezonunda kullanýlmak üzere kulüplerine 2 bin 500 YTL yardýmýnda bulunduðunu açýkladý. Bozdoðan, Süryani vatandaþlarýn Adýyamanspor için zaman zaman maddi destekte bulunduðunu da belirterek, yardýmlarýndan dolayý Süryani Vakfý’na teþekkür etti.

  

Gabriel Rabo

08.11.2005 16:49:01: Hürriyet: Süryaniler yasta
Süryaniler yasta
Ünal ÖZTÜRK / GLANE
Avrupa’da yaþayan Süryaniler, Hollanda’da bir süre önce geçirdiði kalp krizi sonucu yaþamýný yitiren Orta Avrupa Süryani Ortodoks Kilisesi Metropoliti Mor Yulies Ýsa Çiçek için yas tutuyor.
Süryani nüfusun artmasýyla dini ihtiyaçlarýný karþýlayabilmek amacýyla Avrupa’da oluþturulan ilk metropolitlik kurumunun dini lideri olan 63 yaþýndaki Çiçek için Hollanda’nýn Almanya sýnýrý yakýnlarýndaki Glane Kabasasý’nda bulunan Mor Afrem Süryani Manastýrý’ndaki törene, çeþitli ülkelerden 10 bini aþkýn Süryani akýn etti. 1977’de Türkiye’den ayrýlarak Hollanda’nýn Hengelo kentine yerleþen Çiçek, 1979 yýlýnda Süryani patriði Mor Ýgnatius Yakup III tarafýndan ‘Mor Yulius’ adýyla Orta Avrupa Süryani Ortodoks Kilisesi Metropoliti olarak takdis edilmiþti.
Böyle taþýdýlar
SÜRYANÝ geleneklerine göre cübbesiyle bir sandalyeye oturtulan Çiçek’in naaþý, Mor Afrem Süryani manastýrýnda ruhbanlara ayrýlan bölüme konuldu. Törene bütün Süryanilerin Patriði Mor Ýgnatius Zakka Was, Kardinal Simonis ve çeþitli Hollanda kurumlarýndan temsilciler katýldý.
Metropolite zýlgýtlý gözyaþý
TÜRKÝYE’den Avrupa’ya göç eden Süryaniler, ruhani liderlerinin cenaze töreni için Hollanda’nýn, Almanya sýnýrýna yakýn bölgesinde bulunan Glane kasabasýna koþtu. Türkiye’den Hollanda’ya gittikten iki yýl sonra Orta Avrupa Süryani Ortodoks Kilisesi Metropoliti olan Çiçek’in Mor Afrem Süryani Manastýrý’ndaki cenaze töreninde zýlgýtlar eþliðinde dualar okundu. Dualarýn okunmasý sýrasýnda Süryaniler gözyaþý döktü.
Hürriyet, 6 Kasým 2005
  

Gabriel Rabo

07.11.2005 21:40:21: Glane klaar voor uitvaart aartsbisschop Çiçek
za 5 nov 2005, 03:05
Glane klaar voor uitvaart aartsbisschop Çiçek
GLANE - Onder veel belangstelling zal zaterdag om 12.00 uur de uitvaart van de Syrisch-orthodoxe aartsbisschop Julius Çiçek plaatsvinden. Hij zal worden bijgezet in het mausoleum van het St. Eprhem-klooster in het Twentse dorp Glane. Er worden tienduizenden mensen uit heel Europa verwacht, onder wie veel hoogwaardigheidsbekleders en journalisten.

In het klooster kunnen maximaal 1500 bezoekers de kerkdienst bijwonen. Omliggende tenten kunnen ongeveer 3500 mensen herbergen. De rest kan de uitvaart in de aangrenzende weilanden bekijken via grote videoschermen.
Alle zeilen zijn bijgezet om de uitvaart in goede banen te leiden. Op parkeerterreinen bij vliegveld Twente en het nabijgelegen Gronau kunnen duizenden belangstellenden hun auto's kwijt. Tachtig bussen worden ingezet om hen naar het klooster en weer terug te brengen. Een sporthal is gereserveerd voor noodopvang en verzorging. Campinghouders in de buurt hebben, soms gratis, onderdak aangeboden.



  

Gabriel Rabo

07.11.2005 21:40:21: The first Archbishop of Central Europe & Benelux countries (1942-2005)
Mor Julius Yeshu`Çiçek
The first Archbishop of Central Europe & Benelux countries (1942-2005)
--------------------------------------------------------------------------------

Archbishop Mor Julius Yeshu` Çiçek, who passed away on October 29, 2005 at the age of 63 is acknowledged as one of the greatest shepherds of the Universal Syrian Orthodox Church. Since his consecration as the first Metropolitan of Central Europe in 1979, His Eminence had oversaw the establishment of a number of churches and monasteries in Germany, Netherlands, Austria, Switzerland, Norway, Sweden, England and France. In the 1970s when Christians found it impossible to continue in their ancient homeland in South East Turkey and emigrated to Europe enmass, it was Mor Yulius Çiçek who shepherded the community in Europe. During the twenty-six years of his archbishopric, the Church in Europe achieved remarkable growth.
Mor Yulius made very significant scholarly contributions to the Church through the Bar Hebraeus Publishing House which published about 100 books related to the Syriac Orthodox liturgy, Bible, history, etc., in Syriac and in European languages, as well as periodicals such as the "Kolo Suryoyo". His Eminence was also an eminent calligrapher who continued the ancient Syriac Orthodox tradition of liturgical manuscript production as a monastic vocation.
Biography
Mor Julius Yeshu` Çiçek was born in 1942 in Upper Kafro, in Tur `Abdin (Turkey), to Qashisho Barsawmo and Bath-Qyomo Sayde. At the age of nine he went to seminary at Deyr-ul-Za'faran, where he studied Syriac, Turkish, Arabic and Theology. He was ordained a deacon in 1958, and became a secretary to the late Metropolitan Mor Philoxenos Hanna Dolabani. Later he joined the monastery of Mor Cyriacus in the region Bsheriye (Bitlis) to administer pastoral service and engaged in a mission to seek Syriac and Armenian Christians, who survived the genocide of 1915 at the hands of the Turks.
In 1960 he was made a novice monk in the monastery of Mor Gabriel and embraced an ascetic life. He taught in the theological seminary at Mor Gabriel and copied many books with an exellent hand. When Fr. Shabo Guenes, the abbot of the monastery retired in 1962, Fr. Yeshue Çiçek was chosen as abbot of the monastery. In 1969, Mor Iwannis Ephrem Bilgic, the Bishop of Tur `Abdin, ordained him a priest. Between 1973 and 1974, Yeshu` Çiçek lived in Damascus, in the Seminary of Mor Ephrem at Atshane in Lebanon and in the Holy land. Then he came to Germany, where learned the German language and ministered to the Syrians of the diaspora. At the request of the Metropolitan of America, Mor Athanasius Yeshue Samuel, Dayroyo Yeshu` Çiçek was in the United States from 1975-77, learning English and ministering to the Syriac Orthodox faithful there. In 1977, he returned to Europe and settled in Holland at Hengelo.
In the same year the Holy Synod chose him as the Patriarchal Vicar for the new diocese of Central Europe. He constructed a hall for a new Syriac Orthodox church of St. John the Evangelist, which was consecrated by the late Patriarch Mor Ignatius Ya`qub III. In 1978, Dayroyo Yeshu` began publishing Kolo Suryoyo, the news magazine of Syriac Orthodox diocese of Central Europe.
Archbishop who built the Church in Europe
In 1979, the Patriarch Ya`qub III consecrated Dayroyo Yeshu` Çiçek in Hengelo as Archbishop of the Syrian Orthodox diocese of Central Europe, with the name Mor Yulius. In 1984, Mor Yulius acquired Dayro d-Mor Ephrem at Losser, Nederlands, which became the seat of the archbishop. Under the able guidance of His Eminence, the Central Europe diocese has flourished.
Due to his efforts, the Church now has three large monasteries in Europe--near Enschede in the Netherlands, in Arth, Switzerland, and in Warburg, Germany. Several parishes were formed throughout Europe--nearly 50 in Germany and several others in the Netherlands, in Austria, Switzerland, Norway, Sweden, England and France, among others. In the monasteries he founded, Mor Yulius established monastic schools which trained the clergy and faithful in the new diaspora in the traditions of the Church.
Contributions
Mor Yulius made very significant scholarly contributions to the Church through the Bar Hebraeus Publishing House which published about 100 books related to the Syriac Orthodox liturgy, Bible, history, etc., in Syriac and in European languages, as well as periodicals such as the "Kolo Suryoyo". His Eminence was also an eminent calligrapher who continued the ancient Syriac Orthodox tradition of liturgical manuscript production as a monastic vocation.
Mor Yulius was an effective ambassador of the church to the European Churches. He participated in Ecumenical dialogues with the Catholic Church at the Pro Oriente and accompanied H.H Patriarch Ignatius Zakka I Iwas during his historic visit to Rome in 1984, where the Joint Declaration with Pope John Paul II was signed. He participated in the Pro-Oriente dialogues with the Catholic Church. The strong relationships with churches and governments in Europe came to be of much benefit for the Syriac Orthodox Church. Syriac is today recognized as a language included in the approved list of languages that can be taught in schools in countries Sweden and in Austria.
A Syriac father that Malankara Church can never forget
Mor Julius Yeshu` Çiçek is a Syriac father that Malankara can never forget. During times of hardship for the faithful in Malankara he had visited them many times to offer comfort and strength. His Eminence can be considered the founding father of the Malankara Syrian Orthodox Theological Seminary that now flourishes in Udayagiri. He contributed about Rs. 40 lakhs--the largest contribution that made the founding of the seminary possible in 1988. He continued to take much interest in the growth of this institution till his end. The Church in Malankara will be indebted to him forever.
His Eminence maintained warm relationships with many late and current bishops of the Church in Malankara including late Catholicos Mor Baselius Paulose II and the present Catholicos H.B. Mor Baselius Thomas I.
Despite his strenuous schedule, Mor Yulius always found time to stay abreast of the struggles of the faithful in Malankara. Many from Malankara, both clergy and laity, were warmly received by His Eminence at his monastery in Holland. Mor Cicek is a Syriac father that Malankara can never forget.
Passing away
His Eminence was only 63 when he entered into heavenly abode on October 29, 2005 in Germany. The late Archbishop was later brought to the monastery of St. Ephrem the Syrian in the Dutch town of Glane, near the German border and was kept there for public homage. Tens and thousands of faithful visited the monastery to bid farewell to their beloved prelate. The last rites of the late Archbishop was held on Saturday, Nov 5, 2005. The funeral service was led by His Holiness Ignatius Zakka I, the Patriarch of Antioch and the Supreme Head of the Universal Syrian Orthodox Church.
The mortal remains of the late Archbishop was entombed in the mausoleum below the sanctuary of the Holy Virgin Mary Cathedral in Glane, Netherlands, where also rests the late Archbishop of North America of blessed memory, Mor Athanasius Yeshue Samuel and His Grace Mor Philoxinos Elias Cankaya. In the untimely passing away of this great luminary, the faithful of the Syriac Orthodox diaspora in Europe, in Malankara and all over the world have indeed lost a true shepherd.

  

Gabriel Rabo

07.11.2005 21:40:21: Patriarch is Nederland
Patriarch is Nederland
De patriarch van de Syrisch-Orthodoxe Kerk is Nederland dankbaar.
foto: Erik schaddelee
De leider van de Syrisch-Orthodoxe Kerk liet gisteren weten dankbaar te zijn voor wat Nederland voor zijn kerk en voor Çiçek heeft betekend. ‘Het was niet alleen het vaderland van Çiçek, maar ook het land waar hij met iedereen goed kon samenwerken om iets op te bouwen’, vertelde Zijne Heilig-heid, zoals de patriarch door zijn gelovigen wordt aangesproken.
De patriarch prees Çiçek omdat het hem gelukt was tientallen kerken en kloosters in heel Europa te bouwen. ‘In Duitsland, Zwitserland, Zweden. Overal kreeg hij het voor elkaar iets op te bouwen en dat maakt hem een waarlijk groot man. Çiçek was eigenlijk ook nog niet klaar met zijn werk. Juist nu hebben wij hem hard nodig, maar het is Gods wil dat hij er nu niet meer is en dat moeten we accepteren.’
Massale belangstelling
De organisatie van de bijzetting van Çiçek verwacht dat er minimaal vijftienduizend, maar misschien wel vijftigduizend mensen komen naar het klooster in Glane.
Onder hen vertegenwoordigers van alle Nederlandse kerkelijke stromingen, maar ook de Belgische ambassadeur van Syrië en alle bisschoppen en aartsbisschoppen van het Syrisch-Ortho-doxe geloof zullen hun op-wachting maken tijdens de uitvaartdienst. De massale belangstelling stelt de organisatie voor een probleem, want bij het klooster is hooguit plaats voor vijftienduizend personen. Om toch iedereen in de gelegenheid te stellen iets te zien van de uitvaart, zijn er in de weilanden in de omgeving van het klooster tenten neergezet met daarin beeldschermen.
Hoewel er geen vrees is voor een terroristische aanslag, is de politie ook massaal aanwezig. ‘Dat heeft puur een logistieke reden’, zegt een woordvoerder van de organisatie. ‘De politie regelt het verkeer en er zullen ook agenten tussen het publiek doorlopen. We verwachten echter totaal geen problemen. Zeker niet van terroristische aard.’
Mensen die naar de bijzetting van bisschop Çiçek willen worden door de organisatrie verzocht te parkeren bij Airport Twente of in Gronau. Van daaruit gaan er pendelbussen naar het klooster. Parkeren bij het klooster is niet mogelijk.
Bron Twente Vandaag

  

Gabriel Rabo

07.11.2005 21:40:21: Tienduizenden verwacht bij uitvaart bisschop Çiçek
Tienduizenden verwacht bij uitvaart bisschop Çiçek
De geestelijk leider overleed vorige week zaterdag op 63-jarige leeftijd op doorreis naar Zwitserland in het Duitse Düsseldorf.

Çiçek was de eerste aartsbisschop van de Syrisch-orthodoxe kerk in Midden-Europa. Onder zijn leiding zijn sinds 1979 ongeveer vijftig kerken en drie kloosters in zijn bisdom geopend. Vanuit de hele wereld worden gelovigen verwacht die hem de laatste eer willen bewijzen in het klooster Mor Ephrem in Glane, waar zijn bisdom was gevestigd.

Omstreeks 09.30 uur begint op het terrein van het klooster een besloten mis voor genodigden. Het lichaam van de aartsbisschop wordt daarna achter gesloten deuren overeind gezet en in een stoel geplaatst. Rond het middaguur begint een openbare processie met toespraken van onder anderen de patriarch van Syrië en kardinaal Simonis. De dienst duurt tot ongeveer 14.30 uur, waarna Çiçek wordt bijgezet in een praalgraf in de Mariakerk.

Foto's Erik Schaddelee
Vrijdag werd door enkele genodigden al afscheid genomen van Çiçek. De Twentse politie zet zaterdag 150 man in om de stroom belangstellenden in goede banen te leiden.

Bron : Novum Nieuws
Foto : Erik Schaddelee

  

Gabriel Rabo

07.11.2005 21:40:21: Bijzetting Syrisch-orthodoxe kerkvorst live op TV Oost
Bijzetting Syrisch-orthodoxe kerkvorst live op TV Oost
foto Patrick Weegink
links op de foto Aartsbisschop Cicek
Aartsbisschop Cicek overleed zaterdag 29 oktober op 63-jarige leeftijd aan een hartstilstand. Sinds 1977 leidde hij de Syrisch-orthodoxe geloofsgemeenschap in Europa, die met verdriet en ongeloof op zijn dood heeft gereageerd. De Syrisch-orthodoxe gemeenschap in West Europa telt 250.000 leden, waarvan 8000 in Twente. De gemeente Losser houdt er rekening mee dat 40.000 mensen de uitvaart willen bijwonen.

De live-uitzending van TV Oost duurt van 11.30 tot ongeveer 15.00 uur. Het commentaar wordt verzorgd door Inga Tjapkes en de Syrisch-orthodoxe theoloog George Acis.


  

Gabriel Rabo

07.11.2005 21:40:21: Luid applaus voor overleden Çiçek
Luid applaus voor overleden Çiçek
Kardinaal Simonis preekt, met Çiçek op de voorgrond. foto: Erik Schaddelee
De Syrisch-orthodoxe stroming is één van de oudste geloofsstromingen van het christendom. Tijdens de uitvaart werd de overledene volgens traditie, zittend opgebaard langs de belangstellenden geleid. Dit staat symbool voor een koning die nog altijd op zijn troon zit. Na de ceremonie van twee en een half uur, werd hij eveneens zittend, bijgezet in het mausoleum onder de Maria kerk van het klooster naast twee andere aartsbisschoppen. Normaliter is begraven in de kerk slechts voorbehouden aan de leden van het koninklijk huis.
Het aantal belangstellenden werd aanvankelijk geschat op 30.000. Er waren 150 agenten ingezet om de bijzetting zo ordelijk mogelijk te laten verlopen. De bezoekers die de dienst in de kerk niet bij konden wonen konden de gebeurtenissen op grote schermen buiten in tenten bekijken. Hier werd volop gebruik van gemaakt. Veel mensen waren heftig geëmotioneerd. Bij de plechtigheid waren enkele hoogwaardigheidsbekleders aanwezig zoals onder andere kardinaal Simonis, Patriarch H.H. Moran Mor Ignatius Zakka I Iwas, Zijne Excellentie Ambassade T. Sallum, de burgemeester van Losser, en Chori Episkopos Gabriel Kaya die een toespraak hielden.
Vroeg in de ochtend was er een kerkdienst in de Maria kerk onder leiding van Timotheus Samuel Aktas. Daarna gingen de deuren open voor de genodigden. De kerkleider werd, onder luid applaus van de aanwezigen, in bijzettingpositie, dus zittend op een stoel, richting de Maria kerk gedragen onder leiding van diakenen, priesters, bisschoppen en familieleden van Julius Yeshu Çiçek. Rond de middag begon de officiële ceremonie. ‘Tijdens deze ceremonie wordt de baar in de vier richtingen van het kruis gedragen tijdens een speciale dialoog van afscheid, waarbij de overledene door priesters en monniken wordt toegewenst in vrede heen te gaan’ Aldus voorlichtster Naures Atto. Na de ceremonie konden alle genodigden persoonlijk afscheid nemen door langs de overledene te lopen en zijn hand te kussen. Voor de genodigden volgde hierna een maaltijd in een speciaal opgezette tent. De Patriarch werd apart met een auto naar de tent gebracht. Na afloop van de maaltijd werd de aartsbisschop bijgezet in het mausoleum van het klooster. Zondag vond er nog een speciale herdenkingsdienst plaats.
Julius Yeshu Çiçek was op doorreis vanuit het Sint Ephrem klooster naar Zwitserland. Hij overleed op 29 oktober in een hotelkamer in Dusseldorf. Aanwezige Lemma Turan: ‘Toen ik hoorde van zijn overlijden schrok ik ontzettend. ‘Het kon niet waar zijn, ik kende hem persoonlijk. Hij had nooit hartklachten en dan zoiets.’ Met het overlijden van de kerkleider verliest de Syrisch-orthodoxe gemeenschap niet alleen een aartsbisschop, maar ook de man die de grondlegger was van de Syrisch-orthodoxe kerk in Nederland. Door de conflicten in Turkije waren de Syrisch-orthodoxen haast niet meer in staat om hun geloof daar te belijden, de meesten vluchtten naar Europa waar onder andere Çiçek probeerde de geloofsgemeenschap bijeen te houden. Zo heeft hij een grote rol gespeeld bij het bouwen van 51 kerken en drie kloosters in heel Europa. Tevens bood hij plaats voor de eerste tachtig gezinnen die naar Nederland kwamen als gastarbeiders. Maar hij was niet alleen aartsbisschop van Nederland, hij had tevens de BeNeLux, Duitsland (dat later een eigen aartsbisschop heeft gekregen), Zwitserland, Frankrijk en Oostenrijk onder zijn hoede.
Bron Twente Vandaag

  

Gabriel Rabo

07.11.2005 21:40:21: Emotioneel afscheid Çiçek
Emotioneel afscheid Çiçek
Een luid applaus klonk toen de aartsbisschop zittend langs de menigte werd gedragen. Hier en daar liepen de emoties hoog op. De dranghekken waren afdoende om de genodigden tot voor de ingang van de kerk te leiden, maar bij de ingang had de menselijke muur van bewakers af en toe de grootst mogelijke moeite om heftig geëmotioneerde omstanders te verhinderen de kerk binnen te dringen.
De plechtigheid is zonder grote problemen verlopen, ‘Een enkeling, met name oudere mensen, stortte in. Maar dit kwam vooral doordat ze de hele dag nog niets hadden gegeten en gedronken’, aldus EHBO-medewerker Marouki Danho. Sommige mensen werden een beetje opstandig, omdat ze ook graag de ceremonie in de kerk bij wilden wonen en dichterbij wilden komen. Yussuf Ozkani uit Gronau vertelt: ‘We zijn ontzettend geschrokken van de dood van de aartsbisschop. Ik ben treurig, maar kan niet anders dan het accepteren. Hij was nog jong. Voor mij betekent het heel veel dat ik hier vandaag aanwezig kan zijn. Het gevoel van saamhorigheid en al het respect doet me heel veel. Er zijn mensen met bussen van ver gekomen. Uit Zweden, Oostenrijk en noem maar op. Fantastisch dat er zoveel belangstellenden zijn.’
De zussen Lemma Turan en Maria Turan zijn ook diep onder de indruk. ‘Voor ons betekent het werk van de aartsbisschop heel veel. Hij heeft zoveel voor ons gedaan en we konden niet geloven dat hij overleden was. We hebben de hele dag buiten gestaan om de gebeurtenis op grote schermen te volgen en afscheid te nemen.’ Lemma Turan heeft een tijdje de kledij van het kerkkoor en de aartsbisschop gemaakt. ‘Wij zijn altijd aanwezig bij alles wat er te gebeuren staat in de kerk. Hier zijn we mee grootgebracht.’
Bron Twente Vandaag


  

Gabriel Rabo

07.11.2005 21:21:33: Einladung zur Beisetzungsfeier des Mor Julius
http://www.syrianorthodoxchurch.org/UITNODIGINGSKAART.pdf
  

Gabriel Rabo

07.11.2005 20:30:15: Vele duizenden bij uitvaart aartsbisschop Çiçek
Vele duizenden bij uitvaart aartsbisschop Çiçek
Glane - 5 november 2005 - Vele duizenden gelovigen zijn zaterdag naar de uitvaart gekomen van de Syrisch-orthodoxe aartsbisschop Julius Çiçek. De geestelijk leider is zaterdagmiddag bijgezet in het mausoleum van het St. Erphem-klooster in het Twentse dorp Glane, aldus het ANP. Volgens de organisatie hebben ongeveer 15.000 belangstellenden de plechtigheden bijgewoond. Onder de aanwezigen waren veel hoogwaardigheidsbekleders en journalisten. De kloosterkerk zat vol genodigden. Twee grote tenten boden aan nog eens ongeveer 3500 mensen plaats. Op het terrein rond het klooster stonden ook talloze belangstellenden. De overleden aartbisschop was zittend in een stoel overgebracht van het klooster waar hij was opgebaard naar een nabijgelegen kerkje. Op parkeerterreinen bij vliegveld Twente en Gronau konden belangstellenden hun auto's kwijt. In totaal zijn tachtig bussen ingezet om iedereen naar het klooster en weer terug te brengen. Een sporthal was gereserveerd voor noodopvang en verzorging. Campinghouders in de buurt hebben, soms gratis, onderdak aangeboden.
http://www.reli-update.nl/

  

Gabriel Rabo

07.11.2005 20:30:15: Europe centrale: Décès de l'archevêque syriaque orthodoxe Julius Çiçek à l'âge
Europe centrale: Décès de l'archevêque syriaque orthodoxe Julius Çiçek à l'âge
de 63 ans Il devait s'établir à Arth, en Suisse Arth, 31 octobre 2005 (Apic) Mor
Julius Yeshu Çiçek, archevêque de l'Eglise syro-orthodoxe d'Europe Centrale, des
pays du Benelux et de la Suisse, est décédé samedi 29 octobre à l'âge de 63 ans. ...
Nouvelle du 01.11.2005
  

Gabriel Rabo

07.11.2005 20:30:15: METROPOLIT CICEK VERSTORBEN
METROPOLIT CICEK VERSTORBEN
Den Haag, 31.10.05 (KAP) Erzbischof Julius Yeshu Cicek, syrisch-orthodoxer Metropolit für Mitteleuropa, ist im Alter von 63 Jahren gestorben. Wie das syrisch-orthodoxe Kloster im niederländischen Glane mitteilte, soll der Metropolit am Samstag in der Klosterkirche beigesetzt werden. Er galt als wichtigste Führungspersönlichkeit der syrisch-orthodoxen Christen in Europa.
Laut niederländischen Medienberichten wurde der Metropolit am Wochenende tot in einem Hotelzimmer in Düsseldorf aufgefunden. Er sei offenbar im Schlaf verstorben. Cicek habe sich auf dem Weg zu einem Seminar in der Schweiz befunden. Als er dort nicht eingetroffen sei, hätte die Organisation die Polizei eingeschaltet.
Der Metropolit wurde 1942 im Tur Abdin in der Türkei geboren. 1958 wurde er zum Diakon geweiht, 1960 trat er in das Kloster Mor Gabriel ein, zu dessen Abt er 1962 gewählt wurde. 1969 erhielt er die Priesterweihe. Ab 1973 lebte er zunächst in Syrien und im Libanon, später in Europa. 1977 wurde er zum Vikar für die neue syrisch-orthodoxe Diözese Mitteleuropa berufen, die sich um die zahlreichen Gläubigen aus dem Tur Abdin annehmen sollte, die wegen der politischen und wirtschaftlichen Schwierigkeiten Ostanatolien verlassen hatten. Noch in den späten sechziger Jahren hatte es in diesem Gebiet fast 200.000 syrisch-orthodoxe Christen gegeben, die trotz Bedrängnis durch die türkisch-kemalistischen Behörden die Tradition eines der ältesten christianisierten Gebiete hochhielten.
Erzbischof Julius gründete das Kloster Glane, wo er bis zuletzt lebte. Unter seiner Leitung wurde die syrisch-orthodoxe Kirche in den niederländischen Rat der Kirchen aufgenommen. Auf den Erzbischof gehen zudem zahlreiche syrisch-orthodoxe Kloster-Neugründungen in mehreren europäischen Staaten zurück.
Quelle: KATHPRESS-Tagesdienst Nr. 253, 31.10.2005
  

Gabriel Rabo

07.11.2005 20:30:15: Vele duizenden bij uitvaart aartsbisschop Çiçek
Vele duizenden bij uitvaart aartsbisschop Çiçek
GLANE (ANP) - Vele duizenden gelovigen zijn zaterdagochtend bijeen voor de uitvaart van de Syrisch-orthodoxe aartsbisschop Julius Çiçek. De geestelijk leider wordt bijgezet in het mausoleum van het St. Ephrem-klooster in het Twentse dorp Glane.
Tegen het middaguur waren al 8500 belangstellenden gearriveerd bij het klooster. Onder de aanwezigen zijn veel hoogwaardigheidsbekleders en journalisten.
Bussen rijden af en aan. De overleden aartbisschop is zittend in een stoel overgebracht van het klooster waar hij was opgebaard naar het tegenovergelegen kerkje. De kloosterkerk zit vol met genodigden, ongeveer 1500.
Veel belangstelling
Twee grote tenten bieden aan nog eens ongeveer 3500 mensen plaats. Op het terrein rond het klooster staan ook talloze belangstellenden. Alle zeilen zijn bijgezet om de uitvaart in goede banen te leiden. Op parkeerterreinen bij vliegveld Twente en het nabijgelegen Gronau kunnen belangstellenden hun auto's kwijt.
In totaal zijn tachtig bussen ingezet om iedereen naar het klooster en weer terug te brengen. Een sporthal is gereserveerd voor noodopvang en verzorging. Campinghouders in de buurt hebben, soms gratis, onderdak aangeboden.

  

Gabriel Rabo

07.11.2005 20:30:15: Glane klaar voor uitvaart aartsbisschop Çiçek
Glane klaar voor uitvaart aartsbisschop Çiçek
GLANE (ANP) - Onder veel belangstelling zal zaterdag om 12.00 uur de uitvaart van de Syrisch-orthodoxe aartsbisschop Julius Çiçek plaatsvinden. Hij zal worden bijgezet in het mausoleum van het St. Eprhem-klooster in het Twentse dorp Glane. Er worden tienduizenden mensen uit heel Europa verwacht, onder wie veel hoogwaardigheidsbekleders en journalisten. In het klooster kunnen maximaal 1500 bezoekers de kerkdienst bijwonen. Omliggende tenten kunnen ongeveer 3500 mensen herbergen. De rest kan de uitvaart in de aangrenzende weilanden bekijken via grote videoschermen.
Alle zeilen zijn bijgezet om de uitvaart in goede banen te leiden. Op parkeerterreinen bij vliegveld Twente en het nabijgelegen Gronau kunnen duizenden belangstellenden hun auto's kwijt. Tachtig bussen worden ingezet om hen naar het klooster en weer terug te brengen. Een sporthal is gereserveerd voor noodopvang en verzorging. Campinghouders in de buurt hebben, soms gratis, onderdak aangeboden.

  

Gabriel Rabo

07.11.2005 20:30:15: AP: Mor Julius Yeshu Cicek
From the Associated Press
Mor Julius Yeshu Cicek
AMSTERDAM, Netherlands (AP) - Mor Julius Yeshu Cicek, the highest priest in Europe with the Syriac Orthodox Church, died in Germany on Oct. 29, a spokeswoman for the church said Thursday. He was 63.
A cause of death was not immediately known. Cicek was the church's Metropolitan for Middle Europe since the position was created in 1979. He oversaw the establishment of 51 churches and three monasteries.
Cicek was found in a hotel room in Dusseldorf where he was spending the night before traveling to Switzerland for a conference, church spokeswoman Naures Atto said.
Thousands of followers were expected to attend his funeral at the Saint Afrem Syriac Monastery in the Dutch town of Glane, near the German border.
Cicek also edited and published more than 100 books in Syriac, the Aramaic dialect that is the church's official language.
The Syriac Orthodox Church is one of the oldest Christian churches, tracing its foundation to the apostle Peter in 34 A.D. It has several million followers worldwide, with its base in Damascus, Syria.
Copyright © 2005 The Associated Press

  

Gabriel Rabo

07.11.2005 20:28:12: Audio: Verslag uitvaart aartsbisschop Çiçek
Audio: Verslag uitvaart aartsbisschop Çiçek
Kruispunt Radio, 5 november 2005 -
De Syrisch-orthodoxe aartsbisschop Çiçek werd zaterdag 5 november bijgezet in het mausoleum van het Ephremklooster in het Twentse Glane. Zo'n 15.000 gelovigen namen daar afscheid van hun leider. Kruispunt-verslaggever Gerard Klaasen was erbij en sprak in Glane met kardinaal Simonis over aartsbisschop Çiçek, de Syrisch-orthodoxe liturgie en de gewoonte om een bisschop zittend op te baren.
Bron: www.katholieknederland.nl/actualiteit © 2004 RKK.


  

Gabriel Rabo

07.11.2005 20:00:19: Mor Julius Yeshue Cicek
Mor Julius Yeshue Cicek
Söndag, 30 Okt 02:28
Den store högt salige, ”Tlitoy Tobe” Hans Nåd Mor Julius Cicek fördes till den eviga vilan i Herren. Beskedet kom från det syrianska klostret i Holland S:t Ephrem under lördagskvällen.
Mor Julius Yeshu Cicek föddes 1942 i övre Kafro i Turabdin, hans far var fader Barsawmo och hans mor (Bath-Qyomo) Sayde. Vid nio års ålder studerade han vid Saffransklostret (Deyr-ul-Zafaran) i Turkiet där han studerade syrianska, turkiska, arabiska och även teologi.
1958 vigdes han till diakon och blev sekreterare åt Hans Nåd Mor Philoxenos Hanna Dolabani. 1960 vigdes han till munk åt S:t Gabriels klostret där han även undervisade och kopierade många böcker med hans otroligt vackra handstil.
När fader Shabo Guenes, abboten av klostret gick i pension 1962, valdes fader Yeshue Cicek till abbot. 1969 vigdes han till präst av Mor Iwannis Ephrem Bilgic dern dåvarande biskopen i Turabdin. Efter detta kom han till Tyskland och här lärde han sig det tyska språket och han tog hand om det syrianska folket som hade lämnat Turabdin. Efter en inbjudan från USA:s biskop Mor Athanasius Yeshue Samuel, åkte Deyroyo Yeshu till USA där han var verksam 1975-1977. Under dessa år lärde han sig engelska och han tjänade de olika församlingarna här. Efter flera års studier i olika delar av världen återvände han 1977 till Europa och bosatte sig i Holland.
Samma år valdes han till ställföreträdare (fortfarande munk) för det nya stiftet av Central Europa. Han köpte och renoverade den nya kyrkan S:t Johannes Evangelisten som invigdes av Patriark Jakob III. 1978 startade Deyroyo Yeshu att publicera Kolo Suryoyo, en tidskrift för det syrianska folket.
1979 valdes han av Patriark Jakob III att vigas till Metropolit för stiftet, och han fick namnet Mor Julius. 1984 köptes det stora klostret S:t Ephrem med dess mark.
Läs mer på http://www.soku.org

  

Gabriel Rabo

07.11.2005 20:00:19: Över 15 000 följde Mor Yulius Ciceks sista färd
Över 15 000 följde Mor Yulius Ciceks sista färd
av www.syrianska-riks.org, Måndag, 7 November 2005 15:17
Omkring 15 000 syrisk-ortodoxa kristna från hela Europa deltog i lördagens begravning av metropoliten Mor Yulius Cicek i stadsdelen Glane i östra delarna av Holland. Mor Yulius Cicek avled natten till den 29 oktober i Düsseldorf i en ålder av 63.
Enligt den syrisk-ortodoxa traditionen transporterades metropoliten Mor Yulius Cicek sittande, iklädd i sin cermoniell skrud till klostret i St: Efrem i Holland. Under lördagen fördes Mor Yulius Cicek från klostret till kyrkan där begravningsgudstjänsten hölls av Hans helighet patriarken Moran Mor Igantius Zakka Iwas den fösrte, rapporterar nyhetsbyrån AFP.
För att kunna ta emot de tusentals sörjande använde de holländska myndigheterna en lokal flygplats som parkering och då samtliga hotell snabbt blivit fullbokade öppnade man campingsplatser och en idrottshall.
Klostret i Glane, köptes från den katolska kyrkan 1981 och fungerar i dag som högkvarter för det centraleuropeiska stiftet inom den syrisk-ortodoxa kyrkan. Metropoliten Mor Yulius Cicek var klostrets dess ärkebiskop.
Nu vidtar den syrisk- ortodoxa kyrkan en 40 dagar lång sorgeperiod, därefter kan en ny ärkebiskop väljas.

  

Gabriel Rabo

07.11.2005 20:00:19: Vele duizenden bij uitvaart aartsbisschop Cicek
Geplaatst: 5-11-2005
Vele duizenden bij uitvaart aartsbisschop Cicek
GLANE (ANP) – Vele duizenden gelovigen zijn zaterdag bijeen gekomen voor de uitvaart van de Syrisch–orthodoxe aartsbisschop Julius Cicek. De geestelijk leider is zaterdagmiddag bijgezet in het mausoleum van het St. Eprhem–klooster in het Twentse dorp Glane.

Volgens de organisatie hebben ongeveer 15.000 belangstellenden de plechtigheden bijgewoond. Onder de aanwezigen waren veel hoogwaardigheidsbekleders en journalisten. De kloosterkerk zat vol genodigden. Twee grote tenten boden aan nog eens ongeveer 3500 mensen plaats. Op het terrein rond het klooster stonden ook talloze belangstellenden.

De overleden aartbisschop is zittend in een stoel overgebracht van het klooster waar hij was opgebaard naar het tegenovergelegen kerkje. Alle zeilen zijn bijgezet om de uitvaart in goede banen te leiden. Op parkeerterreinen bij vliegveld Twente en het nabijgelegen Gronau konden belangstellenden hun auto’s kwijt.

In totaal zijn tachtig bussen ingezet om iedereen naar het klooster en weer terug te brengen. Een sporthal was gereserveerd voor noodopvang en verzorging. Campinghouders in de buurt hebben, soms gratis, onderdak aangeboden.

GLANE (ANP) – Vele duizenden gelovigen zijn zaterdag bijeen gekomen voor de uitvaart van de Syrisch–orthodoxe aartsbisschop Julius Cicek. De geestelijk leider is zaterdagmiddag bijgezet in het mausoleum van het St. Eprhem–klooster in het Twentse dorp Glane.

Volgens de organisatie hebben ongeveer 15.000 belangstellenden de plechtigheden bijgewoond. Onder de aanwezigen waren veel hoogwaardigheidsbekleders en journalisten. De kloosterkerk zat vol genodigden. Twee grote tenten boden aan nog eens ongeveer 3500 mensen plaats. Op het terrein rond het klooster stonden ook talloze belangstellenden.

De overleden aartbisschop is zittend in een stoel overgebracht van het klooster waar hij was opgebaard naar het tegenovergelegen kerkje. Alle zeilen zijn bijgezet om de uitvaart in goede banen te leiden. Op parkeerterreinen bij vliegveld Twente en het nabijgelegen Gronau konden belangstellenden hun auto’s kwijt.

In totaal zijn tachtig bussen ingezet om iedereen naar het klooster en weer terug te brengen. Een sporthal was gereserveerd voor noodopvang en verzorging. Campinghouders in de buurt hebben, soms gratis, onderdak aangeboden.
GLANE (ANP) – Vele duizenden gelovigen zijn zaterdag bijeen gekomen voor de uitvaart van de Syrisch–orthodoxe aartsbisschop Julius Cicek. De geestelijk leider is zaterdagmiddag bijgezet in het mausoleum van het St. Eprhem–klooster in het Twentse dorp Glane.

Volgens de organisatie hebben ongeveer 15.000 belangstellenden de plechtigheden bijgewoond. Onder de aanwezigen waren veel hoogwaardigheidsbekleders en journalisten. De kloosterkerk zat vol genodigden. Twee grote tenten boden aan nog eens ongeveer 3500 mensen plaats. Op het terrein rond het klooster stonden ook talloze belangstellenden.

De overleden aartbisschop is zittend in een stoel overgebracht van het klooster waar hij was opgebaard naar het tegenovergelegen kerkje. Alle zeilen zijn bijgezet om de uitvaart in goede banen te leiden. Op parkeerterreinen bij vliegveld Twente en het nabijgelegen Gronau konden belangstellenden hun auto’s kwijt.

In totaal zijn tachtig bussen ingezet om iedereen naar het klooster en weer terug te brengen. Een sporthal was gereserveerd voor noodopvang en verzorging. Campinghouders in de buurt hebben, soms gratis, onderdak aangeboden.
GLANE (ANP) – Vele duizenden gelovigen zijn zaterdag bijeen gekomen voor de uitvaart van de Syrisch–orthodoxe aartsbisschop Julius Cicek. De geestelijk leider is zaterdagmiddag bijgezet in het mausoleum van het St. Eprhem–klooster in het Twentse dorp Glane.

Volgens de organisatie hebben ongeveer 15.000 belangstellenden de plechtigheden bijgewoond. Onder de aanwezigen waren veel hoogwaardigheidsbekleders en journalisten. De kloosterkerk zat vol genodigden. Twee grote tenten boden aan nog eens ongeveer 3500 mensen plaats. Op het terrein rond het klooster stonden ook talloze belangstellenden.

De overleden aartbisschop is zittend in een stoel overgebracht van het klooster waar hij was opgebaard naar het tegenovergelegen kerkje. Alle zeilen zijn bijgezet om de uitvaart in goede banen te leiden. Op parkeerterreinen bij vliegveld Twente en het nabijgelegen Gronau konden belangstellenden hun auto’s kwijt.

In totaal zijn tachtig bussen ingezet om iedereen naar het klooster en weer terug te brengen. Een sporthal was gereserveerd voor noodopvang en verzorging. Campinghouders in de buurt hebben, soms gratis, onderdak aangeboden.
> Vele duizenden bij uitvaart aartsbisschop Cicek
GLANE (ANP) – Vele duizenden gelovigen zijn zaterdag bijeen gekomen voor de uitvaart van de Syrisch–orthodoxe aartsbisschop Julius Cicek. De geestelijk leider is zaterdagmiddag bijgezet in het mausoleum van het St. Eprhem–klooster in het Twentse dorp Glane.

Volgens de organisatie hebben ongeveer 15.000 belangstellenden de plechtigheden bijgewoond. Onder de aanwezigen waren veel hoogwaardigheidsbekleders en journalisten. De kloosterkerk zat vol genodigden. Twee grote tenten boden aan nog eens ongeveer 3500 mensen plaats. Op het terrein rond het klooster stonden ook talloze belangstellenden.

De overleden aartbisschop is zittend in een stoel overgebracht van het klooster waar hij was opgebaard naar het tegenovergelegen kerkje. Alle zeilen zijn bijgezet om de uitvaart in goede banen te leiden. Op parkeerterreinen bij vliegveld Twente en het nabijgelegen Gronau konden belangstellenden hun auto’s kwijt.

In totaal zijn tachtig bussen ingezet om iedereen naar het klooster en weer terug te brengen. Een sporthal was gereserveerd voor noodopvang en verzorging. Campinghouders in de buurt hebben, soms gratis, onderdak aangeboden.

GLANE (ANP) – Vele duizenden gelovigen zijn zaterdag bijeen gekomen voor de uitvaart van de Syrisch–orthodoxe aartsbisschop Julius Cicek. De geestelijk leider is zaterdagmiddag bijgezet in het mausoleum van het St. Eprhem–klooster in het Twentse dorp Glane.

Volgens de organisatie hebben ongeveer 15.000 belangstellenden de plechtigheden bijgewoond. Onder de aanwezigen waren veel hoogwaardigheidsbekleders en journalisten. De kloosterkerk zat vol genodigden. Twee grote tenten boden aan nog eens ongeveer 3500 mensen plaats. Op het terrein rond het klooster stonden ook talloze belangstellenden.

De overleden aartbisschop is zittend in een stoel overgebracht van het klooster waar hij was opgebaard naar het tegenovergelegen kerkje. Alle zeilen zijn bijgezet om de uitvaart in goede banen te leiden. Op parkeerterreinen bij vliegveld Twente en het nabijgelegen Gronau konden belangstellenden hun auto’s kwijt.

In totaal zijn tachtig bussen ingezet om iedereen naar het klooster en weer terug te brengen. Een sporthal was gereserveerd voor noodopvang en verzorging. Campinghouders in de buurt hebben, soms gratis, onderdak aangeboden.
GLANE (ANP) – Vele duizenden gelovigen zijn zaterdag bijeen gekomen voor de uitvaart van de Syrisch–orthodoxe aartsbisschop Julius Cicek. De geestelijk leider is zaterdagmiddag bijgezet in het mausoleum van het St. Eprhem–klooster in het Twentse dorp Glane.

Volgens de organisatie hebben ongeveer 15.000 belangstellenden de plechtigheden bijgewoond. Onder de aanwezigen waren veel hoogwaardigheidsbekleders en journalisten. De kloosterkerk zat vol genodigden. Twee grote tenten boden aan nog eens ongeveer 3500 mensen plaats. Op het terrein rond het klooster stonden ook talloze belangstellenden.

De overleden aartbisschop is zittend in een stoel overgebracht van het klooster waar hij was opgebaard naar het tegenovergelegen kerkje. Alle zeilen zijn bijgezet om de uitvaart in goede banen te leiden. Op parkeerterreinen bij vliegveld Twente en het nabijgelegen Gronau konden belangstellenden hun auto’s kwijt.

In totaal zijn tachtig bussen ingezet om iedereen naar het klooster en weer terug te brengen. Een sporthal was gereserveerd voor noodopvang en verzorging. Campinghouders in de buurt hebben, soms gratis, onderdak aangeboden.
GLANE (ANP) – Vele duizenden gelovigen zijn zaterdag bijeen gekomen voor de uitvaart van de Syrisch–orthodoxe aartsbisschop Julius Cicek. De geestelijk leider is zaterdagmiddag bijgezet in het mausoleum van het St. Eprhem–klooster in het Twentse dorp Glane.

Volgens de organisatie hebben ongeveer 15.000 belangstellenden de plechtigheden bijgewoond. Onder de aanwezigen waren veel hoogwaardigheidsbekleders en journalisten. De kloosterkerk zat vol genodigden. Twee grote tenten boden aan nog eens ongeveer 3500 mensen plaats. Op het terrein rond het klooster stonden ook talloze belangstellenden.

De overleden aartbisschop is zittend in een stoel overgebracht van het klooster waar hij was opgebaard naar het tegenovergelegen kerkje. Alle zeilen zijn bijgezet om de uitvaart in goede banen te leiden. Op parkeerterreinen bij vliegveld Twente en het nabijgelegen Gronau konden belangstellenden hun auto’s kwijt.

In totaal zijn tachtig bussen ingezet om iedereen naar het klooster en weer terug te brengen. Een sporthal was gereserveerd voor noodopvang en verzorging. Campinghouders in de buurt hebben, soms gratis, onderdak aangeboden.


Gabriel Rabo

07.11.2005 20:00:19: Mitteleuropa-Bischof der Syrer gestroben
http://www.kath.ch/pdf/kipa_20051031162038.pdf



Gabriel Rabo

07.11.2005 18:57:19: Tienduizenden verwacht bij uitvaart bisschop Çiçek
zaterdag 5 november 2005 09:00
Tienduizenden verwacht bij uitvaart bisschop Çiçek
(Novum) - De uitvaart van de Syrisch-orthodoxe aartsbisschop Julius Jesuh' Çiçek in het Twentse dorp Glane trekt zaterdag naar verwachting tienduizenden belangstellenden. De geestelijk leider overleed vorige week zaterdag op 63-jarige leeftijd op doorreis naar Zwitserland in het Duitse Düsseldorf.
Çiçek was de eerste aartsbisschop van de Syrisch-orthodoxe kerk in Midden-Europa. Onder zijn leiding zijn sinds 1979 ongeveer vijftig kerken en drie kloosters in zijn bisdom geopend. Vanuit de hele wereld worden gelovigen verwacht die hem de laatste eer willen bewijzen in het klooster Mor Ephrem in Glane, waar zijn bisdom was gevestigd.
Omstreeks 09.30 uur begint op het terrein van het klooster een besloten mis voor genodigden. Het lichaam van de aartsbisschop wordt daarna achter gesloten deuren overeind gezet en in een stoel geplaatst. Rond het middaguur begint een openbare processie met toespraken van onder anderen de patriarch van Syrië en kardinaal Simonis. De dienst duurt tot ongeveer 14.30 uur, waarna Çiçek wordt bijgezet in een praalgraf in de Mariakerk.
Vrijdag werd door enkele genodigden al afscheid genomen van Çiçek. De Twentse politie zet zaterdag 150 man in om de stroom belangstellenden in goede banen te leiden.
Publicatiedatum: 5 november 2005
Bron: Novum



Gabriel Rabo

07.11.2005 18:57:19: Grote belangstelling voor uitvaart bisschop Çiçek
zaterdag 5 november 2005 19:00
Grote belangstelling voor uitvaart bisschop Çiçek
(Novum) - De uitvaart van de Syrisch-orthodoxe aartsbisschop Julius Jesuh' Çiçek in het Overijsselse Glane heeft zaterdag naar schatting vijftienduizend belangstellenden vanuit de hele wereld getrokken. De geestelijk leider overleed vorige week zaterdag op 63-jarige leeftijd. De overleden aartsbisschop is zittend in een stoel overgebracht van het klooster waar hij was opgebaard naar het tegenovergelegen kerkje. Daar is hij bijgezet in een mausoleum.
Omstreeks 09.30 uur begon op het terrein van het klooster een mis waarbij de aartsbisschop in een kist lag opgebaard. Hierna is het lichaam achter gesloten deuren overeind gezet en in een stoel geplaatst. In de middag heeft een openbare processie plaatsgevonden waarbij de bisschop in de stoel werd rondgedragen. Ook waren er toespraken van onder meer kardinaal Simonis en de patriarch van Syrië, de hoogste geestelijk leider van de Syrisch-orthodoxe kerk.
Na de toespraken kregen genodigden gelegenheid om afscheid te nemen van de aartsbisschop. Vervolgens is de bisschop zitten in de stoel in een mausoleum bijgezet in de Mariakerk. Zowel nationale- als internationale pers was aanwezig. Beelden van de plechtigheid werden naar 82 landen over de hele wereld gezonden.
Çiçek was de eerste aartsbisschop van de Syrisch-orthodoxe kerk in Midden-Europa. Onder zijn leiding zijn sinds 1979 ongeveer vijftig kerken en drie kloosters, waaronder het klooster in Glane, in zijn bisdom geopend.
Publicatiedatum: 5 november 2005
Bron: Novum



Gabriel Rabo

07.11.2005 18:57:19: Bijzetting bisschop wordt mega-gebeurtenis
Bijzetting bisschop wordt mega-gebeurtenis

Glane - De bijzetting zaterdag van Aartsbisschop Cicek wordt een mega-gebeurtenis. Suryoye-tv zend de registratie live uit, en is in 81 landen op de wereld te volgen. TV Oost zal de bijzetting ook live gaan uitzenden. De media is in grote getale aanwezig. De dode bisschop wordt zittend op een stoel door de menigte gedragen. De foto's hiervan zullen de hele wereld rondgaan
Er stond vrijdagmiddag een lange rij van wachtende mensen voor de Mariakerk in Glane, die op de laatste dag nog afscheid wilden nemen van Aartsbisschop Cicek. Tot 20.00 uur kunnen de mensen langs de kist lopen waar het lichaam van de verleden week overleden grondlegger van de Syrisch Orthoxe kerk in midden-Europa ligt opgebaard. Er spelen zich soms emotionele momenten af.
Donderdag waren er al 3000 mensen geweest. Zaterdag om 11.30 wordt hij zittend op een stoel van het klooster naar de kerk gedragen. Er staan dan waarschijnlijk zo'n 15.000 mensen buiten. Tussen de menigte wordt een looppad afgezet met hekken zodat de mensen hem niet kunnen aanraken. Veel hoogwaardigheidsbekleders uit de hele wereld zullen aanwezig zijn om deze bijzondere uitvaart en bijzetting bij te wonen. Kardinaal Simonis zal ook een toespraak houden.
http://www.blikopnieuws.nl

Gabriel Rabo

07.11.2005 18:57:19: Syrisch-Orthodoxe gelovigen massaal naar uitvaart
Syrisch-Orthodoxe gelovigen massaal naar uitvaart
De overleden aartsbisschop Yeshu Cicek, bisschop van Centraal Europa en de Benelux van de Syrisch-Orthodoxe Kerk, zal op zaterdag 5 november a.s. worden bijgezet in de Mariakerk van het kloostercomplex in Glane. Bisschop Ciçek overleed op 63-jarige leeftijd in zijn slaap in het Sheraton-hotel bij het vliegveld van Düsseldorf van waar hij 's ochtens vroeg zou vertrekken naar Zwitserland. Met het overlijden van Çiçek heeft de Syrisch-Orthodoxe kerk in Midden-Europa en de Benelux zijn grondlegger en leider verloren. Er worden tussen de twintig- en dertigduizend gelovigen verwacht uit geheel Europa.
Çiçek was ruim 26 jaar aartsbisschop. Hij leidde de kerk vanaf 1979 vanuit Hengelo. Sinds 1981 deed hij dat vanuit het klooster St. Ephrem de Syriër in Glane, het voormalige Olafklooster dat in 1984 door de patriarch van Damascus hoogstpersoonlijk werd ingezegend.
Onder zijn leiding werd de Syrisch-Orthodoxe kerk lid van de Raad van Kerken in Nederland. Verder richtte hij tientallen kerken op voor de Syrische christenen op de vlucht door politieke of economische problemen in Turkije, Syrië, Irak en Libanon.
De uitvaartdienst van bisschop Julius Yeshu Isa Cicek zal geleid worden door de patriarch van de Syrisch-Orthodoxe kerk van Antiochië.

Julius Yeshu Çiçek werd in 1942 geboren in het plaatsje Kefre in Zuidoost-Turkije. Zijn vader en opa waren ook priester in de Syrisch-Orthodoxe kerk dus Çiçek junior was daartoe ook voorbestemd. Als 9-jarige jongen ging hij naar het klooster om te studeren. Çiçek kreeg les van onder anderen Dolabönü, deze Metropoliet werd zijn grote voorbeeld.
Op 16-jarige leeftijd - in 1958 - werd Çiçek al tot diaken gewijd. In deze functie volbracht hij een huzarenstukje door in een tijdsbestek van 40 dagen in totaal 300 mensen te dopen in dorpen in Zuidoost-Turkije die na de Eerste Wereldoorlog zonder priester waren komen te zitten.
Op 22 mei 1960 werd Çiçek monnik en trad hij in in het klooster. Van 1962 tot 1973 was hij leider van het klooster Gabriel in Zuidoost-Turkije. In deze periode onderscheidde hij zich al door een seminarie te stichten, het klooster volledig te herbouwen en met de aanleg van een drie kilometer lange autoweg het klooster ook bereikbaar te maken. Van 1974 tot 1977 verbleef Ciçek in Amerika voor onder meer zijn studie Engels. In 1977 kwam hij naar Nederland, naar Hengelo waar hij in 1979 tot aartsbisschop werd gewijd. Vanaf 1981 was klooster St. Ephrem de Syriër in Glane zijn domicilie. En dat blijft het ook na zijn dood.

Amersfoort, Bisschoppelijk Bureau, 1 november 2005


  

Gabriel Rabo

07.11.2005 18:57:19: Bisschop Yeshu Cicek (63) overleden
zo 30 okt 2005, 20:19
Bisschop Yeshu Cicek (63) overleden
RIJSWIJK - Yeshu Cicek, de Syrisch-Orthodoxe bisschop van Midden-Europa, is dit weekeinde op 63-jarige leeftijd overleden. Politiemensen troffen hem zaterdag dood aan in zijn hotelkamer in Düsseldorf.

Cicek zou dit weekeinde een seminar bijwonen in Zwitserland. Toen hij daar niet aankwam, werd de politie inschakeld, zo maakte de Syrisch-Orthodoxe kerk zondag bekend. De bisschop zou in zijn slaap zijn overleden.
Cicek wordt gezien als de grootste kerkelijk leider van de Suryoye gemeenschap in Europa die hij sinds 1979 leidde. Onder zijn leiding werd de Syrisch-Orthodoxe kerk lid van de Raad van Kerken in Nederland. Verder richtte hij tientallen kerken op voor de Suryoye christenen op de vlucht door politieke of economische problemen in Turkije, Syrië, Irak en Libanon.
Bisschop Cicek wordt waarschijnlijk aan het einde van deze week begraven in het klooster Mor Afrem in het Twentse Glanerbrug, waar hij zetelde. De verwachting is dat Suryoye christenen uit heel Europa voor de dienst naar Glanerbrug komen.

  

Gabriel Rabo

07.11.2005 18:57:19: Bisschop Yeshu Cicek (63) overleden
Bisschop Yeshu Cicek (63) overleden
Astrologie.Plein.nl , 30 Oktober 2005 20:18:17


RIJSWIJK (ANP) - Yeshu Cicek, de Syrisch-Orthodoxe bisschop van Midden-Europa, is dit weekeinde op 63-jarige leeftijd overleden. Politiemensen troffen hem zaterdag dood aan in zijn hotelkamer in Düsseldorf.

Cicek zou dit weekeinde een seminar bijwonen in Zwitserland. Toen hij daar niet aankwam, werd de politie inschakeld, zo maakte de Syrisch-Orthodoxe kerk zondag bekend. De bisschop zou in zijn slaap zijn overleden.
Cicek wordt gezien als de grootste kerkelijk leider van de Suryoye gemeenschap in Europa die hij sinds 1979 leidde. Onder zijn leiding werd de Syrisch-Orthodoxe kerk lid van de Raad van Kerken in Nederland. Verder richtte hij tientallen kerken op voor de Suryoye christenen op de vlucht door politieke of economische problemen in Turkije, Syrië, Irak en Libanon.
Bisschop Cicek wordt waarschijnlijk aan het einde van deze week begraven in het klooster Mor Afrem in het Twentse Glanerbrug, waar hij zetelde. De verwachting is dat Suryoye christenen uit heel Europa voor de dienst naar Glanerbrug komen.


  

Gabriel Rabo

07.11.2005 18:57:19: Syrische bisschop Yeshu Cicek uit Glane overleden
Syrische bisschop Yeshu Cicek uit Glane overleden
Tienduizenden verwacht bij uitvaart Syrische bisschop in Glane
Hilversum (ANP) 31 oktober 2005 - Glane (bij Enschede) verwacht zaterdag 5 november 20.000 tot 30.000 Syrisch-orthodoxen bij de bijzetting van aartsbisschop Julius Yeshu Çiçek in het Syrisch-orthodoxe klooster in Glane. De Syrisch-orthodoxe kerkgemeenschap en de gemeente Enschede hebben dat vandaag laten weten.
Mensenmassa opvangen
Vandaag overleggen de kerkgemeenschap, de gemeente en de politie over de vraag hoe de mensenmassa bij de kerk kan worden opgevangen. De gelovigen komen uit heel Europa om hun voormalig geestelijk leider de laatste eer te bewijzen. Voorganger is de Syrisch-orthodoxe patriarch van Antiochië, Ignatius Zakka I Iwas, die zetelt in Damascus.
Mausoleum
De 63-jarige aartsbisschop overleed in de nacht van 28 op 29 oktober in een hotel in Düsseldorf. Hij wordt 5 november bijgezet in het mausoleum onder het voormalige klooster in Glane, dat gezien wordt als het spiritueel centrum van de Syrisch-Orthodoxe gemeenschap in Europa.
Grote tent
Volgens een woordvoerder van de kerkgemeenschap wordt een grote tent bij de kerk neergezet die minstens 10.000 bezoekers kan herbergen. Via beeldschermen kunnen zij de dienst volgen. In de kerk, een voormalig klooster, passen ongeveer achthonderd mensen.
Overnachten
Overnachten is volgens de kerkgemeenschap geen probleem. De bezoekers worden opgevangen in gastgezinnen of slapen in ruimten bij de kerk. Verder bekijken politie en gemeente hoe ze extra parkeergelegenheid kunnen creëren.
Toespraken
De uitvaart begint omstreeks twaalf uur. De patriarch en geestelijk leiders van andere (zuster)gemeenschappen houden toespraken.
www.katholieknederland.nl

  

Gabriel Rabo

07.11.2005 18:57:19: Syrische bisschop Yeshu Cicek uit Glane overleden
Syrische bisschop Yeshu Cicek uit Glane overleden
Hilversum (ANP) 31 oktober 2005 - Yeshu Cicek, de Syrisch-Orthodoxe bisschop van Midden-Europa, is dit weekeinde op 63-jarige leeftijd overleden. Politiemensen troffen hem eergisteren dood aan in zijn hotelkamer in Düsseldorf.
Politie
Cicek zou dit weekeinde een seminar bijwonen in Zwitserland. Toen hij daar niet aankwam, werd de politie ingeschakeld, zo maakte de Syrisch-Orthodoxe kerk gisteren bekend. De bisschop zou in zijn slaap zijn overleden.
Grootste leider
Cicek wordt gezien als de grootste kerkelijk leider van de Syrisch-orthodoxe gemeenschap in Europa die hij sinds 1979 leidde. Onder zijn leiding werd de Syrisch-Orthodoxe kerk lid van de Raad van Kerken in Nederland. Verder richtte hij tientallen kerken op voor de Suryoye, Syrische christenen, op de vlucht door politieke of economische problemen in Turkije, Syrië, Irak en Libanon.
Glanerbrug
Bisschop Cicek wordt waarschijnlijk aan het einde van deze week begraven in het klooster Mor Afrem in het Twentse Glane, waar hij zetelde. De verwachting is dat Suryoye christenen uit heel Europa voor de dienst naar Glane komen.
katholieknederland.nl ,

  

Gabriel Rabo

07.11.2005 18:57:19: Tienduizenden verwacht bij uitvaart bisschop Çiçek
Tienduizenden verwacht bij uitvaart bisschop Çiçek
Door Bart (Rabrynil) - 05 november 2005 01:03
De uitvaart van de Syrisch-orthodoxe aartsbisschop Julius Jesuh' Çiçek in het Twentse dorp Glane zal naar verwachting vandaag tienduizenden belangstellenden trekken. De geestelijk leider overleed zaterdag op 63-jarige leeftijd in het Duitse Düsseldorf, toen hij op doorreis was naar Zwitserland.
Çiçek was de eerste aartsbisschop van de Syrisch-orthodoxe kerk in Midden-Europa. Onder zijn leiding zijn sinds 1979 ongeveer vijftig kerken en drie kloosters binnen zijn bisdom geopend.
Vanuit de hele wereld worden gelovigen verwacht die hem de laatste eer willen bewijzen in het klooster Mor Ephrem te Glane, waar zijn bisdom was gevestigd. De Twentse politie heeft bij voorbaat 150 man ingezet om de stroom belangstellenden in goede banen te leiden.
Omstreeks 09:30 uur begint op het terrein van het klooster een besloten mis voor genodigden. Het lichaam van de aartsbisschop wordt daarna achter gesloten deuren overeind gezet en op een stoel geplaatst. Rond het middaguur begint een openbare processie met toespraken van onder andere de patriarch van Syrië en kardinaal Simonis. Rond 14:30 uur zal de dienst eindigen en Çiçek worden bijgezet in een praalgraf in de Mariakerk.
Publiek neemt afscheid van bisschop Çiçek

  

Gabriel Rabo

07.11.2005 18:57:19: Bijzetting van Bisschop Çiçek
Bijzetting van Bisschop Çiçek


zaterdag, 05 november 2005
Vanmorgen vroeg ben ik naar Glane gegaan naar de bijzetting van bisschop Çiçek in het Syrisch Orthodoxe Klooster aldaar.
Zelden deelgenomen aan zo’n indrukwekkende gebeurtenis: bij het binnenkomen in de rouwende menigte waande ik me in het Midden Oosten, niet op het Twentse platteland. Zo veel mensen, die van heel ver gekomen waren en Aramees en Arabisch spraken.
Ik voelde me wat ongemakkelijk om langs een zittende bisschop te lopen: het leek alsof hij sliep. Wel heel duidelijk dat de overledene zo ook echt aanwezig is bij de uitvaart. En heel bijzonder om iemand de kerk rond te dragen en toe te zingen.
Na afloop condoleerden we de patriarch van Damascus.

Leuk was het ook om weer schoolgenoten van de Grundel, mijn middelbare school te ontmoeten bij het diner na de begrafenis. Wow: wat een organisatie met zoveel vrijwilligers.

  

Gabriel Rabo

07.11.2005 18:57:19: Grote belangstelling voor uitvaart bisschop Çiçek
Grote belangstelling voor uitvaart bisschop Çiçek
(Novum) - De uitvaart van de Syrisch-orthodoxe aartsbisschop Julius Jesuh' Çiçek in het Overijsselse Glane heeft zaterdag naar schatting vijftienduizend belangstellenden vanuit de hele wereld getrokken. De geestelijk leider overleed vorige week zaterdag op 63-jarige leeftijd. De overleden aartsbisschop is zittend in een stoel overgebracht van het klooster waar hij was opgebaard naar het tegenovergelegen kerkje. Daar is hij bijgezet in een mausoleum.
Omstreeks 09.30 uur begon op het terrein van het klooster een mis waarbij de aartsbisschop in een kist lag opgebaard. Hierna is het lichaam achter gesloten deuren overeind gezet en in een stoel geplaatst. In de middag heeft een openbare processie plaatsgevonden waarbij de bisschop in de stoel werd rondgedragen. Ook waren er toespraken van onder meer kardinaal Simonis en de patriarch van Syrië, de hoogste geestelijk leider van de Syrisch-orthodoxe kerk.
Na de toespraken kregen genodigden gelegenheid om afscheid te nemen van de aartsbisschop. Vervolgens is de bisschop zitten in de stoel in een mausoleum bijgezet in de Mariakerk. Zowel nationale- als internationale pers was aanwezig. Beelden van de plechtigheid werden naar 82 landen over de hele wereld gezonden.
Çiçek was de eerste aartsbisschop van de Syrisch-orthodoxe kerk in Midden-Europa. Onder zijn leiding zijn sinds 1979 ongeveer vijftig kerken en drie kloosters, waaronder het klooster in Glane, in zijn bisdom geopend.
Trouw.nl, 05-11-2005 18:54
Bekijk video: smallband/breedband

  

Gabriel Rabo

07.11.2005 18:04:17: Vele duizenden bij uitvaart aartsbisschop Çiçek
Vele duizenden bij uitvaart aartsbisschop Çiçek
GLANE - Vele duizenden gelovigen zijn zaterdag bijeen gekomen voor de uitvaart van de Syrisch-orthodoxe aartsbisschop Julius Çiçek. De geestelijk leider is zaterdagmiddag bijgezet in het mausoleum van het St. Eprhem-klooster in het Twentse dorp Glane.





Volgens de organisatie hebben ongeveer 15.000 belangstellenden de plechtigheden bijgewoond. Onder de aanwezigen waren veel hoogwaardigheidsbekleders en journalisten. De kloosterkerk zat vol genodigden. Twee grote tenten boden aan nog eens ongeveer 3500 mensen plaats. Op het terrein rond het klooster stonden ook talloze belangstellenden.
De overleden aartbisschop is zittend in een stoel overgebracht van het klooster waar hij was opgebaard naar het tegenovergelegen kerkje. Alle zeilen zijn bijgezet om de uitvaart in goede banen te leiden. Op parkeerterreinen bij vliegveld Twente en het nabijgelegen Gronau konden belangstellenden hun auto's kwijt.
In totaal zijn tachtig bussen ingezet om iedereen naar het klooster en weer terug te brengen. Een sporthal was gereserveerd voor noodopvang en verzorging. Campinghouders in de buurt hebben, soms gratis, onderdak aangeboden.

  

Gabriel Rabo

07.11.2005 18:04:17: Indrukwekkende uitvaart Syrisch-orthodoxe bisschop Çiçek
Foto: Bisschop Simonis voert zaterdag het woord tijdens de uitvaartdienst van aartsbisschop Julius Yeshu Cicek van de Syrisch-Orthodoxe kerk
Indrukwekkende uitvaart Syrisch-orthodoxe bisschop Çiçek
GLANE - Waardig en bedroefd, maar ook warm en hoopvol. Met gemengde gevoelens namen 15.000 Syrisch-orthodoxe gelovigen uit heel Europa zaterdag afscheid van hun aartsbisschop Çiçek. Het St. Ephrem-klooster, ingeklemd tussen de Twentse weilanden, is de hoofdzetel voor Syrisch-orthodoxe gelovigen uit vele Europese landen. Vanuit Duitsland zijn er tachtig bussen gekomen, een bus uit Wenen brengt 57 gelovigen. Het dorpje Glane is voor even een smeltkroes van nationaliteiten.

De bijzetting is voor de gelovigen ook een weerzien met familie en bekenden. Veel omhelzingen en en af en toe wordt er gelachen. De sfeer rond het klooster is als een warme deken. Voor iedereen is er gratis koffie met belegde broodjes. Er staan honderden flessen mineraalwater klaar, overal zijn sanitaire voorzieningen geplaatst en de tientallen jonge vrijwilligers hebben voor iedereen een vriendelijk woordje. De organisatie is tot in de puntjes geregeld.
Merjan Çigri (17) en Musa Faal (18) uit Rijssen hebben zich opgegeven als vrijwilliger. Ze zijn onder de indruk. „We hebben zoiets nooit eerder meegemaakt. Het is overweldigend.” Het valt op dat er veel jongeren naar de bijzetting zijn gekomen. Merjan en Musa zijn trouwe bezoekers van de kerkdiensten in Glane.
„Ons geloof heeft veel overeenkomsten met de katholieke kerk. Ik denk dat onze gemeenschap wel iets behoudender is, maar dat weerhoudt de Syrisch-orthodoxe jongeren niet naar de kerk te gaan. Ja, ook bij ons zie je wel een tendens dat het minder wordt en steeds meer mensen hun eigen interpretatie aan het geloof geven”, vertellen ze.
Iets verderop in een grote tent staat Uçel uit Wenen te wachten op het begin van de dienst. „We zijn vanmorgen per bus met 57 gelovigen aangekomen, vanmiddag rijden we weer terug. We vormen met 350 gelovigen in Oostenrijk een kleine gemeenschap. Het voelt goed om hier samen te komen.”
Een half uur voor de uitvaartdienst klinkt er plots applaus en gillen vrouwen. De overleden bisschop wordt in een zithouding rondgedragen. Via Suroyo TV worden de beelden live naar 82 landen gestraald. De kloosterkerk is gevuld met 1500 genodigden. In grote tenten en in een weiland volgen de overige gelovigen op enorme videoschermen de dienst.
Op het fietspad voor het klooster volgen nieuwsgierige inwoners van Glane de gebeurtenissen. Wat ze er van vinden? „Meneer, het is een fantastische gemeenschap. Zo gastvrij! We zijn gisteren binnen geweest en mochten overal komen. We hebben zelfs de crypte in het mausoleum gezien. Van deze gastvrijheid en openheid kunnen de Oranjes nog wat leren”, vertellen Bep en Thijs in het Twents.
Plaatsgenoot Ruud vult aan: „De bisschop kwam gewoon in de buurtwinkel en had voor iedereen een woordje. De buren van het klooster en enkele buurtverenigingen hebben bloemen en een krans gekocht. Dat zegt iets over de warme gevoelens die we hier voor de Syrisch-orthodoxe gemeenschap koesteren.”


© 1996-2004 Uitgeversmaatschappij De Telegraaf B.V., Amsterdam. Alle rechten voorbehouden.

  

Gabriel Rabo

07.11.2005 17:59:50: Dit stond er in de week rond het overleiden van onze aardsbischop in het nieuws
Dit stond er in de week rond het overleiden van onze aardsbischop in het nieuws

In Twente leven zo’n tienduizend Syrisch-Orthodoxe christenen, afkomstig uit Zuidoost-Turkije, Syrië, Libanon en Irak. Door het jarenlange geweld van de Koerden en de onderdrukking door de Turkse overheid zijn deze Suryoye’s gevlucht naar West-Europa, Canada en Australië. Ze beschouwen zichzelf als de ware christenen.
Vorig jaar juni nog wijdde de vorig weekend overleden aartsbisschop Julius Yeshû Çiçek een gloednieuwe Syrisch-Orthodoxe kerk in Oldenzaal in. De Oldenzaalse St. Simon d’Zeytekerk is een fraai ingerichte kerk. Marmer op de vloer, gebrandschilderde ramen, houten kerkbanken, die plaats bieden aan zo’n 360 mensen. Het oosterse godshuis doet beslist niet protserig of overdadig aan, ook de inrichting is bescheiden en ingetogen gehouden. Voorin de kerk staat rechts een doopvont, links de biechtstoel. Het altaar met tabernakel is op het priesterkoor iets naar achteren geplaatst, en voor het altaar staat de lessenaar opgesteld. Op de muren van het priesterkoor prijken twee groot geschilderde kleurrijke afbeeldingen: Maria met het kindje Jezus en de Heilige Simon d’Zeyte, bisschop van Edessa (654-734), naar wie de kerk vernoemd is. Met de parochiekerk van Simon d’Zeyte in Oldenzaal heeft de Syrisch-Orthodoxe gemeenschap in Twente thans de beschikking over zes parochiekerken. Naast Oldenzaal zijn dat de kerken van St. Jakob van Saroegh en Mor Kuryakos in Enschede, Maria en St. Johannes de Apostel in Hengelo en Mor Ignatios in Rijssen. Bovendien wordt ook van de kerk bij het klooster van St. Ephrem de Syriër in Glane gebruik gemaakt, vooral bij uitvaarten vanwege de aldaar gelegen eigen ruime begraafplaats. De Syrisch-Orthodoxe christenen in Twente zijn afkomstig uit Zuidoost-Turkije, Syrië, Libanon en Irak. Daar liggen gevoelsmatig ook nog steeds hun wortels: in het land van Tur Abdin, een laaggebergte ingeklemd tussen de grenzen van Turkije met Irak en Syrië. Het jarenlange geweld van de Koerden en de onderdrukking door de Turkse overheid hebben deze christenen uit het Midden-Oosten doen vluchten naar West-Europa, Canada en Australië. Suryoye noemen deze christelijke vluchtelingen zich: een volk van boeren, ambachtslieden (zilver- en goudsmeden, zadelmakers, pottenbakkers) en handelaren, trots op hun eigen cultuur, geschiedenis en taal, het Aramees, een taal verwant aan de taal die ten tijde van Jezus gesproken werd. Liturgisch zijn er veel overeenkomsten tussen de Syrisch-Orthodoxe Kerk en de Rooms-Katholieke Kerk. Zo bevat een eredienst volgens de ritus van de H. Jakobus in het Syrisch-Aramees ook een woorddienst, offerande, instellingswoorden, het Onze Vader en de Communie. De Eucharistie is ook binnen de Syrisch-Orthodoxe Kerk één van de zeven sacramenten: doop, vormsel, biecht, H. Oliesel (ziekzalving) en priesterwijding. Maar theologisch draait het grote verschil tussen de rooms-katholieken en de Syrisch-Orthodoxe christenen om Jezus Christus. Waar de Rooms-Katholieke Kerk volgens het Concilie van Chalcedon (451) vasthoudt aan de tweenaturenleer (Jezus is tegelijkertijd God én mens), leggen de Syrisch-Orthodoxe christenen alle nadruk op de goddelijkheid van Jezus Christus. Voor hen is Christus zèlf ook het hoofd van de kerk, en zeker niet de paus van Rome of de patriarch van Antiochië, Mor Ignatius Zaka I Iwas, die in Damascus zetelt. De patriarch is als bisschop slechts de eerste onder de zijns gelijken. De patriarch heeft ook geen juridische macht over de bisdommen, binnen het bisdom is de bisschop autonoom. Juist omwille van het pausambt zijn tijdens het grote schisma (scheuring) van 1054 de kerken van het oosterse christendom en de Rooms-Katholieke Kerk uit elkaar gegaan. Bovendien mogen priesters in de Syrisch-Orthodoxe Kerk, waarbinnen (ongehuwde) monniken een zeer grote rol spelen, gehuwd zijn. Naast priesters en monniken kent de Syrisch-Orthodoxe Kerk ook de liturgische functie van diakon, zanger of lezer. In de jaren zestig hebben de eerste Syrisch-Orthodoxe christenen zich gevestigd in Enschede. In de textielindustrie vonden ze gemakkelijk emplooi. In de jaren zeventig werden de Suryoye geconfronteerd met een hard uitzettingsbeleid van de Nederlandse overheid. Ze kwamen in verzet, en zochten met succes hun toevlucht bij de kerken (kerkasiel), bij Nederlandse intellectuelen en bij de Raad van kerken. De bijnaam ‘Christen-Turken’ zou hen nog lang achtervolgen. Door de nadruk op goede onderwijsresultaten bij de kinderen, het streven naar eigen bedrijven, en het verwerven van betere huurwoningen en zelfs koopwoningen, steeg geleidelijk hun sociaal-economische positie. In zaken als kerk en familie vinden ze het gedrag van Nederlanders wel erg vrijblijvend. Zij verwijten de Nederlanders verwaterde christenen te zijn, tweederangschristenen. De werkelijke christenen komen uit het Midden-Oosten, uit het land van Tur Abdin. Dat alles leidde tot een sterk bewustzijn van hun ‘Suryoye-identiteit’ (veel jongeren dragen opzichtig een zwart kruis) en tot een zeer sterke oriëntatie op de eigen gemeenschap. De status van de familie en het dorp van herkomst speelt daarin een grote rol, zelfs bij de keuze van de huwelijkspartners. Maar de laatste jaren is ook zichtbaar dat de macht van de kerk binnen de Suryoye-gemeenschappen tanende is.
GLANE - In een limousine en onder politieescorte van vier motoragenten arriveerde de patriarch van Damascus gistermorgen bij het klooster St. Ephrem in Glane. Het illustreert de hoge status van Ignatius Zaka Iwas I. Hij bekleedt de Heilige Stoel van de Syrisch-Orthodoxe kerk in de wereld.
De functie van patriarch is vergelijkbaar met de paus binnen de Rooms Katholieke kerk. Alle ogen zijn deze dagen dan ook niet alleen op de overleden aartsbisschop Çiçek gericht maar zeker ook op Ignatius Iwas. Hij is deze dagen zowel voor als achter de schermen met afstand de belangrijkste man op het kloosterterrein. De patriarch bepaalt bijvoorbeeld hoogstpersoonlijk hoe de dienst er zaterdagmiddag uitziet waarin hij voorgaat en wordt bijgestaan door in elk geval de aartsbisschoppen en andere kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders. Het is gebruikelijk dat de patriarch aanwezig is bij een uitvaart van een aartsbisschop. In het geval van Çiçek wilde Iwas er per se bij zijn om daarmee zjn grote respect en waardering voor de aartsbisschop van Europa tot uitdrukking te brengen. De twee kenden elkaar erg goed. De patriarch van de Heilige Stoel van Damascus was ook degene die op speciaal verzoek van Çiçek in 1984 het klooster kwam inzegenen. Maar ook daarna hadden de twee veelvuldig contact met elkaar. Zo gingen Iwas en Çiçek vijftien jaar geleden op audiëntie bij paus Johannes Paulus in Rome. De patriarch landde gistermorgen om 6 uur in gezelschap van een aantal volgelingen op Schiphol. Daar werd hij verwelkomd door voorzitter Daniel Deniz van de raad van Syrisch-Orthodoxe Kerken in Nederland. In drie limousines werd koers gezet naar Glane. Daar wachtte hem een hartelijke maar door de omstandigheden ingetogen ontvangst. Direct na aankomst om 10.30 uur ging de patriarch via een rode loper naar de Mariakerk waar hij bij de opgebaarde Çiçek een korte besloten gebedsdienst hield. Volgens een aanwezige was de patriarch bij deze gelegenheid erg emotioneel. Door het verdriet over het overlijden van Çiçek en de vermoeienissen van de reis was hij ’s middags niet in staat om samen met de aartsbisschoppen de gebruikelijke gebeden voor de overledene uit te spreken. Vandaag zal hij wel aan alle ceremoniële aangelegenheden meedoen. Bagdad Ignatius Iwas werd in 1933 in Mosul in Irak geboren. In 1954 werd hij monnik en drie jaar later mocht hij ook kerkdiensten leiden. In 1963 werd Iwas aartsbisschop van Mosul, in 1969 verhuisde hij als zodanig naar Bagdad. Sinds 1980 is hij patriarch van de Syrisch-Orthodoxe kerk de hele wereld. De kerkvorst is wereldwijd leider van 2,5 miljoen gelovigen. Veel gelovigen wonen ondanks de vervolgingen daar nog altijd in het Midden-Oosten in Turkije, Syrië, Irak en Libanon. Veel vluchtelingen wonen in Europa en Amerika. Maar verreweg de meeste gelovigen wonen in India omdat daar vrijheid van godsdienst is. De Syrisch-Orthodoxe kerk beschouwt zichzelf als de moederkerk van het katholicisme omdat de apostel Petrus na de dood van Jezus als eerste met zijn zendingswerk begon in Antiochie, het huidige Antakya in Zuid-Turkije. In Antiochie ontstond ook de eerste grote christelijke gemeenschap. In Rome gebeurde dat pas later. Omdat niet alleen de geestelijke maar ook wereldlijke macht van Rome enorm groeide, werd deze stad ook het centrum van het Rooms Katholieke Kerk.
Çiçek voelde zich thuis in Glane De een week geleden overleden aartsbisschop Julius Yeshû Çiçek van de Syrisch-Orthodoxe Kerk heeft zich nooit een vluchteling gevoeld. Begin 1997 sprak hij met deze krant.
GLANE Aartsbisschop Julius Yeshû Çiçek, een kleine vriendelijke man met pretoogjes, voelt zich in het klooster aan de weg van Glanerbrug naar Losser helemaal thuis. ‘Het bevalt me in uw land zeer goed. De Hollanders zijn voor buitenlanders vriendelijker dan we in andere landen meemaken. Wij hebben hier nooit problemen, ook niet met de buren. Nederland is een gastvrij land. We mogen zeggen, schrijven en drukken wat we willen, en we kunnen hier in vrijheid onze godsdienst beleven.’ Hoewel hij alweer sinds 1977 in Twente woont, heeft de aartsbisschop slechts één probleem, waarvoor hij zich verontschuldigt: hij beheerst de Nederlandse taal niet. In de Syrisch-Orthodoxe Kerk is de voertaal Aramees, en voor zijn bisdom, dat zich uitstrekt over de Benelux, Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk en Zwitserland, heeft hij zich het Duits als zijn tweede moedertaal eigen gemaakt. Daar komt hij het verst mee, want uiteraard is hij veel op reis. De vestiging van de syrisch-orthodoxe vluchtelingen in ons land ging allerminst gemakkelijk. Aanvankelijk werden ze met uitzetting bedreigd en moesten ze onderduiken. De bisschop: ‘Het is gelukkig goed voor ons afgelopen. Zonder de steun van de kerken en de Vereniging voor Vluchtelingenwerk hadden we het niet gered. We hebben er een uitstekende relatie met de kerken aan overgehouden. We zijn als enige orthodoxe kerk in Nederland lid van de Raad van Kerken, mijnheer Simonis is een goede collega van mij. Hij heeft mij wel eens vol bewondering gevraagd hoe wij het toch voor elkaar kregen om in deze tijd nog kerken te kunnen bouwen. Ik zeg dan altijd: het religiegevoel van jullie Nederlanders is een beetje zwakker ontwikkeld dan van onze mensen. Bij ons leeft nog het besef: zonder religie kan je niet leven. Onze leden voelen grote betrokkenheid bij hun kerk en hebben er veel geld voor over. Wij hebben ook veel financiële steun gehad, zowel uit Nederland als van onze andere bisdommen. Bij ons geldt nog sterk dat we elkaar altijd moeten helpen.’ ‘Of de nieuwe generaties er ook nog zo over zullen denken? ‘We doen alles wat we kunnen om onze jongeren bij onze kerk te houden. Ze groeien op in de Nederlandse samenleving, studeren hier, roken zelfs. Ze hebben meer vrijheid dan wij in onze landen van herkomst gewend waren. Vrijheid is goed, maar die kan niet zonder grenzen. Thuis in de families, daar zal het moeten gebeuren, we hebben veel activiteiten, maar als de ouders het geloof van onze kerk niet bij hun kinderen levend weten te houden, dan vrees ik een catastrofe. Waar discipline ontbreekt, ben je verloren. Ik bedoel niet dat die hard moet zijn. Discipline met vriendelijkheid, daar kom je het verst mee.’
Afscheid van een ‘uniek mens en priester’ GLANE - Plotseling worden de monotone gezangen opgeluisterd door de klingelende belletjes van het wierookvat. Ze zorgen voor een welhaast vrolijke noot tijdens het eerbetoon van zes aartsbisschoppen van de Syrisch-Orthodoxe kerk aan hun overleden collega Julius Jesu Çiçek.
De Mariakerk op het terrein van het klooster St. Ephrem de Syriër, gistermiddag. Een kwartier vóór de gelovigen uit alle hoeken van Europa en elders uit de wereld langs de op het priesterkoor opgebaarde Çiçek mogen trekken en afscheid van hem mogen nemen. Buiten drommen de gelovigen, vrijwel zonder uitzondering in stemmig zwart gekleed, samen voor de kerkingang. Maar de deur blijft nog dicht. Binnen zingen de zes aartsbisschoppen rond de geopende kist hun gebeden voor de de overleden grondlegger van de Syrisch-Orthodoxe kerk in Europa. Geheel volgens de aloude tradities van de kerk. De aartsbisschoppen komen uit Zweden, Jeruzalem, Turkije, Amerika, Syrië en Irak. Er wordt kwistig met wierook gewaaierd. De zaterdag overleden Çiçek ligt er pontificaal bij. Met het traditionele rode en rijkelijk versierde priestergewaad en de capuchon daarvan over zijn hoofd én de bisschoppelijke staf met de twee slangen in zijn linkerhand. De patriarch van Damascus, Ignatius Zaka Iwas, ontbreekt bij dit ritueel. De 72-jarige kerkleider is de vermoeienissen van de vliegreis uit Damascus, eerder deze dag, nog niet te boven. De aartsbisschop van Zweden, Benjamin Atos, neemt de honneurs waar. Als het bisschoppelijke gezelschap afdaalt om de open crypte in het mausoleum onder het priesterkoor waar Çiçek zaterdagmiddag wordt bijgezet, met wierook en gezang te zegenen, gaan de kerkdeuren eindelijk open. En meteen trekt een onophoudelijke stroom van gelovigen, mannen en vrouwen, jong en oud in stilte langs de baar . Onder hen ook opvallend veel Nederlanders: mensen uit de buurt en omligggende plaatsen. De in Zuidoost-Turkije geboren en in 1977 naar Nederland gevluchte kerkvader is geliefd. Velen tonen hun emoties en laten hun tranen de vrije loop. Niemand die zich ervoor schaamt. Velen ook beroeren of kussen de kleurrijke priesterlijke stola van Çiçek die over een koord hangt voor de kist. Zo ook Hatunie Cigri(32), een achternicht van Çiçek, uit Hengelo. De jonge vrouw is verdrietig. ‘Hij heeft’, wil ze graag kwijt, ‘zoveel betekend voor de kerk. Çiçek was uniek, als mens en als priester. Hij was ruimdenkend en stond open voor nieuwe ontwikkelingen.’ Vanzelfsprekend is ze er zaterdag bij. ‘Ik heb de oppas voor mijn kinderen al geregeld. Ik wil er per se bij zijn, puur uit respect voor hem.’ Midden tussen de lege banken in de grote Mariakerk neemt een oudere man op zijn manier afscheid van de aartsbisschop. Diep verzonken in zijn gedachten, een gebed prevelend en de handen gevouwen. De stroom van mede-gelovigen trekt aan hem voorbij. Hij heeft het nauwelijks in de gaten.
Lichaam van aartsbisschop Çiçek is eenvoudig in zitpositie te brengen Aartsbisschop Çiçek wordt zaterdag niet liggend bijgezet. Dat gebeurt zittend in vol ornaat. Volgens uitvaartleider Ron de Leeuw is het ‘niet moeilijk’ om de overleden Çiçek zittend in de stoel te krijgen. ‘Veel mensen veronderstellen dat’, licht De Leeuw toe, ‘maar dat is niet zo. De lijkstijfheid is geen enkel probleem, die is doorgaans na een paar dagen al verdwenen.’
Voor westerlingen is bijzetting in zitpositie heel curieus maar voor Syrisch- Orthodoxe gelovigen heel gewoon. Dat wil zeggen: deze eer is alleen voorbehouden aan grote kerkelijke leiders, zoals Çiçek. Het past in de traditie van de kerk. Voor Çiçek in de crypte wordt bijgezet wordt hij in de stoel op een baar rondgedragen om de Mariakerk heen. De overleden aartsbisschop Julius Jesu Çiçek ligt ook vandaag nog opgebaard in een geopende kist in de Mariakerk. Van 14.00 tot 20.00 uur kunnen Syrisch-Orthodoxe gelovigen en andere belangstellenden afscheid komen nemen.
Familieden bij uitvaart Çiçek GLANE - De uitvaart en bijzetting van aartsbisschop Çiçek wordt zaterdag bijgewoond door veel van zijn familieleden. In totaal 33. Onder hen zijn vier broers en een zuster. Alle vijf afkomstig uit Zweden. De overige familie bestaat uit ooms en tantes uit met name Zweden en verder uit Duitsland en Nederland.
Aartsbisschop Çiçek was niet getrouwd. Hij was een monnik en die mogen volgens de regels van de Syrisch-Orthodoxe kerk niet getrouwd zijn. Alleen een ongetrouwde monnik kan aartsbisschop worden en eventueel patriarch. Priesters in de Syrisch-Orthodoxe kerk mogen wel trouwen, in tegenstelling tot priesters in de Rooms-Katholieke Kerk. Maar een priester kan nooit worden gekozen tot aartsbisschop of patriarch.
Als het nu al zo druk is, hoe zal het zaterdag dan wel niet zijn’, zegt Maria Altunkaynak. Haar vriendinnen knikken.
‘Ik weet niet of ik het zien van de aartsbisschop nou eng of mooi moet vinden. Ik heb geen idee wat het met me gaat doen’, bekent ze vervolgens. Maria Akyol hoorde het nieuws van het overlijden van de aartsbisschop zondagochtend van haar zus. ‘Ik was enorm geschokt en kon daarna geen woord meer uitbrengen. Het gevoel dat ik voelde kan ik moeilijk omschrijven. Ik besef het volgens mij nog steeds niet.’ Milana Charro hoorde het nieuws zaterdagavond laat. ‘Ik was op een halloweenparty, toen de muziek opeens werd stilgezet en iemand door de microfoon omriep dat onze aartsbisschop was overleden. Iedereen keek geschokt en verbaasd om zich heen. Het kon toch niet waar zijn?’ Maria Altunkaynak voegt daar aan toe: ‘Pas nu ik zie hoe druk het hier is en dat er zoveel priesters en bisschoppen rondlopen lijkt het pas tot me door te dringen.’ Aartsbisschop Çiçek was een echte kindervriend. ‘Zeven jaar geleden heb ik hier een maand lang in het klooster Aramese les gehad, samen met Maria’, vertelt Maria Altunkaynak. De herinnering aan die tijd doet een lach op Maria’s gezicht verschijnen. ‘Elke avond speelden we spelletjes met de aartsbisschop. Ik weet nog goed dat hij ons een keer voor de gek had gehouden. Hij lokte ons allemaal de leszaal in door te zeggen dat we spelletjes zouden gaan spelen. Bleken we later naar de zaal te zijn gelokt om te bidden.’ Milana kende de aartsbisschop minder goed. ‘Ik heb geen speciale herinneringen aan hem. Maar toch heeft zijn dood me verdriet gedaan.’ De meisjes vertellen dat ze nu na zijn dood pas na zijn gaan denken over wie hun kerkelijke leider nu precies was en wat hij voor hen gedaan heeft. ‘Hij heeft de Syrische Orthodoxe kerk in Europa laten groeien. Het is mede dankzij hem dat ik nu elke zondag naar de kerk kan gaan’, zegt Maria Akyol deze donderdag. Bij de kerk staan de meiden stil. Ze kijken elkaar vertwijfeld aan.. ‘Milana, weet je zeker dat je het durft?’, zegt Maria Akyol. ‘Ja, jij dan?’ ‘Ja, ik moet gewoon anders krijg ik er later spijt van.’ De sfeer in de kerk is stemmig. Hymnen en psalmen versterken de stemming. Een minuut blijven de meiden voor de kist stil staan. In hun ogen wellen de tranen op. Ze slaan een kruisteken en maken een kniebuiging en bewijzen hem zo de laatste eer. In stilte lopen de drie vriendinnen naar een van de kerkbanken, om daar alles te laten zakken. ‘De gedachte zo het klooster te moeten verlaten, wetend dat ik hem nooit meer zal zien, doet me veel verdriet’, zegt Maria Akyol. De meiden blijven nog een uur zitten. ‘Ik ben wel heel erg dankbaar dat ik de kans heb gekregen afscheid te mogen nemen’, fluistert Maria Altunkaynak zachtjes. ‘Afscheid nemen moet om daarna weer verder te kunnen gaan’, zegt Maria Akyol. Langzaam staan de meiden op, bij het verlaten van de kerk kijken ze nog even om. ‘Hij heeft nu eindelijk rust’, zucht Milana. Maria: ‘Nu pas besef ik dat hij er echt niet meer is.’
Quelle unbekannt, aber in www.cicek2005.tk

  

Gabriel Rabo

07.11.2005 15:20:21: Europe's highest Syriac Orthodox priest died in Germany
Europe's highest Syriac Orthodox priest died in Germany
Mor Julius Yeshu Cicek, the highest priest in Europe with the Syriac Orthodox Church, died in Germany on Oct. 29, a spokeswoman for the church said Thursday. He was 63.
A cause of death was not immediately known. Cicek was the church's Metropolitan for Middle Europe since the position was created in 1979. He oversaw the establishment of 51 churches and three monasteries.
Cicek was found in a hotel room in Dusseldorf where he was spending the night before traveling to Switzerland for a conference, church spokeswoman Naures Atto said.
Thousands of followers were expected to attend his funeral at the Saint Afrem Syriac Monastery in the Dutch town of Glane, near the German border.
Cicek also edited and published more than 100 books in Syriac, the Aramaic dialect that is the church's official language.
The Syriac Orthodox Church is one of the oldest Christian churches, tracing its foundation to the apostle Peter in 34 A.D. It has several million followers worldwide, with its base in Damascus, Syria, AP reports.
À. À.
newsfromrussia.com 01:40 2005-11-04

  

Gabriel Rabo

30.10.2005 19:30:15: Festschrift released; Patriarch honoured
Festschrift released; Patriarch honoured
Sunday October 30 2005 11:32 IST
KOTTAYAM: It was a moment of honour and submission to faith for scores of followers belonging to the Jacobite sect. Upholding their unstinted allegiance to the Holy See of Antioch, followers of ‘Malankara’ converged at the Jacobite Syrian Cathedral here on Saturday, on the occasion of the Indian release of ‘Festschrift’, a title in honour of His Holiness Ignatius Zakka I Iwas, the Patriarch of Antioch & All the East, who has completed 25 years in the throne of St Peter.
The book is a collector’s piece, especially for devout Jacobites, as it includes rare pictures relating to the life and mission of the reigning Patriarch, a unique interview, a selection of his sermons, articles and encyclicals, greetings from social and religious dignitaries across the world, contributions from eminent leaders of the church as well as academics and some of the ecumenical documents of relevance of the Universal Syrian Orthodox Church.
Rev Kuraikose Cor Episcopa Moolayil is the chief editor of the work, brought out by the St George Syrian Orthodox church, Chicago. The book’s title is a German word, which is used to honour a person.
The silver jubilee celebrations of the Patriarchal enthronement had concluded on September 14, 2005 at Damascus, Syria, along with the release of ‘Festschrift’.
Incidentally, the celebrations had an Indian connection since it commenced at Ernakulam during the Patriarch’s visit to India in September, 2004.
Justice K T Thomas, former Supreme Court judge, released the ‘Festschrift’ here, by handing over a copy to Dr Cyriac Thomas, former Vice-Chancellor, Mahatma Gandhi University.
Justice Thomas said that the Christians in the state are indebted to the Patriarch, for, it was only because of the apostolic succession of priesthood that Christianity flourished here. Dr Cyriac Thomas delivered the keynote address.
In his presidential address, Catholiocs Baselios Thomas I observed that Patriarch Ignatius I is one of the unparalleled personalities seated in Antioch.
Fr George Mathew Nalunnakkal introduced the book.



Gabriel Rabo

22.10.2005 22:20:39: Wormser Syrisch-orthodoxe Gemeinde hat Fabrikgebäude am Kaiser-Heinrich-Platz umgebaut
Anmutiges Türmchen krönt Kirchenzentrum

Syrisch-orthodoxe Gemeinde hat Fabrikgebäude am Kaiser-Heinrich-Platz umgebaut / Räume für Kulturarbeit
us. Knapp fünf Jahre ist es her, dass die Wormser Gemeinde der syrisch-orthodoxen Kirche von Antiochien am Kaiser-Heinrich-Platz 5 a ein großes, aber unscheinbares Fabrikgebäude erwarb. Mittlerweile wurde es mit einer geradezu unglaublichen Energie zu einem Kirchen- und Kulturzentrum umgebaut. Am Sonntag, 30. Oktober, findet die offizielle Einweihung statt. Von außen präsentiert sich das Gebäude in einem ansprechenden Rostbraun und hat ein anmutiges Türmchen mit Kupferdach. Vor allem aber im Inneren ist der Raum nicht wieder zu erkennen. Man hat eine Zwischenwand eingezogen, die die Kirche abtrennt vom Gemeinderaum, eine Empore eingezogen und eine Apsis eingebaut, zu der einige Stufen hinauf führen, so dass sich alle Blicke auf den wunderschönen Altarschrein mit floralen Ornamenten richten. Ein prachtvoller Marmorboden, farbenprächtige Wandgemälde, die von der Künstlerin Anusch gemalt wurden und unter anderem den Namenspatron der Kirche, Mor Philoxinus von Mabug, darstellen sowie große, zum Teil farbige Fenster vervollständigen die würdige Atmosphäre.
Wichtiger Blickfang sind die Bronzetafeln mit dem Vaterunser in Deutsch und Aramäisch, der Sprache Jesu, die auch die Sprache der syrisch-orthodoxen Kirche ist. "Das war meine Idee", sagt Fuat Demir, engagiertes Gemeindemitglied und Koordinator der Feierlichkeiten. "Wir wollen nach vielen Jahren der Verfolgung hier endlich unsere Wurzeln leben, aber uns auch öffnen für das kulturelle und religiöse Leben unserer neuen Heimat."
Insgesamt 50 syrisch-orthodoxe Gemeinden, die sich als eine der urchristlichen Kirchen verstehen und sich wie die Katholiken auf den Apostel Petrus beziehen, gibt es in der Bundesrepublik; etwa 400 bis 500 Mitglieder aus der ganzen Region gehören zur Wormser Gemeinde, der einzigen in Rheinland-Pfalz. Sie werden von Pfarrer Semun Kurt betreut, der nicht nur die Gottesdienste hält und seelsorgerliche Tätigkeiten verrichtet, sondern auch die vielen Kinder und Jugendlichen in der aramäischen Sprache unterrichtet.
Neben der intensiven Jugendarbeit hat sich, wie der Vorsitzende der Gemeinde, Nezir Koc, berichtet, mittlerweile auch eine lebhafte Frauenarbeit entwickelt. "Wir wollen uns aber nicht abkapseln", versichert Fuat Demir und erzählt, dass die Kontakte zu den übrigen christlichen Kirchen in Worms sehr gut seien. An Pfingsten habe es bereits einen ökumenischen Gottesdienst gegeben. "Wir haben eigentlich keine Integrationsprobleme", sagt er. "Wir erleben zum ersten Mal, dass wir uns in Freiheit entfalten und neue Früchte hervorbringen können".
Die feierliche Weihung der Kirche und des Gemeindezentrums erfolgt am Sonntag, 30. Oktober, um 10 Uhr, durch den höchsten Würdenträger Deutschlands, Erzbischof Mor Dionysios Isa Gürbüz.
Wormser Zeitung, 22.10.2005

  

Gabriel Rabo

20.10.2005 15:36:17: Mardin’in kültürel mirasý projesi: Deyrulzafaran icin: 650.000, Midyat Süryani Kültür Derneði: 294.000 euro
Mardin’in kültürel mirasý projesi için 1 milyon 384 bin euro kaynak ayrýldý
Avrupa Birliði ve GAP Ýdaresi tarafýndan ortak yürütülen ve Mardin için kabul gören 5 projede kullanýlmak üzere 1 milyon 384 bin euro tutarýnda ödenek ayrýldý.
AK Parti Mardin Ýl Baþkaný ve Turizm ve Kültür Derneði Baþkaný Þeyhmus Dinçer, GAP Bölgesinde Kültürel Mirasý Geliþtirme Projesi kapsamýnda Avrupa Birliði ve GAP idaresi tarafýndan ortaklaþa düzenlenen çalýþma sonucu Mardin için 5 önemli projenin kabul edildiðini söyledi. Bu projelerin kabul görmesiyle Mardin’deki inanç ve kültür turizminin daha da canlanacaðýný ifade eden Dinçer, “Projeler kapsamýnda Deyrulzafaran Manastýrý Bakým Onarým ve Yaþatma Derneði için 650 bin euro, Mardin Ýl Özel Ýdaresi Mardin Tarihi Ýhtisas Kütüphanesi için 240 bin euro, Midyat Süryani Kültür Derneði Anadolu Kültür Bileþenler için 294 bin euro, Mardin Turizm ve Kültür Derneði için 142 bin euro Türkiye Sakatlar Derneði’ne telkari iþçiliðini geliþtirmesi için de 58 bin euro olmak üzere toplam 1 milyon 384 bin euro tutarýnda kaynak ayrýldý.” dedi.
ZAMAN, 18.10.2005

  

Gabriel Rabo

18.10.2005 00:34:14: Mardin Kýrklar Kilisesi'nde futbol
Mardin'de, yeterli futbol ve voleybol sahasý olmadýðý için gençlerin sportif alanlarýna kilise bahçesi ev sahipliði yapýyor.
Tarihi 12 bin yýla dayanan Mardin'de, Süryani ve Müslüman çocuklarýnýn hafta içi ve hafta sonlarý birlikte futbol, voleybol oynadýklarý mekanýn adresi, çoðu zaman tarihi Kýrklar Kilisesi'nin bahçesi oluyor. Kýrklar Kilisesi Papazý Gabriel Akyüz, tarihi kentte yeterli park, bahçe ve kapalý halý saha olmadýðýndan kilise çevresindeki Müslüman çocuklarý ile Süryani çocuklarýnýn hafta içi ve hafta sonlarý birlikte kilise bahçesinde futbol ile voleybol oynadýklarýný ve bunda bir sakýnca görmediðini söyledi.
Özel ayinlerin yapýldýðý günlerde ise buna zorunlu olarak izin vermediklerini belirten Akyüz, "Biz çocuklarýmýza bu fýrsatý vermediðimiz zaman dar, ara sokaklar ve caddelerde top oynamak zorunda kalýyorlar. Bu da düþmelere ya da trafik kazalarýna neden oluyor. Yani, faturasý aðýr oluyor" dedi.
Tarihi kentin coðrafik yapýsýndan dolayý çocuklarýn futbol veya voleybol oynayacaklarý mekanlarýn olmadýðýný söyleyen Belediye Baþkaný Metin Pamukçu ise, bunun da kentin, denizden bin 85 rakým yüksekliðindeki Kýrgýz Tepesi yamaçlarýna yayýlmasýndan kaynaklandýðýný belirtti.
Futbol oynayan Hana Çil ise, kilise bahçesinde futbol oynamanýn güzel bir duygu olduðunu ifade ederek, "Ýbadet mekaný olduðu için kaza ve belalardan da korunmuþ oluyoruz. Keþke, daha geniþ bir alanda doyasýya futbol oynayabilsek, ama ancak bu dar mekanlarda bu arzumuzu gerçekleþtirebiliyoruz. Bu da iyi. Ya hiç oynamasaydýk ne yapardýk" diye konuþtu.

.
KENT HABER: 16 Ekim 2005 Pazar

  

Gabriel Rabo

18.10.2005 00:34:14: Vali kilise açtý
Mardin'de, restore edilen 6. yüzyýldan kalma Mort Þmuni Kilisesi'nin açýlýþý yapýldý.
Restoresi Süryani asýllý iþ adamý Lütfü Özbek tarafýndan yapýlan kilisenin açýlýþýný Vali Temel Koçaklar, Mardin Belediye Baþkaný Metin Pamukçu, Antalya Büyükþehir Belediyesi Baþkaný Menderes Türel ve Deyruz-Zafaran Manastýrý Metropoliti Nuri Salibe Özmen yaptý. Açýlýþ öncesi kilise hakkýnda bilgi veren iþ adamý Lütfü Özbek, kilisenin 2. asýrda Bizans döneminde yaþayan ve putlara tapmadýðý için çocuklarý ile birlikte öldürülen 7 çocuk annesi Azize Samüne anýsýna 6. yüzyýlda yaptýrýldýðýný söyledi.
Vali Temel Koçaklar, 6. yüzyýldan kalma son derece yorgun ve harabe durumdaki mekaný restore ederek ibadete açtýðý için hayýrsever iþ adamý Özbek'e teþekkür etti ve Mardin'de hayýrsever iþ adamlarý tarafýndan 20'ye yakýn cami, kilise, medrese ve türbenin restore edildiðini belirtti.
Vali Koçaklar, Mardin'in bir dünya kenti olduðunu, gelecekte dünyada yýldýz kentler arasýnda ilk sýralarda yerini alacaðýný ifade ederek, "Tarihimize, kültürel deðerlerimize sahip çýkmak bizim görevimizidir. Restorasyonda sivil toplum kuruluþlarýnýn ve hayýrsever iþ adamlarýmýzýn büyük desteðini gördük. Çalýþmalar belli bir ivme kazandý, bundan sonra artarak devam edeceðine inanýyorum. Emeði geçen, tarihe duyarlý olan herkese teþekkür ediyorum" dedi.
Bugünün kendileri için büyük bir gün olduðunu söyleyen Deyruzzafaran Manastýrý Metropoliti Nuri Salibe Özmen, "Vali Temel Koçaklar'ýn Mardin'e gelmesi ile birlikte Mardin'de restore çalýþmalarýna büyük bir hýz verildi. Burada sadece kilise ve manastýrlar deðil, ayný zamanda cami ve medreseler de restoreden geçirildi" diye konuþtu.
Kilisenin restorasyonunu üstlenen Lütfü Özbek'e teþekkür belgesi veren Vali Koçaklar, bu duyarlýlýðýn örnek teþkil etmesini istedi.
KENT HABER: 16 Ekim 2005 Pazar

  

Gabriel Rabo

17.10.2005 12:52:56: Fransa’da bir soykýrým anýtý daha dikildi - Keldani
Es geht hier um den Denkmal für die Opfer von 1915 der aramäischen Chaldäer in Paris
________________
Fransa’da bir soykýrým anýtý daha dikildi
Muammer ELVEREN / PARÝS
Fransa’da Ermeni anýtlarýndan sonra þimdi sözde Keldani soykýrým anýtý dikildi. Paris yakýnlarýndaki Sarcelles’e dikilen anýtýn açýlýþ törenine Belediye Baþkaný François Pupponi, Iraklý milletvekili Yonadam Y. Kanna ve Fransa Keldani Derneði Baþkaný Numan Adlun’la bölgede yaþayan Keldani toplumu mensuplarý katýldý.
Nelson Mandela stadýnýn önündeki Ermeni soykýrým anýtýnýn yakýnýna dikilen anýtýn üzerinde ‘1915’te Osmanlý Ýmparatorluðu döneminde soykýrým kurbaný 250 bini aþkýn Keldani’nin anýsýna’ cümlesi yer alýyor. Fransa Keldani toplumu, Ermeniler gibi kendilerinin de 1915’te soykýrýma uðradýðýný ileri sürüyor. Finansmaný Sarcelles belediyesi tarafýndan karþýlanan 2 metrelik anýtýn açýlýþýnda konuþan Belediye Baþkaný Pupponi, ‘Türkiye, Ermeni ve Asuri-Keldani soykýrýmýný kabul etmediði sürece, AB’ye asla üye olamayacaktýr’ dedi. Keldani asýllý Iraklý milletvekili Yonadam Kanna ise þöyle konuþtu: ‘Hakkari ve Botan’a da ayný anýttan dikildiði zaman Keldani toplumunun acýsý biraz hafifleyecektir.’
Hürriyet, 17 Ekim 2005


  

Gabriel Rabo

09.10.2005 23:03:39: Bremer Bürgermeister bei den Aramäern
Artikel vom Montag, 10. Oktober 2005
Henning Scherf spricht Einladung für 2009 aus
Bremer Bürgermeister bei den Aramäern

Schüttelte im Kreise der aramäischen Gemeinde viele Hände: Bremens Bürgermeister Henning Scherf. FOTO: tammo ernst
delmenhorst (jts). Prominenten Besuch empfing gestern die aramäische Gemeinde in ihrer syrisch-orthodoxen Kirche. Bremens Bürgermeister Henning Scherf feierte mit den Aramäern den Gottesdienst.
Im Vergleich zu den meist karg wirkenden protestantischen Kirchen ist das Gotteshaus an der Elsflether Straße ein Schmuckstück: farbenfrohe Heiligenbilder und prunkvolle Kronleuchter bieten etwas fürs Auge. Henning Scherf, der schon zum zweiten Mal bei dieser Gemeinde zu Gast war, mag das: „Das ist für einen Protestanten schon eine Erfahrung. Ich finde diese Kirche wunderbar.“ Dieser Besuch in Delmenhorst sei schon lange geplant gewesen, „denn kurzfristig kann ich solche Termine nur schwer wahr nehmen“, so der SPD-Politiker, der jüngst angekündigt hat, sein Amt bald aufgeben zu wollen.
Nach der erneuten Einladung nach Delmenhorst wollte Scherf eine Gegeneinladung an die Aramäer aussprechen – auch wenn der Termin erst in vier Jahren stattfindet. 2009 erwartet Bremen über 100000 Besucher zum Kirchentag. „Es wäre wunderbar, wenn Sie bei diesem Fest mitmachen“, so Henning Scherf, dem es wichtig sei, „dass wir die Ökumene leben und uns gegenseitig gut kennen.“

© Delmenhorster Kreisblatt
  

Gabriel Rabo

05.10.2005 23:06:46: Eni Aksoy aus Ganderkesee hat das Zeug zum Popstar
ZUM FOTO: Eni und ihre Jungs: Die Tänzer Memo (l.) und Carlos unterstützen sie. FOTO: Christian Schnöink
Hübsch in Szene gesetzt: Eni bei den Aufnahmen für das Single-Cover. FOTO: Agentur
Ausgabe vom Donnerstag, 06. Oktober 2005
„Einen Tomatensaft und ein Autogramm, bitte!“
Eni Aksoy aus Ganderkesee hat das Zeug zum Popstar
Die Voraussetzungen für einen Höhenflug stimmen, sofern die 26-Jährige nicht zu früh abhebt. Die Plattenfirma plant langfristig mit der Aramäerin.
Von Thomas Breuer
Ganderkesee. Zum RTL-„Superstar“ hat es für Eni Aksoy aus Ganderkesee vor zwei Jahren nicht ganz gelangt, und das ist vielleicht das Beste, was ihr auf dem Weg zum Popstar passieren konnte: Die inzwischen 26-jährige Aramäerin erregte bundesweit Aufmerksamkeit, musste sich anschließend aber nicht für den schnellen Euro in der Bohlen/BMG-Maschinerie mit hastig fabrizierten Kurzzeit-Hits verbiegen und verheizen lassen.
„Deutschland sucht den Superstar“ (DSDS) hat die Lufthansa-Stewardess bis über die Wolken populär gemacht. Mancher Passagier erkennt sie noch heute im Flugzeug: „Einen Tomatensaft und ein Autogramm, bitte!“ Sieben Produzenten fragten in den Wochen nach „DSDS“ bei Eni an, mit einigen kam sie länger ins Gespräch. Konkret wurde nichts, weil Eni wusste, was sie nicht wollte: „Einige planten musikalisch etwas mit mir zu machen, das gar nicht zu mir passt, anderen ging es nur ums Geschäft.“
Eni, die von Berufs wegen meist in Hamburg lebt, flog und fuhr durch Deutschland, sprach bei verschiedenen Labels vor – und wurde endlich bei LuckySong-Entertainment in Mannheim fündig. „Das ist eine ganz tolle Sache, die da im Moment passiert“, versprüht sie grundehrliche Freude. „Die planen richtig langfristig mit mir.“ Und sie darf den Stil umsetzen, den sie liebt: Soul, R’n’B, Black Music und ein bisschen HipHop, garniert mit orientalischen Einsprengseln.
Die 1,64 Meter kleine gebürtige Delmenhorsterin hat ein Management zur Seite gestellt bekommen, dazu die Tänzer Carlos und Memo, mit denen sie zurzeit beinahe täglich in Hamburg Choreographien einstudiert. Auch ein Gesangstrainer unterstützt sie. Erstaunlich ist, dass Eni ohne speziellen Unterricht über eine ausgeprägte sanfte Gesangsstimme verfügt. „Wahrscheinlich weil sie schon als kleines Kind immerzu gesungen hat“, vermutet ihre Freundin Yasmin Vali.
Eni hat das Zeug zum Popstar, weil Konsequenz und Zielstrebigkeit zwei ihrer hervorstechenden Eigenschaften sind. In jeder Hinsicht: „Im Moment bin ich solo, und ich hätte bei meinem Beruf und dem, was jetzt kommt, gar keine Zeit für einen Freund.“ Eni kann es auch deshalb zum Popstar bringen, weil sie eine Lücke füllt. „Ich bin anders als all die blonden Sängerinnen Sarah Connor, Jeanette Biedermann und Yvonne Catterfeld“, sagt sie. Eni steht für den Reiz des Orients, den sie mit ihrer deutschen Heimat zu kombinieren weiß. Halb nackt wird sie wohl nie auftreten, dazu ist sie von der aramäischen Kultur zu sehr geprägt. Andererseits hat Eni dank ihrer Bildung – Fachabitur am Wirtschaftsgymnasium – und mit ihrem gewählten Lebensweg allzu enge Fesseln bewusst abgelegt.
Gerne möchte sie etwas für die Verbindung verschiedener Kulturen leisten, und auch soziales Engagement ist dem neben drei Brüdern ältesten Kind von Benjamin und Mecide Aksoy, die in Ganderkesee seit 14 Jahren den „Hellas Grill“ betreiben, nicht fremd. Eni unterstützt seit zwei Jahren über „World Vision“ ihr Patenkind Kadhy im Senegal. Niemals, das hat sich die Sängerin vorgenommen, will sie ihre Wurzeln vergessen oder verbergen. Auch nicht jene Zeit, als ihre fünfköpfige Familie noch in einer Wohnung an der Pommernstraße in Delmenhorst lebte und das Geld knapp war.
Wie stolz viele Aramäer sind, dass eine junge Frau aus ihren Reihen nun viel Aufsehen erregt, zeigte sich bei ihrem ersten Auftritt mit Tänzern am vergangenen Sonnabend in der syrisch-orthodoxen Delmenhorster Gemeinde St. Johannes. Fast alle der über 800 Gäste eines Kulturfestes standen auf, um sie zu sehen und herzlich zu applaudieren. 300 Singles hatten Eni und ihre Leute im Gepäck, viele wurden sofort verkauft und mit Autogrammen versehen. Den Rest sicherte sich der aus Schweden in aramäischer Sprache sendende Fernsehkanal Suroyo TV, der auch ihr kurzes Gastspiel aufzeichnete.
Eni raucht nicht, trinkt nicht und hat die volle Rückendeckung ihres Arbeitgebers Lufthansa, für den sie ab Dezember nur noch zehn Tage im Monat arbeitet. Die Voraussetzungen für einen Höhenflug stimmen, wenn sie nicht zu früh abhebt.
@ www.eni-music.de (wird in Kürze freigeschaltet)
  

Gabriel Rabo

05.10.2005 23:06:46: Eni Aksoy aus Ganderkesee hat das Zeug zum Popstar
ZUM FOTO: Eni und ihre Jungs: Die Tänzer Memo (l.) und Carlos unterstützen sie. FOTO: Christian Schnöink
Hübsch in Szene gesetzt: Eni bei den Aufnahmen für das Single-Cover. FOTO: Agentur
Ausgabe vom Donnerstag, 06. Oktober 2005
„Einen Tomatensaft und ein Autogramm, bitte!“
Eni Aksoy aus Ganderkesee hat das Zeug zum Popstar
Die Voraussetzungen für einen Höhenflug stimmen, sofern die 26-Jährige nicht zu früh abhebt. Die Plattenfirma plant langfristig mit der Aramäerin.
Von Thomas Breuer
Ganderkesee. Zum RTL-„Superstar“ hat es für Eni Aksoy aus Ganderkesee vor zwei Jahren nicht ganz gelangt, und das ist vielleicht das Beste, was ihr auf dem Weg zum Popstar passieren konnte: Die inzwischen 26-jährige Aramäerin erregte bundesweit Aufmerksamkeit, musste sich anschließend aber nicht für den schnellen Euro in der Bohlen/BMG-Maschinerie mit hastig fabrizierten Kurzzeit-Hits verbiegen und verheizen lassen.
„Deutschland sucht den Superstar“ (DSDS) hat die Lufthansa-Stewardess bis über die Wolken populär gemacht. Mancher Passagier erkennt sie noch heute im Flugzeug: „Einen Tomatensaft und ein Autogramm, bitte!“ Sieben Produzenten fragten in den Wochen nach „DSDS“ bei Eni an, mit einigen kam sie länger ins Gespräch. Konkret wurde nichts, weil Eni wusste, was sie nicht wollte: „Einige planten musikalisch etwas mit mir zu machen, das gar nicht zu mir passt, anderen ging es nur ums Geschäft.“
Eni, die von Berufs wegen meist in Hamburg lebt, flog und fuhr durch Deutschland, sprach bei verschiedenen Labels vor – und wurde endlich bei LuckySong-Entertainment in Mannheim fündig. „Das ist eine ganz tolle Sache, die da im Moment passiert“, versprüht sie grundehrliche Freude. „Die planen richtig langfristig mit mir.“ Und sie darf den Stil umsetzen, den sie liebt: Soul, R’n’B, Black Music und ein bisschen HipHop, garniert mit orientalischen Einsprengseln.
Die 1,64 Meter kleine gebürtige Delmenhorsterin hat ein Management zur Seite gestellt bekommen, dazu die Tänzer Carlos und Memo, mit denen sie zurzeit beinahe täglich in Hamburg Choreographien einstudiert. Auch ein Gesangstrainer unterstützt sie. Erstaunlich ist, dass Eni ohne speziellen Unterricht über eine ausgeprägte sanfte Gesangsstimme verfügt. „Wahrscheinlich weil sie schon als kleines Kind immerzu gesungen hat“, vermutet ihre Freundin Yasmin Vali.
Eni hat das Zeug zum Popstar, weil Konsequenz und Zielstrebigkeit zwei ihrer hervorstechenden Eigenschaften sind. In jeder Hinsicht: „Im Moment bin ich solo, und ich hätte bei meinem Beruf und dem, was jetzt kommt, gar keine Zeit für einen Freund.“ Eni kann es auch deshalb zum Popstar bringen, weil sie eine Lücke füllt. „Ich bin anders als all die blonden Sängerinnen Sarah Connor, Jeanette Biedermann und Yvonne Catterfeld“, sagt sie. Eni steht für den Reiz des Orients, den sie mit ihrer deutschen Heimat zu kombinieren weiß. Halb nackt wird sie wohl nie auftreten, dazu ist sie von der aramäischen Kultur zu sehr geprägt. Andererseits hat Eni dank ihrer Bildung – Fachabitur am Wirtschaftsgymnasium – und mit ihrem gewählten Lebensweg allzu enge Fesseln bewusst abgelegt.
Gerne möchte sie etwas für die Verbindung verschiedener Kulturen leisten, und auch soziales Engagement ist dem neben drei Brüdern ältesten Kind von Benjamin und Mecide Aksoy, die in Ganderkesee seit 14 Jahren den „Hellas Grill“ betreiben, nicht fremd. Eni unterstützt seit zwei Jahren über „World Vision“ ihr Patenkind Kadhy im Senegal. Niemals, das hat sich die Sängerin vorgenommen, will sie ihre Wurzeln vergessen oder verbergen. Auch nicht jene Zeit, als ihre fünfköpfige Familie noch in einer Wohnung an der Pommernstraße in Delmenhorst lebte und das Geld knapp war.
Wie stolz viele Aramäer sind, dass eine junge Frau aus ihren Reihen nun viel Aufsehen erregt, zeigte sich bei ihrem ersten Auftritt mit Tänzern am vergangenen Sonnabend in der syrisch-orthodoxen Delmenhorster Gemeinde St. Johannes. Fast alle der über 800 Gäste eines Kulturfestes standen auf, um sie zu sehen und herzlich zu applaudieren. 300 Singles hatten Eni und ihre Leute im Gepäck, viele wurden sofort verkauft und mit Autogrammen versehen. Den Rest sicherte sich der aus Schweden in aramäischer Sprache sendende Fernsehkanal Suroyo TV, der auch ihr kurzes Gastspiel aufzeichnete.
Eni raucht nicht, trinkt nicht und hat die volle Rückendeckung ihres Arbeitgebers Lufthansa, für den sie ab Dezember nur noch zehn Tage im Monat arbeitet. Die Voraussetzungen für einen Höhenflug stimmen, wenn sie nicht zu früh abhebt.
@ www.eni-music.de (wird in Kürze freigeschaltet)
  

Gabriel Rabo

03.10.2005 21:45:09: Aramäer feiern ihren Popstar Eni
Zum Foto: Chic in Schale für traditionelle Tänze: Junge Aramäer beim Kulturferst in St. Johannes.
Eni während ihres Auftritts mit ihren Tänzern Carlos (l.) und Memo. FOTOs: Christian Schnöink
Aramäer feiern ihren Popstar Eni
Eni Aksoy aus Ganderkesee bekam beim Kulturfest der syrisch-orthodoxen Gemeinde St. Johannes viel Beifall. Über 800 Gäste aus ganz Deutschland feierten eine Nacht lang.
Von Thomas Breuer
Delmenhorst. Die christliche Glaubensgemeinschaft der Aramäer ist sehr stolz auf ihr eigenes Fernsehen. Seit einem Jahr besteht Suroyo TV, ein via Satellit aus Schweden sendender Kanal, der bislang 16 Stunden Programm die Woche bietet – ausschließlich in aramäischer Sprache. Der erste Geburtstag wurde am vergangenen Sonnabend mit einem großen Fest im Gemeindesaal der syrisch-orthodoxen Kirche St. Johannes an der Elsflether Straße bis in den frühen Morgen gefeiert. Über 800 Gäste aus Delmenhorst und Umgebung sowie aus anderen Teilen Deutschlands tanzten und redeten, ließen sich Bier, Fladenbrot und Knoblauchwurst schmecken.
Suroyo TV, das die gesamte Feier mit Kameras begleitete, hatte in Zusammenarbeit mit der Gemeinde St. Johannes fünf aramäische Sänger und Sängerinnen und mehrere Musiker verpflichtet, die mehr als einen Hauch von Orient nach Delmenhorst brachten. Traditionelle Tänze in langen Reihen, die sich über das Parkett schlängelten, bestimmten das Bild. In den Reihen waren auffallend viele chic gekleidete junge Leute zu sehen.
Etliche von ihnen zeigten sich begeistert, als Eni Aksoy, 26-jährige Ganderkeseerin mit Popstar-Ambitionen, einen musikalischen Gegenpol setzte. Zum Playback ihrer ersten CD-Single „Pon De Replay“ trat sie mit ihren Tänzern Carlos und Memo auf. Viel Beifall und unzählige Autogrammwünsche folgten der Darbietung. Enis Eltern Benjamin und Mecide Aksoy freuten sich über zahlreiche Glückwünsche zum Erfolg ihrer Tochter, die mit ihrer Musik mehr erreichen will als nur in die Charts zu kommen: „Ich würde sehr gerne auch etwas für die Verbindung verschiedener Kulturen leisten.“
Ein ausführlicher Beitrag über Eni Aksoy, ihre Musik und ihr Leben unter dem Einfluss zweier Kulturen erscheint am Donnerstag, 6. Oktober, in unserer Beilage „Was läuft!“.
Kleine CD-Verlosung
Wir verlosen heute drei Singles von Eni. Einfach bis 17 Uhr eine Mail mit Kennwort „Eni“ an gewinnspiel@dk-online.de senden.
© Delmenhorster Kreisblatt, Dienstag, 04. Oktober 2005
  

Gabriel Rabo

30.09.2005 22:46:40: Aramäer eröffnen ihr Gemeindezentrum am Freitag offiziell
Zum Foto: Steckt mitten in den Vorbereitungen für die große Einweihung des neuen Gemeindezentrums am kommenden Freitag ab 18 Uhr: Istayfo Aras, Vorsitzender der hiesigen Aramäer. FOTO: rolf tobis
Einweihung mit großem Fest
Aramäer eröffnen ihr Gemeindezentrum am Freitag offiziell
Ganderkesee (lau). Zahllose fleißige Hände haben dabei mitgeholfen, aus der ehemaligen Gaststätte Westermann an der Urneburger Straße ein aramäisches Gemeindezentrum zu machen. Am kommenden Freitag, 7. Oktober, nun sollen die frisch renovierten Räumlichkeiten mit einem großen Fest eingeweiht werden. Istayfo Aras, Gemeindevorsitzender der hiesigen Aramäer, zu denen hier in Ganderkesee rund 70 Familien zählen, rechnet für Freitag mit rund 100 aramäischen Gästen. Zudem habe er etwa 100 Einladungen an Behörden und andere wichtige Einrichtungen im Landkreis verschickt. Der Rücklauf sei allerdings bislang recht dürftig, die Gastgeber werden sich überraschen lassen müssen, wer kommt und wer nicht.
Ihre Teilnahme fest zugesagt hätten indes Ganderkesees Bürgermeister Gerold Sprung sowie der aramäische Bischof. Ab 18 Uhr erwartet die Gäste in dem rund 360 Quadratmeter großen Festsaal neben einem Bühnenprogramm mit Eröffnungsreden und Grußworten sowie Gesangsdarbietungen einiger aramäischer Mädchen ein festlicher Abend, bei dem auch die kulinarischen Genüsse nicht zu kurz kommen dürften. „Es gibt ein aramäisches Büfett, zu dem jeder etwas beisteuert“, sagt Aras. Gleichzeitig weist er darauf hin, dass der große Saal von jedermann für Feiern angemietet werden könne. Nähere Infos dazu unter (04222) 946341.

Artikel vom Sonnabend, 01. Oktober 2005
© Delmenhorster Kreisblatt
  

Gabriel Rabo

22.09.2005 13:51:20: Tur Abdin Süryani Turnuvasi Hah'ta sona erdi. - þampiyon takýmý Midyatgençlik spor takýmý oldu
Süryani Kültür Derneði'nin bu yýl üçüncüsünü düzenlediði futbol turnuvasýnýn þampiyon takýmý Midyatgençlik spor takýmý oldu. Midyat ve köylerinden Süryani gençlerinden kurulu takýmlarýn oynadýðý futbol organizasyonu tamamlandý.
11 takýmýn katýldýðý turnuvada iki grupta oynanan maçlar sonucunda finale yükselen Midyatgençlikspor ile Bakýsyanspor futbol takýmý arasýnda oynanan þampiyonluk maçýnda Midyatgençlikspor takýmý Bakýsyanspor’u 4–1 yenerek Süryani Futbol Turnuvasý'nýn bu yýlki þampiyonu oldu.
Anýtlý Köyü sahasýnda oynanan final maçýna Anýtlý Jandarma Karakol Komutaný Hanefi Erdinç, uzun yýllardýr yurt dýþýnda yaþayan Hori Gabriel Kaya, Anýtlý Kilisesi Ruhanisi Baþrahip Muþe Gürbüz, Süryani Kültür Derneði Baþkaný Gebro Tokgöz, yönetim kurulu üyeleri, Süryani vatandaþlar ile civar köylerdeki
Müslüman vatandaþlar maça yoðun ilgi gösterdi.
Pazar günü saat 15.30’da baþlayan maçýn ilk yarýsý Midyatgençlikspor 1-0’lýk üstünlüðüyle tamamlanýrken ikinci yarýda baskýlarýný arttýran Bakýsyanspor’un verdiði boþ alandan faydalanan Midyatgençlikspor skoru 4–0 yaptý. Son
dakikalarda ise Bakýsyanspor tek golüne mani olamayan Midyatgençlikspor maçý 4–1 kazandý. Karþýlaþmanýn ardýndan turnuvada Midyatgençlikspor 1. Bakýsyanspor 2. ve Basýprinspor 3. oldu.
Kupa töreninde bir açýklama yapan Hori Gabriel Kaya, “uzun yýllar Avrupa’da kaldýktan sonra doðduðum topraklara döndükten sonra böyle güzel ve anlamlý bir futbol turnuvasý organizasyonuna þahit olmak çok anlamlý, bu turnuvalar üryani
tarihine geçecek” dedi. Kaya, “þampiyonluk kupasýný þampiyon takýma vermekten de büyük mutluluk duyduðunu ifade ederek, kardeþlik ve sportmence oynana maçlardan dolayý da turnuvayý düzenleyenlere ve bütün oyunculara teþekkür ettiðini” söyledi.
KENTHABER, 20 Eylül 2005

  

Gabriel Rabo

13.09.2005 10:55:37: The Last of the Arameans - A journey to the ancient holy mountain
The Last of the Arameans
A journey to the ancient holy mountain
by Carole Corm and Sébastien de Courtois
At first glance, the countryside of Tur Abdin resembles the rolling fields of Tuscany adrift at the edge of a desert. There is a distinctly Mediterranean feel: olive, fig, walnut, and pistachio trees are scattered everywhere; women and men riding to market on donkeys, transporting grapes, watermelon, cucumbers, and olives, only add to this illusion. Nestled in the mountainous region of southeastern Turkey, Tur Abdin is one of the last places on earth where the Aramaic language is still in daily use. Signs of modern technology are rare. Houses are simple and most people still stable their livestock—sheep and goats—on the ground floor to heat the main upper rooms.
Little appears to have altered for centuries. The older women still have Orthodox crosses tattooed on their hands, and their clothing—Oriental-inspired veils and simple black shifts—is timeless. Many of the older men wear a silver cross pinned to their jackets. Yet, as in communities elsewhere, habits are gradually changing. The villages are predominantly inhabited by the very old and the very young; people of working age tend to emigrate and join relatives already established in the United States or Europe in search of a new life.
Historically, “the mountain [Tur] of God’s servants [Abdin]” designates a high plateau situated between the Turkish town of Mardin to the west and the Tigris River to the east. For two decades, political troubles curtailed access to the region: confrontations between the independence-minded Kurds and the Turkish army led to the destruction of hundreds of villages and the exile of tens of thousands of Kurdish peasants. Although the place was peaceful when we visited, the region remains unstable, especially given the political situation in Iraq, only 25 miles away. Despite the relative insecurity, Bishop Samuel Aktash of Tur Abdin has opened his monastery, Mar Gabriel, to foreigners seeking to visit the 2,000-year-old site and discover one of the most well-preserved monuments of ancient Christianity in the Middle East.
Our drive to Tur Abdin took us from Beirut through coastal Syria (including one of the oldest and most authentic cities in the Middle East, Aleppo, with its sprawling souk in the shadow of the Islamic citadel), across the Turkish border, and on to Midyat, the unofficial capital of the region: a trip of roughly 375 miles that took three days. The commercial billboards and frenetic pace of Beirut quickly give way to dusty, stark highways deserted except for a few vintage 1960s Cadillacs and the occasional Mercedes.
Sandwiched historically between Christian Armenia and Muslim Turkey, Tur Abdin has been contested for centuries. The Christians who live on the “Holy Mountain” are mostly Orthodox Syriacs, members of an Aramaic-language church created, like the Coptic Church in Egypt, in the fifth century in reaction to a theological dispute with Byzantium. At its peak, the Syriac Church comprised 103 dioceses and extended as far east as Afghanistan and India. But the Mongol invasions under Tamerlane in the late fourteenth century marked the beginning of a long decline. Another terrible blow occurred during World War I, when Christian minorities were massacred. The community’s members have been migrating ever since. Before the First World War, some 250,000 Syriacs lived in Tur Abdin; today, scarcely more than 1,500 remain.
In Midyat, a young Syriac priest named Ezekiel, whom we met by chance on the steps of the main church, offered to give us a tour. “Welcome to Midyat,” he joked, “where there are more church bells than minarets.” He had just finished giving an afternoon class in written Aramaic to the local Christian children, who are required to attend Turkish public school in the morning. “I like to tell them that if Jesus comes back to earth, we would be the only ones to understand him,” he said with a touch of hyperbole.
Tur Abdin was part of the ancient Roman province of Antioch. It was here that Jesus’s disciples were first called “Christians.” Yet until the first half of the nineteenth century, the region remained a mystery to Western explorers and missionaries—so much so that the earliest of these visitors believed they had stumbled upon the lost tribes of Israel.
We stayed in what is perhaps the most important Christian edifice in Tur Abdin. The large complex of Mar [Saint] Gabriel, honoring the archangel, is one of the oldest surviving monasteries in the region, built in 512 C.E. by the Byzantine emperor Anastasius. Erected as a kind of hilltop citadel, Mar Gabriel quickly became a religious hub with more than 400 monks, scribes, and priests. It doubled as a holy center and a major bulwark against Muslim and Mongol invasions.
The Greco-Roman edifice includes a remarkably sophisticated ceiling mosaic for an austere region located at the eastern extremity of the Byzantine empire. Many grapes tumble out of amphoras around the large golden cross at the mosaic’s center, a reference to the former vineyards of the region. The monks claim to continue the tradition, but now produce wine only in very small quantities for ceremonial purposes, so as not to offend their Muslim neighbors.
Our rooms at the monastery were simple whitewashed monks’ cells with wooden beds; there were common showers down the hall. We shared our hosts’ simple Lenten meal of tomatoes, olives, cucumbers, goat’s cheese, and a monastery loaf.
Today one of the monastery’s main functions is educational: it serves as a sort of Aramaic language center catering to the Syriac Christian diaspora’s children. According to the Syriac Church website, approximately 90,000 Syriac Christians live in Europe and 120,000 in the United States, predominantly in New Jersey and Chicago. Recent emigrants make every effort to return to Tur Abdin for church ceremonies. The services are characterized by a biblical atmosphere engulfed in incense, song, and long liturgies following the Oriental Orthodox tradition.
Roughly 19 miles north of Mar Gabriel is the Church of Hah (“Mother of God”). According to legend, it was built by one of the Magi, probably Balthazar, who on his return from Bethlehem is said to have seen the Virgin Mary in a dream. The story goes that the church was built on the spot where he fell asleep. The eighth-century dome of limestone and brick, decorated with friezes and sculptures including ornate acanthus-leaf motifs, is one of the most elaborate and sophisticated Christian monuments of the Middle East.
The church is an important center in the village of Hah, serving 40 Syriac families, the largest parish in the area. Attracted by chanting, we joined a handful of parishioners late one afternoon. Without artificial lights, microphones, or prayer books, the service seemed somehow closer to those of the early Christian communities. A monk with a long grey beard, wearing a blood-red chasuble and a black hood embroidered with white crosses, reminded us of a patriarch from the Old Testament. Absorbed in deep prayer, he was surrounded by a cloud of incense; the slow rhythm of the liturgy seemed to take possession of him and transport him elsewhere. He read entirely from an Aramaic Bible and sang in a deep, melodious voice while his congregation, men on one side of the aisle, women on the other, alternated in their response to the refrains. The Syriac ritual in Tur Abdin is unique; during prayer, believers prostate themselves like Muslims.
Before our departure from this sacred mountain, Father Ezekiel invited us to his native village—Ain Wardo, the village of “the source of the roses”—now almost bereft of Christian inhabitants. Its desolate village landscape reminded us that these ancient people are a fragile living memory of the early Christian world. Tur Abdin is one of the world’s last holy and enchanted mountains.
Paris-based journalist Carole Corm did graduate work at Harvard’s Center for Middle Eastern Studies. Sébastien de Courtois, who earned his Ph.D. on the Syriac diaspora at the Ecole Pratique des Hautes Etudes in Paris, is the author of The Forgotten Genocide: Eastern Christians, the Last Arameans (Gorgias Press, 2004).
The Ivy Traveler, September 2005

  

Gabriel Rabo

12.09.2005 19:15:18: ZDF: Die Rückkehr der aramäischen Christen
Zum Foto: Die Suriyani sind die älteste christliche Kirche
Rückkehr in die fremde Heimat
Yakup Demir geht zurück in die Türkei
Vor 35 Jahren ist Yakup Demir vor dem Bürgerkrieg in der Türkei nach Deutschland geflohen. Aber seine Heimat hat der 65-Jährige nie vergessen: die syrisch-orthodoxe Gemeinde Kafro in Südosten der Türkei. Jetzt kehrt Demir wieder dorthin zurück.
Kafro ist eines von tausenden Dörfern in der Südosttürkei, das im Bürgerkrieg zwischen der PKK und der türkischen Armee zerstört wurde. Früher lebten hier 400 syrisch-orthodoxe Christen, aber fast alle sind vor Krieg und Verfolgung ins Ausland geflohen.
Die Rückkehr der Christen
Nach 35 Jahren wollen Yakup Demir und seine Frau sich hier eine neue Existenz aufbauen und ihren syrisch-orthodoxen Glauben wieder in der Gemeinde leben. "Mein halbes Leben habe ich in Deutschland verbracht, von der Kindheit hier weiß ich nicht mehr viel", sagt Demir. "Und trotzdem ist mir dieses Land nicht aus dem Kopf gegangen. Dieses Land ist uns heilig."
Neben dem dem alten Dorf entsteht das neue Kafro - von syrisch-orthodoxen Rückkehrern in traditioneller Bruchsteinbauweise errichtet. Hier wollen Yakup Demir und seine Frau ein Haus bauen. Noch 18 weitere christliche Familien haben sich entschlossen, in ihre Heimat zurückzukehren. Über den Türbögen ihrer Häuser steht das Datum des Richtfestes: April 2004.
Hilfe von der türkischen Regierung
Die türkische Regierung unterstützt die Rückkehr der Christen. Der zuständige Gouverneur ließ im neuen Kafro Strom und Wasseranschlüsse legen. Vor manch anderen christlichen Dörfern stehen aber noch immer gefechtsbereite Panzer.
Dennoch scheint die Zeit der Gewalt und Unterdrückung in diesem Gebiet vorüber zu sein. Der Staat hat den Syrisch-Orthodoxen versprochen, beschlagnahmtes Eigentum zurückzugeben. Viele trauen der neuen Politik noch nicht, aber in den Dorfkirchen wird ihren Kindern wieder ihre Sprache gelehrt: Aramäisch, die Sprache Jesu.
Ein Lebenstraum geht in Erfüllung
Für den 65-jährigen Yakup Demir geht mit dem Hausbau in Kafro ein Traum in Erfüllung. Seine Kinder werden vorerst in Augsburg bleiben. Doch er und seine Frau haben der Anziehungskraft des Tur Abdin, der Landschaft am "Berg der Diener Gottes", nicht widerstehen können. Hier liegt Mor Gabriel, das größte syrisch-orthodoxe Kloster der Türkei. Vor 40 Jahren lebten insgesamt noch 60.000 Syrisch-Orthodoxe in der Türkei, heute sind es nur noch knapp 2500.


Die Suriyani, wie sie auch genannt werden, sind die älteste christliche Kirche überhaupt. Als ihr Gründer gilt der Apostel Petrus, der in Antiochien im heutigen Syrien residierte und seinen apostolischen Stuhl um das Jahr 42 nach Christus gründete. Allein im Tur Abdin gab es im Mittelalter mehr als 80 Klöster. Zu ihren Aufgaben gehört bis heute das Bildungswesen. Syrisch-Orthodoxe in der europäischen oder amerikanischen Diaspora schicken ihre Kinder inzwischen sogar schon für ein paar Wochen im Jahr hierher zum theologischen Unterricht.


Wer hilft beim Neuanfang?
Mit der langsamen Rückkehr der Ausgewanderten wächst bei den Suriyani die Zuversicht, dass ihre Gemeinde überleben wird. Doch mit Viehzucht und Ackerbau allein wird man die jungen Leute nicht zurückholen. Wenn Yakup Demir Verwandte in einem Nachbardorf besucht, dann reden sie auch darüber, wie die Europäer ihnen bei ihrem Neuanfang unter die Arme greifen könnten.

Yakup Demir allerdings reicht die Rente von 400 Euro aus Deutschland für den Neuanfang. Und er hofft, dass es mit den kurdischen und türkischen Nachbarn wieder so wird wie früher: "Die besuchten unser Dorf und wir ihres. Alles war normal. Aber es wird wohl immer ein paar wenige geben, die Probleme schaffen." Die Türkei hat Frieden mit ihren Minderheiten geschlossen. Am "Berg Gottes" siedeln wieder Christen. Und Yakup Demir ist endlich Zuhause.
  

Gabriel Rabo

12.09.2005 19:15:18: ZDF: Heimkehr der Christen - Aramäische Christen siedeln im Südosten der Türkei
zum Foto: Aramäische Christen kehren heim in ihre verlassenen Dörfer
ZDFinfokanal (07.01.2005)
Heimkehr der Christen
aramäische Christen siedeln im Südosten der Türkei
Die Republik an der Grenze zum Orient hat viele Gesichter: Während sich Ankara um einen zügigen Anschluss an das westliche Europa bemüht, kehren die syrisch-orthodoxen Christen in ihre traditionelle Heimat zurück, ins alte Mesopotamien.
Nach fast vier Jahrzehnten im Exil in der Schweiz und Deutschland siedeln sich die ersten Aramäer wieder in Kafro an, einem Dorf im äußersten Südosten der Türkei, das im Bürgerkrieg zwischen der PKK und der türkischen Armee zerstört wurde.
Renaissance des Aramäischen
Vor 40 Jahren lebten noch 60 Tausend assyrisch-aramäische Christen in der Türkei, heute sind es nur noch 2500. Doch jetzt soll das Leben an der Grenze des Iraks, Syriens und der Türkei neu erblühen. Hier in einer majestätischen Landschaft auf einem Hochplateau aus Kalkstein, wollen die Menschen das einfache Leben inmitten von Ziegen, Schafen und Weinbergen wieder aufnehmen. Die Ruinen von Kafro werden neu aufgebaut und in der Dorfkirche werden die Kinder wieder ihre Sprache lernen: Aramäisch, die Sprache Jesu.

  

Gabriel Rabo

09.09.2005 18:52:11: Þarabýn Süryani Ustalarý Ýþ Baþýnda
Þarabýn Süryani Ustalarý Ýþ Baþýnda
Süryanilerin Midyat ve yöresinde dillere destan olmuþ ev þarabýnýn üretimine baþlandý. El emeði göz nuru þaraplar büyük zahmetlerle hazýrlanýyor. Yaklaþýk 40 günlük bir bekleme süresinden sonra þarap sofralýk hale gelecek. Midyat Süryani þarabýnýn yýllardan beri Süryani halký tarafýndan evde yapýldýðý biliniyor. Þimdilerde ise kendisi de Süryani olan Yusuf Uluýþýk (55) þarabý kendi imkanlarýyla üreterek bunlarý satýp kendisine bir iþ sahasý açmýþ durumda.
Midyat ilçesinde ikamet eden Süryani vatandaþlarýmýzdan Yusuf Uluýþýk "yaklaþýk 40 yýldýr þarap ürettiðini ve ilk baþlarda ev için yapmýþ olduðu þarabý þimdilerde ise fazlasýyla üreterek, þaraba meraký olanlarýn ihtiyacýna da cevap verdiðini" belirtti. "Üç yýldýr bunu pazar haline getirdiðini belirten Uluýþýk bundan önce yýlda bir ton þarap üretip satýyordum ama bu yýl beþ ton þarap ürettim diyerek bunun için 7.5 ton üzüm sýktým” dedi.
Tek yardýmcýsýnýn 80 yaþýndaki Peyruze isimli annesi olduðunu vurgulayan Yusuf Uluýþýk, þarabý en iyi þekilde çýkarmak için hiçbir yorgunluk, zahmet ve insan gücünü esirgemediðini söyleyerek, þarabýn tam kývamýnda sert ve tatlý olmasý için üzüm yetiþmesi sýrasýnda çok büyük bir titizlik gösterdiðini açýkladý. Þarabý üretmek için 3 büyük baðýnýn bulunduðunu ve üzüm aðaçlarýna canýndan daha çok itina ile baktýðýný belirten Uluýþýk, “ben ilk önce þarabýmýn güzel olmasýný istiyorum, bu benim ekmek kapým olmuþ durumda, kaliteli bir þarabýn olmasý için baðýnýza önem ve özen göstermeniz gerekiyor" dedi.
Uluýþýk, “Biz Süryaniler de þarabý evde yapma geleneði ta dedelerimize dayanýyor. Þarap çok kýymetli bir içecek, onun için eve gelen misafirlere ikram için yapýlýrdý. Bizde bu gelenek haline gelmiþ ve bizler bunu severek yapýyoruz. Þarabýmýza hiçbir alkol maddesi katmadan yapýyoruz bu bizim þarabýmýzýn en önemli özelliklerinden biri" þeklinde konuþtu.
Üzümün hangi aþamalardan geçtiðini de anlatan Uluýþýk; "ilk önce üzümü baðdan getirip avlu da hazýrladýðý büyük bir kazanýn içine boþalttýðýný, bir hafta güneþte býrakarak yanmasýný saðlýyoruz. Daha sonra üzümü sýkma teknesine koyarak buradan üzümün suyunu elde ediyoruz. Daha sonra bu suyu da bidonlara boþaltarak, aðzýný kapatýp bir hafta güneþte tekrar býrakýyoruz. Bu þekilde þarap hazýr hale geliyor. Daha sonra bu þarabý içeriye alýp üstünü örterek sýcaklýðýný muhafaza edip dinlendirmeye býrakýyoruz. Çünkü þarap sýcaklýðý seven bir içki çeþididir. Bu þekilde de yaklaþýk 40 gün beklettikten sonra artýk þarap sofralýk hale geliyor" dedi.
Þarabýný talebin hem yurt içinden hem de yurt dýþýnda olduðunu belirten Uluýþýk, “þarabýn litresini 1 lt'sini geçen yýl 6 YTL'den sattýðýný ama bu yýl fiyatýný daha tespit edemediðini" ifade etti.
Haber ve Fotoðraflar: Midyat Habur Gazetesi
Güncelleme Tarihi: 9 Eylül 2005

  

Gabriel Rabo

08.09.2005 21:39:02: Culture Shock: Live Suryoyo
Culture Shock: Live Suryoyo
This ASU student keeps an ancient language alive
by Stephanie Berger
published on Thursday, September 8, 2005
When bioengineering graduate student David Akkurt, 25, watched "The Passion of the Christ," he didn't need to read the subtitles.
That's because Akkurt is fluent in Aramaic.
Akkurt, who was born in Turkey and moved to the United States in 1990, was raised speaking both Turkish and Aramaic. Aramaic is the ancient language that scholars say Jesus spoke. The language and culture originated in Syria, where Akkurt's ancestors lived.
Akkurt is Suryoyo, a term derived from the word "Syriac," which describes his cultural origins, just like saying a person from the United States is American.
He says the Suryoyo culture is like Greek or Italian with similar food, customs, values and a religion comparable to the Greek Orthodox faith.
When Akkurt's family first moved to America, they spoke no English. He says he learned by immersion in school and watching "Sesame Street."
"I studied math, because it was the only thing that made sense to me," Akkurt says.
According to ASU Professor Don Benjamin's book, "Old Testament Story, an Introduction," Aramaic was spoken in ancient Damascus, Mesopotamia and Syria-Palestine. Hebrew is a derivative of Aramaic.
With only a handful of people left worldwide who speak Aramaic, Akkurt says he thinks preserving the culture is very important. That's why he started the ASU club, Live Suryoyo. He got the idea from clubs in New York City that patterned their names after the Livestrong bracelets.
The ASU club will seek to educate students about Suryoyo culture, the Aramaic language and the Syrian Orthodox religious traditions.
For more information, contact David Akkurt at damedicineman@msn.com.

  

Gabriel Rabo

05.09.2005 23:10:22: Religious tolerance promoted in Syria
Religious tolerance promoted in Syria
Syria, Religion, 9/5/2005
Syria's Grand Mufti Sheikh Ahmad Hassoun said that Aleppo witnesses a unique coexistence and tolerance among different Islamic and Christian sects, adding that citizens in the city have lived within this atmosphere throughout history.
Christian sects in Aleppo on Sunday held a celebration honoring Sheikh Hassoun after he assumed his new post as Syria's Grand Mufti.
Patriarch of Syriac Orthodox in Aleppo Johanna Ibrahim, for his part, called for boosting the religious discourse to be an example to the present and future generations for a civilized and safe homeland.
Present at the celebration were Governor of Aleppo, Tamer al-Hajje, Director of Aleppo's Endowments, Rector of Aleppo University, in addition to a number of Christian and Islamic clergymen.
Meanwhile, University of Aleppo held a seminar on the multiculturalism and multi religions in Syria. It comes within the activities of "the summer school for oriental studies" in cooperation with British University of Exeter.
Researcher Mohammad Kajja said that Aleppo permanently was and still is an example of multiplicity, rapprochement and tolerance which witnessed different civilizations throughout history.
Patriarch Johanna Ibrahim, underlined that religion multiplicity in Syria makes Christians and Muslims work sincerely to build the homeland and defend it. Mahmoud Akkam, for his part, said that multiculturalism and multi religions are a healthy human situation Islam is calling for, underlying that Islam has committed to diversify knowledge resources.
arabicnews.com

  

Gabriel Rabo

05.09.2005 12:46:41: Papaz Beðtaþ gözyaþlarý arasýnda topraða verildi
Papaz Beðtaþ gözyaþlarý arasýnda topraða verildi

Midyat'ta yaþayan Süryani toplumunun ruhani papazý Tuma Beðtaþ (67) gözyaþlarý arasýnda topraða verildi. Geçtiðimiz gün akþam saatlerinde hayatýný kaybeden Ruhani Lider Papaz Tuma Beðtaþ’ýn taziyesi için yurt dýþýnda yaþayan Süryaniler, Midyat'a akýn etti.
Cenaze törenine Ýsveç, Ýsviçre, Almanya, Hollanda, Belçika, Avusturya, Ýstanbul Þýrnak ili ve Ýlçelerinde yaþayan Süryani ve Müslüman vatandaþlar ile Midyat Ýlçesi'nde bulunan Süryani din adamlarý, dernek baþkanlarý, Müslüman, Süryani ve Yezidi vatandaþlar cenaze töreninde hazýr bulundu. Midyat Mor Abrohom Manastýrýndaki cenaze merasimini, Mardin Deyrulzafaran Manastýrý Metropoliti Saliba Özmen ve Midyat ve Mor Gabriel Manastýrý Metropoliti Samuel Aktaþ düzenledi. Cenaze merasiminde hazýr bulunanlar hayata gözlerini yuman Papaz Tuma Beðtaþ için bolca dua ettiler. Sabah saat 08.00 sýralarýnda baþlayan tören, yaklaþýk beþ saat sürdü.
Metropolit Saliba Özmen ve Samuel Aktaþ tarafýndan, 'meyrun' adý verilen kutsanmýþ yað sürüldükten sonra üzerine toprak serpildi.
Aðýtlar ve zýlgýtlar eþliðinde dua ve ayinlerin okunduðu törende, Papaz Beðtaþ Süryani gelenek ve göreneklerine göre, resmi törenlerde giydiði kýyafetlerle, papazlara özel olarak yapýlmýþ olan sandalye üzerinde oturmuþ ve yüzü doðuya dönük ve naaþý dik bir vaziyette Mort Þmuni Kilisesinde ruhbanlara ayrýlan mezarda topraða verildi.
Avukat Erol Doran ayýn bitiminde yaptýðý konuþmada, “Ruhani Liderimiz Papaz Tuma Beðtaþ’ýn sürekli hayalinde bir gün tekrar çok sevdiði doðum yeri olan Hessana köyüne geri dönmekti. Ölmeden birgün önce de bu konuyu dile getirmiþ ve muhakkak bunu gerçekleþtireceðini vurgulamýþtý. Ancak ömrü yetmedi. Ama dileðim o ki çocuklarý, akrabalarý ve dostlarý onun bu arzusunu gerçekleþtirip Hessana’yý tekrar yerleþime açmalarý ve Hassana’da onun ismini yaþatmalarýdýr. Bölgemizin kültürel çeþitlilik açýsýndan bir mozaiði andýrýyor. Deðiþik din, dil ve kültürlerin birlikte ahenk içinde yaþanýldýðý bir bölge olmasý nedeniyle burada yaþayan insanla arasýnda hiçbir ayýrým yapmadan sevgi ve saygý içerisinde iliþkiler kurmuþ ve herkesle samimi bir dost olarak yaþamýný sürdürmüþtü” diye konuþtu.
Defin iþlemlerinin ardýndan Taziyeler, Metropolitler ve ailesi tarafýndan Mort Þmuni kilise avlusunda kabul edilirken Metropolit Samuel Aktaþ ile Papaz Tuma Beðtaþ’ýn büyük oðlu Yusuf Beðtaþ’ýn birbirine sarýlarak aðlamalarý herkesi duygulandýrdý.

Mehmet Halis Ýþ-KENTHABER
Yayýn Tarihi :4 Eylul 2005 Pazar
Güncelleme :5 Eylul 2005 Pazartesi 6:49
  

Gabriel Rabo

05.09.2005 12:46:41: Vali, papazýn evinde
Vali, papazýn evinde

Mardin Valisi Mustafa Temel Koçaklar, Mardin'in Midyat Ýlçesi'nde önceki gün hayatýný kaybeden Süryani Cemaati'nin Ruhani Papazý Tuma Bektaþ'ýn yakýnlarýna taziye ziyaretinde bulundu. Mardin Valisi Temel Koçaklar, Milli Eðitim Müdürü Selim Uran ile beraber Midyat'a gelerek, Mor Þmuni Kilisesi'nde taziye dileklerinde bulundu.
Mor Gabriel Metropolit Genel Sekreteri Yusuf Bektaþ ve akrabalarýna taziyelerini bildiren Koçaklar, daha sonra ilçeden ayrýldý.
Papaz Tuma Bektaþ'ýn (67) Süryani geleneklerine göre papazlara özel olarak yapýlan defin iþlemlerinden sonra Mor Þmuni Kilisesi'nde defnedileceði belirtildi. Cenaze töreni için yurtiçi ve yurtdýþýndan Süryani vatandaþlarýn Midyat'a akýn ettiði belirtildi.

ÝHA
Yayýn Tarihi :3 Eylul 2005 Cumartesi
Güncelleme :3 Eylul 2005 Cumartesi 19:44


  

Gabriel Rabo

02.09.2005 21:30:09: Süryanilerin ruhani papazý Tuma Bektaþ öldü
Süryanilerin ruhani papazý Tuma Bektaþ öldü

Mardin'in Midyat Ýlçesi'nde yaþayan Süryani cemaatinin ruhani papazý Tuma Bektaþ hayatýný kaybetti. Þýrnak'ýn Silopi Ýlçesi'ne baðlý Körseli Köyü'nde 1938 yýlýnda doðan Papaz Tuma Bektaþ, dün Midyat'taki evinde hayatýný kaybetti.
1966 yýlýnda Mardin Kýrklar Kilisesi'nde Metropolit Hane Dolabani tarafýndan papazlýkla taltif edilen Bektaþ, doðum yeri olan Silopi'ye baðlý Körseli Köyü'nde papaz olarak göreve baþladý. 1966-1993 yýllarý arasýnda köyünde göreve devam eden Papaz Bektaþ, daha sonra Midyat'a gelerek merkezde ve köylerdeki Süryani cemaatine dini hizmetlerde bulundu. Bektaþ, Midyat'ta bulunan Mor Þarbel Kilisesi'nde 1993 yýlýndan beri görev yapmaktaydý.
Mor Gabriel Manastýrý Genel Sekreteri Yusuf Bektaþ'ýn babasý olan papazýn taziyesinde Metropolit Samuel Aktaþ da hazýr bulundu. Taziyesi Mor Þarbel Kilisesi'nde devam eden Bektaþ'ýn pazar günü Mor Þemuni Kilisesi'nde defnedileceði ve yurt içinden ve dýþýndan gelecek akraba ve Süryani cemaatinden vatandaþlarýn cenaze merasimine katýlacaðý belirtildi.

ÝHA
Yayýn Tarihi :2 Eylul 2005 Cuma
Güncelleme :2 Eylul 2005 Cuma 16:24

  

Gabriel Rabo

30.08.2005 23:18:31: Ex-„Westermann“ ist jetzt Zentrum hiesiger Aramäer
Zum Foto: Stolz präsentiert Istayfo Aras, Gemeindevorsitzender der hiesigen Aramäer, den frisch renovierten Saal mit 350 neuen Stühlen und 50 Tischen. Hier können die Gemeindemitglieder, aber auch alle anderen Interessierten zum Feiern zusammenkommen. FOTO: andreas nistler
Ex-„Westermann“ ist jetzt Zentrum hiesiger Aramäer
Nach umfangreichen Renovierungsarbeiten soll am 7. Oktober die Einweihung sein Helfer aus 70 Familien haben „Westermann“ in Eigenleistung zum Gemeindezentrum umgebaut. Nächstes Jahr soll eine Kirche entstehen.
ganderkesee (lau). Ein komplett renovierter, rund 360 Quadratmeter großer Saal mit 350 neuen Stühlen und 50 Tischen, ein erst kürzlich fertiggestellter Anbau mit einem 45 Quadratmeter großen Versammlungs- und Unterrichtsraum – die Geschichte der ehemaligen Gaststätte Westermann an der Urneburger Straße als eines der traditionsreichsten Lokale der Region ist endgültig beendet. Jetzt liegt das Haus in den Händen der hiesigen aramäischen Gemeinde. Die syrisch-orthodoxe Glaubensgemeinschaft hat sich in nur etwa drei Monaten Bauzeit aus dem renovierungsbedürftigen Gasthaus ihr eigenes Gemeindezentrum geschaffen.
„Alle haben mitgeholfen“, sagt Istayfo Aras, Vorsitzender der Gemeinde. Alte Fliesen abklopfen, neue verlegen, hier eine Zwischendecke einziehen, dort eine völlig neue Heizungsanlage installieren, alte Fenster rausstemmen, neue Fenster einsetzen – „wir hatten alle Hände voll zu tun“, erinnert sich Aras. Und ganz fertig sind sie immer noch nicht. Im Saal muss noch eine Theke eingebaut werden, und für nächstes Jahr steht noch ein ganz großes Projekt auf dem Programm der aramäischen Gemeinde, die hier in Ganderkesee etwa 70 Familien umfasst. Aras schwebt vor, einen Anbau an das Ex-Lokal, das die aramäische Gemeinde für einen Preis, den der Vorsitzende nicht nennen möchte, gekauft hat, abzureißen. Auf der freien Fläche und in das große Gartengrundstück hineinragend soll eine etwa 25 Meter lange und 15 Meter breite Kirche mit Platz für bis zu 200 Gläubige entstehen. Doch zunächst einmal ist Aras froh, für seine Gemeinde jetzt eigene Räumlichkeiten zu haben. Zuvor hätten sie Räume der katholischen Kirchengemeinde „St. Hedwig“ am Habbrügger Weg nutzen können, „doch etwas eigenes ist schon schöner“, freut Aras sich über das neue aramäische Zentrum, dessen Räume im übrigen von Interessierten ab sofort für Familienfeiern angemietet werden könnten (nähere Infos unter 04222/946341, 04223/2076 oder unter 0162/345986).
Am Freitag, 7. Oktober, weihen die Aramäer ihr Gemeindezentrum mit einem großen Fest ein. Eingeladen sind laut Aras neben etlichen Vertretern verschiedener Konfessionen auch der aramäische Bischof und Bürgermeister Gerold Sprung.
Delmenhorster Kreisblatt, 31. August 2005

  

Gabriel Rabo

25.08.2005 22:22:21: 25 Yýllýk Hasretini Giderdi- Aynvardoya dönüs
25 Yýllýk Hasretini Giderdi- "Onun Ýçin Bir Hayaldi"
12 yaþýndayken Midyat ilçesine baðlý Aynwardo (Gülgöze) köyünden ayrýlarak ailesiyle Belçika’nýn Bürüksel kentine göç eden yüzlerce Süryani aileden sadece biri... Giderken çocuk olan Þabo Kamço þimdi ise beþ çocuðuyla birlikte çocukken ayrýldýðý köye geri dönmenin heyecanýný ve sevincini yaþýyor.
Þu an benim yaþadýklarým herhalde hayal! Çünkü ben buralardan gittiðim gün, tekrar buralara geleceðimi aklýmýn ucundan bile geçirmiyordum. Kim dese inanmazdým ama iþte… Diye sözlerini tamamlayamadan boðazý düðümleniyor ve bir süre konuþamýyor, duygulanýyor, anýlarý canlanýyor, gözlerinde iki damla yaþ süzülüyor.
Gazeteci Mehmet Halis Ýþ, Araþtýrmacý Yazar Mehmet Ali Aslan ve Þabo Kamço birlikte bir gün içinde KEFERZE (Altýntaþ), ARNAS (Baðlarbaþý) ve ZAZ (Ýzbýrak) köylerine giderek oradaki kiliseleri görme fýrsatýný bulduk. Bir de Þabo Kamço beyefendinin yýllardýr büyük özlemini çektiði yerleri gezdirme þerefine nail olduk. Böyle bir insanla kim birlikte olmak istemez ki...
Amacýmýz onun buralara derinden duyduðu hasreti, özlemi birazcýk olsun dindirebilmek. Bizlerden kendisini gezdirmemizi istedi; tabi ki bizde kýramadýk. Yýllardýr yerinden yurdundan uzakta olan Süryani bir vatandaþýmýzý dolaþtýrmak ve ona yol arkadaþlýðý yapmak gibi bir teklifi geri çeviremezdik . Tabii ki böyle deðerli bir insanla bir an önce bir araya gelmek için uygun bir gün ayarladýk ve motosikletlerimizle çýktýk yola. Konuþa konuþa kat ediyoruz yollarý. Yollar uzayýp gidiyor ama bizler kendimizi konuþmaya o kadar kaptýrmýþýz ki 40 derece sýcaðýn altýnda motosikleti sürmek bize sanki gölgede oturmuþ gibi geliyordu. Çünkü yýllardýr buradaki insanlarla konuþmayý özleyen Þabo Kamço beyefendiyle konuþurken kimin aklýna gelir sýcak hava ve güneþ. Sizleri de fazla sýkmadan yolculuk ederken Þabo Komço beyefendinin satýr aralarýnda söylediði önemli birkaç satýrý siz deðerli okuyucularýmýzla paylaþmak istiyoruz:
Þabo Kamço, “buralarý tekrar görmek benim için bir hayaldi yani çok uzaktý. Þimdi sanki cennetteyim bunu belki kelimelerle anlatamýyorum çünkü inanýlmaz duygular içindeyim. Buralarýn kokusu, havasý ve insaný bambaþka, hani insan çok susar ya dünyadaki bütün sularý içsem doyamam diye, iþte ben de bu þekilde buralara susamýþým.
Avrupa’ya gittiðimde buradaki bu güzel ortamý anlatacaðým. Bütün tanýdýk ve akrabalara da tavsiye edeceðim gelip ziyaret etsinler. Beklentimiz buralarda büyük daha farklý alanlarda iþ sahalarý açýlmasý. Buradaki insanlar tarýmdan baþka bir iþle uðraþmýyor bu þekilde hiç bir ilerleme kat edemezler.”
“Çok eski tarihi anýtlarýmýz var ve onlara sahip çýkmamýz gerekiyor. Buralara çok turist çekmek gerekiyor ama önemli bir nokta da tarihi anýtlarýmýzý korumamýz ve ayakta tutmamýz lazým. Turizm önemli bir gelir kaynaðý. Bunu boþ vermememiz lazým turizm sayesinde hem tanýtým yapýlýyor hem de ülke ekonomisine katkýda bulunuluyor. Herkes bu konuda duyarlý olsun.
ZAZ (Ýzbýrak) köyünde çok eski bir yerleþim þehri var ama hepsi toprak altýnda kalmýþ. Böyle yerleri kendi kaderine terk etmememiz gerekiyor. Tarih insanlara býrakýlmýþ bir emanettir. Avrupalýlar en ufak tarihi bir yer gördüklerinde derhal onu koruma altýna alýrlar. Ama bizler böyle bir anlayýþta deðiliz” diye konuþtu.
Haber ve Fotoðraflar: Midyat Habur Gazetesi
Güncelleme Tarihi: 20 Aðustos 2005

  


25.08.2005 22:13:03: Habsus Manatstir ve kiliseleri tahrib edildi
Tarihimiz Talan Ediliyor, Sahip Çýkan Yok!
Midyat ilçesine baðlý HAPÝSNAS (Mercimekli) köyünde bulunan tarihi Mor Þmuni manastýrý define avcýlarý ve tarihi eser kaçakçýlarýnýn hedefi haline geldi.
Kesin olarak ne zaman inþa edildiði bilinmeyen manastýr da 1980 yýllarýna kadar ibadet yapýlýyordu. Ancak köyde bulunan Süryani vatandaþlarýn göç etmesiyle boþalan köyde þu anda bir Süryani yaþamasý sebebiyle, manastýr aç gözlü define avcýlarý ve tarihi eser kaçaklarýnýn hedefi haline geldi.
Köyün dýþýnda bulunan tarihi Mor Þmuni manastýrýnda daha önce de define avcýlarý tarafýndan birkaç kez kazýlarýn yapýldýðý ancak hiç kimsenin buna sesini çýkarmadýðý belirtildi. Bir zamanlar içinde ibadet edilen manastýrýn þu an duvarlarý yýkýlmýþ, belli yerlerinde kazýlar yapýlmýþ ve mezarlardaki kemikler dýþarý çýkarýlmýþ durumda.
Edindiðimiz bilgiye göre son bir ay içinde kilisenin içinde büyük tahribatlarýn yapýldýðý, dýþ duvar kapýsýnda bulunan kitabenin de etrafýndaki taþlarýn bir kýsmý söküldüðü ve bunu yapanlarýn amacýnýn da kitabeyi desteksiz býrakýp kolayca çalmak olduðunu belirttiler.
Öte yandan yine tarihi deðeri olan manastýrýn köy içinde bulunan Mor Lazar kilisenin restorasyonu için Mor Þmuni manastýrýnýn bir kýsmý yýkýlarak buradaki taþlarýn diðer kilise için kullanýldýðý iddia edildi.
Yetkililerin ve Süryani vatandaþlarýn, Manastýra daha çok zarar verilmeden acilen bir önlem almalarý gerekmektedir. Ve ayrýca dýþarý çýkarýlan mezardaki kemiklerin tekrar yeraltýna saklanmasý gerekmektedir. Bütün yetkilileri göreve çaðýrararak, bu tarihi manastýra acilen sahip çýkýlmasýný Renkler Solmasýn Kültürler Kaybolmasýn sitesi olarak sorumlulardan talep ediyoruz.
Haber ve Fotoðraflar: Midyat Habur Gazetesi
Güncelleme Tarihi: 21 Aðustos 2005

  

Gabriel Rabo

25.08.2005 22:13:03: Habsus Manatstir ve kiliseleri tahrib edildi
Tarihimiz Talan Ediliyor, Sahip Çýkan Yok!
Midyat ilçesine baðlý HAPÝSNAS (Mercimekli) köyünde bulunan tarihi Mor Þmuni manastýrý define avcýlarý ve tarihi eser kaçakçýlarýnýn hedefi haline geldi.
Kesin olarak ne zaman inþa edildiði bilinmeyen manastýr da 1980 yýllarýna kadar ibadet yapýlýyordu. Ancak köyde bulunan Süryani vatandaþlarýn göç etmesiyle boþalan köyde þu anda bir Süryani yaþamasý sebebiyle, manastýr aç gözlü define avcýlarý ve tarihi eser kaçaklarýnýn hedefi haline geldi.
Köyün dýþýnda bulunan tarihi Mor Þmuni manastýrýnda daha önce de define avcýlarý tarafýndan birkaç kez kazýlarýn yapýldýðý ancak hiç kimsenin buna sesini çýkarmadýðý belirtildi. Bir zamanlar içinde ibadet edilen manastýrýn þu an duvarlarý yýkýlmýþ, belli yerlerinde kazýlar yapýlmýþ ve mezarlardaki kemikler dýþarý çýkarýlmýþ durumda.
Edindiðimiz bilgiye göre son bir ay içinde kilisenin içinde büyük tahribatlarýn yapýldýðý, dýþ duvar kapýsýnda bulunan kitabenin de etrafýndaki taþlarýn bir kýsmý söküldüðü ve bunu yapanlarýn amacýnýn da kitabeyi desteksiz býrakýp kolayca çalmak olduðunu belirttiler.
Öte yandan yine tarihi deðeri olan manastýrýn köy içinde bulunan Mor Lazar kilisenin restorasyonu için Mor Þmuni manastýrýnýn bir kýsmý yýkýlarak buradaki taþlarýn diðer kilise için kullanýldýðý iddia edildi.
Yetkililerin ve Süryani vatandaþlarýn, Manastýra daha çok zarar verilmeden acilen bir önlem almalarý gerekmektedir. Ve ayrýca dýþarý çýkarýlan mezardaki kemiklerin tekrar yeraltýna saklanmasý gerekmektedir. Bütün yetkilileri göreve çaðýrararak, bu tarihi manastýra acilen sahip çýkýlmasýný Renkler Solmasýn Kültürler Kaybolmasýn sitesi olarak sorumlulardan talep ediyoruz.
Haber ve Fotoðraflar: Midyat Habur Gazetesi
Güncelleme Tarihi: 21 Aðustos 2005

  

Gabriel Rabo

22.08.2005 00:13:54: Medeniyetler buluþmasýna Nasra Teyze katkýsý
Medeniyetler buluþmasýna Nasra Teyze katkýsý
Dünyanýn dört bir yanýndan gelen Hýristiyanlarýn mutlaka uðradýðý bir yer vardýr Mardin’de. Burasý þehre girdiðinizde sizi ilk selamlayan yerdir.
Mezopotamya’yý ayaðýnýzýn altýna alan manzarasýyla evin merdivenlerini týrmanýrsýnýz. Karþýnýza hiç de ummadýðýnýz biri çýkar. 80 yaþýndaki Nasra Þimmes Hindi kapýda selamlar sizi. Hayretler içerisinde kalýrsýnýz. Þimmes nine adeta kendini Hz. Ýsa’ya adamýþ gibidir. Evinin her yerini Hz. Ýsa’nýn havarilerinin figürleriyle bezeyen bir asýrlýk tarihî Þimmes nine hayretler içinde býrakýr kendisini ziyarete gelenleri. Ziyaretçiler daha içeri girer girmez mýrranýn etrafa yaydýðý mis kokusu ile sizi cezp eder.
Mýrra ikramý ile baþlar Þimmes ninenin ilk sohbeti. Ardýndan 70 yýldýr el emeði göz nuru ile iþlediði birbirinden güzel motifleri serer önünüze. Sanatýn inceliklerini yarý Türkçe yarý Arapça anlatýmý ile ziyaretçilerin dikkatini çeker figürlere. Þimmes ninenin ziyaretine gidenler eli boþ dönmez; mutlaka beðendikleri bir motifi Mardin hatýrasý olarak alýrlar. Þimmes ninenin eski hatýralarýný dinlerken kendinizi tarihin derinliklerinde, Mardin’de yaþanan hoþgörünün içinde bulursunuz. Çünkü 80’lik Þimmes ninenin anlattýklarý ile saðdan soldan duyduklarýnýz arasýnda daðlar kadar fark vardýr.
Geçmiþin hatýralarý ve Müslümanlar ile Süryaniler arasýnda yaþanan barýþ ve hoþgörünün izleri hâlâ Þimmes ninenin yüzünde parýldar. Onun, 80 yýllýk hayatýnýn 60 yýlý Mardin’de geçmiþtir. Bir ara Avrupa’ya gider, ama Avrupa’da umduðunu bulamadýðý için soluðu tekrar dinler þehri Mardin’de bulur. Sebebini ‘Mardin’deki hoþgörüyü Avrupa’da bulamadýðýndan dolayý doðup büyüdüðü þehre geri gelme’ diye izah ediyor: “Medeniyetlerin ayný çatý altýnda birleþtiði adeta basma sanatý gibi her renkten bir din, her ýrktan bir dil vardýr.” diyor. Nasra teyze, “Bu nedenle ben Mardin’e Mardin bana aþýktýr.” diyor.
Kendini sanatýna adadý
10 yaþýnda babasýndan öðrendiði el basmasý sanatýný tam 70 yýldýr aralýksýz sürdürüyor. Hz. Ýsa figürlerini taþýyan el basmalý perdeleri baþta ABD olmak üzere birçok Avrupa Birliði ülkesinde bulunan kiliselere ücretsiz olarak iþleyip gönderiyor. ABD ve Avrupa’dan gelen çok sayýda turist, Hz. Ýsa figürleri, 12 havari ile yöresel motif taþýyan perdeleri hatýra olarak alýp memleketlerine dönüyor. Son zamanlarda da tanýtým amaçlý olarak yaptýðý Hz. Ýsa’yý temsil eden figürleri ve Hz. Ýsa’nýn 12 havarisi, tablolarý turistlerin ilgisini çekiyor.
Yaptýðý eserleri otantik kýlan bir yönü daha var: Kumaþ basmacýlýðýnda kullandýðý kök boyasý ve kullandýðý fýrçasý 50 yýldýr hiç deðiþmiyor. El emeði göz nuruyla adeta bir sanat eseri meydana getiren Nasra teyze, Mardin’in ilk ve tek Süryani el basmasý ustasý olarak anýlýyor.
Tarihin akýþýný kendisinden dinlerken, Atatürk’ün babasýný ziyaret ettiði aný anlatýyor Mikþiye Nasra Þimmes: “1927 yýlýnda Mustafa Kemal Atatürk, Ýsmet Ýnönü ve Mareþal Fevzi Çakmak Mardin’e geldiklerinde babam Maxsiz Þimmes Ýshak’ý ziyaret etmiþlerdi. Babam da Atatürk, Ýsmet Ýnönü ve Mareþal Fevzi Çakmak’ý ayný portrede el basmasý ile resimlerini yaparak Ankara’ya Atatürk’e göndermiþti. Babamýn yaptýðý resimleri beðenen ve sanatýný öven Mustafa Kemal Atatürk babamý o zaman altýn madalya ve 700 lira para ile ödüllendirmiþti.”
ZAMAN, 17.07.2005
ÞEYHMUS EDÝS

  

Gabriel Rabo

15.08.2005 22:10:33: Süryaniler Hah'ta Meryem Ana'yý andý
"Meryem Ana" vefatýnýn yýl dönümünde, Midyat'ta yaþayan Süryaniler tarafýndan düzenlenen çeþitli etkinliklerle anýldý. 7'den 70'e her yaþtan Süryani vatandaþýn ilgi gösterdiði dua ayinin de unutulmaz anlar yaþandý. Midyat ilçesine baðlý Anýtlý köyünde bulunan Meryem Ana Manastýrýnda düzenlenen anma programýna Metropolit Samuel Aktaþ, Anýtlý Rahibi Muþe Gürbüz, Alagöz Köyü Papazý Abune Gabriel, Almanya, Amerika, Avustralya, Ýsveç, Ýsviçre, Hollanda, Belçika, Midyat ilçesi ve baðlý köylerinde yaþayan Süryanilerin katýlýmýyla dua ayini yapýldý.
Meryem Ana'nýn bu dünyadan diðer dünyaya intikal ettiði gün olarak bilenen Aðustos ayýnýn 15. gününde Midyatlý Süryaniler ve Avrupa'nýn çeþitli ülkelerinde yaþayan Midyatlý Süryaniler Anýtlý Köyünde ki Meryem Ana Manastýrýnda bir araya gelerek dua edip, ayin yaptýlar. Meryem Ana Manastýrýnda toplanan Süryaniler Metropolit Samuel Aktaþ önderliðinde topluca dua edip, ayin düzenlediler. Süryaniler bu bayramý manevi duygularýn en üst seviyeye çýktýðý gün olarak tanýmlamaktadýrlar.
Ýncil'den okunan ayetlerle baþlayan anma töreni, okunan ilahiler ve yapýlan dualarla devam etti. Ayin esnasýnda hazýr bulunan vatandaþlar manevi bir hazla birbirlerine kenetlenip kendilerinden geçercesine dua ederek; Meryem Ana'dan kendileri için oðlu Ýsa Mesih'ten duacý olmasýný istediler. Ayin esnasýnda yakýlan tütsüler de çevreye güzel kokular salarken dua edenleri de manevi duygulara sevk ediyordu.
Akþam yemeði verildi
Kilise tarafýndan hazýrlanan yemek davetlilere ikram edildi. Yenilen yemekten sonra vatandaþlar, gün aðarýncaya kadar kimileri Ýncil'den ayetler okuyarak, kimileri de dua ederek ve kimileri de geceyi uyuyarak geçirdi.
Beþ gün oruç tutuldu
Sabah ayininde Metropolit Samuel Aktaþ'ýn önderliðinde tekrar bir araya gelen Süryaniler "Kýddas" ismini verdikleri bu son ayinle Meryem Ana'nýn ölüm yýl dönümü anma törenini bitirdiler. Anma töreninden 5 gün önce oruç tutan Süryaniler, bu süre zarfýnda hayvansal hiçbir gýdayý yemeyip oruç tutarak geçirdiler. Anma törenin sona ermesiyle, oruçlu iken yenilmeyen hayvansal gýdalarýn da öðle yemeðinde verilen 'etli' bir yemek ziyafetiyle bu yasak sona erdi.
Günün anlam ve önemiyle ilgili görüþtüðümüz Meryem Ana Kilisesi Papazý Abune Gabriel yaptýðý açýklamada, “Meryem Ana'nýn intikal bayramý nedeniyle yurt dýþýndan kalan çok sayýda Süryani ile çevre köylerdeki vatandaþlar dua ayini için Meryem Ana Manastýrýna akýn ediyor. "Ýnsanlar nasýl Mekke'yi, Kudüs'ü ziyaret edip inanýlmaz duygular içine giriyorlarsa, biz Süryani vatandaþlar için de Meryem Ana'nýn taþýnma günü "Þahro Bayramý"nda kendi ismine yapýlmýþ Meryem Ana kilisesinde dua ayinini kutlamak Süryanilerin arzuladýðý bir duygudur" diye konuþtu.
Anýtlý Köyü Muhtarý Habib Doðan ise, “bugün burada çok güzel büyük bir manevi hava var. Yurt dýþýnda kalan Süryaniler bugünü burada geçirmek için geldiler ve dualarýný yaptýlar yarýn da ayinlerini yapacaklar. Daha sonra öðle yemeðinde bir etli yemek ziyafeti vereceðiz. Tabi ki bugün burada toplanmak sadece Þahro Bayramýyla sýnýrlý kalmýyor. Eski dostluklarý pekiþtiriliyor, yeni dostluklar ediniliyor ve tanýdýklarla görüþüyorlar” dedi. Doðan, “bu yýl çok katýlým var ve her geçen sene bu sayý artýyor. Süryaniler Meryem Ananýn intikal bayramýný bu kilisede kutlamak için binlerce kilometrelik yolu kat edip geliyorlar tabiî ki bu çok güzel bir duygudur” diye konuþtu.
Meyveler üzerine bereket dualarý okundu
Pazar günü sabahý yapýlan son ayinde bölgede yetiþen meyveler de ayine getirilerek bereketlenmesi için üzerlerine çeþitli bereket dualarýnýn okunduðu görüldü.




M. Halis Ýþ - Kenthaber / Midyat, 15 Agustos 2005 Pazartesi

  

Gabriel Rabo

13.08.2005 23:04:20: Midyat'ta Süryanileri Yasa Boðan Ölüm
Midyat'ta Süryanileri Yasa Boðan Ölüm
Mardin'in Midyat Ýlçesi'nde yaþayan Süryani Hori Episkopos Ado Onar'ýn (78) ölümü, Süryanileri yasa boðdu. 43 yýllýk din adamlýðý görevi süresince önemli görevler üstlenen Onar, 09 Aðustos akþamý saat 08.00 sýralarýnda evde hayatýný kaybetti. Hori Episkopos Ado Onar'ýn yaklaþýk üç aydýr karaciðer yetmezliðine karþý tedavi gördüðü açýklandý. Hayatýný kaybetmesiyle yasa boðulan akrabalarý ve sevenleri ölümünün þokunu üzerlerinden atamýyor.
Geçtiðimiz gün akþam saatlerinde hayatýný kaybeden Hori Episkopos Ado Onar'ýn taziyesi için yurt dýþýnda yaþayan Süryaniler, Midyat'a akýn etti. Cenaze törenine Ýsveç, Ýsviçre, Almanya, Hollanda, Suriye ve Midyat Ýlçesi'nde bulunan din adamlarý, Süryani cemaat liderleri, dernek baþkanlarý, müslüman, Süryani ve Yezidi vatandaþlar katýldý. Midyat Mor Bar Savmo Kilisesi'ndeki cenaze merasimini, Mardin ve Deyrulzafaran Manastýrý Metropoliti Saliba Özmen ve Midyat ve Mor Gabriel Manastýrý Metropoliti Samuel Aktaþ düzenledi. Cenaze merasiminde hazýr bulunanlar hayata gözlerini yuman Hori Episkopos Ado Onar için dua ettiler
Aðýtlar ve zýlgýtlar eþliðinde dua ve ayinlerin okunduðu törende, Hori Episkopos Süryani gelenek ve göreneklerine göre, resmi törenlerde giydiði kýyafetlerle, papazlara özel olarak yapýlmýþ olan sandalye üzerinde oturmuþ ve yüzü doðuya dönük ve naaþý dik bir vaziyette Mor Bar Savmo Kilisesinde ruhbanlara ayrýlan mezarda topraða verildi.
Metropolit Saliba Özmen ve Samuel Aktaþ tarafýndan, 'meyrun' adý verilen kutsanmýþ yað sürüldükten sonra üzerine toprak serpildi. Sabah saat 08.00 sýralarýnda baþlayan tören, yaklaþýk beþ saat sürdü. Cenaze törenine katýlan herkese kilise çýkýþýnda çörek ve mýrra kahvesi ikram edildi.
Taziyeler, Metropolitler ve ailesi tarafýndan kilise salonunda kabul edildi. Taziyenin üç gün devam edeceði bildirildi.
Hori Ado Onar’ýn oðlu Anter Onar yaptýðý açýklamada, “Babasýný kaybetmesinin üzüntüsünü yaþadýklarýný belirterek bütün Süryani cemaatinin baþý sað olsun. Bizleri yalnýz býrakmayarak acýmýzý baylaþan ve cenaze merasimine katýlan ve taziyeye gelerek baþsaðlýðý dileyen Müslüman, Yezidi ve Süryani vatandaþlarýmýza teþekkür ediyorum. Bu yaklaþýmlarý bizim acýmýzý biraz olsun dindirdi” diye konuþtu.
Midyat Kiliseleri Yönetim Kurulu Baþkaný Yusuf Türker ise, “yaklaþýk 10 yýldýr Midyat’taki bütün kiliselerin dini törenlerini yürüten büyük bir din adamýmýzý kaybetmenin üzüntüsünü yaþýyoruz. Episkopos Hori Ado Onar dini adamý olduðundan beri birçok önemli görevler üstlendi. Böyle büyük bir insaný kaybetmek çok üzüntü verici; bütün Süryani halkýnýn baþý saðolsun. Taziyeye gelen Müslüman, Yezidi ve Süryani vatandaþlara da Yönetim kurul adýna teþekkür ediyoruz” dedi.
1927 Midyat doðumlu olan Episkopos Hori Ado Onar 1956 yýlýnda Baþ Þammas (Ýncili Þammas) olduktan sonra 1962 yýlýnda papazlýk mertebesine yükseldi. 37 yýl bu görevi sürdürdükten sonra 1999 yýlýnda Hori Episkopos ünvanýný aldý. Baþpapazlýk görevini yürütürken, 1962 yýlýndan sonra görev yaptýðý Mor Bar Savmo Kilisesi'nde Hori Episkopos olarak görev aldý ve bu kilisede vasiyeti üzerine gömülmeyi istedi. Sýrasýyla Midyat Mor Barsavmo Kilisesi, Mercimekli Kilisesi'nde görev yaptý. Daha sonra Ýsveç’te bulunan Mor Efrem kilisesinde de 9 ay görev yaptýktan sonra tekrar Midyat’a döndü ve Midyat Kiliseleri Birliði Ruhani Lideri olarak görevini sürdürüyordu.
Süryani cemaati tarafýndan çok sevilen Hori Episkopos'un, Süryani cemaatinin ve halkýnýn kültürünü yaþatmak için beþ dairelik evini (Kasýr Ado) 12 yýllýðýna kira almamak üzere baðýþladýðý belirtildi.
Renkler Solmasýn Kültürler Solmasýn web sitesi olarak, yaþama gözlerini kapayan Episkopos Hori Ado Onar’a Allahtan rahmet, acýlý yakýnlarýna baþsaðlýðý diliyoruz. Bütün Süryani toplumunun baþý sað olsun…
Haber: Midyat Habur Gazetesi 11 Aðustos 2005

  

Gabriel Rabo

12.08.2005 23:38:53: Kerala Syrian Orthodox church fete to begin from Aug 14
Kerala Jacobite Syrian Orthodox church fete to begin from Aug 14
Kochi: The year-long 15th centenary celebrations of the famous St Mary's Jacobite Syrian Orthodox Church at Kothamangalam in Ernakulam district will begin from August 14.
Union Minister of State for Statistics Oscar Fernandes will formally inaugurate the centenary celebrations that will see a number of charity and social activities to mark the year.
Construction of 101 houses for the poor, holding of mass marriage, disbursement of education assistance, holding of medical camps and seminars would form part of celebrations, the Church officials told a press conference here yesterday.
Catholicos Mor Baselios Thomas I, the metropolitan of Malankara Syrian Church would preside over the inaugural function, to be attended by other relgious leaders and political figures, the organisers said.
Believed to be one of the earliest Christian churches in Kerala, it was established in the fourth century. But the first parish meeting was held in 1936, marking its formal launch on records, Jacobite Church spokesman Fr Varghese Kallappara said
newkerala.com Posted on 12 Aug 2005

  

Gabriel Rabo

07.08.2005 22:24:56: The two-year battle to build a Syrian Orthodox church in the borough is moving to court.
Haworth shows bias to church, suit charges
Sunday, August 7, 2005
By SONI SANGHA
STAFF WRITER

HAWORTH - The two-year battle to build a Syrian Orthodox church in the borough is moving to court.
The St. Gabriel's Syrian Orthodox Church filed suit in state Superior Court in Hackensack last week against the Planning Board, the mayor and the Borough Council.

The church, which outgrew its Hackensack building, argues that the Planning Board's conditional approval of its application for a new building was discriminatory.
St. Gabriel's wants to build a new institution on a 3½-acre property on Sunset Avenue in Haworth. The plans call for constructing a three-domed, nearly 20,600-square-foot building that would include a 351-seat sanctuary, a community hall, seven classrooms and 117 parking spaces.
In May, the Planning Board approved the building with conditions. The church must comply with a borough rule limiting pavement - excluding the building itself - to no more than 15 percent of the property.
"I think after two and a half years, the board's decision was void of any meaning," said David Watkins, attorney for the church. "That's unacceptable."
The church proposed paving about 15 percent of the exposed surfaces. The rest, including parking spaces, would be covered with an artificial turf. The board ruled against permitting grassy pavers; some members said they would be difficult to maintain.
The lawsuit alleges the pavement restriction doesn't allow full development of the site for religious purposes. By extension, the restriction violates federal religious land use laws, according to the lawsuit.
The church wants its plan approved as submitted. It is seeking a permanent injunction prohibiting the defendants from "continuing to discriminate against the plaintiff" and financial compensation, including court costs and attorney fees.
Borough officials declined comment on Friday, saying they had not received a copy of the lawsuit

  

Gabriel Rabo

06.08.2005 11:33:29: Süryanilerden modern köy
Yýllar önce Avrupa’nýn deðiþik ülkelerine giden ve olaylarýn bitmesiyle Türkiye’ye kesin dönüþ yapma kararý alan bir grup Süryani aile, Midyat’a baðlý Elbeðendi köyünde modern köy inþa ediyorlar. Tamamý villalardan oluþan Elbeðendi köyü, yöreye uygun mimari yapýsýyla tam bir Avrupa kenti görünümünde. Fiyatlarý 60 ila 100 bin Euro arasýnda deðiþen 23 villadan oluþacak köyde, çok amaçlý spor tesisleri de yapýlacak. Merkezi Avrupa’da bulunan Kafro-Elbeðendi Derneði Baþkaný Yakup Demir, köye ilk etapta 60 kiþinin döneceðini söyledi.


Elbeðendi þimdi tam bir Avrupa kenti görünümünde
Eski harabe evlerin yaný baþýnda yükselen lüks villalar, adeta çöl ortasýnda bir vehayý andýrýyor. Köydeki deðiþim Süryanilerin kesin dönüþ kararý almasýyla 2003 yýlýnda evlerin inþaatýna baþlandý. Köyün ayný zamanda bölgede model köy olmasý hedefleniyor. Bu modelin mimarý 25 yýldýr Ýsviçre’de yaþayan Yakup Demir isimli Süryani vatandaþ. Þuanda bir þantiyeyi andýran köyde iþçiler canla baþla gecelerini gündüzlerine katarak çalýþýyorlar. Yakup Demir, “Ýsveç olmak üzere Avrupa’nýn deðiþik ülkelerinde yaþayan Süryanilerin geri döneceðini belirterek þöyle dedi:
“Villalarý kendi imkânlarýmýzla yapýyoruz. Kimsenin katkýsý yok. Maliyetleri 60 ila 100 bin Euro arasýnda deðiþiyor. Yüzme havuzlarý, spor tesisleri yapacaðýz. Çocuklarýmýzýn çoðu yurtdýþýnda dünyaya geldi. Buraya alýþmalarý kolay olmayacak ama alýþacaklar. Buralar bizim baba topraklarýmýz onlarýn sýkýlmamasý için her türlü fedakârlýðý yapacaðýz. Yol alt yapý konusunda devletin desteði var Mardin Valisi M. Temel Koçaklarýn önemli katkýlarý var. Merkezi Avrupa’da olan derneðimizin aracýlýðýyla, buradaki evlerimizi biran önce bitirmeyi planlýyoruz. Eski köy milattan önce yapýlmýþ þua anda önemli bir bölümü tahrip olmuþ ve içinde oturulamayacak þekilde bizler o kalýntýlara dokunmayacaðýz onlarý öylece býrakacaðýz çünkü çok eser var köyde. Köyde 23 villa yapýlacak bunlardan 14’ü tamamlanma aþamasýna geldi. Ýçlerinde þöminesi dahi bulunan bu villalar Midyat taþýndan ve yöredeki tarihi dokuya uygun yapýldý. ilk etapta 60 ailenin yerleþeceði köyde, yüzme havuzlarý, tenis kortlarý ve spor tesisleri de yapýlacak. Isýtma ve soðutma sistemleri ise merkezi olacak. Yeraltýndan ýsýtmalý villalarda, duvar aralarýnda ise soðuk, sýcak ve sesi geçirmeyen yalýtým malzemeleri kullanýldý. Modern köyün düzenlenecek bir törenle açýlmasý planlanýyor.

Kenthaber-Midyat
Yayýn Tarihi :2 Agustos 2005 Salý
Güncelleme :3 Agustos 2005 Çarþamba 2:34

  

Gabriel Rabo

06.08.2005 10:49:12: Süryaniler Balýklýgöl'de
Süryaniler Balýklýgöl'de
Ýstanbul ve Ankara Süryani Ortadoks Cemaati Ruhani lideri, Patrik Vekili Yusuf Çetin ile Almanya Süryani Patriði Ýsa Gürbüz ve Viyana Patriði Prof. Dr. Emanuel Aydýn, dün Þanlýurfa'ya geldi. Patrikler, Hz. Ýbrahim'in Nemrut tarafýndan ateþe atýldýðý Balýklýgöl'deki kutsal balýklara yem atýp dilek tuttu. Kenti gezen Süryaniler, Þanlýurfa Belediye Baþkaný Ahmet Fakýbaba'yý ziyaret etti. Þanlýurfa'da kilise açmak istediklerini anlatan Çetin, cemaatlerinin rahat ibadet ettiklerini söyledi. Çetin, "Buralar bizim vatanlarýmýzdýr. Yetkililerle görüþtekten sonra kilise baþvurumuzu yapacaðýz" dedi. Süryaniler daha sonra, Reji Kilisesi olarak bilinen ve valilikçe Kültür Merkezi'ne dönüþtürülen binaya gidip dua etti.
Milliyet, 10 Temmuz 2005 / Pazar

  

Gabriel Rabo

06.08.2005 10:34:51: Kafro Köyü Sakinlerini Bekliyor
Kafro Köyü Sakinlerini Bekliyor
Bir zamanlar adý sýkça duyulan Bagok daðlarýnýn (Süryanilerin deyimiyle ÝZLA daðlarý ) eteklerinde yer alan ve Midyat Ýlçesine 30 dakika uzaklýkta olan Kafro köyünden terör yüzünden kaçan Süryani aileleri, bir gün geri dönmek umuduyla para biriktirdiler. Þimdi, köylerinde bu paralarla yapýlan lüks villalara yerleþmek için gün sayýyorlar
Mardin'in Midyat ilçesine baðlý köyler, Süryaniler'in yaþadýðý önemli merkezlerden biriydi. Ancak terör nedeniyle, 10 yýl önce yüzlerce aile çeþitli ülkelere göç etti. Avrupa'da istedikleri yaþamý bulamayan Süryaniler, þimdi yeniden köylerine dönmeye hazýrlanýyorlar.
Süryaniler'in önemli manastýr ve kiliselerinin bulunduðu Turabdin (Allahýn Köleleri Daðý) eteklerinde kurulu KAFRO (Elbeðendi) köyünde þu sýralar büyük bir hareketlilik yaþanýyor. Çocuklarýyla birlikte eski köylerine dönmek için sabýrsýzlanan 25 Süryani aile, bölgede dubleks ve tripleks villalar yaptýrýyor.
Avrupa'daki Süryaniler, bir gün doðup büyüdükleri topraklara dönebilmek için önce Ýsviçre'de Kafro (Elbeðendi) Köyü Kalkýndýrma Derneði'ni kurdular. Ardýndan da dernek baþkaný Yahko Demir'i köye gönderdiler ve 10 yýlda biriktirdikleri paralarla eski evlerinin hemen yanýnda, projeleri Avrupa'da hazýrlanan villalar inþa ettiler.
Büyüklüklerine göre her biri 100-250 bin YTL (Yaklaþýk 60 ila 150 bin Euro arasý) harcanarak yapýlan villalarý dað baþýnda görenler þaþkýnlýklarýný gizleyemiyor. Villalarýn bitmesinden sonra 100 Süryani'nin geri dönmesi bekleniyor
Tamamen Midyat taþýndan yapýlan 14 villaya Mardin Valiliði de altyapý desteði verdi. Aileler, Avrupa'da doðup büyüyen çocuklarýný köyde tutabilmek için yüzme havuzlu bir spor kompleksi de yaptýracaklar.
Milliyet Gazetesi; 28 Temmuz 2005
Fotoðraflar: Ramazan YAVUZ

  

Gabriel Rabo

01.08.2005 10:58:46: Papazlar yasa tanýmýyor - Süryaniler
Papazlar yasa tanýmýyor
Türkiye AB'ye girebilmek uðruna taviz üstüne taviz verirken, bundan istifade eden papazlar ise Türk Devleti'nin temelini teþkil eden devrim yasalarýný ve kýlýk kýyafet kanunu hiçe sayýyorlar.
Türkiye'nin dört bir yanýndaki cemaati kalmamýþ, yolu-izi olmayan kiliselerin AB fonlarýyla restore edilip yeniden ibadete açýlabilmesi için çalýþmalar sürerken, diðer yandan da papaz kýyafetleriyle memleket karýþ karýþ geziliyor. Fener Rum Ortodoks Patriði Bartholomeos'un tarihte 7 kiliseler olarak bilinen ve Hýristiyan dünyasý için önemli olduðu iddia edilen ören yerleri olan kalýntýlarda gezerek ayinler düzenlemesi ardýndan bu kez de Süryani vatandaþlarýmýz yabancý uyruklu kiþiler ile beraber, papaz cübbeleri ile þehir içinde dolanýp, yeni kiliselerin açýlmasý için faaliyette bulunuyorlar. 1982 Anayasasý ile güvence altýna alýnan ve Türkiye Cumhuriyeti'nin temeli kabul edilen inkýlap yasalarýndan olan dini kisvelerin ibadethaneler dýþýnda giyilmesini yasaklayan kanuna muhalefet edildiðini dile getiren Þanlýurfalý vatandaþlar ise tepkili. Gazetemizi arayan çok sayýda vatandaþ, Türk yasalarýna göre dini elbiselerin ancak ayin esnasýnda giyilebileceðini, sokakta ise bunlarla dolaþmanýn yasak olduðunu hatýrlatarak, cumhuriyet savcýlarýný göreve davet ediyorlar..
AB destekli kilise yolda.
Türkiye Süryani Cemaati Metropoliti Filüksinos Yusuf Çetin, ''Þanlýurfa'da bir kilisenin ibadete açýlmasý için önümüzdeki günlerde kanuni yoldan müracaat yapýlacaktýr'' dedi. Çetin, beraberinde Almanya Süryani Ortodoks Kilisesi Metropoliti Ýsa Gürbüz ve Avusturya Süryani Ortodoks Kilisesi Ruhanisi Prof.Dr.Emanuel Aydýn ile Þanlýurfa'daki tarihi ve turistik mekânlarý gezdi. Tarihi Balýklýgöl'de balýklara yem atarak dua eden Çetin ve beraberindekiler, daha sonra Süryaniler tarafýndan inþa edilen ve birkaç yýl önce kültür merkezine dönüþtürülen Kemalettin Gazezoðlu Kültür Merkezi'nde dua ettiler. Çetin, 600 yýldýr bu topraklarda yaþadýklarýný söyleyerek, kilisenin ibadete açýlmasý durumunda, Avrupa ülkelerinde yaþayan Süryanilerin inanç turizmi kapsamýnda yýlda birkaç kez gruplar halinde Þanlýurfa'ya ziyaretler gerçekleþtireceklerini, bu sayede yörenin de kalkýnmasýna katký saðlanabileceðini iddia etti..
Adýyaman'da ayin….
Adýyaman'da bulunan Mor Petrus-Mor Paulus Kilisesi'nin 6.kuruluþ yýldönümü için bir araya gelen Süryaniler, ayin düzenlediler. Adýyaman'dan ayrýlýp Amerika, Almanya, Hollanda ve Fransa ile Türkiye'deki çeþitli kentlerde yaþamaya baþlayan Süryani Cemaati mensuplarý, kilisenin kuruluþ yýldönümü ayininde bir araya geldi. Almanya Metropoliti Ýsa Gürbüz'ün yönettiði ayine, Ýstanbul, Ankara ve Adýyaman Bölgesi Ruhani Reisi ve Patrik Vekili Metropolit Filüksinos Yusuf Çetin, Avusturya Süryani Ortodoks Kilisesi Ruhanisi Prof.Dr.Emanuel Aydýn, Mardin Deyrul Zeferan Manastýrý Metropoliti Saliba Özmen, Adýyaman Kilisesi Rahibi Melki Ürek ile cemaat üyeleri katýldý. Pazar ayini için bir araya gelen Süryaniler, dualar ettiler, kilise korosuyla Hýristiyan ilahileri okudular..
'Devletimizin kanunlarý çiðneniyor'.
Þanlýurfa'da papazlarýn þehir içinde ayin kýyafetleriyle dolaþmasýný gazetemize deðerlendiren Millî Güç Hareketi Baþkaný Avukat Kemal Kerinçsiz, "Bu açýkça Türk devletinin yasalarýnýn çiðnenmesidir. Bizler bu konuda oldukça hassas davranýyoruz. 1982 Anayasamýzýn giriþ maddelerinde bulunan ve deðiþtirilmesi teklif dahi edilemeyeceði anayasal güvence altýna alýnan devrim kanunlarýný çiðneyenleri savcýlýklarýmýza bildiriyoruz. Devrim yasalarýmýza göre dini kisvelerin (elbiselerin) ibadethanedeki ayinler haricinde giyilmesi yasaktýr. Bu kýyafetlerle sokak ve caddelerde gezilemez. Sadece ibadethanelerde bu tür elbiseler giyilebilir. Oysa görüyoruz ki, ören yerlerinde papaz cübbeleriyle ayinler düzenleniyor. Halbuki ayinler sadece ibadethanelerde yapýlabilir. Türkiye'de bu hareketler o kadar sýk yapýlýr hale geldi ki, ipin ucu kaçýrýlarak fiili durum oluþturulmaya çalýþýlýyor. Bu nedenle savcýlarýmýz gereðini hemen yapmalý ve kanunlarýmýzýn uygulanmasýný saðlamalýdýrlar" dedi..
Kerinçsiz, "Þanlýurfa'da þehir içinde gezen papazlardan ikisinin yabancý uyruklu olmasý Türk yasalarýndan muafiyet saðlamaz. Türkiye Cumhuriyeti topraklarýna adým atan herkes bu ülkenin kanunlarýna uymak zorundadýr. Dolayýsýyla onlar da kýlýk kýyafet yasalarýmýza uymak zorundadýrlar" diyerek, Þanlýurfa'da sokaklarda ayin kýyafetleriyle gezen Avusturya ile Almanya'dan gelen papazlarla ve sýk sýk ören yerlerinde ayin düzenleyen Bartholomeos'un gezdirdiði ABD'li ve Yunan papazlarýn da Türk kanunlarýna uymak zorunda olduklarýný hatýrlattý.
11.07.2005 Mamset



.

31.07.2005 22:19:00: Adýyaman'da Süryanilerin Ayin Sevinci
Adýyaman'da Süryanilerin Ayin Sevinci
Adýyaman Mor Petrus-Mor Pavlus Kilisesi, her yýl kent dýþýnda yaþayan Süryani toplumunun buluþarak gerçekleþtirdiði geleneksel anma, kuruluþ yýldönümü etkinliði ve Süryani Kadim Toplumu Büyük Ayini 10 Temmuz 2005 günü yapýldý. Adýyaman'daki 2000 yýl önce yaþayan Mor Petrus ve Mor Pavlus isimli Ýsa' Mesih'in iki havarisinin adýyla anýlan kilisesinin kuruluþ yýldönümü, yýllar önce doðduklarý yerlerden ayrýlmak zorunda kalan Süryanileri tekrar bir araya getirdi.
Her yýl, 29 Haziran'da gerçekleþtirilen geleneksel "Büyük Ayin"in bu yýl 10 Temmuz Pazar günü yapýldý. Geleneksel ayinin 10 Temmuz'a alýnmasýnýn nedeninin özellikle Almanya, Ýsviçre, Fransa, Amerika ve Türkiye'nin çeþitli illerinde yaþayan ve okuyan Süryani'lerin izin tarihleri olduðu açýklanýrken, 1883 yýlýnda açýlan ancak daha sonra, din görevlisinin olmamasý nedeniyle 1984 yýlýnda kapanýp, 1999 yýlýnda yeni bir görevlinin atanmasýyla yeniden açýlan kilisede, her yýl 29 Haziran tarihi geleneksel kuruluþ yýldönümü olarak kutlanmaya baþladý.
Adýyaman'a yýllar sonra yeniden gelen Süryanileri görmek ve tanýþmak için kiliseye giden Vali Hikmet Tan, Mor Petrus-Mor Pavlus Kilisesi Rahibi Melki Ürek ve bazý toplum üyeleri tarafýndan alkýþlarla karþýlandý.Tarihi Kiliseyi gezip, Rahip Melki Ürek'ten bilgi alan Hikmet Tan, bir süre kutsal Ýncil'i de inceledi.
Bahçede, Adýyaman Belediye Baþkaný M. Necip Büyükaslan'la birlikte Süryanilerle sohbet eden Vali Tan; "Uzun zamandan beridir duyduðum, ancak bir türlü göremediðim kiliseyi ziyaret edip sizlerle tanýþmaktan çok mutlu oldum. Rahip Melki Ürek'i Adýyaman'da bütün etkinliklerimizde sýk sýk aramýzda görüyoruz. Kendisi çok sosyal birisidir. Ýleriki zamanlarda burayý sýk sýk ziyaret etmeyi düþünüyorum. Toplumumuzun kaynaþmasý, dayanýþmasý için bunun gerekli olduðunu düþünüyorum" dedi.
Adýyaman Belediye Baþkaný M. Necip Büyükaslan da; "Burada çocukluðumuzdan beri tanýdýðýmýz birçok dostumuz, arkadaþýmýz bulunmaktadýr. Adýyaman'da yaþayan Süryani toplumuna ve kiliseye imar ve fenle ilgili tüm sorunlarýnda elimizden gelen tüm desteði vereceðiz" dedi.
Uzun zamandan beri kilisemizi ilk kez bir valinin ziyaret ettiðine dikkat çeken Rahip Melki Ürek, "Bu ziyaret bizleri ve bütün toplumumuzu çok memnun etmiþtir, sayýn Valimiz ve Belediye Baþkanýmýz bizi onurlandýrmýþtýr. Valimizin ve Belediye Baþkanýmýzýn bugün bizlere yapmýþ olduðu bu ziyaret ayný zamanda dostluk, kardeþlik ve barýþýn güzel bir örneðidir" dedi.
Adýyaman Mor Petrus Mor Pavlos Kilisesi'nin açýlýþýnýn 6. yýldönümünde düzenlenen kilise gününe Süryani toplumunun önde gelen isimleri katýlýrken çok sayýda Süryani ayinde hazýr bulundu. Mor Petrus Mor Pavlos Kilisesi'nde düzenlenen ayine Ýstanbul ve Ankara Süryani Kadim Cemaati Metropoliti Filüksinos Yusuf Çetin, Almanya Süryani Ortodoks Kilisesi Metropoliti Ýsa Gürbüz ve Avusturya Süryani Ortodoks Kilisesi Ruhanisi Prof. Dr. Emanuel Aydýn'ýn yaný sýra çok sayýda rahip ve Süryani ailesi katýldý.
Yýllar önce Adýyaman'da göç ederek yurtdýþýna yerleþen Süryani aileleri kilise gününde düzenlenen ayinle biraraya geldi. Yaklaþýk 3 saat süren ayinde Süryaniler gözyaþlarýna boðuldu. Almanya Süryani Ortodoks Kilisesi Metropoliti Ýsa Gürbüz, Adýyaman'da Süryaniler'le biraraya gelmenin mutluluðunu yaþadýklarýný belirterek, "Almanya'da bulunan bütün Süryani ailelerin sizlere selamlarý var. Bu kutsal günde burada toplanmanýn büyük sevincini yaþýyorum" dedi.
Süryani aileleri eski dostlarýyla buluþmanýn mutluluðunu yaþadýklarýný belirterek, "Yýllar önce bu topraklardan uzaklaþtýk ve þimdi yine biraraya toplandýk. Duygularýmýz çok yoðun ve büyük bir heyecan taþýyoruz. Bizleri böyle güzelim bir günde biraraya toplayan herkese teþekkür ediyoruz" diye konuþtu. Ayin düzenlenen kiliseye gelerek eski dostlarýný gören AKP'li Adýyaman Belediye Baþkaný M. Necip Büyükaslan, eski dostlarýný görmek için kiliseye geldiðini belirterek, "Yýllar önce buradan ayrýlan arkadaþlarýmýz bugün burada toplandý. Ben de onlarý görmek için bugünlerinde yanýnda olmak istedim" þeklinde konuþtu.
Ayrýca Adýyaman Mor Petrus Mor Pavlos Kilisesi'nde düzenlenen geleneksel kilise günü öncesi, Süryani toplumunun önde gelen isimleri, Belediye Baþkaný M. Necip Büyükaslan'a makamýnda iade-i nezaket ziyaretinde bulundu.Ýstanbul-Ankara Süryani Cemaat Lideri ve Patrik Vekili Metropolis Filüksinos Yusuf Çetin ve Avusturya Viyana Kilisesi Baþ Piskoposu Emanuel Aydýn, Ýstanbul Süryani Kilisesi Yönetim Kurulu Baþkaný Yakup Tahincioðlu ve Adýyaman Kilisesi Rahibi Melki Ürek ile birlikte Belediye Baþkaný Büyükaslan'a iade-i nezaket ziyaretinde bulundu.
Metropolit Fuliksinos Yusuf Çetin, Belediye Baþkaný Necip Büyükaslan ile Vali Hikmet Tan'ýn kiliseye yaptýklarý ziyaret sonrasý, hem iade-i ziyaret hem de nezaket ziyareti gerçekleþtirdiklerini belirterek, "Yýllar önce atalarýmýzýn ayrý dinlere mensup olmalarýna raðmen kardeþçe uzun yýllar beraber yaþadýklarýný, bu açýdan bu kutsal topraklardan ayrý kalmanýn mümkün olmayacaðýný hepimiz biliyoruz. Belediye olarak burada bulunan kilisemize sýkýntýlarý konusunda yardýmcý olmanýz da bizi sevindirmiþtir. Pazar günü düzenlediðimiz kilise gününde sizleri de aramýzda görmek isteriz" dedi.
Belediye Baþkaný Necip Büyükaslan ise yapýlan ziyaretten dolayý memnuniyetini dile getirerek, "Benim küçüklüðümde birçok Süryani okul arkadaþým vardý. Biz onlarýn, onlar da bizim bayramlarýmýzý kutlarlardý. Aramýzda hiç sorun yaþanmadý, dostluk içerisinde geride kalan bu diyalog bundan sonra da devam edecektir. Adýyaman Belediye Baþkaný olarak hiçbir zaman din, dil, ýrk, mezhep farklýlýðý göstermeden çalýþýyoruz. Bu anlayýþýmýz bundan sonra da devam edecektir" þeklinde konuþtu. Öte yandan Baþkan Büyükaslan, makamýnda kabul ettiði ziyaretçilere belediye hizmetlerini anlatan CD ve Adýyaman'ý anlatan kitapçýklar hediye etti.
Güncelleme Tarihi: 27 Temmuz 2005
Haber: Renkler Solmasýn Kültürler Kaybolmasýn / Süryaniler.com

  

Gabriel Rabo

30.07.2005 23:26:13: köylerinden kaçan Süryani aileler, bir gün geri dönmek umuduyla
Terör yüzünden Mardin'deki köylerinden kaçan Süryani aileler, bir gün geri dönmek umuduyla para biriktirdiler. Þimdi, köylerinde bu paralarla yapýlan lüks villalara yerleþmek için gün sayýyorlar
Mardin'in Midyat ilçesine baðlý köyler, Süryaniler'in yaþadýðý önemli merkezlerden biriydi. Ancak terör nedeniyle, 10 yýl önce yüzlerce aile çeþitli ülkelere göç etti. Avrupa'da istedikleri yaþamý bulamayan Süryaniler, þimdi yeniden köylerine dönmeye hazýrlanýyorlar.
Süryaniler'in önemli manastýr ve kiliselerinin bulunduðu Turabidin (Kullar Daðý) eteklerinde kurulu Elbeðendi köyünde þu sýralar büyük bir hareketlilik yaþanýyor.
Çocuklarýyla birlikte eski köylerine dönmek için sabýrsýzlanan 25 Süryani aile, bölgede dubleks ve tripleks villalar yaptýrýyor.
Avrupa'daki Süryaniler, bir gün doðup büyüdükleri topraklara dönebilmek için önce Ýsviçre'de Kafru (Elbeðendi) Köyü Kalkýndýrma Derneði'ni kurdular. Ardýndan da dernek baþkaný Yakup Demir'i köye gönderdiler ve 10 yýlda biriktirdikleri paralarla eski evlerinin hemen yanýnda, projeleri Avrupa'da hazýrlanan villalar inþa ettiler.
Sýra spor tesisinde
Tamamen Midyat taþýndan yapýlan 14 villaya Mardin Valiliði de altyapý desteði verdi. Aileler, Avrupa'da doðup büyüyen çocuklarýný köyde tutabilmek için yüzme havuzlu bir spor kompleksi de yaptýracaklar.

MÝLLÝYET
Yayýn Tarihi :28 Temmuz 2005 Perþembe

  

Gabriel Rabo

25.07.2005 08:34:30: Tur Abdin'da Süryaniler Futbol Turnuvasý baþladý
Süryaniler Futbol Turnuvasý baþladý

Bu yýl üçüncüsü düzenlenen Süryaniler Futbol Turnuvasý baþladý. Turnuvada, Midyat ve köylerinden katýlan 11 takým mücadele edecek.
Midyat Süryani Kültür Derneði’nin geleneksel hale getirdiði ve bu yýl 3.sü düzenlenen turnuvanýn ilk maçý 24 Temmuz’da Arkah ve Hah takýmlarý arasýnda oynanacak.
Süryani vatandaþlarýnýn yer alacaðý turnuvada 15 gün sürecek grup maçlarýnýn ardýndan, 14 Aðustos tarihinde final maçý oynanacak.
Final maçýndan sonra, 15 Aðustos'ta Meryem Ana’yý anma (Þahro) gününde düzenlenecek müzikli geceye Almanya’dan Basel Haggi - Marcel Cheni ve Ýsveç’ten de halk müziði sanatçýsý Fuat Ýspir renk katacak.
Turnuva organizatörü Jakop Gabriel yaptýðý açýklamada, turnuvayý düzenlemedeki amaçlarýnýn çeþitli sebeplerden dolayý Avrupa’nýn dört bir yanýna daðýlan Süryanilerin anavatanlarý olan Türkiye’de olumsuz havanýn olumlu havaya doðru hýzla deðiþmekte olduðunu kanýtlamak ve yurtdýþýnda yaþayan Süryanilerin hafýzalarýna kazýnmýþ bazý olumsuz düþünceleri yok etmek olduðunu söyledi.
Gabriel, "Turnuva maçlarýný, Üçköy, Anýtlý ve Öðündük köylerinde oynanayarak, bölgede huzur ve güven ortamýnýn olduðu göstermek istiyoruz" diye konuþtu.
Düzenlenen turnuvayla Turabdin’e yüzünü çevirmiþ Süryanilerin geri dönüþ sürecine büyük katký saðlanacaðý inancý taþýdýklarýný ifade eden Gabriel, turnuvanýn düzenlenmesinde destek olan Midyat halký esnafýna da müteþekkir olduklarýný belirtti.

Mehmet Halis Ýþ - Kenthaber / Midyat
Yayýn Tarihi :23 Temmuz 2005 Cumartesi
Güncelleme :24 Temmuz 2005 Pazar 15:19

  

Gabriel Rabo

23.07.2005 13:21:21: Mezopotamya’dan yükselen ses: Süryaniler
Mezopotamya’dan yükselen ses: Süryaniler
Ziya Özýþýk
Sanatsal üretimde yerel olan ile evrensel olan, kavramlarýn zýt gibi görünmesinin aksine, birbirini bütünleyen yaratýmlardýr. Bu nedenle, halklarýn kültürel deðerlerinin, evrensel kültür birikiminde hak ettiði yeri alabilmesi için yapýlan çalýþmalarýn ayrý bir önemi vardýr.
Yerel müzikleri akademik bir tez çalýþmasý niteliðinde derleyen çalýþmalar da bu açýdan dikkate deðer. Metin-Kemal Kahraman’ýn “Dersim Türküleri” veya “Sürela” albümleri, Kardeþ Türküler’in çalýþmalarý ve Birol Topaloðlu’nun Lazca çalýþmalarý veya Knar’ýn Ermenice çalýþmalarý önemli örnekler. Anadolu Müzik ve Kalan Müzik, pek çok özelliðiyle yeterince tanýnmayan, bilinmeyen Süryaniler’i mercek altýna aldýlar. Kültürel, antropolojik açýdan bilimsel çalýþmalar yapmak isteyenlere de, halkýn en doðal birikimi olan sözlü ürünleri kazandýrarak bir kapý aralamýþ oldular.
Alanda ilk denemeler
Kalan Müzik’ten çýkan iki CD’lik “Süryaniler” albümünün, ilk CD’sinde Süryaniler’in dini ayinlerinde söyledikleri ezgiler bulunuyor. Tanýtým kitapçýðýnda, dünyanýn dört tarafýna yayýlmýþ olan Süryaniler’in bulunduklarý bölgelerden etkilenme olasýlýðýna dikkat çekilerek, Keldani, Nasturi, Maruni, Protestan, Katolik gibi dinsel deðiþimler de göz önüne alýndýðýnda bu çalýþmanýn Süryaniler’in tüm müzikal birikimini yansýtamayacaðý ifade ediliyor.
Farklý lehçelerden yerel sanatçýlar
Ýlk CD’de yer alan dini müziklerde daha çok Antakya ve Tur Abdin Kiliseleri’nde uygulanan ayin düzeni esaslarýna uygun örnekler verilmiþ. Ýkinci CD’de ise Süryani Müziði’ne hayat veren ana damarlardan olan halk müziðinden örnekler sunuluyor. Bu CD’deki þarkýlarý, Fuad Ýspir, Nýnýb Abdulahad Lando, Linda George, Habib Mausa, Juliana Cendo, Noman Hanna, Simon Zakari ve Can Karat ile Nuri Ýskender Orkestrasý ve Korosu gibi Doðu ve Batý lehçelerinin yaygýn olduðu bölgelerden yerel sanatçýlar seslendirmiþ.
Tanýtýmýnda da, kadýn ve erkek seslerinden oluþan koral örnekler, yerel stiller, farklý enstrüman kullanýmlarý, serbest ve ritmik ezgi örnekleri gibi etmenlerin bu CD’nin hazýrlanmasý aþamasýnda belirleyici olduðu tespitine yer veriliyor.
Yoðun göçlerin sadýk yolcularý
Özellikle “Denizde bir damla olduk her bir yana daðýldýk” þeklinde Türkçeleþtirilen “Bedrine” adlý þarký ile bir annenin göç eden çocuklarýnýn ardýndan söylediði ayrýlýk þarkýsý “Azzén Azzén”, Hindistan’dan Brezilya’ya kadar göç etmiþ Süryaniler’in kültürel ürünlerinin içinde göç olgusunun önemli bir yeri olduðunu gösteriyor. Göç olgusu, Anadolu Müzik’in “Süryani Halk Ezgileri” çalýþmasýnda da özel bir önemle vurgulanmýþ.
Yok etme politikalarýyla göç yollarýnýn “sadýk yolcularý” olagelmiþ bir halkýn dünyasýný anlamak için “Tþmi kala d-býrkanyatu” adlý þiirden bir annenin zorunlu göç eden oðluna yakarýþýna kulak vermek yerinde olur herhalde:
“Ben annenim ey zalim
Rahatlýk görmedim hayatta
Bülbül gibi vataným
Geri dön vatanýna.”
Evrensel: 26.7.2005
  

Gabriel Rabo

23.07.2005 13:21:21: Diyarbakýr’da ay ýþýðýnda ritüel
Diyarbakýr’da ay ýþýðýnda ritüel
Þeyhmus Diken
Çok eski çaðlardan bu yana kendini sürdürerek gelen kadim þehrin, yine kendisi gibi binlerce yýllýk dört kapýsýndan biri olan Urfakapý’nýn, sur dýþýndan girmeye kalktýðýnýzda hemen en saðda sonradan açýlan küçük kapýsýndan saða kývrýlýp þöyle 500 adým kadar yürüdüðünüzde hemen surlara ve “simar” deliðine karþý, giriþi Diyarbekir küçelerine göre geniþçe bir sokak size merhaba der.
Sokaðýmýz, adýný sokaðýn en eski sakini olan Meryem Ana Süryani Kadim Kilisesi’nden almýþtýr. “Ana Sokak”týr sokaðýn adý. Bir zamanlar þehrin en eski sakinlerinden Süryanilerin yaþadýðý Lalebey Mahallesi’nin, ya da halk arasýndaki adýyla “Öte Mahalle”nin en albenili sokaðýdýr bugünlerde Ana sokak.
Bütün þehrin surlarýna, camilerine, kiliselerine, evlerine özetle þahsiyetli bilcümle yapýlarýna kimliðini veren koyu gri bazalt taþla döþelidir sokak.
Kadim þehri bilmeyenleredir sözümüz. Diyarbekir’in en güzel aylarý nisan-mayýs ile ekim-kasým aylarýdýr. Bu aylarýn, hele akþamlarýna doyum olmaz. Yine öyle bir akþamdý! Mayýs sonuydu ve yaz uzaktan el ediyordu. Diyarbakýrlýlarýn “sümbül hava” dedikleri türden tüm nazlý çiçekleri yani gülü, nergisi, sümbülü ve leylaðý hafif esintisiyle devindiren bir akþam serinliði vardý havada.
Ve bu kez þehrin, mahallenin, sokaðýn ve Meryem Ana Süryani Kadim Kilisesi’nin konuklarý Antakya Kilise Korosu, Pir Sultan Abdal Semah Topluluðu ve Mevlana Aþýklarý Sema Grubu’ydu. Yani Allah’ýn izzetli oðullarý ve kýzlarý konuklarla birlikte kilisenin bazalt avlusunda buluþmuþlardý.
“Öte Mahalle”nin artýk þehirde bir avuç kadar kalan belki de mahalleleri gibi “ötekileþen”, ama gönülleri zengin Süryani sakinleri, Büyükþehir Belediyesi ile elbirliði, gönül birlikteliði saðlayarak 4 bin yýllýk eski bir putperest mekâný, 1700 yýldýr da kilise olan mekânlarýnýn avlusunu tüm Diyarbakýr halkýna ve festivalin aziz konuklarýna açmýþlardý.
Önce Antakya Kilise Korosu gecenin sessizliðine ses katarak ilahilere baþladý. Latince ile baþlayýp birkaç dilde seslendiler konuklarýna. Bir kýsým ilahiler tanýdýktý. En çok da Yunus’un ilahisi “Bana seni gerek, seni” sesi yüzyýllar öncesinden geliyordu sanki. Ýsevi Antakya Kilise Korosu program esnasýnda ötelerden gelen bir baþka dinin namaz saatini bildiren ezan sesine saygý gösterip ezan süresince sustu. Ardýndan da “Küresel Barýþ” için tüm izleyicileri beþ dakikalýðýna sessizliðe davet etti. Tam da o sessizliðin yeknesaklýðýný avludaki bazalt havuzun fýskiyesinin su sesi, bir baþka ses adýna bozuyordu.
Ardýndan dünyanýn bütün renklerini baþlarýndaki kýzýl kuþaða baðlayýp semaha duran Ali’nin yoldaþlarý Pir Sultan Abdal Derneði Diyarbakýr Þubesi’nin Semah Topluluðu sahne alýyordu. Dönedurdular “Hu” diyerek yýldýzlý Diyarbakýr göðünün altýnda. “Ey þahin bakýþlým, þahin avazlým / Bir eli kadehlim, bir eli sazlým / Ne sen beni unut / Ne ben seni” derken avludakilere, sanki kanatlanmýþ uçuyorlardý.
Sonra “Bütün aþklar, ilahi aþklara köprüdür” diyen Mevlana’nýn mürþitleri merhaba dedi. Diyarbakýrlýlara Muhammed’in kelamýný ritüelleriyle renk etmiþlerdi. Dokuz semazendiler. Güneþin renklerinden, gökkuþaðýndan almýþlardý renklerini. Turuncu, mavi, yeþil, eflatundu renkleri kadýn, erkek semazenlerin.
Her rengi giyinmiþ döneduruyorlardý da, aslýnda tümü beyaza kesmiþti Diyarbekir’in dileði üzere. Çünkü Diyarbakýr 5. Kültür Sanat Festivali’nin bu yýlki konu baþlýðý “Bütün sesler ve renkler Barýþa” sloganýna kilitlenmiþti. Siyah cübbelerinin renklerinden, don’larýndan sýyrýlarak beyaza / barýþa kesmiþlerdi, Mevlana’nýn ve Þems-î Tebrîzî’nin sesinde. Tennureler ney ve kudüm çalýyorlardý. Semazenlerse Diyarbekir’i ve barýþý soluyorlardý.
Gece, ayin, sema, ilahi, semah bittiðinde dinlerin, kültürlerin paydaþtýrdýðý renklerin ve seslerin barýþý þehr-i kadimin küçelerinde “Amida’ya ve bu coðrafyaya barýþ gelsin” çýðlýðýndaydý.
Evrensel: 4.6.2005


Gabriel Rabo

23.07.2005 13:21:21: Süryaniler, Midyat’ta buluºtu
Süryaniler, Midyat’ta buluºtu
Avrupa’nın değiºik ülkelerinden gelen yaklaºık 3 bin Süryani, 1 Nisan Bahar ªenlikleri kapsamında Mardin’in Midyat ilçesinde buluºtu. Festivale Avustralya’dan Suriye’ye kadar değiºik ülkelerden Süryaniler geldi. İran’dan gelen 8 Süryani sanatçının konser vereceği ºenliğe Midyat Müftüsü Abdurrahman İnanç, Belediye Baºkanı ªeyhmus Nasıoğlu, Avrupa Birliği Temsilcisi Sema Kılıçer, Midyat Kilisiler Birliği Baºkanı Yusuf Türker, Rum temsilciler ve çok sayıda Süryani ile yöredeki Kürt vatandaºlar katıldı. Etkinlikte konuºan Midyat Kiliseler Birliği Baºkanı Yusuf Türker, “Bilindiği gibi coğrafyamız içiçe geçmiº ve adeta harmanlanmıº birçok medeniyetin izlerini ve kalıntılarını bağrında taºıyor. 1 Nisan günü eski Asur ve Babil uygarlığından gelen ama Süryaniler tarafından hala yaºatılan bir gelenektir” dedi. Türker ºöyle devam; “Tarihte Mezopotomya olarak bilinen bölgenin eski organik kültüründe en önemli gün 1 Nisan yeni yıl bayramıdır. Yörede yaºayan Süryani kardeºlerimizin sosyal ve kültürel hayatına yeni bir oksijen katmak ve yurtdıºındaki insanlarımızın vatan hasretini gidermek üzere Mor Hobel ve Mor Abrohom manastırında festival niteliğinde kültürel etkinlik düzenliyoruz. 30 yıl aradan sonra ilk defa böyle büyük katılımlı festival düzenlendi. Avrupa’dan ve dünyanın dört bir yanında yaºayan Süryaniler bayram coºkusunu hep birlikte yaºadı.”
Evrensel: 2.4.2005


Gabriel Rabo

23.07.2005 13:21:21: 1. yýlýnda anadilinde yayýn
1. yýlýnda anadilinde yayýn -3-
Hazýrlayan: Elif Görgü
Türkiye’de ilk kez geçtiðimiz günlerde yapýlan Süryani Göçü Sempozyumu’nun en önemli konularýndan biri de anadilinde eðitim hakkýydý. Zorunlu göçlerle dünyanýn çeþitli ülkelerine daðýlan, ancak göç ettikleri ülkelerde dahi dillerini geliþtirme imkaný bulabilen Süryaniler, anayurtlarý Türkiye’de anadillerini yaþatmakta bile zorlanýyorlar. Öðretmen ve öðrencilerle anadille eðitimi tartýþtýk.
--------------------------------------------------------------------------------
‘TÜRKÝYE’YÝ ORTAÇAÐ KARANLIÐI GÝBÝ GÖRÜYORUM’
Feyyaz Kerimo (Stokholm’de Lise Sosyoloji-Ekonomi Öðretmeni):
Ýsveç gibi burjuva demokrasinin oturmuþ olduðu bir ülkede her göçmen kendi anadilinde eðitim alabiliyor. Bu okullarda ders programý þemasý içinde yer alýyor. Ben pedogoji ve psikoloji eðitimi gördüm. Çocuklarýn kendi dillerine çok iyi, kuvvetli hakim olmadan baþka dilleri öðrenmeleri de çok zor. Bugün eðitim bakaný artýk okullarda matematik eðitiminin herkese kendi anadilinde öðretilmesini istedi. Çok büyük bir ilerleme bu. Bu tartýþmalarla Türkiye’deki anadilindeki eðitim konusundaki tartýþmalara baktýðýmýzda ben burayý Ortaçað karanlýðýnda gibi görüyorum. Oysa Gürcü’nün Gürcüce, Lazýn Lazca, Süryani’nin Süryanice ve Kürt’ün Kürtçe eðitim alabilen bir ortamý olmasý Türkiye’yi zayýflatan deðil güçlendiren bir faktör olur. Ýsveç’te 72 milletten insan 72 dil konuþuyor Ýsveç zayýflamýyor. Anadilini çok iyi bilen Süryani, bir Kürt Türkiye’yi geliþtiren bir faktör olacaktýr. Upsala Üniversite’sinde Süryanice eðitim veren bir kürsü var. Hem Asuriyoloji bölümü var hem de Süryanice eðitim veren bir kürsü var. Kafamýzda fakülte açma olayý var ama henüz daha geliþmemiþ durumda. Ýsveç’te 20’ye yakýn Kürt dergisi, 50’ye yakýn Kürt derneði, 60’a yakýn Süryani derneði var. Süryani televizyonu var. Ýsveç devleti bölündü parçalandý mý hayýr? Türkiye’de de mevcut halklarýn kendi dillerinde yayýn yapmasý, eðitim görmesi Türkiye’nin çýkarýnadýr.
--------------------------------------------------------------------------------
Anadilinde eðitim hayati bir zorunluluk
Süryanice öðretmeni Semiran Barmano:
Televizyon ve radyodan 5 farklý dilde yayýn yapýlmasýna karþýn; Türkiye’de yaþayan halkardan biri olan Süryanilere bu hak tanýnmadý. Ýsveç’te Süryanice öðretmenliði yapan Semiran Barmano, bu durumun Süryanileri, olumsuz etkilediðini ifade etti.
Barmano sorularýmýzý yanýtladý
- Anadilde eðitimin önemi nedir?
- Anadili, küçük de olsa bir çocuðun esas kimliðinin baþat bileþenlerinden birisidir. Anadili sadece kelimelerden oluþan bir yapý deðil, içinde farklý faktörlerin olduðu dinamik bir yapýdýr. Dil ile beraber çocuklar kendi kültürlerini öðreniyorlar, kendi tarihlerini bu þekilde öðrenme þansý elde ediyorlar. Mesela kendi tarihimiz ile ilgili olan çoðu literatür yabancý kaynaklarda olmadýðý için sadece kendi Süryanice dilimizde olduðu için çocuklarýn bu dil ile eðitim almalarý ve bu dili öðrenip, tarihi okumalarý bizim için hayati bir sorundur.
- Süryanilerin anayurtlarý olan Türkiye’de anadilde eðitim ve yayýnýn olmamasý Türkiyeli Süryanileri nasýl etkilemiþtir?
- Bu durum bizi münferit yönde etkilemiþtir. Tabiri caizse bizi iki arada bir derede býrakmýþtýr. Ne Süryanice’yi tam bilebiliyoruz ne tam Türkçe’yi öðrenebiliyoruz. Bu anlamda anadilinde eðitim olmamasýnýn çok olumsuz etkileri oldu.
Ýnsanlar anadillerinde okuyup yazmayý bilmedikleri için bu dil de yayýn da yapamýyorlar. Bunun dolaylý bir sonucu olarak uzun vadede bir asimilasyona neden oluyor. Dili yasaklanmýþ bir halkýn dolaylý olarak bir asimilasyona maruz kaldýðý söylenebilir. Biz Türkiye’de sadece Süryaniler için deðil bütün halklara; bütün insani haklarýnýn verilmesinden yanayýz ve bunun için uðraþýyoruz. Ne eksik ne fazla eþitlik istemiyoruz. Herkesin eþit haklara sahip olmasý gerektiðini düþünüyoruz. Halklar arasýnda diyalog ve karþýlýklý saygýya dayalý bir bað kurulmasý için bunu gönülden destekliyoruz.
- Türkiye’nin en büyük sendikasý olan eðitimcilerin sendikasý Eðitim Sen “anadilde eðitim” istediði için kapatýlmak isteniyor. Anadilde eðitim veren bir öðretmen olarak bunu nasýl deðerlendiriyorsunuz?
- Ýsveç Öðretmenler Sendikasý bütün öðretmenlere 15 günde bir yayýn göndermektedir ve bu yayýnlar bütün dünyanýn geneline iliþkin, anadilinde eðitim sorunlarýna iliþkin yazýlar çýkmaktadýr. Bu anlamda Türkiye’yi de takip ediyoruz. Buraya gelmeden önce Eðitim Sen’in kapatýlmasýna dair dava haberlerini okuduk ve bunu Türkiye açýsýndan çok büyük bir trajedi olarak deðerlendiriyorum.
--------------------------------------------------------------------------------
‘Süryanice yazmayý kilisede öðrendim’
Yýldýz Teknik Üniversitesi Elektrik Mühendisliði son sýnýf öðrencisi Ferit Altýnsu Midyat’lý.
Üniversiteye kadar Midyat’ta okuyan Altýnsu, kendi anadilinde okuyup yazmayý ancak kilisede öðrendiklerini kaydetti.
Altýnsu ile anadilinde eðitim hakkýnda konuþtuk.
- Ýsveç’ten gelen Süryaniler anadilinde verilen eðitimi, üniversitelerdeki Süryanice kürsülerini anlattýlar. Sen bütün bu anadilinde eðitim koþullarý olmadan eðitim gördün. Bunun etkilerini nasýl tanýmlayabilirsin?
- Ben anadilinde eðitimin eksikliðini ilkokuldan itibaren hissetmeye baþladým. Ýlkokula gittikten sonra Türkçe öðrendim, daha önce bilmiyordum. Türkçe ve öteki temel bilimler derslerini öðrenmede birtakým sýkýntýlar yaþadým. Süryanice’de olmayan birtakým kavramlarý direkt Türkçe aldýðýmýz için bu kavramlarýn tam karþýlýðýný bilemiyorduk. Bunlarýn oturmasý çok zaman alýyor ve bu yüzden eðitimde sýkýntýlar yaþadýk. Ancak biz çok küçük bir topluluk olduðumuz için Türkçe’yi öðrenme de Kürtlerden daha çabuk olduk, çünkü Türkçeyi daha çok kullanmak zorunda kaldýk.
- Süryanice okuyup yazmayý nasýl öðrendin?
- Midyat’ta çok küçük yaþtan itibaren kilise bünyesinde Osmanlý’daki medrese eðitimine denk düþen bir eðitim aldýk. 5-6 yaþýndan ortaokulu bitirene kadar Midyat’taki bir kilisenin kursuna devam ettim. Daha sonra lisede 1 sene Morgabe Manastýrý’nda klasik dil eðitim aldým. Bizim günlük hayatta kullandýðýmýz Süryanice ve edebi dil Süryanicesi ayrý. Bugün dahi üretilen Süryanice edebi eserlerin çok büyük bir kýsmý bu klasik dille öðretiliyor. Konuþtuðumuz dilin yazýlý bir formu olmadýðý için Süryanice eser vermek illaki klasik dilden geçiyor. 1999’da birkaç arkadaþla beraber “Heto” adýnda Türkçe ve Süryanice olmak üzere bir Süryani edebiyat dergisi çýkardýk. Ama hem dergi çýkarmanýn zorluðu hem de derginin çok kiþiye ulaþtýrýlabilme sorunu yüzünden ara vermek zorunda kaldýk.
- Türkiyeli Süryaniler kendi dillerini ne kadar biliyorlar?
- Türkiye’de Süryanice’yi bilen Süryani sayýsý çok az. Dilde eðitim almayýnca da dil köreliyor, Türkçeleþiyor ne yazýk ki. Bununla beraber Süryanice klasik dili bilen ve konuþan sayýsý daha da az. Bunun nedeni bu halkýn çok uzun zamandýr nüfusunun sürekli azalmasýdýr. 19.yy’ýn sonlarýna doðru ABD’ye ve daha sonra Lübnan ve Süriye’ye olan göçler bu halký daha daðýtmýþ; kendi diliyle kendi eðitim kurumlarýný kurmasý zorlaþmýþtýr. Nitekim son Süryani okulu 1928’de Mardin’de kapatýlmak zorunda kalmýþtýr. Çünkü bu okula devam eden Süryanilerin sayýsý çok azalmýþtýr. Gelir gider dengesinin bozulmasý Süryenice eðitim kurumunu kapatmýþtýr. Bunun yanýnda Suriye’de ve Kuzey Irak’ta Süryanice eðitim veren bazý okullar var bildiðim kadarýyla ancak küçük bir oranda olduðu için çok da bu dilin gelecek kuþaklara aktarýlmasýnda baþarýlý olabileceklerini düþünmüyorum.
- Üniversite öðrencisi olarak, üniversitelerde bu ülkenin yerleþik halkarýnýn dillerine ait kürsülerin olmamasý; bir halkýn kendi diliyle bilimsel üretimde bulunamamasýný nasýl deðerlendiriyorsun?
- Acý bir durum. Bir halkýn kendi dilinde bilimsel üretimde bulunabilmesi o kendi kültürünü gelecek kuþaklara aktarabilmesi açýsýndan hayatidir. Bugün týrnak içinde söylüyorum “küreselleþme” ile beraber artýk 70 milyonluk Türkiye’de dahi Türkçe’nin yavaþ yavaþ bir bilim dili olmaktan çýkmasý öðrenciler arasýnda çok ciddi sýkýntýlara neden olurken, bir halk için kendi dilinin bilim üretim dili olmaktan çýkmasýný býrakýn, bir eðitim ve hatta konuþma dili olmaktan çýkmasý çok acý verici bir durum. Bir yazarýmýzýn sözü var: Baský altýnda bir halkýn dili kendisindeyse bu hapishanede tutuklu ama hapisane anahtarlarý cebinde olan bir kiþiye benzer. Bir halk isterse ve gerekli iradeyi gösterebilirse o hapishanenin kapýsýný o anahtarla, yani diliyle açabilir; esaretten kurtulabilir. Egemen güçlerin ilk olarak anadillere yönelmesindeki neden budur. Dil bir halkýn kimliðinin hepsi deðil ama en büyük bileþenidir. Türkiye’de bugüne kadar bir Süryanice ya da Süryani dilleri kürsüsü olmamasý çok büyük bir eksiklik. En antidemokratik ülkelere örnek verilen Arap ülkelerinde ve Ýran’da bile bu bu imkan var. Bu sadece Süryaniler için deðil bu coðrafya’da yaþayan diðer halklar için de geçerli. Devlet tarafýndan desteklenmeden bir anadilde eðitim projesinin gerçekleþmesi çok mümkün deðildir.
Evrensel: 9.6.2005


Gabriel Rabo

23.07.2005 13:21:21: Bir de festivalde yüzleºtiler
KÜRTLER, SÜRYANİLER, TÜRKLER
Bir de festivalde yüzleºtiler....
Ali Rıza Kılınç
İsa’nın dilini konuºan topluluk olarak da anılan Süryaniler, geçtiğimiz hafta Mardin Midyat ilçesinde “1 Nisan Süryani Festivali”nde bir araya geldi. Dünyadaki Süryanileri buluºturan festivale, İran, Irak, Suriye, İsveç, Fransa, Almanya, Hindistan ve Amerika gibi ülkelerden çok sayıda Süryani katıldı. Bunların arasında Avrupa Süryani Birliği Süryani Baºkanı Fikri Aho’nun yanı sıra, Midyat Süryani Vakfı Baºkanı Yusuf Türker, İstanbul Fener Rum Patrikhanesi temsilcilerinden Peder Dositos Anağnostopulos katıldı.
Festivale, ayrıca Violet, Addo gibi Süryaniler arasında tutulan çok sayıda müzisyen ve sanatçı katıldı. Bunun yanında Mardin Valisi ve katılımıyla dikkat çeken MGK Sekreteryası’ndan temsilciler de festivali izleyenler arasında yer aldı.
Camiler kiliseler iç içe
Uzun dönemler boyunca kendi toprakları üzerinde birçok yönde baskı altında tutulan Süryaniler, baºta Kürtler olmak üzere bölgede yaºayan diğer halklar ve etnik topluluklar gibi ne kimliklerini, ne inanıºlarını ne dillerini ne de kültürlerini sürdürebildiler. Tarihleri boyunca Türkiye’de ilk kez böylesi bir festivalde bir araya gelen Süryaniler, bu buluºmalarıyla aynı zamanda bugüne kadar inkâr edilmenin, baskı altında tutulmanın, ‘öteki’ olmanın, diasporalarda yaºadıkları dejenarasyonun bir toplamı olarak iºlenen toplumsal ‘suç’un tanıkları olarak yerini alıyorlardı.
Yanıbaºlarında aynı kaderi paylaºan kapı komºusu Kürtler de vardı. Aynı mekânda kol kola aynı halayı oynuyorlardı. Bu festivalde kardeºçe yaºama adına yansıyan en güzel görüntüydü bu. Ama eski kuºaktan gelen yaºlılar, hâlâ “komºuyuz/kardeºiz” demelerine rağmen, Süryanilerin hazırladıkları yemekleri yemeye bir mesafede koyabiliyorlar. Bu elbette dünden bugüne kadar sürdürülen içiyle dıºıyla bölmenin/bölünmenin ezelden ebede hükmetmeyi ilke edinen ‘milli’ siyasette artta kalan izin bir yanıydı.
Bunun nedenini Fatma Yağºi isimli Kürt teyze “Valla çocuklar yiyiyorlar. Ama biz yemek istemiyoruz. Öyle olmuº bir kere... Ne diyeyim. Yiyene de hani bir ºey demiyoruz. Onlar bizim komºumuz” diye anlatıyor.
Camilerin ve kiliselerin iç içe geçtiği Midyat’ta, Süryaniler, Kürtlere Müslüman, Kürtler de Hiristiyan tabirini kullanıyor Süryaniler için. Baºka bir deyiºle Midyat’ta toplumsal sınıflar ve etnik kimlikten çok dini inanıºlar üzerinde değerler anlam kazanıyor. Bunun bedeli de hep büyük olmuºtur.
Solaz endiºeli
Gözlerinde büyüyen endiºeyle konuºan Süryani ªemon Solaz, küçük de olsa kendi hikâyesiyle bu yarasını yeniden açıyor: “Geçmiºte çok acı çektik. Biz Silopi’deydik. Çalıºıyorduk ocakta. Kovulduk. Canımız yandı. Çocuklarım Fransa’ya göç ettiler. Ben de gittim. Ama ancak üç ay dayanabildim oraya. Nefesim kesildi. Bu defa Midyat’a yerleºtim. Sıkıntılarım oldu oğlum. Ama ºimdi bunun sırası değil artık. Her ºey bugün gibi olsun istiyorum” diyor.
Soloz, bunları Kürtçe söylüyor. Bir diğer dili de Arapça. Nasıl duygular içinde olduğunu kestirmek güçtü. Ama yine de buruk bir heyecan bakıºlarından usul usul yayılıyordu. Bu sadece Soloz da değil. Giderek yüzündeki çizgiler arasında kaybolan kısık gözleriyle bakan Süryani Aziz Kaplan için de öyle idi. O da bir çiftçi. Bağı var. Çocukları kendisine yurtdıºından para gönderiyor. Ama yine de eziyet de olsa ºarap yapmaktan vazgeçmeyecek. Çünkü “ata geleneği” diyor. Bize de ikram etmesini istedik. Hoºuna gidiyor bu teklifimiz... Biraz durduktan sonra elini omuzlarımıza atıyor, kulağımıza eğiliyor, ºunları söylüyor: “İnsanları sevmek lazım. Müslümanmıº, Yahudiymiº ayrım yapmamak lazım. Bizim derdimiz insan olmak. Bir arada yaºamak. Biz müslümanlarla aynı kahveye gidiyoruz. Komºuyuz yani. Devlet de bunu görmeli...”
Devlet görmüyor değildi. Görüyordu! “Milli Siyaset Belgesi”nin sınırlarına toz kondurmayan en yetkili yerlerden izleyenler bile bunu görüyorlardı. Ama oraya gelen insanların temennisi sanırız bugüne kadar gördüklerinden farklı bir ‘görme’ isteğiydi. Çünkü daha önceki görmelerde, Midyat’ta dilleri farklı olan ne Süryaniler, ne Araplar ne de Kürtler kendi dilini konuºubildiler, yazabildiler. Okula gittiklerinde defterlerinde karaladıkları tek dil vardı. Ama analarının konuºtuğu dil ancak ‘korsan’ tebliğ mahiyetinde ifade buluyordu.
Ama bugün festival
Buna ne denebilir ki? Aykırılık mı? Abeslik mi? Yoksa dil kıyımı mıydı? Türkiye’nin bir ucunda küçük bir kasabada bile bu kadar ºiddetli kendisini gösterebiliyorduysa, olsa olsa bu sonununcusu olur. Ama Süryanilerden sevgilimiz bile olamıyor diyen Kürt delikanlıları bunun bir kader olmadığını ve bilincinde olduğunu ifade ediyorlardı.
Arkadaºları adına konuºan liseli Kürt Hüso, “Bizim Süryanilerle derdimiz yok. Bizler hiçbirimiz de kendi ana dilimizi konuºamıyoruz. Ama aynı sınıftayız. Aramız da çok iyi. Ama sevsek de bir araya gelemiyoruz. Bu bitmesi lazım. Biz böyle olmasını istemiyoruz” diyor.
Bunu güzellik olsun diye söylemediğini biliyoruz Hüso’nun. Uzun uzun konuºmak isteyiºlerinden, hukukçu, gazeteci olmak isteyiºlerinden bunu dile getirdiler. Ama aynı zamanda bugün bir festivaldi... Melodileriyle kilise korosu sahnedeydi... Onların da izlenmesi gerekti. Süryanilerin toprağı iºledikleri tarım aletlerinin sergilerini gezmek lazımdı...
Barıº mesajları...
Protokol adına konuºanlar; barıº mesajları dile getiriyorlardı. Özgür Nizam’ın bundan beº yıl önce sergilediği “Süryani” konulu sergi bu defa onların içindeydi. Bulutuyla, rüzgarıyla, güneºiyle, çiçekleriyle her yan bahardı. Böyle kutlandı festivalleri... ªaraplar da içildi sonrasında...
Ve sonrasında yüzlerce insan sadece birkaç gün kalacaklardı bu topraklarda...
Evrensel: 6.4.2005


Gabriel Rabo

23.07.2005 13:21:21: Süryaniler nasýl geri dönsün ki?
Süryaniler nasýl geri dönsün ki?
Elif Görgü
En çok göç hikayesini barýndýran ülkelerden biri olan Türkiye’de yaþamlarý zorunlu göçle çizilen halklardan biri de Süryaniler. Ýstanbul Bilgi Üniversitesi Göç Araþtýrmalarý Merkezi’nin düzenlediði, “Avrupa Birliði, Türkiye ve Asuri/Süryani Göçü Sempozyumu”na katýlan Ýsveç Upsala Üniversitesi Öðretim Üyesi Sait Yýldýz, baþta koruculuk olmak üzere Süryanileri göçe zorlayan nedenlerin hâlâ varlýðýný sürdürdüðüne dikkat çekti.
Türkiye’ye geri dönen Süryanilerle ilgili araþtýrma yapan Yýldýz, sorularýmýzý yanýtladý.
- Hangi nedenlerden dolayý Türkiye’den göç ettiniz?
- Ben Midyat’ýn Yemyeþil köyünde doðdum. Midyat’ta ilkokulu bitirdim. 1980’de 17 yaþýndayken babam beni Ýsviçre’ye gönderdi. ‘Sað-sol çatýþmalarý’ bölgemize yeni gelmiþti. Babam ‘bu çocuk baþýmýzý belaya sokmasýn’ diyerek gönderdi. 12 Eylül’den 2 ay önce çýktým. Ýsviçre, Ýsveç, Almanya’da kaldým. 1983’ten beri Ýsveç’teyim. Ailem o zaman Midyat’ta kalmýþtý. 1984’te de onlar Almanya’ya göç ettiler. Onlarýn göç nedenleri de aynýydý; týrmanan çatýþmalar, güvensizlik ortamý, faili meçhul cinayetler... O zaman benim 3 kýz, 2 erkek kardeþim vardý. Süryaniler’e yönelik kýz kaçýrmalar baþlamýþtý. Aðalar tarafýndan Hýristiyan’ýn “gavurun malý caný helaldir” mantýðýyla birkaç kýz kaçýrýlmýþtý. Ayrýca 12 Eylül’ün geliþiyle zorunlu din derslerinin hayata geçmesi de birçok Süryani’yi tedirgin etmiþti. Geçmiþi hatýrlattý bu Süryanilere; Varlýk Vergisini, 1915 olaylarýný, 6-7 Eylüller’i hatýrlattý. Ailem de diðerleriyle ayný nedenlerden dolayý göç etti.
- Osmanlý ve Ýttihak ve Terakki zamanýnda; 1915’lerde yaþanan zorunlu göçlerden bahsediliyor. 1990’lardaki çatýþma ortamý ve Olaðanüstü Hal nasýl etkiledi Süryani halkýný?
- Süryaniler o dönem iki cephenin arasýnda sýkýþtýlar. Geceleri PKK Süryani köyünde lojistik destek istiyordu. Sabah bu sefer Jandarma geliyor “Siz niye teröristleri barýndýrýyorsunuz. Niye destek veriyorsunuz” diyerek baský uyguluyordu. Özellikle bu kirli savaþ döneminde koruculuðu kabul eden Kürt aþiretleri bunu fýrsat bilerek, mülklerine el koymak için Süryanileri açýkça kovdular. 1990-1999 arasýnda 50’ye yakýn Süryani öldürüldü. Hiçbir Süryani’nin de katili yakalanmadý. Bu cinayetler “faili meçhul” cinayetler katagorisine giren cinayetlerdir. Bu cinayetleri yaþayan insanlar göç etmek zorunda kaldý.
- Süryani köyleri de boþaltýldý mý?
- Boþaltýlan köyler de oldu tabii ki. Kösreli köyü, Þýrnak’ta 5 Süryani köyü boþaltýldý mesela. Bir de Seyderi, Bedibe, Harabe Mýþka gibi birçok köy yasak bölge ilan edilmiþti ve boþaltýlmýþtý. 2000 yýlýna kadar sürdü bu yasak. Bunlardan dolayý birçok Süryani artýk Güneydoðu’yu terk ederek Ýstanbul’a geldi, daha sonra yurdýþýna çýktý.
- Göç eden Süryaniler’in bir kýsmý geri döndü. Devlet de, bu geri dönüþlere iliþkin “hoþgörü” törenleri düzenleniyor. Süryanileri göç ettiren koþullar ortadan kalktý mý sizce?
- Bence Türk devletinin Süryanilerin geri dönüþünü istemesi bile olumlu bir þey. Ama bunun arkasýnda yatan nedenleri incelediðimizde endiþe verici duyumlar alýyoruz. Tam güvenemiyorum çünkü bize bir meta olarak bakýlýyor. ‘Gelsinler efendim Süryaniler buraya yatýrým yapsýnlar’ deniyor. Þu an Türkiye’ye gönüllü dönen Süryanilerle ilgili bir ön araþtýrma projesi yapýyorum. Bu sýrada Türkiye’ye iki kez geldim. Valilik ve kaymakamlarla görüþtüm. Midyat Kaymakamý’na iþ olanaklarýný sorduðumda ‘Midyat’ta içkili bir lokanta yoktur. Süryaniler gelsinler lokanta açsýnlar’ deniyor. Ya da gelin þurada þu yatýrýmlarý yapýn; efendim huzurevi açýn. Bu devletin görevi Süryaniler’in görevi deðil ki? Ben Midyat’a gidiyorum hâlâ korucubaþý Abdullah Altýntaþ’ýn arkasýnda tabancasý, elinde kalaþnikofu var. E zaten ben o adamdan çektim! Korucular hâlâ vardýr. Koruculardan kaçan insanlar onlarý karþýlarýnda görüyorsa hâlâ, o zaman inandýrýcý gelmiyor.
- Süryanilerin dini bir azýnlýk olarak görülmesini nasýl deðerlendiriyorsunuz?
- Osmanlý millet sisteminden gelen bir gelenek var. Millet sisteminde gayri müslümler azýnlýk olarak görülüyordu. Hâlâ o mantalite var. ‘Gelin kilisenizde ibadetinizi yapýn’ deniyor. Ama devlet, Süryanice yayýn yapma hakkýný veriyoruz demiyor. Sadece Hýristiyan olarak beni yargýlayacaksa benim için sorun deðil. O zaman ben kilise ilahilerini Türkçe de okurum, Arapça da okurum. Ama artýk bu düþüncenin deðiþmesi gerekiyor. Süryaniler sadece Hýristiyan deðildirler. Süryaniler her zaman oldu bu topraklarda. Biz dini bir azýnlýk deðiliz, biz ulusal bir azýnlýðýz. Türkiye’nin otantik, en eski, en yerleþik halkýyýz.
- Süryanice yayýndan bahsettiniz. Türkiye’ye geri dönüþlerde anadilde eðitim, yayýn olmamasý gibi konular Süryani çocuklarý ve gençleri açýsýndan sizi endiþelendiriyor mu?
- Güven sorunu deðil aslýnda. Biz Ýsveç’in yerleþik halký deðiliz ama Ýsveç’te 30 yýl içinde belli bir aþama yaptý Süryaniler. Futbol liginde Süryaniler’in kendi adlarýyla, kendi formalarý, sembolleriyle bir futbol takýmlarý var. Futbol belki önemsiz gelebilir ama Ýsveç futboluna yeni bir zenginlik kattý. 7’sinden 70’ine kadar herkes maçta. Izgaralar yapýlýyor.
Ýsveç devlet radyosunda haftada 4 gün 15’er dakika Süryanice yayýnýmýz var. Ýsveç televizyonunda yok. Bütün yabancý dilleri kaldýrdýlar ama Ýsveç devlet televizyonu Assyliska takýmý ve takýmýn arkasýndaki tarihi belgelemek için 2.5 saatlik belgesel film hazýrlýyor. 2.5 saat için Irak, Suriye, Lübnan, Türkiye’ye gittiler. 1970’lerden beri Ýsveç’te anadilde eðitim hakký var. Süryani çocuklarýný, Türk, Kürt çocuklarýnýn da haftada 2 saat anadilde eðitim görme hakký vardýr. Bir okulda 5 Süryani çocuðu bulunduðu takdirde o belediyenin, o okulun Süryani çocuklara Süryanice eðitim verecek bir öðretmen tahsis etmesi kanunen þarttýr. Bütün bunlar Ýsveç’te 30 yýl içinde kazandýðýmýz haklar. Tabii ki þimdi bunlar böyle olduðu zaman Türkiye ile mukayese ediliyor. Türkiye’ye dönün demekle, ya da gönlümüzün istemesiyle olmuyor bu iþler. Ýsveç’te doðup büyüyen gençler olaya mantýksal olarak yaklaþýyor.
Evrensel: 28.3.2005


Gabriel Rabo

23.07.2005 13:21:21: Diyarbakýrlý iki Süryani kaldý
Diyarbakýrlý iki Süryani kaldý
Mehmet Aslanoðlu
Süryaniler, 1 Nisan günü Mardin’in Midyat ilçesinde gerçekleþecek “Bahar Þenlikleri”nde bir araya geliyor. Bölgenin en eski halklarýndan olan Süryaniler’in sayýsý ne yazýk ki her gün azalýyor. Büyük bir bölümü Avrupa’ya göç eden Süryaniler, baþta Ýstanbul olmak üzere Diyarbakýr, Mardin, Elazýð ve Adýyaman’da yaþýyorlar.
Süryaniler üzerine araþtýrmalarý olan, “Süryaniler ve Diyarbakýr” ile “Naum Faik ve Süryani Rönesansý” kitaplarýnýn yazarý Mehmet Þimþek, Diyarbakýrlý olarak þehirde yaþayan iki Süryani’nin kaldýðýna dikkat çekti.
Þimþek sorularýmýzý yanýtladý.
- Diyarbakýr’ýn Süryaniler için önemi nedir?
- Hýristiyanlýðýn M.S. 38 yýlýnda, Havari Toma’nýn kardeþi Addai’nin çalýþmalarý sonucunda, Urfa’da kurulu bulunan Asur site devletinin yöneticilerinin bu inancý kabul etmesiyle Urfa üzerinden bölgeye yayýlmaya baþlar. Addai’nin öðrencileri olan Aggai ve Mara, Diyarbakýr’da çalýþmalar yapar. Bu misyon çalýþmalarý sonucunda M.S. 70-80’li yýllarda Eðil, Lice, Silvan’da bu inancýn yerleþtiði kaynaklarca belirtilir. Diyarbakýr’ýn Süryaniler için önemi, Roma Katolik Kilisesi tarafýndan büyük baskýlara maruz kalan Süryani Patrikliðine iki dönem evsahipliði yapmýþ olmasýdýr. Birinci dönem 1034-1056, ikinci dönem ise 1862 yýlýndan baþlamak üzere dört patrik bu þehirde ikamet eder.
Süryaniler için Diyarbakýr saygýn bir konumdadýr. Hýristiyan inanýþýna omuz vermiþ binlerce teolog, rahip, tarihçi, edebiyatçý, tabip “Mor Yakup, Eðilli Rahip Musa, Meyyafarkýnli Marutha, Amidli Mar Yeþua, Amildi Aetius, Naum Faik, Aziz Günel vb” birçoklarý Diyarbakýr’ýn bereketinin bir ifadesidir.
- Süryani kültürünün Kürt kültürüne etkileri/katkýlarý neler olmuþtur?
- Kuþku yok ki, evrensel deðerler, kültürler arasý alýþ veriþin bir sonucudur. Ýnsanoðlunun ortaya koymuþ olduðu maddi ve manevi kültür, farklý enstrümanlarýn ortak katkýlarýnýn bir ürünüdür. Bu konunun bilimsel veriler ýþýðýnda ele alýnmamýþ olduðunu söyleyebilirim. Bu konuda verebilecek güzel bir örnek, Süryanice harfler kullanýlarak yazýlan ancak Kürtçe okunan mersiyeler, yörede yaþamýþ din adamlarýnca kaleme alýnmýþtýr. Turabdin yöresinde yaþayan birçok Süryani köyünde orta yaþ ve üzerindekilerin Türkçe ve Arapça’nýn yaný sýra Kürtçe’ye anadil düzeyinde sahip olduklarýný görmek mümkündür.
- Bir söyleþinizde Süryanice’nin ve Süryaniler’in Antik Yunan uygarlýðýnýn tüm birikimini Ortadoðu’ya ve halklarýna aktarýlmasýnda kilit bir rol oynadýðýný söylemiþtiniz. Bunu biraz açar mýsýnýz? Bu sadece sizin kiþisel görüþünüz mü yoksa ortak bir kaný mý?
- Süryaniler konusunda ortaya koymaya çalýþtýðýmýz konularda bilimsellik ilkesine azami gayret gösterdiðimi düþünüyorum. Bu soruyu biraz düzeltmemiz gerekir. Bu durum kiþisel görüþüm olamaz, olsa olsa tarihi bir gerçekliði onaylamak olsa gerekir. Süryanilerin kültürlerarasý köprü olma durumu tarih biliminin ortaya koymuþ olduðu bir olgudur. Bu durumun, Süryaniler için bir yazgý olduðunu söylemek yerinde olur. Tarihte kurulmuþ olan ilk üniversitelere sahip olan Süryaniler, Nusaybin, Cundiþapur, Edessa (Urfa), Resulayn (Viranþehir) Akademilerinde, antik dönemden kalan köklü gelenekleriyle, Süryanice, Yunanca eðitim verilmekteydi. Bölgeye Araplarýn hakim olmasýyla birlikte, bu okullarda öðretilen Yunanca ve Süryanice vasýtasýyla, batý kültürüne ait yazýnsal metinler Yunanca’dan Süryanice’ye, buradan da Arapça’ya çevrilmeye baþlanmýþtýr. Bu konudaki çeviri sorunlarý, Yunanca’dan Arapça’ya olan çeviri zorluðunun, Süryanice vasýtasýyla aþýlmýþ olmasýdýr. Bununla birlikte, Batý’ya ait birçok temel felsefe, mantýk, astronomi kaynaklarý, Arapça’dan Süryanice aracýlýðýyla Batý dillerine çevrilebilmiþtir.
- Bugün Süryaniler Diyarbakýr ve diðer bölge illerinde yaþýyor mu? Nasýl yaþýyorlar? Bir asimilasyon sorunu var mý? Yurt dýþýndaki Süryanilerin geri dönüþ eðilim var mý?
- Diyarbakýrlý Süryaniler þehri terk edeli uzun zaman olmadý, þehirde yaþayan elli yaþýn üzerindeki insanlarýn Süryanilerle ilgili anlatacaklarý birçok yaþanmýþ hatýralara rastlamanýz mümkün. Günümüzde Meryem Ana kilisesi dahilinde yaþayan Süryaniler, Mardin-Midyatlýdýr. Diyarbakýrlý olarak þehirde yaþayan iki Süryani kaldý. Sevim Hýdýrþah ve Lütfü Dokucu yaþam denen zaman aralýðýnýn son demlerini, Diyarbakýr sevgisinin verdiði direnme ile yoðun saðlýk problemlerine raðmen aramýzda bulunmaktadýrlar. Diyarbakýr dýþýnda, bilhassa Mardin, Midyat, Elazýð ve Adýyaman’da toplam olarak 2000 civarýnda, Ýstanbul’da ise 25.000 kadar Süryani bulunmaktadýr. Ülkemizde yaþayan Süryanilerin, 1980-85 yýllarýnda hýzlanan Avrupa’ya göçleri, günümüzde tersine doðru geliþmektedir. Avrupa’da, yaþayan birçok Güneydoðulu Süryani, ata topraklarýna dönmektedir. Avrupa’nýn tüketime dayalý toplumsal yapýsý, Hýristiyan da olsa, Avrupa’nýn insanýna acý bir gurbet olduðunu, bedel karþýlýðýnda da olsa yaþayan Süryaniler, birlikte yaþama kararlýlýðýyla Türkiye’ye geri dönmektedirler.
Evrensel: 28.3.2005
  

Gabriel Rabo

21.07.2005 13:05:28: CÝRANLARIMIZA ÖZÜR BORÇLUYUZ - Süryaniler
Geçtiðimiz günlerde Avrupa Birliði, Türkiye ve Asuri/Süryani Göçü Sempozyumu (26–27 Mayýs 2005 / Ýstanbul) baþlýklý programý alýnca konuyla ilgili tanýklýklarýmý paylaþma ihtiyacý hissettim. Oysa bu sempozyum daha önce Ekim ayýnda yapýlmasý planlanmýþtý. Ancak devletin görünmeyen eli sempozyumu iptal ettirmiþ ve bu sempozyum nihayet geçtiðimiz günlerde yapýlabilmiþti.
Resmi ideolojinin Nihal Atsýz'ýn öðretisini vatandaþa benimsetmeye çaba gösterdiði “Ermeni paranoyasý” ya da düþmanlýðý öyle bir hal aldý ki;”Ermeni dölü Apo” küfürü en meþhurlarýydý. Yýllarca birlikte yaþanýlan diðer halklara çeþitli dönemlerde haksýzlýklar yapýldý. Bunun en büyük nedeni dinseldi. Ýnançlarý, dilleri, kültürleri bize benzemiyordu. Onlarýn Paskalya ve Noel bayramlarý vardý. Hýristiyan ciranlarýmýz olan Ermeni ve Süryanilere kimi yerde “Fýlle” kimi yerde “Gavur” diyerek onlarý küçümsedik, aþaðýladýk, dýþladýk göçe(r)tmeye zorladýk, bað ve bahçelerine el koymanýn yollarýný aradýk.
Her kentte köyde kasabada böyle olmadý kuþkusuz. Hala günümüzde en iyi örneðini Antakya'da görebileceðiniz farklý inanç ve kültürlere tahammül etmenin güzel ve örnek modeli yaþamakta/yaþatýlmaktadýr. Ama yaþadýklarý topraklardan kaçmanýn/göçmenin bir nedeni devletin resmi ve gayriresmi baskýsý ve göçertmesi ise diðer nedeni de onlarý dýþlayan ve aþaðýlayan bir inanç sisteminin ve feodal örgütlenmenin getirdiði baský idi. Bunu inkâr etmenin anlamý da, bizi temize çýkaracak bir yaný da yok. Kimi yerde çokça “Eskiden bizim de Ermeni/Süryani komþularýmýz vardý, çok iyi geçinirdik, çok iyi komþuluk iliþkilerimiz vardý” demek artýk karýn doyurmadýðý gibi diasporaya savrulmuþ olanlara da artýk birer maval olarak geliyor. Onlar da haklý olarak “Her þey bu kadar güzel idiyse biz niçin buradayýz?..” Kendimizle yüzleþmek tam da bu noktada önem kazanmaktadýr. Oturup salt geçmiþin özlemi ve anýlarýnda(nostaljisinde) yaþamak dünü geri getirmediði gibi yarýna da bir þey katmýyor. Bunun için biraz hayatta yaþanmýþ örneklerle somutlaþtýrmak gerekir. Hamasi cümlelerle hayattaki realite örtüþmüyorsa -ki örtüþmüyor- orda ciddi bir algýlama ve enformasyon eksikliði söz konusudur.
Adýyaman'ýn Gerger ilçesi'ne baðlý tek Süryani köyü olan Venk köyünde çalýþtýðým yýllarda köyde üç kesim vardý. Birinci ve en kalabalýk grup “dönmeler” denilen kesimdi. Yani aslen Süryani olup Müslümanlaþanlardý. Çoðunun adlarý Ramazan'dý ve zazaca konuþuyorlardý. Hiç biri Süryaniceyi bilmiyordu. Ýkinci grup has zazalardý. Köydeki Süryaniler zaman zaman civar köylülerin baskýlarýna maruz kalýnca Siverek'teki Bucak aþiretine gidip yardým istiyorlar. Bucak aþiretinden birkaç ev; Süryanileri, diðer köylülere karþý korumak amaçlý köye yerleþtiriliyorlar. Bu grup o dönemden kalma. Üçüncü ve en az grup ise hala Hýristiyan kalmada direnen kesim. 3 ev kalmýþlardý. Psikolojik ve fiziki olarak müthiþ bir baský ve kuþatma altýndaydýlar. Çok güven duymadýklarýnda yaþadýklarýný paylaþmazlardý. Ve bu kesime en büyük baský “dönmeler”den gelirdi. Öyle ki kendilerinin ne kadar has Müslüman olduðunu göstermek ve kendilerini ispat etme gereði duyarlardý. Fazilet partisi Gerger ilçe teþkilatýný da bu kesim kurmuþtu.
1997 yýlýnýn Þubat ayýnda Ýstanbul'dan gelen 2 turizmci arkadaþla bölgeye yapacaklarý turlar için ön gezi yapmak için gittiðimiz Midyat'ta aksam konakladýðýmýz öðretmenevinde kýsa sürede tanýþtýðýmýz Midyatlý Arap kökenli bir öðretmenle sohbet ediyorduk. Turizmci arkadaþýmýz "Burada yaþayan Müslüman Kürtler ve Araplarla Süryaniler arasýnda çokça söylendiði gibi herkes burada kardeþ kardeþ geçiniyor mu gerçekten. Hiç sorun yok mu? Öðretmen genç biraz düþündükten sonra baþýný masada duran çayýndan son yudumunu alýp gözlerini çok uzakta bir noktaya diker gibi konuþmuþtu."Hayýr doðru deðil. Biz Lisede okurken okulumuzda olan Süryanileri her fýrsatta dövüyor, eþyalarýný alýyorduk. Hýristiyan olduklarý için yaptýklarýmýza öðretmenler de göz yumuyordu. Hatta bazý öðretmenler teþvik ediyordu. Onlarýn da çoðu okulu yarýda býrakýyor Avrupa'ya gidiyorlardý. Liseden mezun olup Üniversiteye gittikten, bilinçlendikten sonra düþüncelerimiz deðiþti. Simdi yaptýklarýmýzdan dolayý çok utanç duyuyorum. Müthiþ bir vicdan azabý duyuyorum" diye anlatmýþtý gözlerini o uzak noktadan ayýrýp derin bir iç çekerken… Yüzünde biriken piþmanlýk çizgileri bir gerçeði itiraftan öte anlamlar taþýyordu sanki. Sonra oradaki sosyal kültürel siyasal atmosferi öðrenme merakýmýza dair sorularla devam etmiþti sohbetimiz.
1999 Mayýs ayýnda Ýstanbul'da açtýðýmýz SÜRYANÝLER fotoðraf sergisinde daha önce Mardin -Midyat'ta öðretmenlik yapmýþ bir arkadaþla sohbetimizde bana yaþadýðý bir olayý anlatmýþtý.
Midyat'ta yaþayan bir Kürt ailesinin oðullarýnýn korucular tarafýndan katledilmesi sonucu bulunduðu taziyede gencin babasý o esnada orada bulunan Süryani misafirlerinin kendisinde çaðrýþtýrdýðý bir olayý anýmsatýr. 1960'lý yýllarda Dargeçit'te bir papazýn öldürülmesi üzerine oradaki Süryaniler büyük oranda Dargeçit'ten göç ederler. Giderken de "Biz gündüz gidiyoruz, siz gece gideceksiniz" derler oradaki Kürt komþularýna. Yaþlý baba sarma sigarasýndan derin bir nefes çekip kan çanaðý gözlerini Süryani komþularýna dikip "onlarýn ahý tuttu" der iç çekerek. O hikayeyi dinleyince gözlerim dolmuþ ne kadar önemli bir iþ yaptýðýmýz duygusunun övüncünü yaþamýþtým.
1992 de Ankara'da okuyan bir üniversite öðrencisi arkadaþým, ortak bir Süryani arkadaþýmýzýn ailesini Diyarbakýr'da ziyaret edip “1915'te yaþanýlanlar için atalarým adýna sizden özür diliyorum” diyor.
Ciranlarýmýza özür borcumuz var. Dilemek bizi küçültmez.
Hüseyin Elçi
Kaynak: Suryaniler.com . Güncelleme Tarihi: 20 Temmuz 2005

  

Gabriel Rabo

17.07.2005 12:19:52: Adiyaman Petrus-Mor Pavlus Suryani Kilisesi teror eylemleri tepkiyle karsilandi
Teror orgutu PKK’nin Dogu ve Guneydogu Anadolu bolgelerinde son donemlerde artis kaydeden saldirilari ile Londra’da yasanan teror eylemleri, Suryani din adamlari tarafindan da tepkiyle karsilandi.
Adiyaman Petrus-Mor Pavlus Suryani Kilisesi'nin her yil 10 Temmuz'da geleneksel olarak gerceklestirdigi buyuk ayin icin Adiyaman'a gelen Turkiye’deki Suryani Cemaati Metropoliti Filiksinos Yusuf Cetin, gazetecilere yaptigi aciklamada, “kim tarafindan ve hangi sebeple yapilirsa yapilsin teroru kinadiklarini” vurgulayarak sunlari ifade etti:
''Terorun hicbir aciklamasi olmaz, butun insanliga karsidir. Son zamanlarda teror olaylarinin artmasi, dinler arasi diyalogun her zamankinden daha elzem oldugunu gosteriyor. Inaniyorum ki dinler arasi diyalog artarsa, bu tur teror olaylari azalacak. Biz butun dinlerin mensubu olan insanlar olarak ortak noktamiz olan Tanri inancini one cikartirsak, yeryuzunde baris ve kardeslik icinde yasayabiliriz. Bunun icin biz dini liderler calisirsak, dunya politikacilari da uzerlerine dusen gorevleri yaparlarsa, dunyaya huzur, baris, kardeslik ve refah gelir.''
Adiyaman’daki ayine katilan Avusturya Suryani Ortodoks Kilisesi ruhanisi Prof.Dr.Emanuel Aydin ise, “bir insanin teroru tasvip etmesinin mumkun olamayacagini” belirterek, “terorun her cesidini lanetliyoruz” diye konustu.
Ote yandan, PKK’nin Suryanileri de hedef alan teror eylemlerinden biri kisa bir sure once Mardin’de yasandi. Alinan bilgiye gore, Mardin/Nusaybin’e bagli Harabale (Uckoy) koyunden Midyat’in Kafro (Elbegendi) koyune giderken, icinde Harabale koyunun Suryani muhtari Maravgi Cinar, Almanya’dan gelen Suryani Papaz Ibrahim Gök ve Hasuno Bako’nun bulundugu arac, Haziran 2005 ayi ortalarinda, PKK militanlarinca yola dosenen bir mayinin patlamasi sonucu tahrip olmus, ancak olayda olen veya yaralanan olmamisti. Suryani olan koy sakinleri, mayinin bolgede faaliyet gosteren PKK orgutu militanlari tarafindan yola yerlestirildigini ifade etmis, bazi haber ajanslari da bu yonde haber gecmislerdi. Bu arada, Avrupa’daki bazi Suryani kuruluslari da teror orgutunun bu eylemine buyuk tepki gostermislerdi. Yakup Acar

  

Gabriel Rabo

14.07.2005 01:45:46: Dinleri buluþturan cenaze - Midyat Ýlçesi'ne baðlý Anhel Köyü muhtarý Aziz Iþýk'ýn cenaze töreni
Mardin'in Midyat Ýlçesi'ne baðlý Yemiþli Köyü muhtarý Aziz Iþýk'ýn cenaze töreni, adeta dinlerarasý diyalog toplantýsýna dönüþtü. Süryani olan Iþýk'ýn cenaze töreninde, Müslümanlar, Yezidiler ve Süryaniler buluþtu.
Ýlik kanserine yenik düþerek Ýsviçre'de hayatýný kaybeden Midyat Ýlçesi'ne baðlý Yemiþli köyü muhtarý Aziz Iþýk'ýn (48) cenazesi, uçakla Diyarbakýr'a getirildi. Cenaze, Midyat Belediyesi'ne ait ambulansla getirildiði Yemiþli Köyü giriþinde, silah sesleri ve aðýtlarla karþýlandý.
Midyat Yemiþli Köyü'nde düzenlenen cenaze töreninde, kalabalýktan dolayý zaman zaman izdiham yaþanýrken, Mardin Deyrul Zeferan Manastýrý Metropoliti Saliba Özmen, Mor-Gabriel Manastýrý Metropoliti Samuel Aktaþ, Mardin Kýrklar Kilisesi Rahibi Gabriel Akyüz, Ýsviçre, Almanya, Belçika, Hollanda, Süryani cemaati liderleri, dernek temsilcileri, kiliselerin rahipleri, papazlarý, çevre belde ve köylerde yaþayan Süryani, Müslüman ve Yezidi vatandaþlarý hazýr bulundu.
Yakýnlarýnýn fenalýk geçirdiði cenaze töreninde, Metropolit Samuel Aktaþ ve Saliba Özmen'in dualar eþliðinde Mar-Kar Yakus Kilisesi'nde düzenlenen ayinin ardýndan Iþýk, kilise mezarlýðýnda topraða verildi. Cenaze töreninin ardýndan taziyeler kabul edilerek, katýlanlara çörek ve yemek ikram edildi.
Bu arada cenaze konvoyunda küçük bir kaza yaþandý. Rahip Daniel Savcýný kullandýðý 47 LC 247 plakalý kamyonet, yoldan çýkarak yan yattý. Konvoydakilerin yardýmýyla araç kurtarýlarak yoluna devam etti.

ÝHA - kenthaber
Yayýn Tarihi :9 Temmuz 2005 Cumartesi
Güncelleme :11 Temmuz 2005 Pazartesi 13:35

  

Gabriel Rabo

10.07.2005 23:52:31: Süryani Kilisesi büyük ayine hazýrlanýyor
Süryani Kilisesi büyük ayine hazýrlanýyor
Adýyaman Mor Petrus-Mor Pavlus Kilisesi, her yýl kent dýþýnda yaþayan Süryani cemaatinin buluþarak gerçekleþtirdiði geleneksel anma, kuruluþ yýldönümü etkinliði ve Süryani Kadim Cemaati Büyük Ayini Pazar günü yapýlacak.
ADIYAMAN - Büyük Ayin hazýrlýðý ve Adýyaman’a yýllar sonra yeniden gelen Süryanileri görmek ve tanýþmak için kiliseye giden Vali Hikmet Tan, Mor Petrus-Mor Pavlus Kilisesi Rahibi Melki Ürek ve bazý cemaat üyeleri tarafýndan alkýþlarla karþýlandý.
Adýyaman’daki 2000 yýl önce yaþayan Mor Petrus ve Mor Pavlus isimli Hz. Ýsa’nýn iki havarisinin adýyla anýlan Mor Petrus ve Mor Pavlus Kilisesinin kuruluþ yýldönümü, yýllar önce doðduklarý yerlerden ayrýlmak zorunda kalan Süryanileri tekrar bir araya getirecek.
Her yýl, 29 Haziran’da gerçekleþtirilen geleneksel “Büyük Ayin”in bu yýl 10 Temmuz, Pazar günü yapýlacaðý belirtildi. Geleneksel ayinin 10 Temmuz’a alýnmasýnýn nedeninin özellikle Almanya, Ýsviçre, Fransa, Amerika ve Türkiye’nin çeþitli illerinde yaþayan ve okuyan Süryani’lerin izin tarihleri olduðu açýklanýrken, 1883 yýlýnda açýlan ancak daha sonra, din görevlisinin olmamasý nedeniyle 1984 yýlýnda kapanýp, 1999 yýlýnda yeni bir görevlinin atanmasýyla yeniden açýlan kilisede, her yýl 29 Haziran tarihi geleneksel kuruluþ yýl dönümü olarak kutlanmaya baþladý.
Büyük Ayin hazýrlýðý ve Adýyaman’a yýllar sonra yeniden gelen Süryanileri görmek ve tanýþmak için kiliseye giden Vali Hikmet Tan, Mor Petrus-Mor Pavlus Kilisesi Rahibi Melki Ürek ve bazý cemaat üyeleri tarafýndan alkýþlarla karþýlandý. Tarihi Kiliseyi gezip, Rahip Melki Ürek’ten bilgi alan Hikmet Tan, bir süre kutsal Ýncil’i de inceledi.
Bahçede, Adýyaman Belediye Baþkaný M. Necip Büyükaslan’la birlikte cemaatle sohbete den Vali Tan; “Uzun zamandan beridir duyduðum, ancak bir türlü göremediðim kiliseyi ziyaret edip sizlerle tanýþmaktan çok mutlu oldum. Rahip Melki Ürek’i Adýyaman’da bütün etkinliklerimizde sýk sýk aramýzda görüyoruz. Kendisi çok sosyal birisidir. Ýleriki zamanlarda burayý sýk sýk ziyaret etmeyi düþünüyorum. Toplumumuzun kaynaþmasý, dayanýþmasý için bunun gerekli olduðunu düþünüyorum” dedi.
Adýyaman Belediye Baþkaný M. Necip Büyükaslan da; “Burada çocukluðumuzdan beri tanýdýðýmýz birçok dostumuz, arkadaþýmýz bulunmaktadýr. Adýyaman’da yaþayan Süryani cemaatine ve kiliseye imar ve fenle ilgili tüm sorunlarýnda elimizden gelen tüm desteði vereceðiz” dedi.
Uzun zamandan beri kilisemizi ilk kez bir valinin ziyaret ettiðine dikkat çeken Rahip Melki Ürek, “Bu ziyaret bizleri ve bütün cemaatimizi çok memnun etmiþtir, sayýn Valimiz ve Belediye Baþkanýmýz bizi onurlandýrmýþtýr. Valimizin ve Belediye Baþkanýmýzýn bugün bizlere yapmýþ olduðu bu ziyaret ayný zamanda dostluk, kardeþlik ve barýþýn güzel bir örneðidir” dedi.
Güncelleme: 11:09 TSI 08 Temmuz 2005 Cuma
Tayfun Binzet
NTV-MSNBC

  

Gabriel Rabo

10.07.2005 23:38:43: Diyarbakýr'daki Meryem Ana Kadim Süryani Kilisesi'nin açýlýþýna

Atalarýnýn izinden Diyarbakýr'a geldiler
Diyarbakýr'daki Meryem Ana Kadim Süryani Kilisesi'nin açýlýþýna ABD'den ve Avrupa'nýn farklý þehirlerinden yüzlerce Süryani ailesi katýldý.
M.S. üçüncü yüzyýlda yapýlan Diyarbakýr'daki Meryem Ana Kadim Süryani Kilisesi, dünyanýn çeþitli ülkelerinde yaþayan 250 Süryani ailenin maddi yardýmýyla restore edilerek kapýlarýný yeniden ibadete açtý. ABD, Avrupa ve Ýstanbul'da yaþayan ve yýllar önce Diyarbakýr'dan göç eden Süryaniler'den kimi yakýn akrabasýný buldu, kimisi ise anne ve babasýndan yýllarca dinlediði Diyarbakýr'ý, yakýndan görme fýrsatýný yakaladý.
EL BÝRLÝÐÝYLE ONARDILAR
Ýstanbul'da yaþayan Süryaniler'in, Müteþebbis Heyeti Baþkaný Can Þakarer'in önderliðinde yürüttüðü restorasyon çalýþmasý, geçtiðimiz eylül ayýnda baþladý. Bugün Diyarbakýr'dan dünyaya daðýlan Süryani sayýsýnýn yaklaþýk 500 bin olduðunu söyleyen Þakarer, kilisenin onarýmý için Ýstanbul, ABD, Hollanda, Ýsveç ve Almanya'daki Süryaniler'e kilisenin restorasyonu için haber verdiklerini söyledi. Þakarer, "Aslýnda kilise için çok fazla bir þey yapma þansýmýz olmadý. Orijinal taþlarýn üzeri sývayla kaplanmýþtý, o sývalarý söküp boya ve cam tadilatý yaptýk. Dört bin yýllýk tarihi olan kilise yapýlan restore çalýþmasýyla bin 700 yýl önceki haline dönüþtürüldü" diye konuþtu.
DAMDA UYUMA GELENEÐÝ
Özellikle ABD'den gelen yaklaþýk 45 kiþilik grupta Türkçe bilenlere rastlamak neredeyse mümkün deðildi. Kýlýk, kýyafetleri vedavranýþlarýyla Amerika'daki hayata tümüyle adapte olduklarý gözlenen olan bu insanlarýn anne, babalarý hatta atalarý Diyarbakýrlý. Ancak bu insanlarýn, her ne kadar dillerini unutsalar da ne yemeklerini ne geleneklerini ne de sýcak yaz gecelerinde damda uyumayý unutmadýklarý görüldü. Yurtdýþýndan tören için Diyarbakýr'a gelen Süryaniler, soylarýnýn devamýný saðlamak için, eþlerini Diyarbakýrlý Süryaniler arasýndan seçtiklerini de sözlerine eklediler.
NEW JERSEY'DEN GELDÝLER
Bundan 45 yýl önce Diyarbakýr'dan ayrýlan Marirose Koumi, oðlu Afram ile atalarýnýn yaþadýðý topraklarýna yeniden döndü. ABD'nin New Jersey eyaletinde yaþayan Koumi, Diyarbakýr'dan ayrýldýktan sonra ilk kez doðduðu topraklara geri döndüðünü söyledi. Koumi, "Diyarbakýr çok deðiþmiþ ama ben burada kendimi, kaybettiðim annem, babam ve kocama daha yakýn hissediyorum" dedi. ABD'de kuyumculuk iþiyle uðraþan Afram Koumi, "ABD'deki Türk yürüyüþlerine katýlýyoruz. Biz Türküz, Diyarbakýrlýyýz ve Süryaniyiz. Köklerimizi hiç unutmadýk.Babamýn doðduðu topraklarda olmaktan çok mutlu ve heyecanlýyým" diye konuþtu. Zeki Müren'in 25 yýl terziliðini yapan Muzaffer Caha da açýlýþa katýlanlar arasýndaydý. Caha, 'Burada atalarýmýn kokusu var" diye konuþtu.
'Köklerimize baðlý yaþadýk'
Terör nedeniyle 25 yýl önce taþýndýðý Ýstanbul'da eþi Orhan Abacý ile tanýþan ve ABD'ye yerleþen Belma Abacý, "Keþke biz ayrýlýrken þimdiki ortam olsaydý. O zaman buradan hiç gitmezdik. Ayrýldýk ama köklerimize baðlý yaþadýk. Kýzýmýzý yine geleneklere baðlý kalarak Mardin Midyatlý bir gençle evlendirdik. Oðlumuz 18 yaþýnda. Hiç Diyarbakýr'a gelmedi ama nereli olduðu sorulduðunda, 'Diyarbakýrlýyým' yanýtýný veriyor. Bundan sonra daha sýk geleceðiz" diye konuþuyor.
Çekim Sonrasý kahvaltý Keyfi
Diyarbakýr'daki Meryem Ana Kilisesi'nin açýlýþýna dünyanýn dört bir yanýndan akýn eden Süryaniler arasýnda, kilisedeki açýlýþý dijital kameraya alanlar dikkati çekti. Tören sonrasý kilise önünde toplanan konuklar, hem beraberce kahvaltý etti hem de eski günleri andý.
DÝLEK SANCILI - DÝYARBAKIR
____________________________________________________
Süryaniler, Meryem Ana Kilisesi'nde buluştu
Restorasyonu tamamlanan tarihi Diyarbakır Meryem Ana Süryani Kadim Kilisesi pazar ayiniyle açıldı.
İsveç Avrupa Parlamentosu Milletvekili Yılmaz Kerimov ile yıllar önce Diyarbakır’dan göç ederek, Avrupa’nın farklı kentlerine yerleşen 300 Süryani vatandaşın katıldığı görkemli ayin töreninde, dünyaya barış mesajları verildi.
İslamiyet’ten önce 3. yüzyılda tapınak olarak kullanılan 1700 yıllık tarihi Meryem Ana Süryani Kadim Kilisesi’nin bakım ve onarımı tamamlandı. Restorasyon çalışması biten kilise, yapılan pazar ayiniyle Süryani cemaatinin hizmetine girdi. Onarımı biten tarihi kilisenin açılışına, İsveç Milletvekili Avrupa Parlamentosu Süryani Temsilcisi Yılmaz Kerimov, Mardin Mor Gabriel Manastırı Metropoliti Samuel Aktaş, Diyarbakır Meryem Ana Süryani Kadim Kilisesi Papazı Yusuf Akbulut, Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanı Osman Baydemir, İl Müftüsü Muhittin Sarıkaya ve yıllar önce Avrupa’ya göç eden 300 Süryani vatandaş katıldı.
Yaklaşık 500 kişinin katıldığı pazar ayinini yöneten Mardin Mor Gabriel Manastırı Metropoliti Samuel Aktaş’ın, İncil’den okuduğu pasajlara ayine gelenler de dualarla eşlik etti. Ayinde Süryanice barış mesajları veren Metropolit Samuel Aktaş, "İlahi kudret, kainatın ve hayatın her alanında insan yaşamı için birbirini tamamlıyor. Ülkemizde sevgiyle yaşamaya her zamankinden daha fazla ihtiyacımız var. İnanç ve kültür farklılıklarına rağmen, küresel barış için hep birlikte dua edelim" dedi.
Kilise açılışı için doğup büyüdüğü topraklara yıllar sonra geri gelen İsveç Milletvekili Avrupa Parlamentosu Süryani Temsilcisi Yılmaz Kerimov, "Ayine katıldım, çok duygulandım. Diyarbakır, bir zamanlar mozaikti. Bu mozaiği tamir etmek istiyoruz. Burada bulunmaktan son derece mutluyum" diye konuştu.
Kilise açılışına katılan Büyükşehir Belediye Başkanı Osman Baydemir, Süryanice kilisede bulunanları ’Şloma Bşoyno’ sözüyle selamlayarak, "33 medeniyetin derin izlerini taşıyan kadim kentimizin bıraktığı izleri coşkuyla yaşıyoruz" şeklinde konuştu.
Yıllar önce Diyarbakır’dan göç etmek zorunda kalan Süryani vatandaşlara seslenen Baydemir, "Kentinize, sokaklarınıza geri dönmeniz için elimizden gelen bütün çabayı sarf etmeye hazırız. Bütün inançların, etnik kimliklerin birarada barış, hoşgörü içerisinde yaşamamaları için hiçbir neden yoktur. Meryem Ana Kadim Kilisesi’nde oluşan barış ve hoşgörü tablosunun büyüyerek Ortadoğu coğrafyasına ve bütün dünyaya ulaşmasını arzu ediyorum" diye konuştu.
SÜRYANİ VATANDAŞLAR DUYGULANDI
Göçüp gittikleri topraklara çoğunluğu ilk kez ayak basan Avrupa ve Amerika’da yaşayan yaklaşık 300 Süryani vatandaş, katıldıkları ayinde hep bir ağızdan dua etti. Diyarbakır sokaklarını unutamadığını söyleyen Berna Türkan, "27 yıldır Hollanda’da yaşıyorum. Bugün çok güzel bir gün geçirdim. Her şey bana sanki rüyada gibi geliyor. Doğup büyüdüğüm arkadaşlarımı gördüm, çok duygulandım. Her şeyi yeniden yaşamış gibiyim. Çocukluğumun geçtiği sokakları tekrar gezince, göz yaşlarıma hakim olmadım" dedi.
10 yaşındayken Diyarbakır’dan ayrılıp, İstanbul’da yaşamaya başlayan Atıf Toprak ise, "En son 20 yıl önce Diyarbakır’a gelmiştim. Bugün ayine katıldım. Ayaklarım, beni bu topraklarda ayırıp İstanbul’a götürmek istemiyor. Çocuklarım İstanbul doğumlu, ama her zaman gururla ’Diyarbakırlıyız’ diyorlar. Diyarbakırlı olmaktan gurur duyuyorum" diye konuştu.
Moda sanatını uluslararası düzeyde icra eden Diyarbakırlı Süryani cemaatine mensup Muzaffer Çuha da, ayine katılarak arkadaşları ile hasret giderdi. İnsanın doğup büyüdüğü toprakları her zaman aradığını belirten Çuha, "Diyarbakır’a tekrar döndüğüm için çok duygulandım. Diyarbakır gibi, medeniyetlerin, kültürlerin ve sanatın beşiği olan Mezopotamya’nın oluşturduğu bu topraklarda doğup da, uluslararası alanda hayal edemeyeceğim insanların kostümlerini dikmek benim için çok büyük bir onur oldu. Diyarbakırlı bir sanatçı olarak da, dünya moda kulvarlarında savaş verebilmek ve ’Ben Diyarbakırlıyım’ diyebilmek, hakikaten bana çok büyük bir onur verdi. Dünya starlarından önce Türk starlarını giydirdim. 22 yıl boyunca Sanatçı Zeki Müren’in modacılığını yaptım. Her söylediği şarkı için bir kostüm diktim. Bunlar benim için ayrı bir zevkti. Dünya starlarına diktiğim kıyafetlerin ilhamını bu topraklardan alıyorum" şeklinde konuştu.
Diyarbakır Meryem Ana Süryani Kadim Kilisesi’nin açılışına katılıp, Pazar ayini yapan yurt dışı ve yurt içinde yaşayan 500 Süryani vatandaş, kilise avlusunda kahvaltı yaptıktan sonra, bol bol sohbet ederek hasret giderdi. Daha önce birçok kez hırsızlık olayının yaşandığı kiliseye güvenlik kameralarının yerleştirilmiş olduğu gözlendi.
http://www.kenthaber.com/Resimler/2005/05/22/0151.jpg
İHA
Yayın Tarihi : 22 Mayıs 2005 Pazar
Güncelleme :23 Mayıs 2005 Pazartesi 13:42

  

Gabriel Rabo

05.07.2005 17:34:58: Mayýn patladý, özel oto hasar gördü (Harabale)
(Das ist die offizielle Berichterstattung der türkischen Behörden in den türkischen Medien über die Attentat an den Aramäern in Arkah/Harabale. Aber die Realität soll nach Angaben der Opfer anders sein. Anm. SOL).
Nusaybin'de bugün yaşanan mayın patlamasında, ölen ya da yaralanan olmadığı belirtildi.
Mardin Valiliği’nden yapılan yazılı basın açıklamasında, Nusaybin İlçesi’ne bağlı Üçköy yolu üzerinde terör örgütü PKK mensupları tarafından döşendiği iddia edilen mayın, Üçköy Muhtarı Maravgi Çınar ve beraberindeki sivil vatandaşların özel araçlarının yoldan geçmesiyle patladı.
Bugün saat 07.45 sıralarında meydana gelen patlama olayında, ölen ya da yaralanan olmadığı belirtildi. Vali Vekili Kemal Kızılkaya imzasıyla yayınlanan açıklamada, "Vatandaşlar tarafından kullanılan bir köy yoluna mayın döşemek suretiyle kadın, çocuk, genç, yaşlı demeden masum insanların hayatına kasteden insanlık dışı bu eylemi, PKK terör örgütünün işlemiş olduğu yeni bir insanlık suçu olarak kabul ediyor, nefretle kınıyor ve tüm Üçköy halkına geçmiş olsun dileklerimi sunuyorum" ifadeleri kullanıldı.


İHA
Yayın Tarihi :6 Haziran 2005 Pazartesi
Güncelleme :7 Haziran 2005 Salı 14:20
________________________________________________________________
Mayýn patladý, özel oto hasar gördü
Mardin’in Nusaybin ilçesi Üçköy yolu üzerinde PKK terör örgütü mensuplarý tarafýndan yola döþenen mayýn patladý, köy muhtarý ile yolcular yara almadan kurtuldu.
Dün sabah saat 07.45 sýralarýnda özel arabasý ile yoldan geçen Üçköy muhtarý ve yanýndaki yolcularý taþýyan aracýn çarpmasý sonucu mayýn infilak etti. Patlamada köy muhtarý ve yolcular yara almadan kurtulurken, araç ise büyük hasar gördü. Olaydan sonra güvenlik güçleri bölgede geniþ çaplý operasyon baþlattý. Mardin Vali Yardýmcýsý Kemal Kýzýlkaya olayla ilgi yaptýðý basýn açýklamasýnda, sabah saatlerinde PKK tarafýndan yola döþenen mayýnýn patlamasý sonucu aracýn içinde bulunan muhtar ve yolcularýn yara almadan kurtulduðunu belirtti.
ZAMAN, 07.06.2005
Þeyhmus Edis - Mardin

  

Gabriel Rabo

05.07.2005 17:34:58: 20 çocuk Kalabalýk Bir Süryani Ailesi
Kalabalýk Bir Süryani Ailesi
Yakup-Marta Özyürek çifti, 26 yýllýk evliliklerine 20 çocuk sýðdýrdý. En küçüðü 6 aylýk, en büyüðü ise 25 yaþýnda. Evlendirdiði üç çocuðu hariç hepsiyle her akþam ayný sofraya oturan baba Yakup Özyürek, baþka çocuk isteyip istemediði konusunda, "Daha koymak istediðim isimler var." diyor. Marta Haným ise 20 çocuðu olmasýndan çok mutlu. Eðer bir gün yolunuz Yakup (53) - Marta Özyürek (43) çiftinin evine düþerse burasýnýn bir çocuk yuvasý olduðunu sanmayýn. Evde, bahçede, koridorlarda koþuþturan 17 çocuðun tamamý Yakup-Marta Özyürek çiftinin kendi çocuklarý. Üstelik ailenin bütün çocuklarý bu kadar da deðil. Üçünü de evlendirmiþler. Yani 20 çocuðu var Özyüreklerin...
Ticaretle uðraþan Yakup Özyürek kendilerini görenlerin çok þaþýrmasýna, hatta birçoðunun ya da resmi kurumlarda çalýþan görevlilerin "þaka yapýyorsun herhalde" þeklinde konuþmalarýna artýk alýþtýðýný söylüyor. Çocuk sayýsý konusunda inandýrýcýlýk sorunu yaþadýðý için artýk çocuklarýnýn sayýsýný söylememeye baþlamýþ. Ama, o ve eþi 20 çocuða sahip olmaktan çok mutlular. Hatta "Baþka çocuk istiyor musunuz?" sorusuna "Allah bilir." cevabýný veriyorlar.
Özyürekler, Mardin-Midyat'tan yaklaþýk 40 yýl önce Ýstanbul'a göç etmiþ bir Süryani ailesi. Yakup Bey de Marta Haným da dinî hayatlarý konusunda son derece hassaslar. Çok çocuklarýnýn olmasýnýn temelinde de bu yatýyor. Doðan her çocuðu Allah'ýn bir lütfu olarak görmüþler ve hiçbir zaman "Nasýl bakacaðýz?" endiþesi duymamýþlar; "Biz tamamen doðal yaþadýk. Nüfus planlamasý yapmadýk, yapmayacaðýz da. Allah ne kadar çocuk bahþederse o kadarýna razýyýz."
15 yýl boyunca hamile yaþadý:Þüphesiz 20 çocuk söz konusu olunca hemen herkesin aklýna "Kaç eþten?" sorusu geliyor. Baba Yakup Özyürek, bu sorularýn sýklýkla kendisine sorulduðunu; fakat tek eþli olmanýn inançlarý için önemli olduðunu, ikinci ya da üçüncü eþi asla düþünmediðini ifade ediyor.
Çocuklarla ilgili Özyürek çiftine gelen sorulardan bir diðeri de annenin saðlýðý hakkýnda. Çünkü her yýl çocuk doðurmuþ ve yaklaþýk 15 yýl boyunca hamile olarak yaþamýþ anne Özyürek. Þimdi 43 yaþýnda olan ve her yýl hamile kalan Marta Haným, "çocuk doðurmanýn kadýn vücudunu deforme edeceði" inancýnýn gerçekleri yansýtmadýðýný söylüyor. Çocuk bakmanýn, hele hele 20 çocuða bakmanýn çok yorucu bir iþ olduðunu kabul eden Marta Özyürek, "Aslýnda bir annenin 20 çocuðunun olmasý imkansýz gibi gelebilir. Fakat bu imanýn bir sonucudur. Biz Allah'a iman ettik ve Allah da bana bu çocuklarý doðurma ve onlara bakma gücünü verdi. Her bir çocuk için ailecek çok mutlu olduk." diyor.
Henüz 17 yaþýnda iken evlenen ve 18 yaþýnda ilk çocuðunu doðuran Marta Özyürek, dördüncü çocuðuna hamile kalýnca doktorlar "Bundan sonra çocuk doðurursan ölürsün." demiþ; ama o dinlememiþ. Doðan her çocuktan sonra doktorlarý çok þaþýrmýþ. "Þimdi onlar da alýþtý artýk. Hatta çocuk sayýsý espri konusu olmaya bile baþladý." diyor. Çocuklarýn bakýmý için bir yardýmcýsý olan Marta Haným, yine de çok sabýrlý olmasý gerektiðini söylüyor.
Hemen hemen birer yýl arayla doðan çocuklarýn her birbirin ayrý bir derdi var. Mesela tam 12 çocuk okula gidiyor. Marta Haným, eþinden ve çocuklarýndan büyük destek gördüðünü, bunun yanýnda çocuklara bakmayý bir ibadet olarak deðerlendirdiðini söylüyor. "Çocuk doðurmak ve onlara bakmak elbette kolay bir iþ deðil. Fakat inancým bana güç veriyor. Bütün çocuklarým normal doðdu ve yaþadýðým sürece anne olma isteðim devam edecek." diyor. Anne Marta, "Hiç yeter dediðiniz oldu mu?" sorusunu net bir þekilde cevaplýyor: "Hayýr."
Her çocuk rýzkýyla gelir: Halen 5 oðluyla birlikte ithalat, ihracat ve döviz iþiyle uðraþan Yakup Özyürek, çocuklarýn bakýmý ve masrafý konusunda rakam vermek istemiyor. Mesela ayda ne kadar masraf yaptýðýný 12 çocuðun okul masraflarýnýn ne kadar tuttuðunu hiç hesaplamadýðýný söylüyor: "Evlendiðimde küçük esnaftým. Buna raðmen nasýl bakarýz, nasýl yetiþtiririz diye endiþe etmedim. Biz inanýyoruz ki Allah her bebekle beraber rýzkýný da gönderir. Çocuklarým arttýkça iþ hayatýmdaki bereketim de arttý." Özyürek çifti çocuklarýnýn devlet okullarýna gittiðini, lüks bir hayatlarý olmadýðýný; dolayýsýyla ekstra masraflarý bulunmadýðýný vurguluyor.
Marta-Yakup Özyürek çifti doðan her çocuða kendi kutsal kitaplarýndan isimler koymuþlar:Evli çocuklarýndan biri kýz ikisi erkek. Kýz yurtdýþýna gelin gitmiþ. Oðullarýndan birinin yeni çocuðu olmuþ diðer kardeþin eþi ise þu anda hamile. Yani ailenin nüfusu giderek artýyor. Ailenin nüfusunun bundan sonra daha da artacaðýnýn bir baþka belirtisi de Yakup Özyürek'in "Ýsim bulmakta zorlanýyor musunuz?" sorumuza verdiði cevapta saklý: "Allah saðlýk sýhhat versin. Daha koymak istediðimiz çok isim var."
Özyürek çifti baþtan bu yana kaç çocuk istedikleri ile ilgili herhangi bir plan yapmadýklarýný, herhangi bir doðum kontrol yöntemi kullanmadýklarýný, "Allah ne kadar verirse kabulümüzdür." inancýnda olduklarýný, bundan sonra da böyle olacaklarýný söylüyor. Peki çocuklar açýsýndan durum nasýl? 19 tane kardeþi olmak nasýl bir duygu? Halen Beykent Üniversitesi'nde okuyan Ýmmanuel Özyürek esprili bir cevap veriyor; "Sýrtým saðlam." Ýmmanuel 19 kardeþi olduðunu söylediði zaman arkadaþlarý "Bu kamera þakasý mý?" diyerek inanmak istememiþler. Ama o bunu dert etmiyor. Hatta çok kardeþi olmasýndan da memnun. Bazen ailede isimler karýþsa da kimse bundan þikayetçi deðil.
Baba Yakup, anne Marta çocuklarýn bakýmý ve eðitimleri konusunda da özel bir yöntem uygulamadýklarýný, evde Ýncil okuduklarýný, geleneklerine baðlý bir aile olduklarýný, bundan sonra da sade bir yaþam sürmeye devam edeceklerini ifade ediyorlar. Yakup-Marta Özyürek çifti, 26 yýllýk evliliklerine 20 çocuk sýðdýrdý. En küçüðü 6 aylýk, en büyüðü ise 25 yaþýnda. Evlendirdiði üç çocuðu hariç hepsiyle her akþam ayný sofraya oturan baba Yakup Özyürek, baþka çocuk isteyip istemediði konusunda, "Daha koymak istediðim isimler var." diyor. Marta Haným ise 20 çocuðu olmasýndan çok mutlu.
Baba Yakup, anne Marta çocuklarýn bakýmý ve eðitimleri konusunda da özel bir yöntem uygulamadýklarýný, evde Ýncil okuduklarýný, geleneklerine baðlý bir aile olduklarýný, bundan sonra da sade bir yaþam sürmeye devam edeceklerini ifade ediyorlar.
Güncelleme Tarihi: 5 Temmuz 2005

  

Gabriel Rabo

05.07.2005 17:21:01: Þapka Ustasý Süryani Yýllara Direniyor
Þapka Ustasý Süryani Yýllara Direniyor
Midyat’ýn Süryani vatandaþlarýndan Yusuf Türker artýk kullanýlmayan ve unutulmaya yüz tutmuþ þapka mesleðini ayakta tutmaya çalýþýyor. Midyat’ýn eski çarþýsýnda mesleðini sürdüren Türker “buralar bana eski anýlarýmý hatýrlatýyor. Baþka bir yerde bu eski havayý alamýyorum ve çalýþamýyorum diyor.”
54 yýllýk meslek hayatý boyunca birçok usta yetiþtiren Türker, ekonomik güçlüklere raðmen þapkacýlýk mesleðini sürdürmeye kararlý. Bazý günlerde bir þapka dahi satamadýðýný vurgulayan Türker, “bu yaþtan sonra neyle uðraþayým bu iþi ömrümün sonuna kadar devam ettireceðim diyor.”
Ýþe baþladýðýnda Midyat’ta üç Süryani þapka ustasý olduðuna deðinen Yusuf Türker, “þimdi ise Midyat’ta sadece kendisinin bu meslekle uðraþtýðýný belirterek, diðer iki Süryani vatandaþlardan birisinin vefat ettiðini diðerinin ise Avrupa’ya göç ederek bu mesleðini orada sürdürdüðünü” söyledi.
74 yaþýnda ve üç çocuk babasý olan Yusuf Türker, iki oðlunun Almanya’da olduðunu; oðullarýndan birisinin market iþlettiðini, diðerinin ise baba mesleði olan þapka terziciliðini yaptýðýný” açýkladý. Daha önceden Midyatlýlar tarafýndan çok yoðun olarak kullanýlan þapkanýn artýk kullanýlmadýðýna deðinen Türker, “þu an da köylerdeki Süryani vatandaþlar þapkayý kullanýyor ve bu eski geleneði sürdürüyorlar” dedi.
Türker, “Midyatlý Yezidilerin de þapka kullandýðýný vurgulayarak, “Midyat’ta fazla Yezidi kalmamýþ ama Avrupa’dan Midyat’a tatile gelen Yezidiler dükkâna gelerek 10 veya 15 tane þapka alýp oradaki yaþlý tanýdýklarýna hediye olarak götürüyorlar” dedi. Þapka kullanýlmamasýnýn en önemli sebeplerinden bir tanesinin deðiþen þartlar olduðunu açýklayan Türker, “eskiden insanlar hiçbir sebeple gelenek ve göreneklerini terk etmezlerdi ama þimdi ise bunlar boþ verilip diðer yerlerdeki kültürler taklit ediliyor diyerek þöyle devam etti; bizim þapka kullanma geleneðimiz çok güzel bir alýþkanlýktý. Çünkü þapka insaný kýþýn soðuða karþý korurken yazýn da sýcaktan muhafaza ediyor”
Artýk babalarýnýn çocuklarýný meslek öðrenmek için ustalarýn yanýna göndermediðine deðinen Türker, “babalarýn çocuklarý için en düþük iþ olan boyacýlýk veya daha alt seviyedeki iþleri tercih etmelerinden yakýnarak, ailelerin çocuklarýný bu tür geleceði olmayan mesleklere deðil ileride geçimlerini saðlayabilecekleri mesleklere göndermeleri gerektiðini söyledi.
Haber : Midyat Habur Gazetesi
Güncelleme Tarihi: 5 Temmuz 2005

  


30.06.2005 11:50:49: Ya Süryanileri hatýrlayan var mý?
Ya Süryanileri hatýrlayan var mý?

Türkiye, AB'ye girmeye bu denli kararlý ise, ülkenin 1915'te soykýrýmdan geçmiþ Süryanilere yönelik tutumu da sorgulanmalý
(1124 kiþi okudu)
JOSEPH YAKUP (Arþivi)
Madem Türkiye, kimliðinin Avrupa tarafýndan sorgulanmasýna raðmen AB'ye girmeye bu denli kararlý, ülkenin 1915'te soykýrýmdan geçmiþ
Asuri-Keldani-Süryanilere davranýþýnýn sorgulanýp sorgulanmayacaðý da belirlenmeli.
Bu cemaatin din ve inanç özgürlükleri BM'nin özel raportörü Abdülfettah Amor tarafýndan araþtýrýlmýþtý. Yeterince bilinmeyen ancak pek çok açýdan dikkat çekici bu rapor, BM Genel Kurulu'nun 25 Ekim 2000 tarihli 55. oturumunda, Türkiye'de din ve inanç özgürlüðü baþlýðýnda sunuldu. Amor, 30 Kasým-9 Aralýk 1999 tarihlerinde Türkiye'deydi.
Raportör, hem ilgili Türk kanun ve siyasetini, hem de Asuri-Keldani-Süryaniler dahil olmak üzere gayrimüslim cemaatlerin genel durumunu ele aldý ve Süryanilerin, Lozan anlaþmasýna göre azýnlýk olmalarýna ve ülkedeki tarihi varlýklarýna raðmen, Türk yetkililerce azýnlýk olarak tanýnmadýðýný yazdý. Ayrýca cemaatin tüzelkiþi statüsünün olmadýðýna da dikkat çekildi.
Mevcut din adamlarýnýn yaþlanmasý ve makamlarýn ölen din adamlarýnýn yerine yurtdýþýndan gelecek bir din adamýnýn geçirilmesini yasaklamasý nedeniyle cemaatin din eðitimi verememesi ciddi sorun. Rapordan: "Din adamlarýnýn giderek yok olmasý nedeniyle, bu cemaatin dini kimliðiyle var olabilme sorunu ortaya çýkýyor."
Retçi tutum
Türkiye'nin güneydoðusundaki ibadet mekânlarýnda (Tur Abdin bölgesi), kilise ve manastýrlarýn yenilenmesi kýsýtlanýyor. Amor þöyle diyor: "Yetkililer çoðunlukla, baþta Hýristiyanlar olmak üzere bütün azýnlýklarý reddeden, giderek þiddetlenen bir milliyetçilik temelinde hareket ediyor." Rapor ayrýca, kullanýlmadýðý iddia edilen ibadet mekânlarýnýn Vakýflar Genel Müdürlüðü tarafýndan istimlakýna ve ardýndan
bu mekânlarýn yaþadýðý dönüþümlere (bazen cami oluyorlar) deðiniyor.
Ýstanbul Süryanilerin en yoðun göç ettiði þehir olmasýna raðmen, burada dahi cemaat sadece bir kiliseden faydalanabiliyor. Kendi kurumlarýný açmalarý yasak olduðundan Süryaniler sosyal kurumlar, hayýr kurumlarý ve saðlýk kurumlarýndan da yoksun. Bu konuda cumhurbaþkaný ve baþbakan dahil olmak üzere yetkililere iletilen tüm talepler (okul açma dahil) sonuçsuz kaldý.
Türkleþtirme
Raportör devlet okullarýnda din ve ahlak derslerindeki sorunlarý da ele almýþ. Süryanilerin durumu, güneydoðudan kitlesel boyutlarda ayrýlmýþ olmalarý nedeniyle daha da acil. Süryani temsilcilere göre göçün nedeni dini ve siyasi unsurlar, bilhassa milliyetçi Türkleþtirme politikasý. Baþta güneydoðu olmak üzere ülke genelinde, milliyetçi 'tek millet, tek ýrk, tek kültür' sloganýna uymayan yerel Süryani nüfusu reddeden toplumun baskýsýný da eklemeliyiz. "Böyle bir tutumla maalesef baþta yerel makamlar, farklý þekillerde bu cemaati reddediyor." Raporda Süryanilere ayrýlan kýsýmda son derece manidar formüle edilmiþ bir taleple cemaatin 'yabancý gibi deðil, her þeyiyle Türk vatandaþý gibi' görülme isteði belirtilmiþ.
Gayrimüslimlere iliþkin sonuç ve öneriler kýsmýnda bunlarýn durumunun hoþgörü ve ayrýmcýlýk gütmeme ilkeleri açýsýndan sorunlu olduðu belirtiliyor. Neden olarak da Türk devletinin güttüðü laiklik
ve milliyetçilik siyasetine iþaret ediliyor: "Siyasi milliyetçilik özellikle gayrimüslimlere yönelen bir hoþgörüsüzlük ve ayrýmcýlýk þeklinde tezahür ediyor... Milliyetçiliðin bu özel formu, sadece kamu kurumlarýna nüfuz etmekle kalmayýp toplumu da etkileyerek, Türkiye'nin azýnlýklarýna
dýþlama mesajý göndermelerine neden oluyor. Azýnlýklarýn Türkiye'den
ayrýlmasýný bu politikalar teþvik etmiþ."
Bu ülkeyle iliþkilerin yeniden kurulabilmesi için, Türkiye ile AB arasýndaki demokrasinin geliþtirilmesi, çeþitliliðin taahhüdü, tüm vatandaþlarýn kültürel haklarý ve dini azýnlýklarýn tanýnmasý gibi koþullarýn, doðrudan Asuri-Keldanileri de kapsamasý saðlanabilir. Aslýnda kýsa vadeli kriterlerde (2001), özellikle 'güneydoðu bölgelerinde durumun iyileþtirilerek ekonomik, sosyal ve kültürel haklarýn
tüm vatandaþlar için güçlendirilmesi'nden zaten bahsediliyor. Yeterince dikkatli miyiz acaba?
Radikal: 21 Haziran 2005

  

Gabriel Rabo

28.06.2005 18:10:11: Aramäer nach Bombenanschlag verunsichert - Heimkehrprojekt in die Türkei gefährdet
Heimkehrprojekt in die Türkei gefährdet

Aramäer nach Bombenanschlag verunsichert
Anfang Juli sollten rund 70 Aramäer aus Deutschland und anderen Ländern verabschiedet werden, die sich im Herbst in dem Dorf Kafro in ihrer alten Heimat Tur Abdin neu ansiedeln wollten. Doch nach dem Bombenanschlag, der, wie berichtet, am 6. Juni auf den Dekan von St. Maria, Ibrahim Gök, und zwei Begleiter verübt worden ist, steht die Heimkehr in Frage.

Laut Erklärung war Gök im Auftrag des Dachverbandes der Entwicklungsvereine Tur Abdin zur Wiederbesiedlung und Aufbau der Dörfer des aramäisch-assyrischen Volkes (DETA) "auf Einladung des türkischen Katasteramtes" in den Südosten der Türkei gereist, um "Dörfer unseres Volkes" katastermäßig erfassen zu lassen. Auch die Restaurierung von Kirchen und der Aufbau der Infrastruktur gehörten zu den Aufgaben der DETA.
Im Rahmen der Heimkehraktion, ermutigt durch die türkische Regierung, die 2001 im Zuge der an-gestrebten EU-Mitgliedschaft die geflüchteten Ara-mäer zur Rückkehr aufgerufen habe, seien bereits 17 Häuser in dem Dorf Kafro errichtet worden.

Dorthin wollten die 70 Aramäer im September übersiedeln. Und auf dem Weg in dieses Dorf war Göks Wagen am vergangenen Montag gestoppt worden, nach Informationen der Aramäer durch ei-ne am Wegesrand versteckte, von Unbekannten ferngesteuerte Bombe.

"Diese Rückkehrbestrebungen sind einigen Grup-pierungen in der Türkei ein Dorn im Auge", heißt es in dem Papier weiter. "Sie befürchten den Ver-lust der unrechtmäßig besetzten Ländereien und Besitztümer." Dagegen erwarten die Verfasser der Presseerklärung, neben Kirchenleuten Vertreter der deutschen und europäischen aramäisch-assyrischen Organisationen DETA, FASD, ADO, ZAVD, und ESU, vom türkischen Staat, "sich schützend vor die indigene Bevölkerung innerhalb ihres Staatsgebiets zu stellen." (Quelle: Neue Westfälische Zeitung, 13.06.05)

  

Gabriel Rabo

28.06.2005 11:16:49: Turkey's ancient Christians seek to resettle villages
Turkey's ancient Christians seek to resettle villages
Syriac archbishop: 'It is our pleasure to have our people back from different parts of the world'
By Agence France Presse (AFP)
Wednesday, June 02, 2004
, Turkey: The ancient Syriac Orthodox monastery outside this southeastern city is praying for a brighter future as Christians, forced out of their ancestral lands by economic hardship and an armed Kurdish insurgency, start trickling back to their villages.
"It is our pleasure to have our people back from different parts of the world," said Archbishop Filuksinos Saliba Ozmen at the Deyrulzafaran Monastery, which dates back to the 5th century and sits on a bluff overlooking an extensive plain.
"By the grace of God they are coming back. Otherwise we would lose everything, the entire community," he added in his office adorned with pictures of late archbishops and patriarchs.
The Syriac Orthodox community, one of the world's oldest Christian denominations, whose original congregations also settled into what is today Iraq, Syria and Lebanon, numbered some 50,000 to 60,000 members in southeastern Turkey in the 1960s.
Many left for Europe in the 1970s for economic reasons. Emigration to countries such as Germany, Switzerland, the Netherlands and Sweden ballooned over the following decade amid heavy fighting between the army and Kurdish rebels seeking self-rule in the mainly Kurdish southeast.
"We were caught in the middle of the clashes," Ozmen said.
The community now numbers 20,000-25,000 with most now living in Istanbul.
Recently some Syriac Orthodox families in Europe decided they would try their luck and return to villages they had abandoned, as the insurgency has almost died out after rebels declared a unilateral cease-fire and took refuge in neighboring Iraq in 1999.
The rebels however issued a statement over the weekend threatening new attacks.
"The situation now is at least safer than before. We have been struggling, working for it to get better," Ozmen said just before that statement was issued.
Also bolstering the community's hopes was an official government call in 2001 for the Syrian Orthodox community to return and a guarantee they would not be hindered from doing so.
Turkey's drive to join the European Union is another influence on the return of this Christian community, as the mainly Muslim country strives to ensure religious freedoms and democratic rights for its minorities in order to join the EU.
Ozmen explained that of 12 Syriac villages abandoned in the region, only one, Marbobo, had been rebuilt and resettled after eight families returned.
Reconstruction was under way in two other villages, Kafro and Arbo, while plans were being drawn up for the rebuilding in some six other villages in the surrounding rugged hills, said the archbishop.
"The authorities are helping us with getting water and electricity to the villages. We are planning to receive some young families", said Ozmen. "If we get five percent of the Syriac community back, it would not be bad," he added.
But all is not rosy. The archbishop pointed to the difficulty of keeping alive the culture of the community which uses Aramaic, the language spoken at the time of Jesus, in its liturgy.
The Syriac Orthodox were not recognized as an official minority in 1923 when the Turkish Republic was founded - unlike the Greek, Jewish and Armenian communities - leaving them without the right to open official schools.
The community resorted to sending their children to Turkish state schools during the day and afterward to informal schooling in both Deyrulzafaran as well as in the Mor Gabriel Monastery - the oldest monastery in the world - in the nearby town of Midyat.
"That is why we would like to see Turkey in the EU to live better and practice our culture better. We, as Christian minorities, have a great task in establishing ties between Turkey and the European Union," said Ozmen.
By Hande Culpan, Agence France Presse
The Daily Star
  

Gabriel Rabo

24.06.2005 15:26:25: Syrian Orthodox Bishop Mor Koorilose Laid To Rest
Mor Koorilose Laid To Rest
By SOCM News Bureau
In an atmosphere charged with emotions, the mortal remains of Metropolitan Mor Koorilos Markose was laid to rest yesterday (May 31, 05) at 2 PM at Pangada St. Mary’s Church after burial rites attended by thousands of people. The late Metropolitan was the bishop of Niranom, Thiruvanthapuram and Kuwait dioceses of the Malankara Syrian Orthodox Church.
At the end of the burial rites, H.B. Catholicose Baselios Thomas I anointed the body with "Zayt" (Holy Oil) and the Metropolitan of Kottayam, H.G. Mor Themotheos Thomas covered the face with the "shushefo" (veil) before the body was interred in the grave. The body was laid inside the specially prepared tomb infront of the northern Madbaho of Pangada Church by seven priests dressed in full vestments. By 4 pm the mortal remains were fully covered with frankincense and the great shepherd became a memory in the hearts of his bereaved flock.
Until Tuesday (May 31, 2005) morning, the body of the late Metropolitan was kept for public viewing at the Manarcad St. Mary’s Cathedral. After the Holy Qurbono concelebrated by Mor Themotheos Thomas Metropolitan and other Bishops, the body was taken to Pangada Church via Vellore St. Simons, St. Thomas and Pampadi Simhasana (Thronal) Churches.
The burial service started at 1 pm lead by the Catholicose H.B. Mor Baselius Thomas I. Bishops of the Jacobite Syrian Orthodox Church Mor Polycarpos Geevarghese, Mor Themotheos Thomas, Mor Julius Kuriakose, Mor Ivanios Mathews, Mor Dionasios Geevarghese, Mor Milithus Yuhanon, Mor Severios Kuriakose, Mor Gregorios Joseph, Mor Dioscoros Kuriakose and Mor Theethos Yeldho assisted in the funeral service.
Metropolitan Mor Koorilos passed away on 30th May at 9.30 am at the Lakeshore Hospital at Ernakulam, after prolonged illness.
The Metropolitan had served as the head of Syriac language instruction at the Malankara Syrian Orthodox Theological Seminary, Mulanthuruthy and as the chief editor of the Journal of the Kottayam diocese. As a priest, the late Bishop served as the vicar of churches in Kurichy, Pangada, Bahrain, Roorkela and Bhilai.
As a Syriac scholar, the late Bishop had served as the examiner of Syriac at Mahatma Gandhi University, Kottayam. He was also a teacher of Syriac at St. Ephraim Syriac Research Centre (SEERI), Kottayam.
It was Mor Koorilos Markose who convened and presided over the first Jacobite Syrian Christian Association meeting held at Puthenkurishu on July 6, 2002. The present constitution of the Jacobite Syrian Church was approved at this historic meeting.
The Holy Synod of the Church has declared seven days of mourning. Holy Qurbono and evening prayer will be offered for 40 days at Pangada Church.
“The 30th day and 40th day programmes will be decided by the Holy Synod and will be announced later”, informed the Catholicos H.B. Baselious Thomas I, in a condolence meeting held after the funeral service.
The Episcopal Encyclical from the Patriarch H.H. Ignatius Zakka I Iwas, offering condolences on the departure of Mor Kurilose to his heavenly abode, was read by the Holy Synod Secretary H.G. Mor Gregorius Joseph. Mor Milithus Yuhanon, bishop of Kollam and Thumpamon, also spoke during the meeting.
On behalf of the Government of Kerala, District Collector Mrs. Rani George offered condolences. Ex-Minister Com. T.M. Jacob, Com. T. U. Kuruvilla, Rubco Director V. N. Vasavan, District Police Superintendent S. Sreejith and R.D.O also offered condolence. Trivandrum Asst. Metropolitan Mar Ignatius of Malankara Catholic Church, Bishop Sam Mathew of C.S.I. Church, Thomas Chazhikadan M.L.A. and Elizabeth Mammen Mathai M.L.A. attended the funeral service.
Photos: By Malankara Voice

  

Gabriel Rabo

24.06.2005 11:49:51: Heimkehrprojekt in die Türkei gefährdet - Aramäer nach Bombenanschlag verunsichert
Heimkehrprojekt in die Türkei gefährdet
Aramäer nach Bombenanschlag verunsichert
Gütersloh (rb). Vor der syrisch-orthodoxen Kirche St. Maria an der Eichenallee hängt die Einladung zur Abschiedsfeier. Anfang Juli sollten rund 70 Aramäer aus Deutschland und anderen Ländern verabschiedet werden, die sich im Herbst in dem Dorf Kafro in ihrer alten Heimat Tur Abdin neu ansiedeln wollten. Doch nach dem Bombenanschlag, der, wie berichtet, am 6. Juni auf den Dekan von St. Maria, Ibrahim Gök, und zwei Begleiter verübt worden ist, steht die Heimkehr in Frage.
Nach dem aktuellen Stand seien "die Voraussetzungen einer Rückkehr in den Tur Abdin" nicht gegeben, "da die Sicherheit der syrisch-orthodoxen Christen nicht gewährleistet ist", schreiben Vertreter des Kirchenkreises NRW und politischer Organisationen der Aramäer am Freitag in einer Presseerklärung.

An diesem Tag war eigentlich Pfarrer Gök in seiner Gemeinde zurückerwartet worden. Gök und seine Mitfahrer seien "mit leichten Schrammen" davongekommen, so Rechtsanwalt Kaya Meytap als Sprecher der Unterzeichner. Wegen der behördlichen Untersuchungen könne er aber erst Ende dieser Woche wieder in Gütersloh sein.
Laut Erklärung war Gök im Auftrag des Dachverbandes der Entwicklungsvereine Tur Abdin zur Wiederbesiedlung und Aufbau der Dörfer des aramäisch-assyrischen Volkes (DETA) "auf Einladung des türkischen Katasteramtes" in den Südosten der Türkei gereist, um "Dörfer unseres Volkes" katastermäßig erfassen zu lassen. Auch die Restaurierung von Kirchen und der Aufbau der Infrastruktur gehörten zu den Aufgaben der DETA.
Im Rahmen der Heimkehraktion, ermutigt durch die türkische Regierung, die 2001 im Zuge der angestrebten EU-Mitgliedschaft die geflüchteten Aramäer zur Rückkehr aufgerufen habe, seien bereits 17 Häuser in dem Dorf Kafro errichtet worden.
Dorthin wollten die 70 Aramäer im September übersiedeln. Und auf dem Weg in dieses Dorf war Göks Wagen am vergangenen Montag gestoppt worden, nach Informationen der Aramäer durch eine am Wegesrand versteckte, von Unbekannten ferngesteuerte Bombe.
"Diese Rückkehrbestrebungen sind einigen Gruppierungen in der Türkei ein Dorn im Auge", heißt es in dem Papier weiter. "Sie befürchten den Verlust der unrechtmäßig besetzten Ländereien und Besitztümer." Dagegen erwarten die Verfasser der Presseerklärung, neben Kirchenleuten Vertreter der deutschen und europäischen aramäisch-assyrischen Organisationen DETA, FASD, ADO, ZAVD, und ESU, vom türkischen Staat, "sich schützend vor die indigene Bevölkerung innerhalb ihres Staatsgebiets zu stellen."
Darauf sollte angesichts der Beitrittsbemühungen der Türkei auch "das Augenmerk der EU" gerichtet sein, erklärte Rechtsanwalt Meytap. "Wir wollen einfach Sicherheit für die Menschen im Tur Abdin", sagte der Gütersloher Pfarrer Sabri Aydin, der für den syrisch-othodoxen "Pastoralrat NRW" das Schreiben unterzeichnete.
nw-news: 13.06.2005

  

Gabriel Rabo

24.06.2005 11:02:33: Christians are being harassed in Turkey
Christians are being harassed in Turkey
Jun 23rd 2005
From The Economist print edition
ON THE edge of a village near Midyat is a stone building whose fate may test Turkey's commitment to the European Union. Thirty Kurdish families in Bardakci use it as a mosque. But members of Turkey's Syrian Orthodox Christian minority (or Syriacs) insist it is St Mary's church, which served their community for 200 years until civil strife and economic hardship forced them out...

  

Gabriel Rabo

24.06.2005 00:34:04: Meryem Ana Süryani Kilisesi ayine hazýr
Meryem Ana Süryani Kilisesi ayine hazýr
Diyarbakýr Meryem Ana Süryani Kadim Kilisesi, Kültür ve Tabiat Varlýklarýný Koruma Kurulu'ndan alýnan izinle restore edilerek 1700 yýl önceki haline dönüþtürüldü. Kilisenin restorasyonu ABD, Avrupa ve Ýstanbul'da yaþayan Diyarbakýrlý 200 Süryani ailenin maddi desteðiyle gerçekleþtirildiý. Restorasyonu tamamlanan kilisenin açýlýþý yine ABD, Avrupa ve Ýstanbul'da yaþayan yaklaþýk 250 Diyarbakýrlý Süryani'nin katýlýmýyla yarýn yapýlacak. Diyarbakýr'da olmaktan büyük mutluluk duyduklarýný ifade eden Süryaniler, Diyarbakýr'a olan vefa borçlarýný ödemek için geldiklerini ifade ederek, "Yýllar sonra kendi memleketimiz olan Diyarbakýr'da olmaktan ötürü mutluyuz. Burada hemþerilerimizin bizi karþýlama þekillerinden dolayý çok duygulandýk" diye konuþtular.


Gabriel Rabo

23.06.2005 17:58:24: Süryani Köyü Yolunda Mayýn Patladý
BÝA Haber Merkezi
08/06/2005 Hacer Yýldýrým FOGGO
Süryani Köyü Yolunda Mayýn Patladý
DETA Komisyon Baþkaný episkopos Gök, Üçköy Muhtarý Çýnar ve iþ adamý Kara, dün Harabele'den Kafro'ya giderken araçlarýnýn yakýnýnda mayýn patladý. Kara, mayýnýn, "profesyonellerce Süryanilerin köye dönüþünü engellemek için patlatýldýðýný" iddia etti.
BÝA (Mardin) - Turabdin Kalkýndýrma Dernekleri Federasyonu (DETA) Komisyon Baþkaný episkopos Ýbrahim Gök, Üçköy (Harabele) Muhtarý Maravge Çýnar ve iþ adamý Hapsuno Kara dün sabah saatlerinde Harabele köyünden Kafro köyüne giderken araçlarýnýn yakýnlarýnda bir mayýn patladý. Araç içindekiler patlamadan yara almadan kurtulurdu.
Telefonda görüþtüðümüz Hapsuno Kara, "mayýnýn profesyonel kiþi veya kiþilerce uzaktan telefon ile patlatýldýðýný" iddia ederek "Bu Süryanilerin köylerine geri dönüþünü engellemek için yapýldý." dedi.
Ýçiþleri Bakanlýðý'nýn derhal soruþturma baþlatarak gereðini yapmasýný isteyen Kara, "Hiçbirimiz yara almadýk sadece arabanýn camlarý kýrýldý yani ölümden 1 saniye ile kurtulduk" diye konuþtu.
Yurtdýþýndaki Süryani Dernekleri de olayýn aydýnlatýlmasý için Baþbakana, Ýçiþleri Bakaný'na,Mardin Valiliði'ne ve Jandarma Komutanlýðý'na faks göndererek durumun aydýnlatýlmasýný istediler.
http://www.suryaniler.com sitesinin Editörü Þabo Boyacý da "Bölgede böyle bir olayýn olmasý, bölgede yeniden tesis edilmeye çalýþýlan barýþa,huzura ve özellikle de geri dönüþ eðilimine gölge düþürmüþtür. Olayýn failleri bir an önce yakalanarak yargý önüne çýkartýlmalýdýr" dedi.
Olay, Midyat'ta ve köylerinde yaþayan Süryaniler arasýnda korku ve tepkiye yol açtý.(HYF/KÖ)



Gabriel Rabo

23.06.2005 17:58:24: Süryani Göçü Konulu Sempozyum'dan Ýzlenimler
Süryani Göçü Konulu Sempozyum'dan Ýzlenimler
Türkiye'den, anayurtlarý Mardin, Midyat ve çevresini kapsayan Tur Abdin'den Birinci Dünya Savaþý ve sonraki yýllarda zorunlu olarak göç eden ve dünyanýn çeþitli ülkelerine daðýlan Süryaniler, Ýstanbul'da bir araya gelerek Süryani göçünü tartýþtýlar. Ýstanbul Bilgi Üniversitesi, Göç Araþtýrmalarý ve Uygulamalarý Merkezi'nin düzenlediði “Avrupa Birliði, Türkiye ve Süryani Göçü Sempozyumu"'na diasporadan katýlan bilim adamlarý, Süryani kitle örgütü temsilcileri, ve çeþitli mesleklerden Süryaniler, yaþadýklarý sorunlarý anlatýrken, Türkiye'de böyle bir sempozyumun ilk defa düzenlenmesinin de “tarihi bir önemi” olduðuna dikkat çektiler. Sempozyumun açýlýþ ve kapanýþ konuþmalarýný yapan Süryani Ýsveç Milletvekili Yýlmaz Kerimo'nun son sözleri ise talepler açýsýndan önemliydi. Kerimo, Türkiye'nin halklar mozaiði olduðunu hatýrlatarak, “Süryani bu mozaiðin kýrýlmaz bir parçadýr. Ýmkansýzlýklarýn artýk bitmesi; yasaklarýn, tabularýn kalkmasý ve bütün halklarýn kardeþçe ve barýþ içinde anavatanlarýnda yaþayabilmeleri ve daha demokratik bir Türkiye için önyargýsýzca hep beraber çalýþalým” dedi. Kerimo konuþmasýný önce Türkçe yaptý. Ýzleyicilerin isteði üzerine Süryanice tekrarlamasý ise alkýþlarla yanýt buldu.
Sempozyumun ilk gününde “Süryanilerin Toplumsal, Siyasal, Dinsel, Dilsel, Etnik ve Kültürel Yapýsý”, “Göçün Nedenleri ve Geri Dönüþ” ve “Asuri/Süryani Diaspora'sýnda Siyasal, Kültürel, Etnik ve Dinsel Kimlikler” konulu oturumlar gerçekleþtirildi. Ýlk oturumda Hollanda Rodboud Üniversitesi'nden Prof. Dr. Hermen Teule, ABD Notre Dame Üniversitesi'nden Abdul-Massih Saadi konuþtu. Celal Bayar Üniversitesi Öðretim Üyesi Mehmet Çelik ise Süryani bilim insanlarýnýn tersine tezleri; özellikle Süryanilerin Asuri olmadýklarý yönündeki iddialarý ile dikkat çekti. Yazar Yahya Koçoðlu ise Süryani gençler üzerinde yaptýðý “evlilik sorunsalý” adlý çalýþmasýný sundu. ‘Seyfo' Özellikle 1914-1915'te yaþadýklarý ve Süryani tarihinde “seyfo” (kýlýçtan geçirme) olarak yerini bulan katiamlarýn, göçlerin ve travmalarýn anlatýldýðý ikinci oturumda Ýsveç Upsala Üniversitesi Öðretim Üyesi Sait Yýldýz, göçün tarihsel arka planýný, Araþtýrmacý Besim Aho, göçün diasporadaki Süryanilerde yarattýðý psikolojik travmalarý anlatýrken, Ýsveç Ulusal Yüksek Öðretim Kurulu Üyesi Andreas Arsalan ise “Çocuklarýma hangi ülkede yaþamalarýný tavsiye edeceðim, köklerinin bulunduðu ülkede mi fýrsatlar ülkesinde mi?” baþlýklý sunumunda kendi ailesinin yaþadýklarýný aktardý. Arsalan'ýn, “Tur Abdin'deki Süryanilerler korkuyla yattýlar, korku altýnda çalýþtýlar, korkulu rüyalar gördüler. Eðer halk geriye dönmek isteyince ölümle tehdit ediliyorsa, tartaklanýyorsa bu etkinin bir devamýdýr. Muhtemel bir geri dönüþte bunlarýn iyiye doðru evrilmesi gerekir. Bu deðiþiklikleri yapacak olanlar geriye dönecek olanlar deðildir. Hâlâ burada hatýra ve köklerimiz var. Gerekli koþullar saðlandýðýnda birçok kiþinin geri döneceðine inanýyorum” sözleri Süryanilerin özlem ve güvensizliklerinin anlaþýlmasý açýsýndan önemliydi.
Yine Midyat Süryani Kültür Derneði Baþkaný Jakop Gabriel'in korucular ve aþiretlerle sorun yaþadýklarýný anlatmasý da Süryanilerin geri dönüþünün koþullarýnýn henüz saðlanmadýðýný gösterdi. Midyat Süryani Kültür Derneði Baþkaný Jacop Gabriel: 1975'te Nusaybin'in bir köyünden Ýstanbul'a, daha sonra Avrupa ülkelerine göç ettik. 2002 yýlýna kadar Ýsviçre'de iþçi olarak çalýþtým. 2002 yýlýnda ailemle beraber Midyat'a döndüm. Orada herhangi bir sorun yaþamadým. Ancak ne kadar demokratik ülke olsa bile insan yabancýdýr; kendi memleketi deðil. Nereye gidersek gidelim sorunlar var. Madem ki bütün dünyada sorunlar var biz de kendi memleketimizde sorunlarý yaþayalým. Midyat'a dönen iki çocuklu aileden biri biziz. Ama evler yapýlýyor bu yaz baþka aileler de gelecek.
Kardeþçe yaþamak istiyoruz' Tartýþma bölümünde Süryanilerin Türkiye'nin AB'ye girmesini istemeyenler tarafýndan yönlendirildiklerini ima eden sorular ise tepki gördü. Ýlk oturumda konuþan Mehmet Çelik'in seyfolarý kastederek “Son zamanlarda Ermineler kendilerine destek için bir Süryani katliamý yapýldýðý hususunda da batýda yýllardan beri çalýþmaktadýrlar. Bu ülkede rahat yaþayacaksanýz bunlarý kaþýmanýzýn size de bize de zararý var” demesi ve Kanal D muhabirinin de Süryanileri Fransa'nýn yönlendirdiðini ima etmesi üzerine Sait Yýldýz iddialarý yanýtladý. Yýldýz, tarihin unutturulmaya çalýþýlmasýna karþý olduklarýný belirterek þöyle konuþtu: “Biz bu olaylar yaþandý derken, ne Türkleri ne de Kürtleri sorumlu tuttuk. Biz Kürt, Türk halkýyla ve diðer halklarla kardeþçe bir arada ortak bir yaþam istiyoruz. Türkler bizim kardeþimizdir; Kürt'ü de, Çerkes'i, Laz'ý, Ermeni'si, Rum'u da öyle. Bu olayý yapanlar o dönemin Ýttihatçý liderleridir, o dönemin Kürt feodal aðalarýdýr. Bazýlarý bir yandan bizi öldürürken diðerleri savunmuþtur. Türk'ü de Kürt'ü de korumuþtur. Bunu kimse inkâr edemez.”
Kültürler yok olmasýn: Diyarbakýr Sur Belediyesi Baþkaný Abdullah Demirbaþ: Diyarbakýr 33 ayrý medeniyetin yaþadýðý 11 bin yýllýk tarihi geçmiþe sahip; Mezopotamya coðrafyasýnda bir kent. Diyarbakýr'ýn yaþayan halklarýndan biri de Süryaniler. Onlarýn kültürel ve dinsel deðerleri mevcut. Yok olmaya yüz tutmuþ, yok edilmeye çalýþýlan bu kültürlerin açýða çýkma çabasýný destekliyoruz. Sur Belediyesi olarak Diyarbakýr'ý tanýtan Süryanice bir broþür de çýkardýk. Geçtiðimiz günlerde Meryem Ana Kilisesi'nin açýlýþýna 250 Süryani geldi. Ýnsanlarýn kendi doðduklarý topraklara geri dönüþü çok anlamlý.
Sempozyumun üçüncü oturumda diasporadaki Süryani kimliði tartýþýlýrken, ikinci gün gerçekleþen son oturumda ise Türkiye'nin AB üyeliðinde Süryanilerin yeri, Lozan'da tanýnan azýnlýk haklarý konuþuldu. Süryani mimarisinin de anlatýldýðý bu oturumun ardýndan Süryani müziðinden örnekler veren Müzisyen Joseph Malki'nin performansý ile sempozyum sona erdi.
Evrensel Gazetesi, 1 Haziran 2005

  

Gabriel Rabo

20.06.2005 22:02:01: Hinter der Rückkehr steht Fragezeichen
Hinter der Rückkehr steht Fragezeichen
  

Gabriel Rabo

20.06.2005 22:02:01: Süryani avukattan çaðrý
Süryani avukattan çaðrý
Midyatlý Süryani vatandaþlardan Rudi Sümer avukatlýk bürosu açtý. 23 yaþýnda olan Rudi Sümer, 1998 yýlýnda kazandýðý Baþkent Üniversitesi Hukuk Fakültesini bölüm birincisi olarak bitirdikten son Midyat’ta Avukatlýk bürosu açarak fiilen göreve baþladý.
Yaklaþýk bir ay önce Midyat'taki bürosunu açan Sümer, Kendisine hem Süryani, hem de diðer etnik kökenli vatandaþlardan destek geldiðini belirterek, "Burada çok mutluyum" dedi.
Okulu bölüm birincisi olarak bitirdiði için Üniversiteden Asistanlýk için teklif aldýðýný söyleyen Rudi Sümer, "Midyat, doðup büyüdüm bir þehir. Dinlerin ve dillerin buluþtuðu tarihi dokusu ve kültürüyle dünyanýn sayýlý güzel yerlerinden birinde görev yapmak istediðim için, bana gelen asistanlýk teklifini geri çevirdim. Üniversitede maddi açýdan daha rahat edebileceðim halde, Midyat’ta daha mutlu ve huzurlu olacaðýmý düþündüðümden bu güzel ilçeye geldim. Nitekim þu anda son derece mutluyum. ” diye konuþtu.
Büroya gelen vatandaþlarla yerel dillerle konuþarak hem samimi bir hava oluþturan, hem de sorunlarýna çare bulmaya çalýþan Sümer, "Sadece Süryaniler'in avukatlýðýný mý yapacaksýnýz ?" þeklindeki bir soruya ise þöyle yanýt verdi:
“Midyat’ta yüzyýllarca farklý dinden, ýrktan insanlar bir arada yaþamýþ ve ortada bir sentez yaratmýþlardýr. Burada bulunan bütün insanlar ortak bir kültüre sahiptir. Bu kültürün önemini bildiðim için herkese ayný mesafede yaklaþýyorum. Ben sadece Süryaniler için avukatlýk yapacaðým diye bir þey yok. Avukatlýk özel bir meslek ve adaletin bir parçasý olan bu görevde herkese eþit mesafede yaklaþmak bu mesleðin doðasýndan kaynaklanýyor. Ben Midyatlýyým ve bütün Midyatlýlarýn hizmetindeyim”
Midyat’ta son zamanlarda çok büyük bir açýlým içine girdiðini söyleyen Sümer, “Mevcut potansiyel ve kültürel zenginliðiyle Midyat, hem Türkiye’de hem de dünya’da ses getirmeye baþlamýþtýr. Midyat halkýna Midyat’a sahip çýkmasýnýn söylemek istiyorum” dedi.
Sümer, çeþitli zamanlarda, ekonomik ve sosyal nedenlerden dolayý yurt dýþýna göç etmiþ olan Süryani vatandaþlarýmýzýn büyük bir kýsmýnýn içlerindeki toprak özleminini hala barýndýrmaya devam ettiklerini hatýrlatarak, "Yüreðinde Midyat sevgisi taþýyan herkese geri dönüþ çaðrýsýnda bulunuyorum" þeklinde konuþtu

  

Gabriel Rabo

20.06.2005 11:38:22: Pfarrer Gök wohlbehalten heimgekehrt
20.06.2005
Pfarrer Gök wohlbehalten heimgekehrt
Der Dekan der syrisch-orthodoxen Gemeinde St. Maria sagt, er wisse nicht, wer den Anschlag verübt habe
Gütersloh (rb). "Wir begrüßen unseren Dekan Abraham Gök" stand auf dem Transparent im Gemeindesaal. Einen riesigen Empfang bereiteten die syrisch-orthodoxen Christen am Samstag ihrem Pfarrer. Der Dekan der Gemeinde St. Maria war, wie berichtet, in der Türkei nur knapp einem Bombenanschlag entgangen.
An die 500 Gemeindemitglieder empfingen an der Eichenallee den unversehrt Heimgekehrten. Bischof Isa Gürbüz, in Warburg residierender Oberhirte der in Deutschland lebenden syrisch-orthodoxen Christen, war gekommen. Ferner Vertreter aramäisch-assyrischer Organisationen, Shlemon Yonan als Vorstandsmitglied der Gesellschaft für bedrohte Völker sowie der städtische Ausländerbeauftrage Eckhard Sander und Pfarrer Reinhard Kölsch für den Christenrat Gütersloh.

Pfarrer Gök bedankte sich für die "moralische Unterstützung", die er nach dem Attentat telefonisch aus Deutschland erfahren habe. Auch der deutsche Botschafter in der Türkei habe sich eingesetzt. Der schöne Empfang lasse ihn, so Gök, sein Erlebnis vergesssen. Er habe aber "zwei Tränen wegen des Tur Abdin" vergossen.
Diese alte Heimat des aramäisch-assyrischen Volkes hat der Dekan seit 1999 jährlich bereist. Im Juni wollte er Dörfer, Klöster und Besitztümer der von dort seit Mitte der 70er Jahre geflohenen Mitglieder seines Volkes katastermäßig erfassen lassen. Denn im Zuge der neuen, den erhofften EU-Beitritt vorbereitenden Politik, waren die Geflüchteten seitens der Türkei aufgerufen worden, in ihr Stammland im Südosten der Türkei zurückzukehren. Einige wollten im September abreisen.
"Es ist nichts geschehen, denn Jesus hat seine Hand über uns gehalten", sagte Gök zu dem Umstand, dass die ferngezündete 20-Kilo-Bombe ("Die Erde bebte") wohl das Auto, in dem er und zwei Begleiter gessesen hatten, total demoliert, die Insassen aber unverletzt gelassen habe. Das Ziel sei eigentlich auch nicht er gewesen, sondern "das Volk der Suryoye, der Aramäer-Assyrer", erklärte der Dekan. "Wir können niemanden beschuldigen, wir können nicht sagen, wer der Täter ist."
Gök rief dazu auf, Hoffnung und Mut nicht zu verlieren. Beim Erfassen der verlassenen "Dörfer, die uns gehörten und gehören", sei man vom Gouverneur und durch die Regierung unterstützt worden. Die EU solle von der Türkei verlangen, dass man dort "in einer demokratischen Situation leben" könne und dass die Grundbuch-Eintragungen dieses Jahr abgeschlossen werden könnten, "unter Beobachtung der EU".

  

Gabriel Rabo

23.05.2005 12:04:34: Diyarbakýrlý Süryaniler tarihlerine sahip çýktý
Diyarbakýrlý Süryaniler tarihlerine sahip çýktý
Diyarbakýr'daki 1700 yýllýk Meryem Ana Süryani Kadim Kilisesi restore edilerek yeniden hizmete açýldý. Ýlk gün yapýlan ayin yýllar önce göç eden Diyarbakýrlýlarý buluþturdu
23/05/2005
ABD, Avrupa ve Ýstanbul'da yaþayan Diyarbakýrlýlarýn tarihi eserlere sahip çýkmak amacýyla restore ettirdikleri Meryem Ana Süryani Kadim Kilisesi yeniden ibadete açýldý. 4 bin yýllýk tarihi olan kilise restore çalýþmasýyla 1700 yýl önceki haline dönüþtürülürken, Diyarbakýr dýþýnda yaþayan yaklaþýk 250 Süryani ilk gün ayininde biraraya geldiler. Ayinde tütsüler yakýldý, Türkçe, Arapça ve Süryanice ilahiler okundu ve mumlarla dileklerde bulunuldu. Yurt dýþýnda yaþayan Süryanileri buluþturan ayin duygulu anlara da sahne oldu. Yýllardýr görmediði çocukluk arkadaþlarýyla karþýlaþanlar gözyaþlarýný tutamadý. Kimileri ise doðduðu, çocukluðunun geçtiði topraklarda yeniden bulunmanýn mutluluðunu yaþadý. Göç ettikten sonra doðduklarý yerleri ihmal etmediklerini belirten Süryaniler bundan sonra da hem Diyarbakýr'a hem kiliselerine sahip çýkacaklarýný söyledi. Törende konuþan Dicle Üniversitesi Ýlahiyat Fakültesi Dekaný Prof. Dr. Abdülkerin Ünalan, bütün dinlerin ve etnik kimliklerin huzur içinde bir arada yaþamamalarý için hiç bir sebep olmadýðýný söyledi. Prof. Dr. Ünalan "Herkes birbirinin inancýna saygýlý olmalý. Ýnanç bir hoþgörü iþidir. Bu kilisedeki ayinde sadece Hristiyanlar deðil, Müslümanlar da bulunuyor" dedi.
Vatanim, 22.5.05



Gabriel Rabo

23.05.2005 12:04:34: (Süryaniler) Atalarýnýn izinden Diyarbakýr'a geldiler
Atalarýnýn izinden Diyarbakýr'a geldiler
Diyarbakýr'daki Meryem Ana Kadim Süryani Kilisesi'nin açýlýþýna ABD'den ve Avrupa'nýn farklý þehirlerinden yüzlerce Süryani ailesi katýldý.
M.S. üçüncü yüzyýlda yapýlan Diyarbakýr'daki Meryem Ana Kadim Süryani Kilisesi, dünyanýn çeþitli ülkelerinde yaþayan 250 Süryani ailenin maddi yardýmýyla restore edilerek kapýlarýný yeniden ibadete açtý. ABD, Avrupa ve Ýstanbul'da yaþayan ve yýllar önce Diyarbakýr'dan göç eden Süryaniler'den kimi yakýn akrabasýný buldu, kimisi ise anne ve babasýndan yýllarca dinlediði Diyarbakýr'ý, yakýndan görme fýrsatýný yakaladý.
EL BÝRLÝÐÝYLE ONARDILAR
Ýstanbul'da yaþayan Süryaniler'in, Müteþebbis Heyeti Baþkaný Can Þakarer'in önderliðinde yürüttüðü restorasyon çalýþmasý, geçtiðimiz eylül ayýnda baþladý. Bugün Diyarbakýr'dan dünyaya daðýlan Süryani sayýsýnýn yaklaþýk 500 bin olduðunu söyleyen Þakarer, kilisenin onarýmý için Ýstanbul, ABD, Hollanda, Ýsveç ve Almanya'daki Süryaniler'e kilisenin restorasyonu için haber verdiklerini söyledi. Þakarer, "Aslýnda kilise için çok fazla bir þey yapma þansýmýz olmadý. Orijinal taþlarýn üzeri sývayla kaplanmýþtý, o sývalarý söküp boya ve cam tadilatý yaptýk. Dört bin yýllýk tarihi olan kilise yapýlan restore çalýþmasýyla bin 700 yýl önceki haline dönüþtürüldü" diye konuþtu.
DAMDA UYUMA GELENEÐÝ
Özellikle ABD'den gelen yaklaþýk 45 kiþilik grupta Türkçe bilenlere rastlamak neredeyse mümkün deðildi. Kýlýk, kýyafetleri vedavranýþlarýyla Amerika'daki hayata tümüyle adapte olduklarý gözlenen olan bu insanlarýn anne, babalarý hatta atalarý Diyarbakýrlý. Ancak bu insanlarýn, her ne kadar dillerini unutsalar da ne yemeklerini ne geleneklerini ne de sýcak yaz gecelerinde damda uyumayý unutmadýklarý görüldü. Yurtdýþýndan tören için Diyarbakýr'a gelen Süryaniler, soylarýnýn devamýný saðlamak için, eþlerini Diyarbakýrlý Süryaniler arasýndan seçtiklerini de sözlerine eklediler.
NEW JERSEY'DEN GELDÝLER
Bundan 45 yýl önce Diyarbakýr'dan ayrýlan Marirose Koumi, oðlu Afram ile atalarýnýn yaþadýðý topraklarýna yeniden döndü. ABD'nin New Jersey eyaletinde yaþayan Koumi, Diyarbakýr'dan ayrýldýktan sonra ilk kez doðduðu topraklara geri döndüðünü söyledi. Koumi, "Diyarbakýr çok deðiþmiþ ama ben burada kendimi, kaybettiðim annem, babam ve kocama daha yakýn hissediyorum" dedi. ABD'de kuyumculuk iþiyle uðraþan Afram Koumi, "ABD'deki Türk yürüyüþlerine katýlýyoruz. Biz Türküz, Diyarbakýrlýyýz ve Süryaniyiz. Köklerimizi hiç unutmadýk.Babamýn doðduðu topraklarda olmaktan çok mutlu ve heyecanlýyým" diye konuþtu. Zeki Müren'in 25 yýl terziliðini yapan Muzaffer Caha da açýlýþa katýlanlar arasýndaydý. Caha, 'Burada atalarýmýn kokusu var" diye konuþtu.
DÝLEK SANCILI - DÝYARBAKIR
Sabah, 22.5.05



Gabriel Rabo

23.05.2005 08:57:27: Süryanilerden valiye vefa
Süryanilerden valiye vefa
Mardin Valisi Temel Koçaklar, Süryanilerin davetlisi olarak ABD'ye gitti. Mardin'de Süryanilere gösterilen hoþgörü nedeniyle davet edilen Vali Koçaklar, ABD'de 10 gün kalacak. Koçaklar'a, Oxford mezunu Deyru'l-Zafaran Manastýrý Metropoliti Nuri Saliba Özmen eþlik etti.
Eþi Sebahat Koçaklar ve Midyat Belediye Baþkaný Þeyhmus Nasýroðlu'nu da beraberinde götüren Vali Koçaklar, davetle ilgili '1 Nisan'da Midyat Ýlçesi'nde gerçekleþen Süryani Bahar Bayramý ile kentimizde yüzyýllardýr devam eden hoþgörü ve dinler arasý diyaloðu bir daha gösterdik. Festival havasýnda geçen bayram dolayýsýyla, ABD'de yaþayan Süryaniler tebrik mesajý göndererek, bizi davet etti. Bizlere, 'adil Türk Devleti'nin, mutlu günümüzde her türlü kolaylýðýn saðlanmasýndaki gayreti, sevgi dolu kalplerini bize açmasý, unutulmayacak bir takdir vesilesidir' dediler. Süryani vatandaþlar, dinler arasýndaki hoþgörünün anlatýlandan daha ötede olduðunu görüp, yaþadýklarýný söylediler' diye konuþtu.
Kadir ÜRÜNDÜ / MARDÝN
Aksam, 22.5.2005.



Gabriel Rabo

21.05.2005 22:46:00: Þýrnak Valisi Osman GÜNEÞ Süryani Köylerine Ziyaret
Süryani Köylerine Ziyaret
05 05 2005 Perþembe
Þýrnak Valisi Osman GÜNEÞ Paskalya Bayramý münasebetiyle Süryani köylerini ziyaret etti. Ýdil’in Haberli ve Öðündük köylerinde vatandaþlarla bir araya gelen Osman Güneþ, “sizlerin gülen yüzlerinizi görmek bizleri de mutlu ediyor diyerek vatandaþlarla sohbet etti…. Güneþ, “huzur ve mutluluk içinde nice bayramlar temennisi ile vatandaþlarýmýza sevgi ve saygýlarýmý sunuyorum. Bizler her zaman sizlerin yanýndayýz” dedi…
  

Gabriel Rabo

21.05.2005 13:41:32: Papazý yine soydular
Hürriyet, 21.05.2005
21.05.2005
250 Süryani doðduðu topraklarda
ABD, Avrupa ve Ýstanbul’da yaþayan yaklaþýk 250 Süryani, Meryem Ana Süryani Kadim Kilisesi’nin restore edilerek yeniden ibadete açýlmasý törenine katýlmak üzere Diyarbakýr’a geldi.
250 Süryani Diyarbakýr Havaalaný’nda Diyarbakýr Büyükþehir Belediyesi Genel Sekreteri Ahmet Zirek tarafýndan karþýlandý. Süryani cemaatinin ileri gelenlerinden Can Þakarer, Diyarbakýr’da yaklaþýk 30 kilisenin bulunduðunu, Ýstanbul, ABD, Ýsveç, Hollanda gibi ülkelerde yaþayan Diyarbakýrlý Süryanilerin tarihi eserlerine sahip çýkmak amacýyla çalýþma baþlattýklarýný söyledi.


  

Gabriel Rabo

21.05.2005 13:41:32: Papazý yine soydular
Hürriyet, 20.05.2005
Papazý yine soydular
Þeyhmus ÇAKAN/DHA
DÝYARBAKIR’daki Keldani Katolik Kilisesi’ne yine hýrsýz girdi. Balýkçýlarbaþý semtindeki kiliseye giren kimliði belirsiz kiþi veya kiþiler, 2’nci katta bulunan papaz Yusuf Akbulut’un odasýnýn demir kapýsýný levyeyle kýrdý. Hýrsýzlar, içerdeki daktilo ile kiliseye ait bazý eþyalarý aldýktan sonra kalan eþyalara da zarar verdiler. Ayný kiliseden daha önce de Ýncil ve deðerli eþyalar çalýnmýþtý. Soruþturma sürüyor.


  

Gabriel Rabo

20.05.2005 01:09:09: DÜNYANIN EN GÜZEL MÝRASI: MARDÝN . UNESCO Süryaniler
DÜNYANIN EN GÜZEL MÝRASI: MARDÝN
MARDÝN VALÝLÝÐÝ UNESCO’YA YOLLADIÐI ‘DÜNYA KÜLTÜR MÝRASI LÝSTESÝ’NE ADAYLIK BAÞVURUSUNU GERÝ ÇEKTÝ. GEÇMÝÞTEN GÜNÜMÜZE TAÞ EVLERÝYLE MEÞHUR MARDÝN, ÞÝMDÝLERDE KÜLTÜR BÝRÝKÝMÝNÝ KORUMAKTA ZORLANIYOR.
EREM KARGÜL
Serttir bu þehrin dokusu. Mezopotamya’da yürek ister tarihin yükünü taþýmak. Yedi bin yýlý yüreðinin tam orta yerinde taþýr Mardin. Kolay mý onlarca deðiþik uygarlýðý, dini, kültürü, mezhebi barýndýrmak.
Müslüman’ýndan Süryani’sine, Yakubi’sinden Yezidi’sine, Kürt’ünden Arap’ýna onca farklýlýðý yüreðinde yaþatmak.
Haþmetle yýllara meydan okumak kolay mý...
Taþýn sertliði Mardin’in yüzüne vurur...
Mardin hala ayakta.
Mardin hala tarihe meydan okumakta...
Marde’den Mardin’e
Anadolu’yu Mezopotamya’ya baðlayan Mardin, kalker ve lavlarla örtülü bir daðýn yamacýnda yedi bin yýldýr tarihe tanýklýk ediyor. Yüzyýllardýr çeþitli kavimlerin uðrak yeri olan kentin adý kimi kaynaklara göre Mardini adlý bir Arap kabilesinden, Bizanslý yazarlara göre de Mardes ya da Süryani dilinde “kaleler kenti” anlamýndaki Marde’den geliyor. Müslüman, Süryani, Yezidi, Yahudi, Arap, Kürt, Ermeni gibi birçok farklý din ve etnik kökenle beslenen Mardin günümüzde her ne kadar bu yapýsýný yitirse de, hala kültürlerin kaynaþma noktasý. Mardin’de hemen herkes Türkçe, Kürtçe ve Arapça konuþabiliyor. Çarþý pazarda Süryanice, Ermenice ve Rumca sözcükler de kulaðýnýza çalýnabilir. Tarihin en eski Hýristiyan topluluðu olan Süryanilerden sadece otuz kýrk aile kalmýþ merkezde. Ermeni nüfusun tamamýna yakýný ise göç etmiþ durumda.
Cumhuriyet döneminde Ýstanbul’a ve yurtdýþýna göç veren kentin o ünlü evleri ise ayakta kalabilmek için mücadele ediyor. Savaþlar, kavgalar Mardin’in yazýn serin kýþýn sýcak tutan, taþtan oyma evlerini yýkamamýþ. Evlerin mimari dokusu sekiz yüzyýl önce Artuklular zamanýnda þekillenmeye baþladýðýndan beri, iki yaný yüksek duvarlarla çevrili, dar ve baharat kokan sokaklar da aslýný kaybetmemek için direnmiþ. Sokaklar “abbara” denilen tünellerle birbirine baðlanýr Mardin’de; abbaralar kavuran güneþten bir an olsun kaçabileceðiniz serin ve kuytu yerlerdir. Mardin mimarisinin eþsiz kaçamaklarý yani.
UNESCO’nun ‘Dünya Kültür Mirasý Listesi’ne adaylýðýný koyan þehrin büyülü atmosferi çarpýk yapýlaþma nedeniyle yok olmak üzere. Taþ iþçiliðinin en nadide örnekleri arasýnda sayýlan Mardin evleri, beton binalar arasýnda nefes alýp vermekte zorlanýyor. Mardin Valiliði, o yüzden geçen aylarda listeden adaylýðýný çektiðini açýkladý. Valilik, taþtan evlerin arasýnda lacivert, kýrmýzý, sarý ve mavi renkli ev ve iþyerlerinin hepsinin taþ rengine boyanacaðýný, böylece kirli ve bütünlükten uzak görüntüden kurtulacaklarýný belirtti. Ama kent, dünya mirasý olma konusunda çalýþmalarýna devam edecek. Þehir güzelleþtirilecek, Mardin adaylýk dosyasý için bir yýl boyunca harýl harýl çalýþýlacak ve 1 Þubat 2004’te tekrar UNESCO’nun kapýsý çalýnacak...
Kaybolmasýn Mardin’im
Tabii ki Mardin’i eþsiz yapan sadece taþ evleri ve abbaralarý deðil... Çan ve ezan sesinin birbirine karýþtýðý o dar sokaklar camii ve kiliseleriyle de ünlü. 12. yüzyýl baþlarýnda Artuklular zamanýnda inþa edilen ve þehrin her yerinden görünebilen en eski camii Ulu Cami, 1835’de yapýlan daracýk bir kapýdan girilen avlusuyla Zinciriye Medresesi, Mar Mihail Kilisesi, kültür kardeþliðinin anýtlarý adeta. Diðer bir ismi “Kartal Yuvasý” olan þehri birçok istila sýrasýnda koruyan Mardin Kalesi... Süryanilerin kutsal mekaný, kente üç kilometre uzaklýkta Yukarý Mezopotamya’ya bakan yamaçlarda yer alan, günümüzün Türkiye ve dünya turizmi açýsýndan en deðerli yapýsý meþhur Deyrülzafaran Manastýrý...
Tarih, Mardin’in avcundan akýp gidiyor, Fýrat’ýn ve Dicle’nin vurdumduymaz sularý gibi...
Mardin ekonomisi
Mardin’in geleneksel ekonomik yapýsý tarým, ticaret ve son zamanlarda artýþ gösteren imalat sanayi ile küçük çaplý sanayi ve el sanatlarýna dayalýdýr. Tarihi Ýpek Yolu olan Halep - Musul yolu ve Diyarbakýr - Musul güzergahýnda olmasý nedeniyle, bu yollarý kullanan kervanlar Mardin’in ticaret hayatýnda her dönemde önemli rol oynadý. I. Dünya Savaþý öncesinde ipek, kadife ve pamuk dokunan toplam üç bin dolayýnda dokuma tezgahý vardý. Mardin ipeklerinin kalitesi dünyaca ünlü Halep’te dokunan ipeklerle aynýydý. Özellikle Midyat’ta dokunan kumaþlar, Osmanlý Sarayý’nda yüzyýllarca kullanýldý.
Cumhuriyet döneminde, 1960’larýn sonuna kadar ciddi bir sanayileþme saðlanamadý. 1968’de kalkýnmada birinci derecede öncelikli iller arasýna alýnan Mardin’de kamu yatýrýmlarý sanayileþmenin öncüsü oldu. Bunlardan en önemlileri Mardin Çimento Fabrikasý, KÝDAÞ Ýplik Fabrikasý, Güneydoðu Anadolu Fosfat Ýþletmeleri, Yem Fabrikasý, Boru ve Kireç Fabrikasý’dýr. Þehrin sanayileþmesine büyük katkýsý olan Mardin Organize Sanayi Bölgesi 1992’de açýldý. Tarýmsal makinelerden, kimyasal ürünlere kadar pek çok sektörde fabrikalarýn bulunduðu sanayi bölgesinde hazýr beton, gaz beton, beton boru, kireç, beton briket, tuðla, parke ve bordür taþý üretimi yapan 11 büyük fabrika bulunuyor.
Mardin’in Nusaybin ilçesi civarýndaki petrol ve doðalgaz yataklarý kentin en önemli maden rezervidir. Nusaybin’deki 56 petrol kuyusundan günde 35 bin m3 doðalgaz üretiliyor. Ayrýca Mazýdaðý ve Derik civarýndaki fosfat yataklarý da oldukça önemli. Tarýmda baklagiller ve hububat üretiminin aðýrlýkta olduðu, Mardin’de hayvancýlýk da bir baþka önemli geçim kaynaðý. Kentte 500 bin küçük baþ, 70 bin büyük baþ hayvan besleniyor.

ADAYLIK ÝÇÝN YENÝDEN!
DÜNYA KÜLTÜR MÝRASI LÝSTESÝNDEN ADAYLIÐINI ÇEKEN MARDÝN’ÝN UNESCO’YA GÖNDERDÝÐÝ RAPORDA YER ALAN EKSÝKLÝKLERÝ, CHP MARDÝN MÝLLETVEKÝLÝ MÝMAR MÜHENDÝSÝ MUHARREM DOÐAN ÝLE KONUÞTUK.
TURKISHTiME: Mardin, UNESCO’nun Dünya Kültür Mirasý listesine ne zaman baþvurdu?
MUHARREM DOÐAN: Adaylýk çalýþmalarý Kültür ve Turizm Bakanlýðý Kültür Varlýklarý ve Müzeler Genel Müdürlüðü tarafýndan sürdürülmekte. Adaylýk dosyamýz Ocak 2002’de UNESCO’ya gönderildi. UNESCO dünya miras merkezince görevlendirilen ICOMOS tarafýndan komite üyelerine görüþ vermek için yerinde inceleme yapmak ve tavsiye raporu hazýrlamak üzere bir uzman geçen yýl Mardin’i ziyaret etti. Binalarý, kiliseleri, tarihi uygarlýðýmýza katkýsý olan kültürel varlýklarýmýzý gezdiler. Adaylýk dosyamýzda bazý düzeltme ve deðiþiklikleri yapýp gönderecektik. ICOMOS, raporda bazý maddelerde eksiklikler olduðunu saptadýðýndan, eksiklikler giderildiðinde tekrar müracaat edilecek.
Ne gibi eksiklikler var?
Örneðin fiziki ortamýn göç, iþsizlik, fakirlik ve bina sahiplerinin gerekli koruma bilincinden yoksunluðu nedeniyle þehrin aþama aþama kötüleþtiðinden bahsediyorlar. Þunu kastediyorlar; bina sahipleri evlerin dýþýna mutfak, banyo ve tuvalet yapmýþ. Sonra da onlarý beyaza, kýrmýzýya, yeþile boyamýþ. Mardin’in özgün mimari görüntüsünü bozmuþ. Katlý binalarýn çok fazla olmasý da ayný þekilde görüntüyü bozmakta. Mesela Telekom binasý... Telekom binasýnýn dýþ cephesi taþ kaplama yapýlarak özgün mimariye kazandýrýlacak. Bir baþka madde; Mardin’in tarihini ilgi çekici bulmakla beraber, kültürel tarihinin belirleyiciliðini tanýmlayan unsurlarýn yeterli olmadýðýný söylüyorlar. Yani bu raporu hazýrlarken bazý hususlar gözden kaçmýþ. Bir de en önemli madde bu bence; Mardin’in Süryani Ortodoks Patriði’nin merkezi olan Deyrülzafaran Manastýrý’nýn dini açýdan ana referans olabileceði, ancak manastýrýn aday sit alaný sýnýrlarý içinde yer almadýðý tespit edilmiþ.
Bu ne anlama geliyor?
Deyrülzafaran Manastýrý belediye hudutlarý dahilinde deðil. Deyrülzafaran Manastýrý eski Mardin’e 5 - 6 kilometre mesafede olduðu için sit alaný içine alýnmamýþ. Bunu eleþtiriyorlar. Mardin Belediye Baþkaný manastýrýn belediye hudutlarý içine alýnmasý için yeniden plan yapýlmasý ve bunun için de bir trilyon paranýn gerektiðini söylüyor. Manastýra giden yolun dar olduðunu, tamamýnýn asfalt olmadýðýný, bakýmsýz olduðunu belirttiler. Manastýrýn yolunun geniþletilmesi ve asfaltlanmasý çalýþmalarýna baþlanmýþtýr. Halk, belediye ve valilik el ele verdik, konuyu çözeceðiz. Bir de birçok medeniyete ev sahipliði yapmýþ olmakla birlikte Mardin’in müstesna deðer taþýdýðýný kanýtlayabilecek yeterli verinin bulunmadýðýný söylüyorlar raporda. Mardin’in Süryani kültürünün beþiði olduðu ve bunun eski þehirde nasýl yansýtýldýðý adaylýk dosyasýnda açýk bir þekilde iþlenmemiþ. Mardin, bir kültür ve inanç þehridir. Bünyesinde Yezidi, Süryani ve Müslüman barýndýran, dinlerin ve dillerin merkezi, çan ve ezan sesinin beraber duyulduðu, insanlarýn kardeþçe yaþadýðý Mardin bu bütünlükle anlatýlmamýþ. Yezidi, Süryani, Müslüman kültürünü iyi bilen veya bu üç dinden yetiþmiþ deneyimli kiþilerce hazýrlanmasý gerekirdi bu dosyanýn.
Kim hazýrladý peki bu dosyayý?
Kültür ve Turizm Bakanlýðý Kültür Varlýklarý ve Müzeler Genel Müdürlüðü’nde çalýþan personel arkadaþlarýmýz hazýrlamýþtýr. Mardin’de yaptýklarý on günlük çalýþma neticesinde aldýklarý bilgiler doðrultusunda hazýrlanmýþ olduðundan eksiklikler var. Ben Midyatlýyým, Midyat’ta cami ve kilise yan yanadýr. Ben okuldayken yanýmda oturan arkadaþým Süryaniydi. Hep birlikte top oynardýk. Bu kültürü beraber paylaþtýk.
Adaylýðýmýz kabul edildiðinde bunun Mardin ekonomisine bir katkýsý olacak mý?
Elbette, bütün çabamýz bu. Gelen paralarý restorasyon için kullanacaðýz. Þehrin görüntüsünü zedeleyen elektrik direkleri var mesela, onlarý yeraltýndan geçireceðiz. Bunlar ancak büyük paralarla olur. Mardin’i bir turizm bölgesi olarak herkesin görmek isteyeceði bir þehir durumuna getireceðiz.
Mardinli olarak bize Mardin evlerini tarif eder misiniz?
Mardin evleri taþtýr, Horasan mimarisi hakimdir. Yumurta aký ile beyaz topraðý karýþtýrarak harç yapmýþlar, duvarlarý öyle örmüþler. Buna Horasan mimarisi derler. En fazla iki üç katlýdýrlar. Taþlar birbirine sýkýþtýrýldýðýndan içinde demir yoktur. O yüzden fazla kat yapýlmaz. Yazýn serin olur, kýþýn da sýcak. Saðlýklý yani evlerimiz. Binalara baktýðýnýz zaman merdiven gibi görünürler. Eþekler bile alýþmýþ, merdiven çýkýyor. Belediyemize ait 53 tane eþeðimiz var. Mahalle arasýndaki çöpler o hayvanlarla toplanýyor.
GÖRÜLMESÝ GEREKEN YERLER
Midyat: Asurlar döneminden günümüze Mardin’e benzeyen taþ evlerin, konaklarýn ve çok sayýda Süryani kilisesinin bulunduðu Midyat ilçesi kent merkezine bir buçuk saat uzaklýkta. Midyat dünyanýn en eski yerleþim bölgesi olan Yukarý Mezopotamya’da yer aldýðýndan tarih boyunca Sümerler, Urartular, Persler, Romalýlar gibi birçok uygarlýðýn egemenliði altýna girmiþ. El sanatlarý konusunda önemli bir merkez olan Midyat’ta gümüþ ve altýn iþçiliði turistik açýdan da ilgi çekmekte. Telkari diye bilinen taþ iþçiliðinin en güzel örneklerine de burada rastlayabilirsiniz. M.S. 397 yýlýnda inþa edilen, ilçenin 18 kilometre doðusunda yer alan Deyrulumur Manastýrý en önemli tarihi yapý.
Nusaybin: Ýlçe, Suriye ile sýnýr ilçesi olmasý nedeniyle önemli bir geçiþ yeri. Ticari niteliðini hep korumuþ olan Nusaybin, Baðdat demiryolu hattýnýn güneydoðuya yönelmeden önceki son duraðý.

  

Gabriel Rabo

18.05.2005 18:46:40: DÝYARBAKIR MERYEM ANA SÜRYANÝ KADÝM KÝLÝSESÝ RESTORE EDÝLDÝ
DÝYARBAKIR MERYEM ANA SÜRYANÝ KADÝM KÝLÝSESÝ RESTORE EDÝLDÝ
-RESTORASYON ABD, AVRUPA VE ÝSTANBUL'DA YAÞAYAN
DÝYARBAKIRLI 200 SÜRYANÝ AÝLENÝN MADDÝ DESTEÐÝYLE YAPILDI
(FOTOÐRAFLI/GÖRÜNTÜLÜ)
DÝYARBAKIR (A.A) - 17.05.2005 - Diyarbakýr
Meryem Ana Süryani Kadim Kilisesi restore edildi. Ýstanbul'da esnaflýk yapan, Süryani cemaatinin ileri gelenlerinden Can Þakarer, AA muhabirine yaptýðý
açýklamada, ABD, Avrupa ve Ýstanbul'da yaþayan Diyarbakýrlý
Süryanilerin tarihi eserlerine sahip çýkmak amacýyla faaliyet baþlattýklarýný söyledi.
Faaliyet kapsamýnda ilk olarak Sur Beldesi'ndeki Meryem Ana Süryani Kadim Kilisesi'ni restore ettiklerini ve restorasyon çalýþmasý
için Kültür ve Tabiat Varlýklarýný Koruma Kurulu'ndan geçen yýl izin
aldýklarýný ifade eden Þakarer, 3. yüzyýlýn ortalarýndan beri
yüzyýllarýn tanýklýðýný yapan kilisenin 1700 yýl önceki haline
dönüþtürüldüðünü belirtti.
Kilisede bozulan yerlerin yeniden orijinaline uygun onarýldýðýný
kaydeden Þakarer, þöyle konuþtu: ''Kilisede daha önce sývanan yerler kazýlarak orijinal duvarlar ortaya çýkarýldý. Ýnternette kilisenin restore edildiðini okuyan Belçikalý Alex Kinex, bize baþvurarak restore çalýþmasýnda yer almak
istedi ve çalýþmalara katýldý. Kilisenin restorasyonu ABD, Avrupa ve
Ýstanbul'da yaþayan Diyarbakýrlý 200 Süryani ailenin maddi desteðiyle
yapýldý. Restore çalýþmasý bittikten sonra, 22 Mayýs'ta kilisenin yeniden kullanýma açýlmasý dolayýsýyla tören düzenlenecek. Tören için ABD, Avrupa ve Ýstanbul'da yaþayan yaklaþýk 250 Süryani Diyarbakýr'a gelecek. Amacýmýz, tarihi kiliseyi dünyaya tanýtmak ve Diyarbakýr turizmine katkýda bulunmaktýr. Biz
restoresini yaptýk. Bundan sonra Diyarbakýrlýlardan bu kilisenin
korunmasýný istiyoruz.''
(NUR-ÝC-NÝL-HAN-DEL)
  

Gabriel Rabo

16.05.2005 00:02:44: Süryaniler... Azýnlýk mý, deðil mi?
Süryaniler... Azýnlýk mý, deðil mi?
Rahime Sezgin / Murat Uçar
Lozan Barýþ Antlaþmasý'nda azýnlýk olmayý reddeden Süryaniler yeni Vakýflar Yasa Tasarýsý kabul edildiði takdirde azýnlýk statüsüne alýnacaklar. Ancak Ermenilerin kendi iddialarýný güçlendirmek için diyasporadaki Süryanileri kullanmaya çalýþtýðý bir dönemde tasarý ayrý bir önem arz ediyor.
Kökenleri beþ bin yýl öncesine dayanan Süryaniler dilleri, inançlarý, kültürleri ile yýllarca Anadolu'nun deðiþik bölgelerinde varlýklarýný sürdürüp farklý bir renk oldular. Tarihin hiç bir döneminde devlet olamayan bu millet, atalarý olan Aramiler ve Asurlular'ýn yaþadýðý Anadolu topraklarýný terk etmeyip kendilerini, birlikte yaþadýklarý milletlerin bir parçasý olarak kabul ettiler bugüne kadar.
Zaman zaman farklý nedenlerle gündeme gelen Süryaniler son olarak yeni Vakýflar Yasa Tasarýsý ile hatýrlandý. Þimdiye kadar 'azýnlýk' olarak kabul edilmeyen bu milletin adý ilk defa azýnlýk milletleri arasýnda sayýldý. Üstelik Lozan Antlaþmasý'nda bu hakký kazanlamalarýna raðmen azýnlýk statüsüne girmeyen Süryaniler, bu sefer 'azýnlýk' fikrine soðuk bakmýyor.
Peki ne oldu da kendini TC. vatandaþý gören bu cemaat azýnlýk fikrine sýcak bakmaya baþladý?
Süryaniler neden azýnlýk olmak istiyor?
Çünkü isteyerek azýnlýk statüsüne girmeyi reddeden Süryaniler, Lozan'dan bu yana zaman zaman sýkýntýlý dönemler yaþadýlar. Kimi yerel yöneticilerden kaynaklanan nedenlerden dolayý kendi okullarýný açamayan Süryaniler 1980'li yýllara kadar dini eðitimlerini, Mardin'deki Darul Umur ve Darul Zeferan manastýrlarýnda veriyorlardý. Katolik cemaati ise dini eðitim alacak gençleri Katolik Süryaniliðin merkezi Lübnan'a gönderiyordu. Ancak 1980 ihtilalinden 2 sene sonra basýnda baþlatýlan bir kampanya ile Süryani cemaati oldukça sýkýntýlý dönemler yaþadý. Manastýrlarda dini eðitim verdikleri için 'Hýristiyani irtica' ile suçlanan cemaat bundan vazgeçmek zorunda kaldý. Cemaat bundan dolayý biraz da içine kapandý.
Ermenilerin ekmeðine yað sürdük
Süryanilerin bu durumu, yýllarca soykýrým iddiasý konusunda Avrupa'yý ikna edemeyen Ermenilerin iþine yaradý. Çürkü sýrf Hýristiyan olduklarý için Türkler tarafýndan katledildiklerini söyleyen Ermenilerin bu iddialarý, Avrupalýlarýn 'Eðer bu iddianýz doðru olsaydý Süryaniler de soykýrýma uðramýþ olmalýydý'cevabýyla çürütülüyordu. 1980'den sonra Süryani cemaatinin yaþadýðý sýkýntýlarý ganimet bilen Ermeniler, diyasporadaki Süryanileri 'bir Süryani soykýrýmý' konusunda ikna etmeye çalýþýyordu. Hatta bu konuda kýsmi baþarýlar da kazandýlar.
Oysa bu millet hem Selçuklu hem de Osmanlý döneminde sadýk bir millet olarak üst düzey devlet görevlerinde bulunmuþtu.
Her zaman yaþadýklarý topluma sadýk olan ve baþ kaldýrmayan Süryaniler, Osmanlý Ýmparatorluðu döneminde vergilerini ödemiþ, askerliklerini yapmýþ ve devletle barýþýk yaþamýþlar.
Diasporadaki bir kýsým Süryaniler, tabiri caiz ise Ermenilerin dolduruþuna gelip sözde 'Süryani Soykýrýmý' meselesini dillendirirken, Türkiye'deki cemaat üyeleri buna pirim vermedi.
Süryani Katolik Vakfý Yönetim Kurulu Baþkaný Zeki Basatemir, Ermeni olaylarýna adlarýnýn karýþmasýnýn inançlarýndan kaynaklandýðýný düþünüyor. Süryaniler, kendilerini dinlerinin en orijinal halini muhafaza eden bir Hýristiyanlýk kolu olarak görüyor. Basatemir, "Süryaniler tarih boyunca hep itaatkâr bir topluluk oldular. Hiç bir zaman devlet kurma sevdasýna kapýlmadýlar. Sadece yaþadýklarý topraklarýn vatandaþlarý ile ayný haklara sahip olmak istediler. " diyor.
Lozan Antlaþmasý'nýn hazýrlandýðý dönemde Misak–ý Milli sýnýrlarý içinde yaþayan bütün Hýristiyan azýnlýklarýn temsilcileri Lozan'a çaðrýlýr. Ermeni, Rum ve Yahudi azýnlýklarýn temsilcileri Lozan Barýþ Antlaþmasý'na katýlýp statülerini belirlerler ve böylelikle birtakým haklar elde ederler. Fakat alt komisyonlara katýlan Süryani liderleri görüþmeler sonucunda azýnlýk hakkýný almak istemez. Azýnlýk kabul edilen toplumlar kendi dillerinde eðitim yapabilmek, vakýf kurmak, vakýflarýna mal bað&ya